Archief

Eerst en vooral bedank ik de mensen die me op mijn blogje veel moed inspreken,ik heb daar veel steun aan en het doet plezier dat er nog mensen zijn die een ander kunnen opbeuren.Zopas was ik nog op bezoek bij bojako en als je daar leest ga je meestal met een lach weer weg,als ook bij mijn andere blog vriendinnen,goed dat een mens zoiets nog kan doen,soms met een traan maar ook met een lach,zo komen we die regen dagen nog een beetje door.Gisteren kleindochter 2op bezoek en dat was heel leuk want ze zit nu in haar knuffel periode en de zoenen en knuffels vlogen hier rond onze oren,nu opa en oma zijn daar niet kwaad om hoor!'k ben met haar naar de stad geweest en ze mocht een speelgoedje kiezen,toen ze een duur spul wilde zei ik haar dat het niet kon,toen dacht ik nu gooit ze zich op de grond zoals in de reklame maar niets van dat alles!!ze koos een minder duur stuk en gaf me een dikke zoen.Schattig nietwaar!!!

'kheb daarpas een telefoon gekregen van de zoon,hij moest vandaag naar de kliniek voor een mri scan van de nek en wat we een beetje konden vermoeden is waar hij moet geopereerd worden voor zijn nek hernia,de dokter heeft gezegd dat ze een plaatje zullen steken waar de zenuw gekneld zit,en dat hij daar drie dagen moet blijven en als alles goed is mag hij naar huis, maar wel met een nekkraag voor zes weken,en dan met kiné zou alles goed moeten komen,de zoon ziet het niet echt zitten en ik als moeder ook niet maar we moeten optimist blijven en vertrouwen dat het weer goed komt.Dus volgende dinsdag zal het gebeuren. Op elf augustus was het mijn verjaardag en de zoon had een heel leuke verassing voor mij vooreerst het nieuws dat hij en zijn vrouw het nog eens gaan proberen,ik natuurlijk blij al was het maar voor mijn kleindochter,daarna werd ik en ventje uitgenodigd voor een lekker etentje in een fondue restaurant enal bij al was het nog een gezellige avond,en nu maar duimen op de goede afloop.

Een zachte blik, een blij gelaat.Een vriendelijk woord,een goede daad.Al lijkt het weinig wat je schenkt.Je geeft toch veel meer dan je denkt

het is nacht en hier zit ik weer te schrijven op mijn p.c.tje,hij denk wat is dat nu weer maar ja kan de slaap niet vatten en dus maar wat tokkelen, ik was daarnet in de tuin wat sterren kijken zoals ik nog al eens durf te doen als ik niet kan slapen,en wat flits er daar voorbij ? een vallende ster ze zeggen dan dat je een wens mag doen?ik heb het zekere voor het onzekere genomen en toch maar die wens gedaan,ik ben misschien wat sentimenteel maar elke avond werp ik een nachtzoentje naar de sterren voor mijn kleinkinderen,in de hoop dat ze voelen dat ik aan hen denk.*******Ben maandag om de laatste epidurale spuit geweest en was weer twee dagen niet op mijn beste,maar nu gaat het weer beter ik hoop maar dat ze een beetje een lange werking hebben,en ik er wat kan van genieten,zodat ik een hele tijd verlost ben van de pijn,het is nu 0.51uur en denk dat ik maar onder de wol kruip!!!

het is zondagnacht,ik zit hier wat op de p.c.eerst wat te staaren,'kwil wel schrijven maar het komt niet zo goed op gang,morgen maandag, dus over een goede 7uur word ik weer verwacht in het ziekenhuis voor mijn derde pijnlijke epidurale in de rug niet leuk maar wat moet moet nu eenmaal,hopelijk gaat het vandan af beter want de pijn in de rug was niet meer te harden,na alles wat de laatste tijd gebeurd is,lijkt het of er maar geen einde aankomt,er zijn wel ergere dingen maar een mens moet het toch al verwerken,de situatie met de zoon doet er ook geen goed aan hoor,sind ze weer uiteen zijn hebben ze een knipperlicht relatie,aan uit aan uit !! om gek van te worden ze kunnen niet met maar ook niet zonder elkaar,en dat is slecht voor iedereen,de kleine heen en weer ik word er hoorndol van, mijn ventje stapt er licht over en verlangt dat ook van mij maar een moeder en oma hart kan dat niet zomaar.

Aan de blogmaatjes die me een riem onder het hart steken wel bedankt,ik ga hier en daar al wat lezen dus het komt wel goed,mijn dagboek verhaal is voor later,tot dan.

Ik voel me zowat de pop aan een touw zoals dit baasje hier,mijn gevoelens worden heen en weer geslingerd,ik kan er niets aan doen maar probeer zo voetje voor voetje weer boven water te komen het gaat niet zo vlug als ik wens,tijd heelt de wonden maar de littekens blijven.

ik wil schrijven al wat in mij opkomt maar mijn gedachten dwalen af,de éne dag gaat beter dan de andere, vandaag is een dag waarop ik moeite heb,om alles van me af te zetten,ik kom hier altijd klagen, omdat ik niet weet waar te blijven met mijn gedachten,ik wil aan de leuke dingen denken maar de andere hersenspinsels duwen ze weg,ik weet tijd heelt vele wonden maar vergeten doen we niet.