De herfst

              De maan hoog en licht.

        De bomen van bladeren dicht.

                                        Een vogel er in zingende,

                                        Ik er onder van angst rillende.

                                               Uit de bundel: verzen (1901)

                                                          Giza Ritschl

               Na de stilte komt muziek het dichtst

                      bij het verwoorden

                   van het onuitsprekelijke.

                                                         (Aldous Huxley)

                 Daar blijven op aarde twee vragen

              Waar wijzen geen antwoord op weten:

              Hoe moet men het leven verdragen,

                                              En hoe moet men leren vergeten.

                                                            ( Spaanse copla )

                       Il est, loin de nos villes
                Et loin de nos douleurs,
                Des lacs purs et tranquilles,
                Et dont toutes des îles
                Ont des bouquets de fleurs.
                                                          Vicor Hugo
                                                          (Feuilles d'Automme)
 

          Schreeuwen in de wind

                                       Wanneer dan onze stem

                                       het zij vroeg of laat

                                       in de wind verloren gaat,

                                       waarom blijven wij hem

                                       verheffen, altijd weer?

                                       och, misschien dat ooit

                                                een keer

                                       een flard van onze schreew

                                       in de onverschillige wind

                                       toch nog eens gehoor vindt,

                                       in deze of een andere

                                                 eeuw.

                                        ( Maarten Mourik )

         Alles blijft

         Alles gaat voorbij

                                        Alles blijft voorbijgaan.

                                                (Jules Deelder)

      De dag van vandaag is waarheid,

      Heel de rest is één groot "misschien";

      De beroemde dag van morgen

                                      Heeft geen sterveling ooit gezien.

                                                    (Spaanse copla)

        Wij zijn maar als de blaren in de wind,

        ritseland langs de zoom van oude wouden,

        en alles is onzeker, en hoe zouden

                                        wij weten wat alleen de wind weet, kind.

                                                            ( A. Roland Holst )

          als ik liefheb

          is dat poëzie

          als ik het opschrijf

                                         een poging daartoe

                                            (Wim Gijsen)

          Onderga de zon

          Als hij opkomt

          En als hij ondergaat

        Alle schoon dat de aard kan geven,

       blijkt een pad dat tot u voert

       En alleen is leven leven

                                      Als het tot de dood ontroert.

                                                                  (P.C. Boutens)

            De zon legt een weg aan

            van de kim tot de kust

            mijn kijken gaat op reis

                                           mijn voeten blijven staan.

                                                 (Willem Hussem)

        ... aan het meer.