Weer mens

Overal is oorlog
Overal is geweld
Zijn dat dan
de eisen die men stelt?

Overal is angst
Overal is verdriet
Is er dan niemand
op de wereld die iets ziet!

Overal is honger
Overal is dood
Kunnen we niets meer geven?
Iets meer dan een stukje brood?

Geef eens wat liefde
aan een ander
Doe iets goed.
Verander.

Elf weken heeft het mogen duren
Het waren de mooiste van jou
mamma en pappa,s leven
En toen in eens binnen die paar uren
zou je mamma  en pappa
het ergste gaan beleven.
De natuur nam jou weg van hun
en daarvan hadden we toch wel verdriet
De pijn begint te slijten
maar vergeten doen wij jou niet
en wat een buiten staander
er ook van vind
je bent en blijft ons 3de kleinkind
                                           liefs Opa en Oma

Als ik naar je kijk
en je zo bezig zie
spelend met je speelgoed
zittend op mamma,s knie
Een blos op je wangen
je gezichtje nog zo jong
dan slaat mijn hart soms over
,t maakt een vreugde sprong
Je bent zo kwetsbaar nog
zo lief en klein
Opa,s kleine meisje
hoelang zal dit nog zijn
Je bent een schat van onbetaalbare waarde
voor mij is er niets mooier
op deze grote aarde
Kim  je naam geschreven
het liefst in goud
wat de toekomst jou ook moge brengen
weet , dat Opa
altijd van je houdt
                                                     Opa

Ik kijk naar je foto
en zie je lieve lach
sterren in je ogen
je dappere blik
Ik wil je bedanken
al ben je niet meer hier
voor al je goede zorgen
wat was je trots en fier
Trots op je vrouw
en trots op jezelf
Trots op je kinderen
trots op je kleinkinderen
trots op je achtekleinkind
je had er maar een
pa zo,n man als jij
blijft me altijd bij
Ik hoop dat ik op jou lijk
want zo,n man is rijk

Peinzend kijken oude ogen
naar het kleine blonde kind
dat wat schuchter en verlegen
haar een lieve oma vindt
Blijdschap voelt ze diep van binnen
om het wonder dat het kan
dat zij oma is geworden
zonder kind en zonder man

Met jou wil ik verder
verder dan mijn eigen ik
om te ondekken
wat het leven biedt
Liefde, geluk en inspiratie
vanuit mezelf
aangewakkerd door jou.

Geheimen groeien,hoe dan ook
de goede en de kwade
Ze zitten in je lijf
geheimen komen binnen
Ze zoeken een plaatsje uit
en stichten daar gezinnen
Geheimen worden als maar meer
zolang ze blijven zitten
Eerst doen ze groeiend nogal zeer
terwijl ze aan je klitten
De kwade maken je kapot
maar mijn geheim is een  zacht
fluwelen doosje met een slot
en nu geeft het me kracht
Het geheimvan liefde zit in mij
en vult mijn lijf met klanken
het maakt me sterk, mooi en blij
Ik wil je ervoor danken.

 

Wat is Leven?
is dat laten leven,
om iemand geven?
Wat is het antwoord,
ligt dat in je hart?
Alles wat ik nu zie is zwart
Wat moet ik doen om dat deurtje
van mijn hart open te krijgen?
Gewoon maar stil zijn en zwijgen?
Ik voel en zie de ellende om me heen
zijn er nog mensen die open staan
voor elkaar?
volgens mij geen.
Waar brengt het deurtje van mijn hart me heen?
Naar Liefe,vriendschap en geluk?
Dan krijgt echt niemand me meer stuk.
Als die kwelling er niet was,
dan was ik tevree
dan weet ik zeker zit alles me mee.
Is er iemand die zoveel van me houdt
die mij kan helpen?
Ik voel me net een levende dode
zonder gevoel en koud
Was ik maar warm van hart
en dan kon ik de mensen helpen
die het koud hebben.
Dan gaf ik ze wat van mijn warmte
en zou ze op de been houden
dan werd dat een mooi rijk
dat wij bouwden.

Ik led de namen van mijn kinderen
in uw handen
Graveer gij ze daarin met
onuitwisbaar schrift
Dat niets en niemand ze meer
ooit daaruit kan branden
ook niet als satan ze straks als tarwe zift.

Houd mijn kinderen vast
als ik ze los moet laten
en laat  altijd uw kracht
boven hun zwakheid staan
Gij weet hoe mateloos de wereld
hen zal haten
als zij niet in het schema
van de wereld zullen gaan.
Ik vraag u niet mijn kinderen
elk verdriet te sparen
Maar wees wel hun troost
als ze eenzaam zijn en bang
wil om uws naam
wil hen in uw vebond bewaren
en laat ze nooit van u vervreemden
nooit, hun leven lang.
Ik leg de namen van mijn kinderen
in u handen.

Ga nooit weg zonder te groeten
Ga nooit weg zonder een zoen
Wie het noodlot zal ontmoeten
kan het morgen niet meer doen
Ga nooit heen zonder te praten
dat doet soms een hart zo,n pijn
Want wat je s,morgens hebt verlaten
kan er s,avonds niet meer zijn

Als ik groepen word om te gaan
Laat mij dan nog even laten staan
om nog eenmaal te kijken
en te luisteren
naar wat ik zo intens
heb lief gehad.

Jij hebt onze vriendschap zomaar afgedaan
Jaren lang plezier schuif je zomaar van de baan
intieme gesprekken komen nu in het openbaar
Waarom? die deelde wij toch allleen maar met elkaar?
Waarom moet je me zoveel pijn doen
denk je niet meer aan die tijd van toen
Samen kleren kopen
lekker lang de stad in
van alles doen, we hadden altijd goede zin.
Een blik nar jou en ik wist genoeg.
Ik wist al wat je bedoelde
zonder dat je ,t me vroeg
Twee harts vriendinnen gearmd door het leven
dit alles moet ik nu uit mijn geheugen vegen
Van de een op de andere dag was ik te veel
wel vreemd want jij hoorde bij mijn dagdeel
Mijn man trooste me en zei: het komt wel goed
Soms vraag ik me af, hoe en waarom?
Je had een vriend deze keuze vond ik dom
ik wilde je beschermen voor deze man
Jij luisterde niet , jij leefde in een ban
Onze vriendschap ging eraan suk
Ik was niet jaloers
Ik wilde ook voor jou geluk
Een jaar later stond je voor mijn deur
Ik liet je binnen, vriend weg , kind erbij
Je was buiten zinnen
Je kreeg een nieuwe vriend en, vreemd
ik hielp je, maar toch vertrouwde ik je niet
Keek er niet raar van op
dat je me zonder iets te zeggen
weer verliet.

Een kind
Een kind is iets moois
Een kind is een stukje van jezelf
Een kind is iets wonderbaarlijks
Een kind, groeide het maar in mijn buik
Een kind, was het maar van mij
Een kind, is een onverulde wens
Een ,kind een stukje van een mens!

Soms voel ik nog die machteloos heid
de diepdoordringende pijn
Hoe was ons leven verlopen
hoe had jij nu kunnen zijn?
Een vage schim in onze gedachten
een naam die wij soms horen
Waarom moest jij sterven
terwijl je nog maar net was geboren.

In de nevel van mijn bestaan
zoek ik de weg en tracht
op maan verlichte wegen
verschil te zien tussen dag en nacht
tussen licht en donk,re schaduw vegen
gedrapeerd over een kleurenpracht
die mijn ziel vol liefde zal bewegen
om in onzekerheid door te gaan.

Als het strakjes zomer is
met buiten heel veel zon
weet ik dat ik mij  verwarmen mag
dicht,heel dicht bij de bron.

Van daar uit ga ik verder
steeds weer als nu en toen
Ik kijk er naar uit
verlang er naar
op weg naar een nieuw seisoen.

Was ik nog maar een kind
dat het leven een uitdaging vindt
dat bij pijn gerust mag huilen
bij angst achter moeders rok
kan schuilen
en dat bij kinderverdriet
na een snoepje alles weer
rooskleurig ziet
dat nooit hoeft te zorgen
voor de dag van morgen.

Maar nu ik volwassen ben
en alleen maar verdriet ken
door de grote liefde wordt verlaten
heeft niemand in de gaten
dat ik het liefst de hele dag zou huilen
en niet meer achter moeders rokken kan schuilen
Nu wordt er van je verwacht
dat je dit draagt met moed en kracht
wat doet het ontzettend pijn
om volwassen te zijn.

Mensen zijn hard voor elkaar
Ik wil gewoon leven zonder bezwaar.
Hoor de kritiek van alle kanten
het gefluister om je heen
plotseling laat iedereen je alleen
Waarom?

Dat is de vraag
maar waar is het antwoord?
Ik ben nu net een ballerina
op een koord
en bang dat ik val
in de diepe put
eenzaamheid.

Over haar heen gebogen
haar hoofd in de holte
van mijn arm.
Geborgen als een kind.
de wangen koorts-rood
de ogen onzeker
herkent ze mij?
Al lange tijd niet meer
Maar haar ogen lichten op
als ze me ziet
niet nu
Haar lippen tuiten zich
aan de beker.
Ik geef haar te drinken
geduld geduld
Mijn moesje
Ik ben haar kind
Zij is mijn moeder
Ben ik mijn moeders moeder?
Ja