Berichten van 1 mei 2010 tot 31 mei 2010

Met zijn 75 m is dit een van hoogste vuurtorens van Frankrijk . De bouw duurde van 1829 tot 1835 en het licht heeft een reikwijdte van 56 km.

Wij komen reeds wat dichter bij ons doel de vuurtoren van Gatteville .

Deze lijnvisser was wel moedig om op deze gevaarlijke plaats de onstuimige zee te trotseren , brr dit is niet aan mij besteed

Een houten meerpaal waar er zich zo om aan te zien al veel bootjes hun touw hebben aangebonden 

Een klein maar wel een levendig haventje in de omgeving van Gatteville-Phare.

Op doortocht naar Gatteville-Phare kwamen wij ook nog dit klein leuk strandje met dito haventje tegen.

Op weg langs smalle kronkelende paadjes naar Gatteville-Phare kwamen wij die twee echte Normandische ezeltjes tegen men ziet ze hier in de Manche her en der , dit ras is in 1996 officieel erkend en wordt in stand gehouden.

Zijn te herkennen aan hun bruine tot muisgrijze kleur , en onderbuik en snuit grijs-wit , en op de rug een donker schouderkruis

Het zijn vriendelijke dieren en niet koppig , werken graag en kunnen zeer goed met kinderen omgaan.

Wij denken morgen eens de richting Gatteville-Phare te nemen

Zou dat bootje soms ook geen likje verf kunnen gebruiken ?

Ook bootjes hebben wieltjes , dit om die gemakkelijk op het droge te kunnen verplaatsen en zonder de onderkant van de romp te beschadigen.

Ik vermoed dat deze niet veel meer te water zal moeten gelaten worden

Deze ligt hier blijkbaar nog wat te wachten om uit het water te worden gehaald ;-)

Hier worden al de bootjes verzameld die uit het water werden gehaald .

Een plekje aan de kade waarlangs men de kleine bootjes in en uit het water laat .

Bij hoogwater liggen de vissersbootjes netjes op een rij in de haven , de grote middeleeuwse haven is nu volledig verdwenen. Bewijs : de uitloper waarop de kerk nu staat , vormde ooit het fraaie centrum van de middeleeuwse agglomeratie ! Alles wat niet in de honderdjarige oorlog werd verwoest , wordt stukje bij beetje weggeknaagd door de zee, want de oppervlakte van Barfleur blijft onverbiddelijk inkrimpen.

Dit vissershaventje met zijn granieten huizen , en kaden vol met kreeftenfuiken en palets vol mossels wordt tot een van de mooiste dorpen van frankrijk gerekend  , je kan hier urenlang genieten en uitwaaien bij een kustwandeling , om dan s'avonds van een lekker bord blondes (mosselen), te kunnen nagenieten 

Met nog een laatste foto van de robuuste abdijtoren gaan wij dan vanaf morgen weer eens op een andere locatie fotokes gaan nemen.

Een kijk op het mooi gerestaureerde houten gewelf van de refte , dit is moderne kunstambacht tegewoordig.;-)

Een mooi zicht op de refter die nu als ruimte voor tentoonstelingen wordt gebruikt met op de achtergrond een grote foto van abbé Lelégard .

Langs deze deur komen wij binnen in de refter om er een kijkje te nemen.

Een detail van een zuil uit deze kelder.

Nu een kijkje in die prachtige gerestaureerde grote kelder .

Een zicht op de mooi gerestaureerde oude refter met aan de muur grote foto's van abbé Lelégard die de restauratie op gang heeft gebracht , rechts onder de foto's aan het gebouw ziet u de ingang naar de kelder van de abdij.

Hervé Desvaux geboren in Avranche was de fotograaf die voor de abdij de foto's heeft gemaakt van de evolutie bij de restauraties van deze abdij.

Een zicht op de toren van de abdijkerk van uit de tuin , let aan de rechterkant eens op de overblijfselen van het aquaduct die in 1803 werd aangelegd , dit om de spinnerij die toen in de abdij was ondergebracht van water te voorzien.

Aan de muren van het aquaduct en de andere gebouwen hangen er grote foto's van de vroegere ruines nog van voor de restauraties , om eens te vergelijken wat ze al verwezenlijkt hebben tot op vandaag.

Een blik in de oude kloostertuin van deze abdij.

Door deze kleine doorgang gaan wij nu eens een blik werpen in de grote tuin van de abdij .

Hier ziet u de ruine van de voormalige watermolen van de abdij die nu staat te wachten op restauratie.

En op de achtergrond ziet u de gerestaureerde woning van de de abdt die nu in privé bezit is.

Er stond daar een mini kruidentuintje die mijn aandacht trok.

Buiten de abdij is Trees opnieuw naar interessante objecten aan het zoeken .

Een doorkijk naar de tuin met nog veel stenen om er verder mee te restaureren.

Hier een zicht op de binnenkoer en kloosterhof .