Druk op onderstaande knop om je bestand naar mij te verzenden.
Niesje's dagboek
mijn ervaringen
11-10-2013
donderdagavond 11.10.2013
Eigenlijk is het al vrijdagmorgend en zit ik alweer veel te laat nog voor m'n laptopje... Maar heb vrij laat bezoek gehad vandaag en nadien nog wat afgezonderd geleefd in m'n wasseretje beneden zodoende dat ik maar pas vrij laat men mailbox en facebook heb kunnen nakijken en ordenenen. Ondertussen ook nog naar televisie gekeken zodoende dat het nu alweer 01 uur is Maar toch wou ik hier ff komen bijschrijven over de leuke stressige voorbije dagen Doordat onze dochter, door onvoorziene omstandigheden, van de ene dag op de andere, zonder werk kwam te zitten, slorpt zij wel de meeste deel van mijn tijd op, wat ik uiteraard helemaal niet erg vind, maar 'het is toch plots terug een ander ritme van leven hier. Ondertussen is ze wel vlot aan het solliciteren en hoopt ook dat er vlug iets anders uit de bus zal komen, maar ondertussen doet ze natuurlijk leuke dingen waartoe je niet komt als je een full-time job hebt. 'mama doen we vandaag of morgen eens dit of dat....;' en tja....wat kan ik dan zeggen ? Gister hebben moeder en dochter hier serieus hun grenzen verlegt door samen met mijn auto naar de autocontrole te rijden. Voor mij altijd een échte 'mannenwereld' maar nu behoort het sinds gister dus ook tot mijn kennis van zaken. Algemene opinie : al bij al is het meegevallen - t'grootste probleem voor mij alleen zou zijn het volgen van de kei vlugge licht-bevelen pfffff ; onze dochter heeft dat prachtig gedaan ; én.....ik ben er door ! zonder gaatjes ! Gister avond had ik 'unit-vergadering' en ook dat was leuk. Op t'programma stond de brunch van aanstaande zondag - allemaal handen uit de mouwen ! Vandaag ben ik dan samen mét zoetie inkopen gaan doen. Hij is mee gereden omdat we naar een héél speciale winkel zijn geweest, waar je een speciale kaart voor nodig hebt en met nog andere stricte reglementen. De reden om naar die winkel te gaan is omdat onze zoon had gevraagd om vanavond hier een door hem nieuw aangeschafte 'rook-kookpot v Demeyere' uit te proberen. En vermits er overeengekomen was om zalm klaar te maken is er geen beter adres dan die ene winkel! Zoetie gaat daar zeer graag naartoe en had me reeds begin deze week gezegd 'als ik me goed voel, ga ik mee' en ja t'is hem gelukt ! Leuke uitstapje met leuke koffiepauze daar ter plekke, en zelfs een hapje (zoetie lasagna en ik een gezonde Italiaanse bol) Vanavond werd dus het nieuwe apparaat hier uitgeprobeerd en het resultaat was overweldigend lekker én gezond! Gerookte zalm met wortelpuree in de oven ! - mmmmmmnjammmiiiiiieeeee - een échte aanrader !!! Dus....iedereen tevreden (ook van m'n dessert : gewone alledaagsje lekkere pure chocoladepudding ) Dan is er nog genoten van een digestifje én de nodige koffietjes en zodoende tikte de klok de gezellige tijd weg en is het nu de allerhoogste tijd om in men bedje te kruipen. Morgen is het........Pet-scan dag voor m'n zoetie ; op zich niets ergs of pijnlijks ; alleen wat vervelend omdat hij nuchter moet zijn en het onderzoek toch een goed uur in beslag neemt. En dan......heb ik héél véél hardwerkende duimpjes nodig.......en is het nog afwachten tot woensdag ! Hopelijk niet al te veel slapeloze nachten..... slaapwel....
Deze nieuwe week is alweer twee dagen gevorderd en ik sta hier dus alweeer achter met bij schrijven Ik ga hiervoor geen excuses zoeken, heb het gewoon soms veel te druk .... Zondag, eergister dus, heb ik dan eindelijk met m'n jarige vriendin kunnen afspreken om haar persoonlijk te kunnen feliciteren en haar mijn cado-tje te overhandigen. Ik had een mooi foto album gemaakt via internet ; de 1ste keer dat ik zoiets doe, en zonder blozen kan ik zeggen dat ik terecht heel erg fier ben op het resultaat ! En dat vind ik niet alleen maar allen die het boek ingekeken hebben dus......ben ik nu gestart met een boek te maken over de 1ste gezinsvakantie vorig jaar naar de mooie Elzas. Ook hier wil ik iets héél moois van maken en daar kruipt tijd in maar dat vind ik niet erg. Zodoende ben ik dus met m'n vriendin een leuk terrasje gaan doen en t'was nog zalig in t'warme zonnetje ! Gister maandag heb ik dan eindelijk m'n 'oude' schoolvriendinne ontmoet want ook dat was, door omstandigheden ook alweer langer geleden dat normaal. Gelukkig heeft ook zij daar alle begrip voor en hebben we dan véél bij te babbelen. Ook m'n zoetie was blij ze hier nog eens te mogen ontmoeten. Ondanks de vervelende nevenwerkingen van oververmoeid zijn, heeft hij toch graag bezoek hoor. Nadien ben ik dan met haar enkele boodschappen gaan doen en dat hebben we ook mooi afgesloten met alweer een zonnig terrasje ! Gisteravond was het dan 'beauty-avond' voor onze viervoeter ; zo 2keer per jaar gaat ze naar een hondenkapsalon om haar eens een goeie onderhouds- en verwenbeurt te geven. De dame die dat doet is de echtgenote van een bekende BV, maar buiten dat is ze een super honden-trimster en een super dierenvriend. Onze viervoeter voelt zich daar ontzettend goed. Tijdens die verwenbeurt ben ik met onze dochter 'alweer' gezellig een hapje gaan eten - een kleinigheidje hoor maar toch leuk om wat bij te babbelen. En vandaag werd me dan vanmorgend door haar gevraagd of ik zin had om eens mee naar de Nederlandse kust te rijden om daar samen met onze viervoeter én de viervoeter van haar vriend (een pup v 7 maanden) een goeie stevige herfstwandeling te gaan maken. Uiteraard interesseert me zoiets altijd wel maar toch wou ik eerst even overleggen met m'n zoetie. Nadat bleek dat hij daar helemaal geen bezwaar tegen had ben ik dan vanmorgend mee vertrokken richting Cadzand. Wat was het een prachtige zonnige dag daar ! De temperatuur voelde alsof we putje zomer waren ! Ongelooflijk zo lekker warm ! En die twee viervoeter-vriendinnen hebben zich kostelijk geamuzeerd. Uiteindelijk was de pup véél aktiever en speels dan onze prinses van 5 jaar maar toen ze beiden moe waren van het vele rennen in en uit de zee, in het losse warme zand, waren het écht twee voorbeeldige huisdieren met zeer veel bekijks en vraag van 'mag ik ze eens aaien' . Cadzand is écht een honden-geliefd Hollands dorpje - een échte aanrader ! Uiteraard hield ik ook constant de ganse dag contact met het thuisfront, want wat ik ook doe....waar ik ook ben, zoetie zit altijd in m'n kopje en ook onze dochter vroeg me regelmatig : 'mama....papa nog gehoord?' .... Midden in de spits van de avond zijn we dan veilig en goed thuis geraakt alwaar ik zoetie uitgebreid verslag heb uitgebracht tijden de voorbereidingen van het avondeten en nadien volgde een gezellige tv avond bij de toch goed verdragende warmte van het knetterende haardvuur. Morgenvroeg staat er voor mij een kappers-afspraak op het programma - na de middag een 'vakbonds-afspraak' met dochterlief en s'avonds voor mij een 'unit-vergadering' dus alweer een goed gevulde dag. En over de dagen nadien komt er later wel alweer een verslagje hier. Zoetie zit momenteel alweer in z'n moeilijkste dagen en dat merk ik direct. Ondertussen ken(nen) ik/we het maar al te goed.... Vandaar dat hij best ook zeer veel rust wat hij ook doet..... ik ben zo trots op hem... Aanstaande vrijdag spookt ook in ons hoofd : dan wordt de Pet-scan genomen - niets ergs op zich maar nadien in spanning wachten op de uitslag.... .....wordt vervolgd....
Zaterdagavond. Ondertussen is de 'rust' hier wat weergekeerd ; daarmee bedoel ik dat al het 'minder goede nieuws' door iedereen is gerelativeerd en ieder op zich heeft het een plaatske gegeven in zijn/haar omgang met gans deze kl**situatie. Ook ikzelf.....niet makkelijk maar we moeten verder. Klinkt misschien makkelijk maar geloof me......tranen,wanhoop,angst,boosheid......dit zijn maar woorden maar achter ieder woord schuilt héél wat emotie !! Het is omdat m'n zoetie zelf zo ontzettend moedig is en blijft dat ik het zo heb kunnen plaatsen, maar tot de 16de van deze maand (uitslag pet-scan) zal ik niet gerust slapen.... Ondertussen zit deze 3daagse chemo kuur er ook alweer op en kunnen we ons alweer voorbereiden (al is dat onmogelijk) op de herhaaldelijk terugkomende nevenwerkingen. Vandaag was hij al zeer moe ; na de middag heeft hij, naar eigen zeggen, zeer goed geslapen, zodanig dat hij zelfs nu nog tv zit te kijken (spannende 'Bond-film' ) Ook eten doet hij volgens mijn nauwlettend oog, vrij goed ! Ook al zegt hij dat zijn smaak er zeker niet op vooruitgaat .... Zijn moed haalt hij, mijn inziens, ook uit de goede gesprekken die hij de laatste twee dagen nog in t'dagziekenhuis had met het verplegend personeel. Zij hebben dagdagelijks ervaring met stijgende en dalende tumormerkers en volgens hun zeggen is '19' helemaal niet om ons zorgen te maken ! Uiteraard is een stijging niet leuk, dat bevestigen die ook wel, maar ook dat we zeker niet moeten panikeren (waar hebben we dat nog gehoord....) Wat mij 'gerust stelt' is dat zoetie niets meer voelt, ttz....voor hij ziek is geworden voelde hij ook niets en dat is het gevaar aan deze ziekte, maar enkele maanden geleden had hij toch pijn in z'n zijde - net daar waar de tumor zit - maar die pijn is totaal verdwenen ; mag ik daar dan niet uit afleiden dat dit een positief teken is ???? Op den duur weet ik het natuurlijk ook niet meer, maar de kleinste strohalm daar hou ik me aan vast! Nu gewoon proberen van de komende 11 dagen het beste te maken - niet AL te veel a te denken - niet AL te veel te panikeren ......... niet simpel, maar toch het beste ! Vandaag was het voor mij een leuke namiddag want voor m'n verjaardag had onze zoon me beloofd om te gaan shoppen voor een bedrag door hem toegekend - k'voelde me de koning(in) te rijk ! Ik had opdracht gekregen om al eens wat na te denken over nuttige cadeau-tips, maar zoals ik meestal pech heb, is er nog maar één ding van m'n lijstje kunnen geschrapt worden. Uiteraard geen probleem - er wordt een 2de dagje gepland om verder te shoppen. Niet dat ik zo'n moeilijk iemand ben, maar dit aanbod vond ik zo uniek en leuk, dat ik het bedrag dat me wordt toegestaan niet zomaar wil 'opbrassen' neen ! Ik wil iets unieks daarvoor kopen zodat ik nadien met grote fierheid kan zeggen : 'dit heb ik v mijn zoon & zijn vriendin gekregen!' Morgen, zondag...... k'heb nog een verjaardag goed te maken van m'n vriendin ; iets wat er door de drukte v d voorbije dagen niet is kunnen gebeuren. Vermoedelijk ga ik dat morgen goed maken - hangt beetje van zoetie z'n toestand af, maar k'denk wel dat het gaat lukken. Vandaag had ik weer vrij veel last van m'n rug - de laaste dagen verbijt ik soms de pijn, maja......t'is nu écht niet de moment voor mij om rust voorgeschreven te krijgen hoor ! Ik probeer al een beetje aan m'n houding te werken, dus dat is toch al een begin hé ;-) k'Ben benieuwd naar de verhalen van m'n schoolvriendin ; die heeft al enkele dagen ervaring met de rugkliniek - wie weet moet ik daar ook maar eens naartoe gaan ??? We zien wel....
Nu ga ik ff mee van 'Bon' genieten Fijne zaterdagavond iedereen en tot de volgende !
Baaldag vandaag !!!! Zoetie mocht om tien uur bellen voor de uitslag van de tumormerker en dat nieuws was niet zo goed. De merker is alweer gestegen van 9 naar 19 ..... je kan je dan wel indenken dat je dag naar de kl** is na zulk nieuws alhoewel er ons op t'hart is gedrukt, door onze oncologe zelver : 'géén reden tot paniek ! helemaal niet !!!' .....makkelijk gezegd hé ! pffffff Zoetie heeft natuurlijk nu t'gevoel alsof de laatste twee maanden niets hebben opgeleverd , maar ook dat mag hij zo niet bezien is er ons gezegd ! (alweer makkelijker gezegd dan gedaan. Toen hij aan het bellen was zaten ik en onze dochter naast hem.....ik met 'fingers crossed'....onze dochter met haar handjes gevouwen...... Al vrij snel hoorden we dat het niet goed was maar men zoetie bleef zo rustig.....zo aandachtig luisteren.......géén ongeloof in zijn stem maar alweer die kracht om door te vechten ! ongelooflijk ! Nadien heeft hij ons rustig verteld wat er is gezegd geweest : oké....ze had ook liever beter nieuws gebracht, dat gaf ze toe maar, geen reden tot paniek. We gaan gewoon wachten op de resultaten van de pet-scan en aan de hand daarvan gaat ze beter weten wat er aan de hand is. t'Verplegend personeel in het dagziekenhuis, waar men zoetie vandaag mee gepraat heeft, en die toch dag dagelijkse ervaring daarmee hebben, hebben hem & onze zoon na de middag toch wat geruster gesteld ! De pet-scan zal genomen worden volgende week vrijdag 11.10 en de uitslag en bespreking daarvan zal gebeuren op woensdag 16.10. Ikzelf ben dus vandaag niet mee naar dagziekenhuis geweest want onze zoon.....die het ook enorm moeilijk heeft met de situatie van z'n papa, die kon vandaag niet gaan werken en door de vele overuren die hij de laaste weken geklopt heeft was het nemen van een dagje vrij geen enkel probleem. Zo heeft hij dus besloten om met papa mee te gaan en kon ik hier men werk verder doen. Ik vond het goed idee dat hij met papa zou mee gaan ; hij heeft het al moeilijk genoeg en het praten met het verplegend personeel heeft hem toch ook deugd gedaan, dat zag ik bij thuiskomst. Dus......de grootste angst-storm is hier alweer gaan liggen en we hebben allen besloten om rustig de resultaten van de pet-scan af te wachten. Wa kunnen we tenslotte meer doen ???? niets !!! zo simpel is het ! En onze dochter heeft ons moeilijke dagje ook mooi afgesloten door een uitstekend keukenprinsesje te zijn vandaag. Ze had me beloofd om ons vandaag op z'n italiaans te verwennen en daar is ze met grote ondersheiding in geslaagd !!! Dikke proficiat en voor herhaling vatbaar ! DAT zijn momenten in ons gezin die we koesteren ...... Zoetie is al vroeg gaan slapen en ik zit wat tv te kijken maar kan men aandacht er moeilijk bij houden dus......k'ga me nu een beetje met m'n foto's bezig houden. Ik ben namelijk aan t'proberen een mooi vakantieboek in elkaar te steken over onze vakantie van vorig jaar in de Elzas en als die mooi lukt dan is Normandie aan de beurt en als laatste uiteraard de Provence !!! Leuke zin-verzettende bezigheid voor mij ! Slaapwel en toch aan al die dikke duimpjes dankjewel !!! k'Ga jullie toch nog nodig hebben hoor ;-) Slaapwel....
Eerste dag van de 3daagse chemo kuur van m'n zoetie zit er alweer op. Onze oncologe was deze keer zelf een beetje ziekjes maar met het nodige beschermingsdoekje voor haar mond heeft ze ons toch te woord gestaan. Zoetie z'n bloed was alweer, ik citeer haar woorden : 'perfect' om met de chemo te beginnen. Wél is er vandaag ook een tumormerker test geweest maar daarvan weten we de uitslag pas morgenvroeg........ (dat wachten alweer vind ik écht verschrikkelijk!) Dus vrij goed op tijd zijn onze welgekende lieve verpleegsters met alles kunnen starten, zodat we op een vrij mooi uur alweer terug thuis waren deze namiddag. In de dagkliniek zelf is eigenlijk, voor mij althans, de tijd gevlogen. Gewapend met een volle mand kranten (waarvoor ik hier thuis nooit de tijd heb om ze te lezen) én een mooi boek waarvan ik ontzettend in wegdroom met als titel 'een jaar in de Provence' én een lekkere picknick voor s'middags én zoetie met z'n laptop, hadden we dus genoeg materiaal nodig om onze zinnen te verzetten. Maar deze keer werd er vrij veel gebabbeld op de kamer - dat heb je met praatgraage mensen - en m'n zoetie babbelt ook graag, dus geen probleem. Tegen 11.30 is onze zoon toegekomen en iets nadien stond er leuk bezoek - namelijk de weduwnaar van een in juni overleden lotgenote van m'n zoetie ; altijd leuk om die man terug te zien ! Vanavond was een vrij rustige avond. Na het maken van een heerlijke champignon-omelet voor zoetie (hij had daar zin in) en het wegwerken van de afwas, was het voor ons twee eindelijk rust in de zetel. Je doet wel niet veel op zo'n kuur-dag, maar toch is dat op d'een of d'ander manier erg vermoeiend - vooral voor m'n zoetie natuurlijk. En nu volgen er alweer enkele bang afwachtende uren, dagen, weken pfffffff ik haat het écht waar !!!! Morgenvroeg weten we al wel iets meer - duim duim duim aub dat tumormerken goed mag zijn !!! Want meestal als die goed is....is de rest ook vrij goed. En met 'de rest' bedoel ik de nakende Pet-Scan die moet genomen worden volgende week vrijdag ! Van het woord 'Pet....' griezzel ik al, laat staan de dag zelf en de dagen daarna .... ik mag er écht niet aan denken !! De uitslag van die scan gaan we pas weten bij de volgende chemo-kuur, dus dat is binnen 14 dagen! Hoe ga ik dat volhouden ???!!!!! Ik weet het niet ! Zoetie is er alweer vrij gerust in. Toen ik v d verpleegster hoorde dat we pas de 16de de uitslag v d scan gaan weten, knikte hij vrij geruststellend dat dat geen enkel probleem was voor hem. Hoe doet hij het toch !!!!???? Ikzelf probeer dan maar nieks te laten merken van mijn reeds opkomende ongerustheid, maar hij kent me zo goed dat hij dat wel merkt en hij mij probeert gerust te stellen met de woorden 'dat is toch niets!' waarmee hij het wachten bedoelt. Enfin......of ik er nu over zaag, zeur, klaag of doordram......t'is nu zo. Ik ga proberen flink te zijn maar m'n vriendinnen in de buurt hier die gaan het het beste aan mij merken Dus......M en M..... bereid jullie maar al voor ;-) t'Leuke nieuws hier is dat onze dochter bekend heeft dat ze terug een relatie heeft / Ik had al een vermoeden want iemand die verliefd is die huppelt rond zoals een veulentje in de wei, en dat doet onze dochter dus ook t'Is pril maar mooi en ik gun haar het aller allerbeste én de liefste man van deze wereld !!! Want dat verdient ze! Ook is ze momenteel volledig weg van alles wat met Italië te maken heeft : de taal vooral én de voeding ! Grappig om ze bezig te zien ! Gister is ze bij haar vriend gaan kokkerellen : een volledig italiaans menu en morgen gaat ze ons verrassen ! Super hé ! Ik kijk er naar uit. Zo heb ik morgen eens geen kook-kopzorgen Wat de pot gaat schaffen weet ik 'nog' niet ; maar wat ik wel al gezien heb dat is dat er in de ijskast een kistje staat met prachtige boschampignons & een échte truffel!!!! Njammmmmiiiiiiie! Wordt dus vervolgd..... Morgen 2de chemo-kuurdag voor zoetie, dat wil zeggen gans de namiddag in t'dagziekenhuis. Morgenvroeg.......hopelijk snel goeie uitslag over tumormerker !!! Aub duim duim duim duim !!! ???????? (dank!) Dan ga ik sebiet toch proberen de slaap te vinden, maar t'zal al piekerend worden vrees ik...... Slaapwel
zondagavond is het nu. alweer een weekendje voorbij Een écht mooi zonnig herfstweekendje - gewoon zalig in het zonnetje ! En daar heb ik dan ook een klein beetje van genoten, zo samen met zoetie toch even in de tuin gezeten (na lang aandringen, want zo'n een zonneklopper is zoetie niet hoor) maar nadien moest hij toch toegeven dat het zonnetje deugd deed .....(mannen hé ;-) ) Voor de rest was het voor ons een zeer rustig weekend - een kinderloos weekend Ondertussen is onze zoon reeds terug van een welgeslaagd mooi maar zeer vermoeiend familieweekend in de ardennen. Zijn vriendin komt uit een nogal vrij groot gezin met dus vele kinderen en kleinkinderen, en ieder jaar in de maand september huren haar ouders een wreed groot weekendhuis ergens in de ardennen. Deze keer was het, volgens onze zoon, een mooie vakantiewoning voor maar liefst 22 personen ! Niets teveel eigenlijk als je weet dat zij met 18 personen zijn Onze dochter die heeft me zo juist een smsje gestuurd dat ze momenteel op de luchthaven staat in Sardinië. Daar stijgt ze sebiet om kwart na 8 op richting Belgie. Ik vermoed dat er daar weer traantjes gevloeid zijn bij het afscheid.... En zo zijn we vanaf morgen alweer terug allemaal samen en dat geeft voor mij althans een best goed gevoel Voor onze dochter komen er spannende, afwachtende drukke sollicitatie weken aan ; hopelijk heeft ze snel geluk om ander werk te vinden ! Deze week is het ook alweer 'chemo-kuur' dwz woensdag, donderd en vrijd moet men zoetie alweer z'n baxters met chemo krijgen. Zo oneerlijk allemaal pffff .... nét nu hij zich eindelijk terug ff wat beter voelt, na een week toch miserabel te zijn geweest pffff ; het maakt me soms écht bang ! Ik ga 'proberen!' er nog niet te veel mee in men hoofd te zitten (dat lukt me toch niet, maja...) en morgen en overmorgen nog wat genieten van het mooie weer dat er voorspelt is en zodoende toch m'n zinnen wat verzetten. Hoe ik dat ga doen, weet ik nog niet, want met onze dochter in de buurt is dat afwachten Voila.....tot zover alweer t'laatste nieuws....
Ondertussen is hier de rust alweer weergekeerd en zijn de vele emoties alweer onder controle. Dochterlief is deze avond vertrokken naar haar vriendin in Sardinië en heeft me net ge-smst dat ze goed zijn aangekomen. Hopelijk kan ze de komende dagen wat tot rust komen en haar zinnen wat verzetten en ook haar batterijtjes wat opladen om volgende week met de nieuwe sollicitaties van start te gaan. Gelukkig zijn er al enkele mooie aanbiedingen opgedoken, dus.....het duimen en wachten in spanning kan dan van start gaan. Ik mis ze toch alweer - ook dit zal ik nooit niet leren.....afscheid nemen is voor mij altijd zeer moeilijk ; maar ik gun het ze zo van harte !! De rit naar Charleroi was voor mij de allereerste keer en onze zoon was de chauffeur van dienst. Man man man op de ring van Brussel.......dat is daar toch écht niets voor mij hoor ! pffff Ik was mee gereden om te vermijden dat hij nadien alleen had moeten terugkomen. Hij heeft tenslotte al een vrij zware week vroege-shift achter de rug en ik had niet graag dat hij in slaap zou gevallen zijn, dus een babbel was wel welkom denk ik. Hier is het ook nog steeds een mooie nazomer maar in Sardinië is het nog altijd volop zomer met temperaturen van 29° ! Wat zal ze weer mooi bruin zien als ze terug komt ! Met zoetie gaat het stilletjes aan alweer een beetje beter, ook dat merk ik. Eten doet hij vrij goed (en slapen ook) ; ja de vermoeidheid speelt hem nog steeds parten maar al bij al klagen we niet (of weinig) En vanaf morgennamiddag zijn we dan kinderloos..... Ook onze zoon met z'n vriendin trekken op weekend - deze keer op familieweekend ergens in de ardennen vrij ver aan de Franse grens. Dit doet hij met de familie van zijn vriendin ; die zijn met vele kinderen én kleinkinderen en ieder jaar deze periode organiseren de mama & de papa dit weekendje. Dus voor ons wordt het rustig ; dat mag ook eens ! Maar in ons hoofdje (in t'mijne althans) zal het niet zo rustig zijn, want in gedachte ben ik bij hen.
Wat begonnen is als een mooie zonnige gezellige shoppingdag met m'n schoolvriendin, is geëindigd in een minder leuke dag. Gelukkig niets met m'n zoetie, alhoewel die in z'n minder goede dagen zit zo na de chemo kuur - gister zeer moe en vandaag er ook nog wat misselijkheidsgevoel bij. Maar door t'vele rusten overdag ging het daarstraks alweer een ietsiepietsie beter, t'is te zeggen : hij heeft zeer goed gegeten en gesnoept ; k'had hem lekkere verse chocoladepudding gemaakt - momenteel zijn lievelingseten. Hopelijk duren die vervelende dagen niet al te lang meer want zo zie ik het écht niet graag - ik sta dan alweer zo machteloos toe te kijken en k'kan hem alleen maar de raad geven om veel te rusten. Ik wou er zelfs m'n shoppings momenten voor verzetten maar na herhaaldelijke voorstel vond hij dat écht niet nodig, integendeel : hij vond dat ik van de laatste mooie zonnestralen moest gaan genieten - lief hé ! Met schoolvriendin was het best gezellig en het zonnetje deed enorm veel deugd !! Terug thuisgekomen zag ik dat zoetie zich aan z'n belofte van te rusten had gehouden en lag hij zalig te ronken in de zetel terwijl onze viervoeter naar tv aan t'kijken was - de omgekeerde wereld. Na enkele uurtjes kreeg ik dan plots telefoon van onze zoon - dat vond ik op zich helemaal niet vreemd, ook al had ik hem nét daarvoor nog op de straat gepasseerd. Hij vroeg me om even te gaan zitten......zijn zus was bij hem. Uiteraard schrok ik ! Wat is er gebeurd : zus (onze dochter dus) is ontslagen vandaag op haar werk ! Toen ik dat hoorde moest ik toch wel écht effe gaan zitten want dit kwam écht wel als een donderslag bij heldere hemel. DIT had niemand zien aankomen ! De reden dat ze bij haar broer was was om raad te vragen hoe ze dit hier thuis best zou komen te vertellen om zo weinig mogelijk haar papa overstuur te maken. Na het telefoontje en nadat ik haar papa had ingelicht (welke uiteraard ook erg geschrokken is) heeft hij haar direct een smsje gestuurd dat ze zich geen zorgen hoeft te maken, dat we haar zoals altijd zullen steunen en dat gans dit gebeuren betekent dat dit bedrijf, waarvoor ze zich al die tijd met hart en ziel heeft ingezet, haar niet verdienen ! zo simpel is dat bij mijn zoetie ! En vanaf die moment is hier al de ganse tijd een geschiedenis zich aan het herhalen want ooit....lange tijd geleden, heb ik nét hetzelfde meegemaakt : op staande voet, zonder maar één nuttige begrijpbare reden maar alleen met idiote belachelijke excuses van 'je bent te stil - je moet je meer als een bich gedragen - je zondert je af - je draagt nooit eens een rokje ! (ja écht waar !!!) en nog zoveel meer stomme onbegrijpbare kl** excuses die noch kant noch wal raken! Tranen zijn hier de laatste uren overvloedig gevloeid ; tranen van onbegrip, van boosheid, van verdriet ! Zo hard gewerkt - altijd voor iedereen klaar gestaan - een positieve evaluatie achter de rug - gister nog gefeliciteerd met een soort van deadline die ze toch gehaald heeft door het harde werken en vooral door het positieve volbrengen van die opdracht en nu....vanmorgend....vergadering gedaan - iedereen mocht de zaal verlaten alleen zij werd gevraagd om te blijven. Ze vertelde ons dat ze dit in eerste instantie niet begreep tot ze zag dat haar 2de chef binnenkwam - toen wist ze hoe laat het was ! Nét zoals ik, vele jaren terug, heeft ze zich sterk gehouden....gunde ze deze twee alleen maar carrière dorstige mannen geen traan en aanhoordde ze met pijn in gans haar tere lichaampje de onnozelste en belachelijkste excuses waarvoor zij gevraagd werd het bedrijf te verlaten met als opdracht : 'als jij het ons niet moeilijk maakt zullen wij het jou ook niet moeilijk maken!' Man man man !!! wat een klote-wereld !!!! Waar is die tijd dat mensen van school kwamen en ergens begonnen te werken tot aan hun pensioentje ????? Die tijden zijn vervlogen tijden en bestaan blijkbaar niet meer - hoe goed je je ook inzet ! Wat je capaciteiten zijn telt niet meer, wél je privé leven én je kleding (voor mannen blijkbaar héél erg belangrijk!) !! En als je daarover weigert uit te wijden kan je maar best opstappen ! ....ZIELIG !!! Ondertussen zijn we avond (bijna nacht) en is onze dochter net naar haar bedje toe ; of ze zal kunnen slapen betwijfel ik.....of mijn knuffel zijn werk zal doen betwijfel ik ook want troost in deze eerste momenten van verwarring en ongeloof helpen toch niet - ik weet er werkelijk alles van ! Zelfs haar verlengde reisje naar Italie (Sardinië) waar ze overmorgen naar toe vertrekt zag/ziet ze niet meer zitten. k'Heb haar gezegd dat ze daar morgen alweer anders zal over nadenken en als ze haar Italiaanse vriendin dat niet kan aandoen, want dat meisje kan voor haar een goeie hulp zijn de komende dagen. Wat haar wel een klein beetje opbeurde was het afhalen van haar prachtig cadeau voor haar petekindje. Ze had een zeer mooi gouden armbandje besteld en alleen moest daar nog de naam en de geboortedatum in gegraveerd worden ; dit alles was een beetje uitgelopen door t'feit dat het graveren diende te gebeuren door een joodse goudsmid en daar de joden deze periode hun nieuwjaar vieren is dus de gravatie met wat vertraging gebeurd, maar al bij al hebben we, dankzij wij die mensen zeer goed kennen, het bewuste armbandje bij de juwelier privé thuis mogen gaan afhalen. Dat heeft haar toch alweer effe doen glimlachen. Morgen gaat ze dan dit mooie geschenk aan haar petekindje overhandigen en als ik enigszins kan mag ik met haar mee heeft ze me gevraagd ! Dat was dan alweer deze mooie zonnige herfstdag...... zo mooi begonnen en zo triest geëindigd.... Ik hoop dat Italie haar een beetje verzet kan geven om nadien met vol goede moed terug te beginnen solliciteren....... Waarom mag het toch nooit eens met iedereen goed gaan?????????????????? Slaapwel.
En zo zijn we niet alleen een jaartje ouder, maar ook alweer een weekje verder... Gister na de middag was het prachtig weer en ben ik met m'n vriendin gezellig gekuierd op de feestmarkt hier in de buurt. We zijn er met de fiets naartoe gereden ; het was écht zalig buiten. Lekker kunnen bijkletsen want door onze vakantie had ik haar meer dan een week moeten missen Vandaag ook uiteraard eerst huishoudelijke taken vervult en dan na de middag toen zoetie z'n siesta ging nemen voor de tv, heb ik dan alweer een 'familiale plicht' vervult, namelijk een bezoekje aan m'n tante die jarig was, nét in de week dat wij op vakantie waren, en alvorens ze zou denken dat ik haar was vergeten, kon ik dit bezoekje niet langer uitstellen. Meestal zondag's is ze bij haar zoon, mijn neef en dan heb ik 2 vliegen in 1 klap en heb ik dus zodoende men neef met zijn kinderen ook alweer na lange tijd terug gezien. Ook daar was het, dankzij de aangename temperatuur buiten, lekker vertoeven. Spijtig genoeg moet ik dit allemaal alleen doen en dat vond mijn neef ook zo erg. 'Volgende keer breng je je man mee' zegde hij me toen we afscheid namen ; tja......mensen begrijpen het niet zo goed dat hij m'n zoetie wél op vakantie kan gaan, maar geen familiale huisbezoekje kan afleggen.... Zoetie stelt het naar omstandigheden goed. Zijn drie daagse kuur zit er ook alweer op en tot hiertoe (ik neem hout vast) gaat het vrij goed. Morgen zijn we dagje 6 dus t'is af te wachten. Vanavond heeft hij toch vrij goed mee gegeten aan de gezellige 'beetje-feesttafel' want vanavond is onze zoon met z'n vriendin komen eten ;dit nog voor m'n verjaardag eerder deze week. Er stond lekkere kip met appelmoes, kroketjes, frietjes en sla op t'menu en als dessert : zelfgemaakte chocomousse op m'n vriendin haar manier gemaakt, en deze keer toch iets beter gelukt maar toch nog niet zoals zij het kan, dus ik zal nog eens op de leer moeten denk ik Mijn 'ouderwetse manier' van chocolademousse maken vinden ze hier thuis nog steeds de beste, maar ik denk al eens aan de gezondere manier om dit lekkere dessert te maken, en mijn vriendin had zo'n recept waarin je geen eigeel hoeft te gebruiken, zodoende had ik dit uitgeprobeerd. Wat brengt de komende week : wel...morgen voor mij s'avonds vergadering ; dinsdagavond pedicuur ; woendsagavond : vriendinnenavond ; donderdag vertrekt onze dochter terug voor 4 dagen naar haar Italiaanse vriendin in Sardinië en zo zal deze week alweer véél te kort zijn ! Intussentijd wil ik onze tuin al zo'n beetje herfstklaar maken. Uiteraard zal er ook tijd voor m'n vriendinnen gemaakt worden We zien wel. Maar in de eerste plaats hoop ik dat m'n zoetie het goed blijft doen !!! Dat en dat alleen komt op de 1ste plaats ! Tot de volgende
En zo zijn we alweer een jaartje ouder...... t'Was super gezellig - gewoon doodeenvoudig met mensen die me nauw aan t'hart liggen en meer moet dat écht niet zijn ! Vandaag is nog maar eens gebleken wie dat zijn ! Cadeautjes : een prachtig zilveren juwelenset (oorbellen én halsketting) ; nog een extra paar zilveren oorbellen én armband ; een cadeaubon voor een verwenbeurt ; mooie glazen-onderzetters met allerlei familie foto's (zeer origineel); een gepersonaliseerde bick ; en voor een mooi bedrag een ganse shopping-day met alles erop en eraan ! Allemaal hartelijk dank !! Zondag vieren we nog maals als onze zoon er kan bij zijn want vandaag had hij late shift Op de kast staan tientallen mooie kaartjes - leuke aandenken van lieve mensen ! En in de ijskast staan nog enkele calorierijke snoepjes voor morgen ! Zelfs in t'ziekenhuis ben ik serieus in de watten gelegd door de verpleegster die zowat 'vriend-a-huis' is geworden ! Toen zij hoorde dat ik jarig was, is ze naar het ziekenhuiswinkeltje gestapt, om mij daar een klein cadeautje te kopen - écht kei lief : een gepersonaliseerde balpen - komt altijd van pas hé! Morgen is het dan dagje 3 van zoetie's chemo kuur en dan zijn we alweer 11 dagen gerust. Hij stelt het vrij goed - heeft goed mee gesnoept deze avond !
En dat gaan we, ondanks alles, toch alweer op onze doodgewone, gezellige simpele manier een beetje vieren, gewoon met diegene die mij/ons het nauwst aan ons hartje liggen, en meer hoeft dat niet te zijn !
Ik zou hier nu kunnen zitten pruilen en treuren want uiteraard zou ik in andere omstandigheden wel andere plannen gehad hebben, maar wat haalt dat pruilen en treuren nu uit???? nieks pffff dus waarom zou ik ...
Ik kan natuurlijk niet ontkennen dat ik daar wel eens aan denk zo van 'hoe het zou kunnen zijn....hoe het had kunnen zijn.....en hoe het nu is.....' maar dat is iets dat ik zeker niet aan de buitenkant zal tonen want uiteraard heeft niemand hier schuld aan !
Genoeg nu - ik ben jarig - joepie ! Morgenavond zal er een snoepeke op tafel verschijnen en overdag ga ik er toch het leukst v proberen te maken met ontvangen en lezen en beantwoorden van allerlei lieve smsjes ; van het leeghalen van de brievenbus waar wel enkele verjaardagskaartjes zullen in zitten ; van onze zoon die morgenmiddag langs de bakker gaat en hier komt eten alvorens te gaan werken ; van onze dochter die zoals alle jaren zorgt voor een leuke morgend-verrassing aan de tafel, van mijn zoetie die er ondanks alles op staat om deze dag te 'vieren' zoals vroeger en zeker niet zo maar te laten voorbij gaan en het zijn al die kleine dingen samen die véél belangrijker zijn dan wat ook!
Ik ben zelfs van plan om een pralinetje mee naar t'ziekenhuis te nemen om te trakteren aan het toffe verplegende personeel - de ploeg die we nu al twee jaar kennen.
Ja zoetie is na drie weken 'vrij' vandaag terug gestart met zijn 3 daagse chemo kuur ; oncologe was zeer tevreden over zen bloeduitslag (nog geen tumormerker, dat gebeurd binnen veertien dagen). Ze heeft zoetie alweer voldoende moed en voldoening ingesproken om er alweer veertien dagen tegen aan te gaan ! Spijtig genoeg klopt onze redernering niet ; wij dachten dat dit de hopelijk voor lange tijd weer de laatste chemo kuur zou zijn en dat er volgende week scan zou genomen worden waarna hopelijk goede resultaten zou kunnen overgegaan worden naar onderhoud, maar.......ze vindt dit nog wat vroeg en vindt dat, vermits men zoetie het alweer in haar ogen zo goed aankan (al die vuiligheid in z'n lichaam) dat ze nog enkele weken....maanden wil doorgaan met deze chemobehandeling. We geloven in haar en vertrouwen op haar. Uiteraard staan wij ook even stil bij de vraag of zoetie's lichaam dat wel gaat aankunnen maar zij is ervan overtuigd van wel, dus.......zoetie gaat er alweer voor ! Haar lach en haar positieve woorden geven ons écht de moed en de kracht om verder te vechten ; t'is een ongelooflijke dame waar we alle respect voor hebben !
t'Spreekwoord zegt : 'mooie liedjes duren niet lang' en dat klopt gelijk een bus...... Onze prachtige vakantie 8 daagse in de zalig mooie Provence streek zit er op .... In één woord was het : superformidastisch !!!!!! De streek......de mensen.....het eten.....de sfeer.....de dieren......en vooral het zonnetje !!!!! PRACHTIG! Gewoon genieten - zalig niets doen - of rond trekken - beetje cultuur opsnuiven - woordje frans bij leren - maar vooral ontspannen effe ver weg van alle leed .....man man man wat had ik het zaterdag moeilijk......back to reality pffff Gelukkig hadden m'n kids snel door wat er scheelde met me en gaf hun blijk van troost me al vrij snel terug de boost om door te gaan..... tja....der zit toch niets anders op, maar geloof me......voor mij is een dipje ook niet abnormaal hoor ! Deze vakantie had ik écht het gevoel om ver van huis te zijn - écht vakantiegevoel ; tja we zaten toch een dikke 1200 km van huis, dus dat is niet nieks. Dat was dan ook het vermoeiendste voor m'n zoetie : het lange auto rijden. Ondanks de nodige ingelaste pauze's was dit eigenlijk voor ieder van ons vermoeiend, laat staan voor onze twee goede chauffeurs die ons toch een veilige vakantie bezorgd hebben ! Uiteraard hebben we ook deze keer rekening gehouden in de 1ste plaats met zoetie : en twee rustdagen ingelast welke ook kei leuk waren : 1 dagje s'morgens inkopen gedaan en in de namiddag gezellige bbq georganiseerd en 1dagje klein uitstapje ; 4uurtje gehaald bij de bakker om op onze gîte terras op te smullen en nadien van de hoogtezon te genieten waardoor we allemaal een mooi kleurtje hebben gekregen. Veel in gewicht bijgekomen is hij zeker niet : het vlees smaakt hem helemaal niet en voor de rest staan z'n smaakpapillen op 'stil' - niet minder, niet meer. Ik zou zoooooo graag zijn gewicht wat zien toe nemen ! Maar begrijp ook dat dit niet kan zolang hij niet terug meer eet, meer snoept zoals vroeger M'n broer heeft zichzelf ook bewezen door samen met onze zoon en z'n vriendin de gevaren van de Gorges du Verdon te ontdekken - en fier dat hij was ! Die Verdon die is gewoon adembenemend mooi ! Dat is met geen woorden beschrijfbaar ! 'DE canyon van Frankrijk' en dat is prima verwoord ! Ook de lekkernijen v d Provence hebben we mee naar huis gebracht : de overheerlijke lavendelhoning ; de Pistas ; de kaas ; grote dikke lookbollen ; en de ooo zo lekkere Pistou Olijfolie ! En nu wordt er met veel aandacht en geduld aan de prachtige vakantiefoto's gewerkt die één ieder genomen heeft ; soms had ik t'idee dat de papperazzie me achtervolgde Zo veel mooie herinneringen ! Ik ben benieuwd want ook over deze prachtige vakantie wil ik een mooi boek maken, maar dat is voor de koudere winteravonden En nu...... back to reality ....... deze week mijn zoetie's hopelijk weeral voor lange tijd laatste chemo kuur..... Het is de 6de van die kuur en dus de laatste zoals op voorhand gezegd is geweest ; dan volgt er alweer een of twee scan's en dan alweer die vreselijk verschrikkelijk angstige afwachtende dagen op uitslag ! Ik haat het !!! Ik ga dus zeer veel dikke duimen nodig hebben ............ please please please !!!!?????? Ik hou jullie hier op de hoogte. Overmorgen dagje 1 v de 3daagse kuur en vervolgens donderdag en vrijdag....... en dan vermoed ik 1 weekje er tussen en dan scans ; maar de juiste datums hiervan ga ik vermoedelijk woensdag krijgen. I pray......
Normaal moet ik op dit uur van de nacht slapen.....en dat wou ik ook want ik ben reeds om half 12 (wat vroeg is voor mij) naar m'n bedje getrokken maar.......nog geen oog dicht gedaan pffff Ben ik TE moe....TE zenuwachtig voor morgen....ik weet het niet maar de zwoele warmte die binnen zit heeft er zekerenvast ook mee te maken want ik zit hier momenteel te puffen en de frisse buitenlucht geraakt precies niet tot binnen. Dus.....ben ik maar weer terug opgestaan want anders ben ik maar bang om zoetie wakker te maken door m'n gewoel en heb ik nog eventjes men laptopje opengezet en me bezig gehouden met nog een mailtje in elkaar te steken naar onze duitse vrienden en dat is me alweer goed gelukt. Zodoende kom ik hier dus ook nog ff bij schrijven. Vandaag zijn de laatste karweitjes ook met voldoening geregeld. Koffer is gepakt en alles staat beneden klaar om morgenvroeg in de auto te zetten. Ook onze viervoeter haar 'koffer' is gepakt en daarnet heeft ze nog een goeie verzorging gekregen als voorzorg tegen de teken en andere niet gewenste insecten, dus mag ze nu de eerste 12 uur niet ge-aaid worden (moeilijk hoor want t'is zo'n schatje ) Zoetie is er ook klaar voor ; vandaag ging het alweer iets beter (zegde hij zelf) en ik merkte het ook aan zijn manier van doen. Hij heeft zelfs de tuin nog verzorgt en is nadien mee naar het eco park gereden. Hopelijk gaat het nu alleen nog maar de goeie kant op de komende dagen, zodat hij er toch ook ten volle van kan genieten. Naar deze vakantie kijken we nu al maanden naar uit en nu is het bijna zo ver..... Morgenvroeg rond 9 uur hopen we te kunnen vertrekken ; onze zoon is de chauffeur en zo denken we het grootste fileleed door de spits te vermijden. Tegen de klok van 5 uur hopen we dan in Lyon te zijn alwaar we gaan overnachten en waar in de late uurtjes de rest van ons peleton gaan ontmoeten. Zatedagmorgend kunnen we dan gezellig allemaal samen ontbijten en onze reis verder zetten. Ik ben dus nu afwezig tot en met volgende week zondag en dan hoop ik hier zeer leuke dingen te kunnen neer schrijven. Salut la Belgique....... Slaapwel
Ondertussen zijn we alweer woensdagavond en heb ik al héél hard gewerkt met het oog op ons vertrek op vakantie overmorgen ! Mijn 'karweitjes-lijst' geraakt bijna helemaal afgepunt.... Rest me nu nog morgen : gras afrijden (daarmee zal zoetie wel helpen) - ecopark bezoeken en dan het aller belangrijkste ........ valies inpakken...... en zien dat alles morgenavond picobello vertrekkensklaar staat. Vertrek is voorzien op vrijdagmorgend rond de klok van 9 uur ; zo hopen we dat de spits nét voorbij zal zijn op de grote wegen, maar dat is nog af te wachten. In totaal (hond inbegrepen) zijn we dus met 7 en we vertrekken in 2 shiften : zoetie, ik & onze zoon (chauffeur) plus onze vriervoeter vertrekken dus vrijdagmorgend en mijn broer met de 2 meisjes (onze dochter en vriendin v onze zoon)-die allen nog moeten werken-vertrekken s'avonds rond 18.00uur. Allen overnachten we dan in de buurt van Lyon om zatedagmorgend dan onze trip verder te zetten richting eindbestemming ; totale afstand van hieruit is zo'n 1200km ! De laatste weerberichten zijn ook gechekt en als we die mogen geloven gaan we een super zonnige week tegemoet! Iedereen kijkt er enorm naar uit - vooral zoetie die het de laatste voorbije 2 dagen weer iets moeilijker heeft, wat normale nevenwerkingen zijn van de chemo. Hopelijk mindert dit morgen zodoende dat hij toch ook ten volle van deze vakantie zal kunnen genieten. Nu ga ik nog de laatste opzoekingen doen om mijn vakantie-plannings-map af te ronden. Tot morgen !
Ik ben Niesje, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Niesje.
Ik ben een vrouw en woon in Provincie Antwerpen (Belgie) en mijn beroep is huisvrouw.
Ik ben geboren op 19/09/1956 en ben nu dus 67 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Gezinnetje , werken met Pretex, fietsen, cinema, etentje, .
Ik ben zéér gelukkig getrouwd, al 33 jaar met een schat van een man, en dat mag iedereen weten ! Ons gezinnetje is verrijkt met 2 fantastische kinderen. En ik heb momenteel maar één wens: genezing voor mijn allerliefste !
forum
Druk op onderstaande knop om te reageren in mijn forum