Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

Portbail was vroeger een getijhaven maar is nu als jachthaven ingericht met 200 aanlegplaatsen.

Met zijn 2 km zandstrand en een zeilschool kan het er soms behoorlijk druk zijn.

Hier ziet u de Eglise Notre-Dame met een toren uit de 15de eeuw , deze kerk is nu niet meer in gebruik voor kerkdiensten maar wel als ruimte voor allerhande tentoonstellingen .

Trees zag bij het nemen van de vorige foto dat die eendjes een grote honger hadden  , en daarmee wilde ze ook haar steentje bijdragen door nr 1 van de werken van barmachtigheid toe te passen ;-) om een gerust geweten te hebben ;-) om dan onbekommerd aan een daguitstapje te kunnen beginnen, waarvan er vanaf morgen enkele foto's hier zullen volgen .

Op de achtergrond enkele leveranciers van die lekkere melk en room van Le Haut Manoir ;-)

Als Trees terug was van de boodschappen op de hoeve , heb ik de eendjes die in de vijver naast onze gite hun nest hadden, gevoederd met restjes brood van ons ontbijt .

En zo om zien hadden ze een grote appetijt .

Ps: foto is genomen door Trees.

Trees gaat hier lekkere verse melk,room en scharreleitjes gaan kopen op de hoeve Le Haut Manoir.

Hier ziet u de twee ovens waar men vroeger het lekker brood in een houtoven bakte voor het personeel van de hoeve Le haut Manoir .

De ingebeelde geur van het krokante frans stokbrood doet ons watertanden

Ps: die ovens zijn nog in perfecte staat en nog zeer goed bruikbaar.

Dit is onze vakantiewoning de voormalige bakkerij van deze grote kasteelhoeve (Manoir)

Men bakte er brood voor de knechten tussen de eerste en tweede wereldoorlog , er werkten toen nog meer dan honderd personen.

 Vincent en Sylvie Carbonel zijn reeds de derde generatie die deze kasteelhoeve uitbaten.

Zie hieronder hun website:

http://www.lehautmanoir.fr/

De gids geeft hier een demo van een sneldraaiend jacquardgetouw , dit is nu de laatste foto van het textielmuseum in de Vogezen van onze vakantie in het voorjaar , met een bezoek aan enkele van die talrijke museums die je er daar in de omgeving kan vinden , hopelijk heb je er van genoten ?

Wie alles van textiel en weven eens van dichtbij wil bewonderen kan hier in onze omgeving , en niet zover als de Vogezen, een mooi uitgebreid en tof museum in Roubaix gaan bezoeken , met een duidelijke uitleg en demos van een nederlandstalige gids , (warm aanbevolen voor liefhebbers en leken) Dit kan een tip zijn voor een daguitstapje  , echt de moeite waard. Zie link met info hieronder.

http://madefla01.50g.com/virtueel_bezoek.htm#page%201

En.... vanaf morgen gaan wij eens naar de westkust van Normandie (Cotentin) met enkele foto's en tekst  , dit van onze 14 daagse vakantie in september van dit jaar , hopelijk kan je er ook van genieten ? in ieder geval hebben Trees en ik er met volle teugen van genoten en dit zowel op fotografisch en.....zeker op gastronomisch gebied 

Deze speciale machine is voor het maken van rieten (inslagkammen)

Door groter en zwaarder weefgetouwen had men een plaatselijke smidse vandoen om vlug herstellingen uit te kunnen voeren.

Om nog snellere , grotere en meer weefgetouwen te doen draaien stapte men van waterrad op stoomkracht over , dit is hier een stookketel uit 1902 in Roubaix gebouwd , dit om de stoommachine de nodige Pk's te geven.

Dit weefgetouw was al met een krachtbron aangedreven , en zo kon men sneller weven dat noemde men toen industriéle omwenteling maar de wevers werden er zelf niet beter van .

Een oud robuust handweefgetouw met hangend riet en zonder spoelbakken waar de thuiswevers rond de jaren 1700-1800 op weefden.

Dat gebeurde in de wintermaanden na hun andere dagtaak dit om wat bij te verdienen op hun klein loon, in een lage weefkelder met de schaarse verlichting van een olielamp en met hulp van hun kinderen.

Trees wil niet onderdoen en heeft haar mouwen opgesloofd ;-) en aan het werk op haar weefgetouw gegaan

Dit is de achterkant van het weefgetouw met op het voorplan de kettingboom  , deze draden moeten er een voor een naar de hevels geleid worden en door de lusjes met een haakje gehaald worden , dat vraagt een enorm en geduldig werk , maar ja als hobby kan men dat nog opbrengen het eindresultaat is er des te mooier op .

Een detail van het huidig weefsel met inlegwerk en schietspoel schuitje van Trees .

De gids kon goed overweg met een handweefgetouw en had bij de demonstratie veel bekijks van de bezoekers.

Hier ziet u hem met volle overgave in actie.

Hier een detail van de aanbinding van de trappersr op het handweefgetouw van Trees met 4 schachten en zes trappers , dit op een getouw met contramarschen en met de aanbinding van het patroon waar ze nu mee bezigig is .

Voor een leek is dat wat ingewikkeld en een wirwar van draden ;-)  maar men kan er onneindig mee varieeren met aanbindingen , ook met kettingkleuren en doorhaal , eveneens de kleuren van de inslag en volgorde van trappen spelen een belangrijke rol ,  dit voor wat betreft diverse patronen .

 Een mens kan het in zijn hele leven niet opbrengen aan variaties van patronen met zo een weefgetouw! 

Dus.... ze zal zeker nog tijd te kort komen in haar leven  ;-)

PS: en voor gepensioeneerden komt men zekers tijd tekort ,  want hoe ouder men word hoe sneller de tijd vliedt of.... niet ??

Hier ziet u het weefgetouw van Trees met 4 schachten en contramarches , 6 trappers een staand riet , maar zonder schietspoelbakken. En daarmee maakt ze na 3 jaar avondschool in het VTI van Roeselare nu kunswerkjes in textiel dit als tweede hobby na fotografie .

Dit is een tweeschachtsgetouw met hangend riet (inslagkam) en 2 trappers (pedalen)

De gids demonstreerd hier de werking van een handweefgetouw met pedalen en shietspoelbakken .

Bij het binnengaan van het textielmuseum in Ventron deze mooie plaket van een spinnerij uit Remiremont (Vogezen) die daar als blikvanger en ingekaderd aan de muur was bevestigd .

Dit is een van de talrijke textielfabriekjes die er in de vogezen waren , deze ligt hier mooi in de bergen van Ventron , en was vroeger aangedreven door een waterrad , nu omgebouwd tot een leuk museum.

Erik was 40 jaar tapijtwever en ikzelf heb 3 jaar voor mijn hobby avondles in kunstweven gevolgd , vandaar onze interesse in alles wat textiel betreft .

Deze babypop is onze laatste foto van het poppenmuseum van Nordrach , wij kunnen er nog dagen en maanden mee doorgaan met details , maar nu gaan we vanaf morgen het laatste museum van onze vakantie van het voorjaar 2009 in de Elzas.

Wij zijn bijna rond in het poppenmuseum hier nog een groep poppenkast handpoppen

Een groep popjes waaronder enkele babypoppen.

Deze poppen zijn aangekleed om in het huwelijk te treden

Tussen al die mooie poppen enkele schaalmodellen van auto's waaronder een Ford Quadricycle uit 1896.

Deze groep poppen hebben hun beste kostuum en feestkledij aangetrokken om naar de kermis te gaan   (let ook eens naar het minidraaiorgeltje in het midden)

In dit miniatuur keukentje kan je hier zien wat er zoal van potten,kommen en pannen gebruikt worden om lekker eten te bereiden

Veilig achter een dik glas beschermd deze doosjes met mini porseleinen serviesjes.

Een grote verzameling koperen miniatuur blaasinstrumenten .

Pop met keurig uitgedost kleedje op een oude (miniatuur) bedstee .

Een leuk miniatuur keukenfornuisje met de bijpassende glimmende koperen potten en pannen.

Dit houten en mooi beschilderd speelgoedje zat veilig geborgen achter een dikke glazen wand , dit zoals de meeste miniaturen in dit museum , het was wel moeilijk om te fotograferen met bestaand licht zonder gebruik te mogen maken van een flitser , sorry ! minder scherp door de lage snelheid en ook de kleuren kunnen wel een beetje afwijken door het overheersend kunstlicht   maar gelukkig was fotograferen nog toegestaan .

Hier ziet u hoe die wagentjes mooi en tot in de kleinste details zijn afgewerkt .

Nog een viertal mooie miniatuur oldtimers uit het poppenmuseum.