het is al een paar dagen dat het bijna onvermijdelijke gebeurd is namelijk het uiteen gaan van de zoon met zijn vrouw,de tranen komen niet meer zo vaak maar in mijn hoofd en hart doet het nog even veel pijn,de dagen gaan weer voorbij alsof er niets is gebeurd,voor sommige dan toch.Mijn kleine meid van 4j.komt vandaag terug van de ardennen waar ze sinds donderdag is met haar mama,ik denk dat het haar goed zal gedaan hebben na al dat gehaketak tussen haar ma en pa,ze was daar bij haar mémé dus in goede handen,want ik weet dat ze er heel goed verzorgd word.Nu moet het leven weer verder maar het zal niet meer zijn zoals voorheen dat kan ook niet,want alles gaat weer veranderen voor iedereen,de zoon voelt zich eenzaam maar wil geen hulp,ik trek wel mijn plan ma, als ik vraag of ik met iets kan helpen, meer kan ik niet doen dan er zijn als ze me nodig hebben zowel de zoon als de kleindochter.Gisteren zijn ventje en ik een flinke wandeling gaan doen en dat heeft zo ook iets positiefs,het hoofd eens leeg gemaakt en ben dan s'avonds goed in slaap gevallen.
Tranen weer niets dan tranen,ik word ze zo beu er is weer een en ander mis,het rommelt weer ten huize van de zoon,geen tranen voor de grooten ,maar voor mijn lieve kleindochter,de schoondochter is bij haar vader ingetrokken met mijn lieve meid,ze is daar niet graag heeft ze me vanavond zelf gezegd, die man woont alleen en de fles is zijn vriend en daarom mijn tranen, ze mist haar kamertje die ze onlangs nog maar gewoon was daar ze nog maar zes weken verhuisd waren,naar hun nieuw appartement met haar papa en mama,want mama woonde niet graag in het huis, en nu ze verhuisd zijn is het toch weer fout gelopen,dat heeft de schoondochter me zelf komen zeggen maandag en ze zei dat het niet de zoon zijn schuld is,want die werkt wel,drink niet en rookt niet gaat niet bij andere vrouwen zegt ze maar heeft geen gevoelens meer voor hem,dat kan gebeuren,maar mijn hart breekt als ik aan die lieve kleine meid denk,ik word er ziek van,en eens uithuilen kan moeilijk want dat ziet mijn ventje niet graag,als ik overmand ben van verdriet.Ik werp niemand een steen maar het knaagt!!!!
ik zit in mijn stille periode en dat is heel verveelend,ik wil wel maar kan weinig geduld opbrengen om te schrijven,op bezoek gaan bij de bloggertjes dat ook valt me zwaar en toch mis ik ze elke dag,ik heb nogal wat te vertellen maar het komt er niet uit ik denk dat ik wat depri ben,en weet ergens niet goed waarom ik hoop dat deze periode vlug voorbij zal zijn en ik terug werk kan maken van terug in form te zijn,en dat mijn blogvrienden me niet vergeten! tot later dan maar, en vele groetjes aan ieder die op bezoek komt.
Ik zit hier op mijn p c tje,het is al laat maar kan de slaap niet vatten,vanavond naar de kapper geweest en me even een modern kopje laten aanmeten,toen ik thuis kwam was er minder goed nieuws mijn trouwe t.v. heeft de geest gegeven,niet dat ze zo veel uitzenden wat van belang is maar toch mist men dat bakje als het niet speelt,nu ja ik zeg maar beter dat dan een been gebroken ,ik zal nu s'avonds wat meer op mijn p.c.tje door brengen want de laatste tijd is er nog niet veel van gekomen,nu morgen moet ik eerst met schoonma naar de kliniek want haar bloeddruk staat al een paar dagen rond de 20 ,dus naar de hart specialist, met haar leeftijd van 86jaar wel heel gevaarlijk,en de pillen die ze nu neemt helpen niet meer zo te zien, dus afwachten wat ze zullen doen.Verder ben ik al blij met al het lekker weer dat we hebben gehad,dat kunnen ze mij al niet meer afnemen,ik ga denk ik een slaappertje nemen want morgen is het vroeg dag.SLAAP ZZZZZZZ!
Even weer ziekjes geweest,dan geen lust om wat dan ook te doen 'kheb deze week een beetje van de zon genoten en het was nodig want die verveelende bronchitis gaat maar niet over ik denk dat ik het weekend die voorbij is een beetje te veel hooi op mijn vork genomen heb,maar nu gaat het al weer beter dus niet klagen of zagen,er zijn ergere dingen dan dat,de week die moet komen zal ook weer niet van de poes zijn,naar de kliniek met schoonma dan bij haar kuisen gaan en nog wat dingen,dus zal ik dit weekend maar een beetje zalig niets doen en mij laten verwennen door de zon en mijn ventje even voor de kar spannen,zoals we zeggen in gent gelukkig heeft hij daar geen probleem mij en helpt hij waar kan,dus nie neute en genieten vcan het weekend.Aan alle die op bezoek komen een fijn weekend!!!
Het is een druk weekend geweest voor het ventje en ik,vrijdag zijn op vraag van een vriendin en haar man het zomerlief geweest dat is namelijk een kermis in mariakerke in de tent aldaar waren er optredens van cover groepen,om haar een plezier te doen zijn we meegegaan,het was niet zo leuk als gedacht dr muziek was er niet voor ons,het was meer jump en base dus goed voor de jonge springertjes maar alle we hebben het toch uitgehouden tot 2uur.Zaterdag onze warme bakker die altijd ons broodjes bakt was dit jaar 25 jaar aan de slag om ons te voorzien van brood en de rest,we hadden een uitnodiging gehad samen met al haar vaste klanten zo een 110 man naar hun verassings feest te komen daar ze dit jaar ook 25 jaar gehuwd waren,om 18 uur was het verzamelen aan de winkel,we werden in de bakkerij uitgenodigd daar werd een drankje en een hapje gebracht,om 19 uur stonden er twee bussen klaar om ons allen weg te brengen we wisten nog niet waar naartoe op de bus werd er weer drank geschonken en lekkere pralines,na een half uur rijden kwamen we in oudenaarde aan,daar werden we dan verast met een concert van een mooie band, waarin ook haar man en zonen speelden,alweer met een drankje in de pauze en na het concert ook.Rond twaalf uur ging het weer naar Gent daar thuis in de winkel werd nog maar eens champge gedronken met een heerlijke tirramisu.Ik had dat nog nooit meegemaakt om in de watten gelegd te worden door een lieve bakker.De zondag zijn ventje en ik dan maar gaan wandelen het was in geeraardsbergen dus ook niet van de poes de muur beklommen en dan berg op en af,s'avonds na een douche zijn ventje en ik moeten bekomen van dat alles,het was druk maar heel gezellig en nu vaandaag is het rusten geblazen van dat druk weekend.
Rozen kunnen je omringen,
bloemen even mooi als zacht.
Ze verspreiden geur in 'tleven en
verdwijnen als de nacht.
Zonder doornen geen rozen,
zegt het spreekwoord waar en klein.
Mochten voor jouvele rozen
en maar weinig doornen zijn.
De kindjes zijn weer naar school en de ouders en opa's en oma's kunnen weer een beetje op adem komen,want het is toch een vermoeiende job hoor!nog goed dat het weer meegevallen is en we veel dingen buiten hebben gedaan,zoals naar de speeltuin en eens gaan zwemmen,gaan wandelen,ons kleindochter 2was verleden maandag naar plopsaland geweest en ze had er dolle pret gehad ze is pas 4,5jaar maar ze is nog nergens bang van dus bijna alle atracties moesten er aan geloven met als gevolg dat ze de dag nadien een pijnlijke nek er aan heeft overgehouden en juist de dag nadien was ze bij ons dus heb ik haar flink in de watten moeten leggen,in de zetel met een warm kersepit kussen was ze een ganse voormiddag zoet,na de middag toen buurvrouw haar kleindochter er was is het leed gauw geleden en was ze met geen stokken meer te houden om te gaan spelen,maar ja kinderen spelen geen komedie als ze beter zijn is er geen houden meer aan, mmar goed ook,opa moest de banden van haar fiets opblazen en weg was ze van de nek niets meer gehoord.Wij zelf zijn gisteren gaan wandelen en het was in beernem en ik moet zeggen het was er heel mooi,met de natuur die al volop in bloei komt er was veel bloesem te zien op bomen en struiken het weer was goed de mensen blij,en zo was de week weer voorbij.
De zoon is terug aan het werk,hij werkt namelijk op zelfstandige basis en kan het niet maken te lang ziek te zijn gelukkig is hij nog jong genoeg om wat vlugger te herstellen,maar toch vind ik dat hij wat vroeg begint gezien zijn ongeval,maar hij heeft gezegd het rustig aan te doen en nog geen zwaar werk te doen dus is hij vertrokken,
Morgen gaan we met de kleindochter en een buurmeisje van de zelfde leeftijd ook met de oma naar de blaarmeersen ze hebben er nieuw speeltuig gezet en dat moeten we dus eens gaan uitproberen,allé de klein mannen alhoewel oma zou er ook niet voor achteruit gaan om het eens te proberen op die dingen,haha!als haar artrose haar geen parten speelt natuurlijk,ze hebben voorspeld dat het heel goed weer ging zijn dus gaan we er maar van genieten zolang we kunnen.
Gisteren zijn ventje en ik weer onze wandeling aangevangen en het was zalig vertoeven in de zon dfaarna nog een terrasje en de paaszondag was voorbij maar het was heerlijk.Nu deze week heb ik nog wat oppas werk te doen allé (werk)dat is het nu echt niet want ik doe het met veel plezier zeker nu kleindochter 2 er maar oplos vraagt en soms dingen zegt waarbij je bijna in de plooi ligt van het lachen,de manier waarop ze sommige dingen zegt zijn gewoonweg hilarich zo vroeg ze aan opa of hij wel wist dat meisjes een muisje en jongens een piemeltje hadden,een mens moet dan wel even in zijn vuistje lachen met zoveel wijsheid van een meid van 4jaar en zo zijn er nog dingen,je kunt ze niet alle onthouden maar het is toch fijn dat ze zo onschuldig uit een kindermond komen.
een tijdje!
