Berichten van 1 juli 2010 tot 31 juli 2010

Een kilometer verder van de vuurtoren hebben wij deze baai met zandstrand in alle kalmte en rust voorbijgereden , en dit was in fel contrast met de vorige locatie .

Raz Blanchard dankt zijn naam aan de golven die hier op die vele rotsen botsen en wit schuimend aan land komen.

Wij hebben het bij het begin van dit jaar zelf mogen meemaken bij een lichte storm , het witte schuim vloog er met de wind in kleine vlokken rond onze oren en camera's .

Zo een vuurtoren moet wel stevig gebouwd zijn om die woeste golven konstand te kunnen trotseren .

Het kan er hier soms bij winderig weer woelig aan toe gaan , en dan is het opletten geblazen met kleine bootjes , dat men niet op die scherpe rotspunten die hier veelvuldig voorkomen , niet te pletterd vaart .

Er kan hier bij hoogtij een sterke zeestroming ontstaan dat zéér gevaarlijk voor kleine en lichte bootjes kan zijn .

Een zicht van op le Raz Blanchard toont hier aan hoe ruw deze kust wel is .

In 1823 zijn hier 27 schepen in een storm op de spitse rotsen te pletter gestort en vergaan.

En in 1834 is men de bouw van die vuurtoren begonnen op een rots op 800m van de kust.

Het kruis als aandenken voor de vele zeelui die hier met hun schip zijn vergaan .

Hier het mooie landschap rond het haventje en vuurtoren van Goury .

Met nog een laatste blik op dit huisje gaan wij dan morgen wat verder richting Goury.

Wij hebben eens aan de deur geklopt !, (een bel was er niet) maar er bleek hier niemand thuis te zijn ;-)

Het vissershuisje ligt hier mooi verscholen en beschermd tussen de duinen.

Mooi en rustig gelegen ligt dit verlaten vissershuisje .

Het is hier zeer rustig om er eens een ontspannende wandeling langs de vloedlijn en dit zonder te veel hinder te maken.

Na die rondritten langs eenzame wegen zijn wij genoopt wat te gaan bijtanken bij een plaatselijke distillerie ;-)

Men noemt dit hier in dit departement het Ierland van Frankrijk , en zeer terecht zo om te zien.

Van op die plaats waar Trees staat heeft men een prachtig zicht over het woeste landschap .

Trees staat hier het prachtig panorama langs de mooie toeristische route te bewonderen.

Nog een zicht op de mooie en woeste baai van d'Ecalgrain.

Andra , zo wordt de fabriek van het centum  voor recyclage van radioactief  afval van  La Hague genoemd  , hier ziet u nog een duidelijk beeld van die enorme fabriek om het radioactief afval op te slaan en te bewerken.

Deze fabriek werd van 1969 in gebruik genomen en van 1991 tot 1997 werd de afsluiting verbeterd om de veiligheid en het milieu te beschermen , en vanaf 2003 wordt het complex van 15 ha nu actief bewaakt.

Een zicht op de baai met zijn verlaten strand is een van de meest woeste stukjes natuur in het gebied.

Rechts aan de horizon de witte gebouwen van de grote opslagplaats en strengbewaakte bewerkingfabriek van ons radioactief afval in La Hague .

Hier een link met wat uitleg : http://nl.franceguide.com/Pointe-de-la-Hague-Ierland-in-Frankrijk.html?NodeID=1&EditoID=202601

Aan havenbezoekers is er hier nooit een gebrek , dit is nu onze laatste foto van Port-Racine , en morgen trekken wij dan weer eens wat verderop .

Zoals de bootjes hebben ook de touwen een variatie aan kleuren.

Mooi zéér rustig en in een hoekje verscholen , ligt dit schilderachtig minihaventje .

Hier een detail van een van die vele touwen aan die meerpalen bevestigd .

De ingang van het mooi verscholen minihaventje van Port-Racine , waar er vroeger meermaals ook Piraten door kwamen om er hier aan te meeren .

Erik hier in actie aan Port-Racine .

De vele bootjes liggen stevig aan de touwen gebonden zodat ze niet kunnen afdrijven naar de wijde zee.

Langs deze smalle trap moet men alle vissersbootjes bevoorraden , dit van proviand voor de vissers tot de brandstof voor de motoren van  de bootjes.

Het minihaventje is prachtig en schilderachtig gelegen en dat trekt dan ook veel toeristen aan

Dit minihaventje wordt beschouwd als de kleinste actieve haven van Frankrijk.

De naam is afkomstig van een kapitein en piraat die hier zijn basis vestigde onder Napoleon 1.

Wij vergeten jullie niet!!!

Dit is een foto die ik genomen heb in het bezoekerscentrum (ondanks de strenge bewaking mocht dit wel) en bij deze nemen wij afscheid van het oorlogstoerisme , wij kunnen nog lang doorgaan met dit onderwerp , in Normandie is daar geen gebrek aan.

Morgen gaan wij het dan weer over een andere boeg gooien.