Baai

Andra , zo wordt de fabriek van het centum  voor recyclage van radioactief  afval van  La Hague genoemd  , hier ziet u nog een duidelijk beeld van die enorme fabriek om het radioactief afval op te slaan en te bewerken.

Deze fabriek werd van 1969 in gebruik genomen en van 1991 tot 1997 werd de afsluiting verbeterd om de veiligheid en het milieu te beschermen , en vanaf 2003 wordt het complex van 15 ha nu actief bewaakt.

Een zicht op de baai met zijn verlaten strand is een van de meest woeste stukjes natuur in het gebied.

Rechts aan de horizon de witte gebouwen van de grote opslagplaats en strengbewaakte bewerkingfabriek van ons radioactief afval in La Hague .

Hier een link met wat uitleg : http://nl.franceguide.com/Pointe-de-la-Hague-Ierland-in-Frankrijk.html?NodeID=1&EditoID=202601

Aan havenbezoekers is er hier nooit een gebrek , dit is nu onze laatste foto van Port-Racine , en morgen trekken wij dan weer eens wat verderop .

Zoals de bootjes hebben ook de touwen een variatie aan kleuren.

Mooi zéér rustig en in een hoekje verscholen , ligt dit schilderachtig minihaventje .

Hier een detail van een van die vele touwen aan die meerpalen bevestigd .

De ingang van het mooi verscholen minihaventje van Port-Racine , waar er vroeger meermaals ook Piraten door kwamen om er hier aan te meeren .

Erik hier in actie aan Port-Racine .

De vele bootjes liggen stevig aan de touwen gebonden zodat ze niet kunnen afdrijven naar de wijde zee.

Langs deze smalle trap moet men alle vissersbootjes bevoorraden , dit van proviand voor de vissers tot de brandstof voor de motoren van  de bootjes.

Het minihaventje is prachtig en schilderachtig gelegen en dat trekt dan ook veel toeristen aan

Dit minihaventje wordt beschouwd als de kleinste actieve haven van Frankrijk.

De naam is afkomstig van een kapitein en piraat die hier zijn basis vestigde onder Napoleon 1.

Wij vergeten jullie niet!!!

Dit is een foto die ik genomen heb in het bezoekerscentrum (ondanks de strenge bewaking mocht dit wel) en bij deze nemen wij afscheid van het oorlogstoerisme , wij kunnen nog lang doorgaan met dit onderwerp , in Normandie is daar geen gebrek aan.

Morgen gaan wij het dan weer over een andere boeg gooien.

Het mooie en nieuwe bezoekers centrum op het kerkhof van Colleville-s-Mer .

Dat moet je als je in de omgeving bent zeker ook eens bezichtigen , dit als je niets tegen een strenge controle hebt , je moet er namelijk bij het binnengaan door de scanner paseren met zes bewakers , en als er een signaal piept , dan moet je alles uit uw zakken halen zoals Gsm , Camera's , sleutels , portefeuille en andere metalen voorwerpen , Trees en ik hebben het zelf aan de lijve mogen ondervinden .

Ook de handtassen van de dames moeten door een scanner , het is hier dus een strenge bewaking , maar het loont de moeite eens binnen te wippen ,.

Je kan er originele films van de invasie zien en de angst in de ogen van die jongens aflezen als die met de landingsboten aan land kwamen , het was toen verschrikkelijk, en je wordt er stil en koud van bij het aanschouwen van die beelden van toen.

Dit groot bronzen beeld staat in het midden van de begraafplaats.

De gemiddelde leeftijd van de gesneuvelden was 22 jaar.

                     De gebeiltelde tekst aan dit beeld is.

               (The Spirit of American youth rising from the waves)

                     GEEST VAN DE AMERIKAANSE JEUGD

In Colleville-sur-Mer ligt deze grote en indrukwekkende begraafplaats , met maar liefst 9386 witte kruisjes netjes op een rij waar men stil bij wordt .

 Erik en ikzelf zijn daar al een 5 tal keer op bezoek geweest , het werkt als een magneet op ons , en kunnen niet nalaten iedere keer als wij hier voorbij komen om even binnen te wippen, en telkens komen wij weer onder de indruk van de grootsheid , stilte en netheid van deze plaats.

Die naam gaven de amerikaanse soldaten aan Omaha Beach , op deze landingsplaats waar ze vele verliezen leden , waar er bij de eerste aanvalsgolf met 43250 manschappen al meer dan 3300 sneuvelden.

Hier ziet u het monument die geplaatst is tussen Sainte Honorine-des-Pertes en Vierville sur Mer , 5km strand , waar er toen veel bloed is vergoten , let eens op de achtergrond rechts naar het moderne monument LES BRAVES , die daar in 2004 op dit strand is geplaatst ter gelegenheid van de 60e verjaardag van dit tragisch gebeuren , en .....hopelijk mag en moet onze jongere generatie dat niet meer meemaken.

Op dit plan zijn de andere landingsplaatsen van de geallieerden te zien.

Op grond die de gemeente Sainte Marie du Mont in 1983 aan de verenigde staten heeft geschonken, werd er in 1984 ter gelegenheid van de 40é verjaardag van de landing deze rood granieten obelisk onthuld.