dinsdagnacht 03.10.2012

Net thuis van prachtig super gezellig verjaardagsfeestje van men vriendin die zich vanaf vandaag ook bij de 'senioren' mag rekenen (vermits ik overlaatst ergens heb gelezen dat je daar bij hoort vanaf je 50ste).
Na enkele hectische drukke dagen ben ik dan uiteindelijk toch in geslaagd om alles wat ik gepland had om haar te verrassen, in orde te krijgen en t'was super geslaagd allemaal ; ze was ontroerd tevreden !
Maar wat ze nog niet weet is.....dat t'feesten nog maar pas moet beginnen.....en dit dan wel aanstaande zaterdag ; dan is er door haar twee kids en hulp van mij en uiteraard nog andere vrienden en kennissen, een heuse verrassingsfuif in elkaar gestoken die start tegen 20uur zaterdagavond en die mag duren (volgens de zaal voorschriften) tot 02.00uur !
Of mijn ventje (want joepie hij gaat mee !!!) het er zo lang gaat uithouden......dat is de vraag en hoeft nu ook weer niet voor mij ; t'allerbelangrijkste is dat hij er uiteindelijk eens gaat bij zijn !
t'Worden 2 vrij drukke dagen voor hem want overmorgen vrijdag hebben we reeds een trouwfeest ; het 1ste van de 3dit jaar waar hij ook uiteindelijk nu, danks zij zijn goedvoelen, gaat kunnen bij zijn ! Super hé ! k'Ben zo blij daarvoor ! Ik kijk er écht allemaal naar uit !
Vanavond zijn we zelfs te voet naar m'n vriendin gewandeld ; zo ver van hier is dat niet en t'was nog aangenaam van temperatuur buiten ; zelfs naar huis gekomen zijn we te voet, ondanks dat we makkelijk met onze zoon hadden kunnen mee rijden, want die was ook nog in de late uurtjes tot daar gekomen.
Jaja.......ik durf het haast niet te schrijven maar zou het willen uitroepen van blijdschap......t'gaat allemaal vrij positief de laatste tijd : smaakpapillen werken met de dag beter.....voetjes doen minder en minder pijn en kunnen langere wandelingen reeds beter aan ...... en met z'n neusje gaat het zo te zien ook de goeie weg op...
Zucht..........mag het aub aub aub zo lang nog verder gaan ??????????
Ondanks al dat toch vrij goede nieuws voel ik me anderzijds helemaal schuldig om dit hier allemaal zo toch vrij happy neer te schrijven want ik weet dat er ondertussen iemand hier wel een eindje vandaan, helemaal niet zo happy meer kan zijn omdat het met haar man helemaal de verkeerde weg opgaat, en dat vind ik zo wreed, zo oneerlijk, zo verschrikkelijk. ..... t'Voelt aan als zandkorrels die door je vingers glijden..... en we staan dan verdomme zo machteloos ! (de betreffende persoon die dit misschien leest zal wel direct weten dat het over haar gaat) maar namen zijn hier niet belangrijk ; t'zijn gewoon de vreselijke feiten die tellen !
.................
t'Wordt hier dus verder een vrij drukke maar vooral gezellige week maar toch mogen we niet vergeten dat het morgen weer 'baxter-dagje' is voor m'n zoetie. Om 8 uur moet hij weer in de kliniek zijn ..... in z'n vertrouwde kamer......in z'n vertrouwde zetel.......voor de ondertussen vertrouwde bloedprik.....door de ondertussen vertrouwde verpleegsters....... Na een gans jaar is het een beetje routine aan t'worden. Als de bloeduitslag goed is wordt dan dus met de baxter gestart en kan hij tegen de middag alweer terug naar huis. Onze zoon vertrekt morgenvroeg met hem en ik los hem af tegen 11uur als zoon gaat werken.
Na de middag ga ik dan een beetje 'men hemel verdienen' door bij men nichtje (wiens dochter vrijdag trouwt en waar het momenteel een hectische onoverzienbare toestand is aan t'worden door allerlei problemen) dus ga ik daar een handje helpen met in hun pas nieuw aangekochte huis, alwaar de bruid vrijdag wil uittrouwen, al de ramen nog moeten gepoetst worden en er nog een heuze metamorfose zal dienen te geschieden om alles in orde te krijgen tegen donderdagavond. Daar men lieve nichtje het eind van de tunnel niet meer ziet en er gewoon serieus begint door te zitten en het huilen haar nader staat dan het lachen heb ik haar beloofd om te komen helpen. Ik heb zo met haar te doen dat dit t'minste is wat ik kan doen.
Donderdag is dan 'mijn' dagje samen met 'oude' schoolvriendin ; een leuk initiatief dat we ondertussen om de zoveel weken proberen te onderhouden en waar ik telkens weer naar uit kijk en ook enorm van geniet !
Vrijdag is het dan het huwelijk alwaar ik reeds van s'morgens 7uur dien bij te zijn (kapster en schminkster helpen; koffie en drank serveren aan de gasten en alles een beetje mee in goeie banen leiden; fotograaf hulp verlenen ; etc etc...... en s'avonds avondfeest mét zoetie !!!! (én natuurlijk de rest v de familie).
Zaterdag is er dan s'avonds de verrassingsparty v m'n vriendin met voorafgaand lekker etentje met ons vieren en nadien leugentje om bestwil om jarige naar de feestbestemming te ontvoeren ....... wordt keileuk !!
En dan.....zondag .....platte rust !.....
wordt vervolgd!
slaapwel

















