Mijn Moeder

Het is niet makkelijk he mam?
Die lange dagen.
Dat er maar iemand bij je kwam
om jou nog iets te vragen.
toen pappa stierf was er voor jou
zo heel veel leegte om je heen
En langzaam vele jaren lang.
Was jij het die steeds
meer verdween
Wij deden allemaal ons best
maar kunnen jou niet geven.
dat was pappa voor je was
Een doel om voor te leven.

De band met je moeder
is onverbrekelijk
je zelf helemaal losmaken
is onmogelijk.
De navelstreng is door geknipt
maar alleen lichamelijk
Kind uit een vrouw
is een met zijn moeder
toch uniek als persoon
Gedragen worden
Geboren uit
is altijd vast zitten aan.

Zorgende handen
een hart dat voor je klopt
ogen die begrijpen
een uiting van liefde
de zon gaat schijnen
Ik word warm van binnen
Ik denk aan mijn moeder
wie anders?

Ik vier mijn eigen moederdag
krijg bloemen en ontbijd op bed
Ik heb bij jou foto op de kast
een enkel roosje neer gezet.

Ik hou mijn dochter vast en denk
aan vorig jaar , ze was vijf dagen
toen heb jij mamma haar gedragen
jouw, laatste moederdag geschenk

Mt om mijn mond een stille lach
en op mijn arm m,n kleine meisje
geef ik een zoen op het fotolijstje
en zachtjes zeg ik Moeder,dag

Hoe kon je leven in en land
bestuurd door de bezetters hand
Gedreun van laarzen door de straten
en je heel voorzichtig was met praten
En al het voedsel op de bon
Veel wat je niet meer kopen kon
Ach het is alweer zo lang geleden
maar o, wat waren we toch blij
voor die bevrijding op de 5e mei.

Een flits daalt neder op mossige aarde
tijdens haar vlucht verliest ze waarde

Ik zie ze gaan door de heldere nacht
ik denk aan jou die op mij wacht

Het levenis mooi voor jou en mij
een fijne gedachte zweeft weer voorbij.

Jouw liefde voor mij is een openbaring
er bloeit iets op wellicht ontwaarding.

Toch niet zo,n goede gedachten
ze vindt haat tij ik die je verachte
jij niet van mij.

Ben jij van mij of is het slechts schijn
deze onzekerheid die doet me pijn.

Ik wil het nu weten , wat is mijn lot
als jij het niet zegt , dan ga ik kapot.

Ik moet mij gedulden, ik geef je tijd
zodat jij ook kunt denken
ik wil je niet kwijt.

Sta sterk in je schoenen
je bent nu nog jong
kies nu voor je leven en ben niet dom.

De bloei van je leven, geef het niet op
niet nemen  maar geven of anders de strop.

De strop van je geweten
vol angst en venijn
wat is nu het goede
geef mij maar een sein.

Als je over de zestig bent
dan heb je al heel wat meegemaakt
Je jeugd was oorlog
Je huwelijk een moet
Je was in die jaren nog niet je dat
geen tijd om na te denken
niet opgewassen tegen het leven
Jaren was je alleen
je was pas achtien jaren
Geen geld om van de leven
je man was verdwenen
je familie, je wist niet
waar ze waren
Ik kon hewt niet begrijpen
dat ik dat was
Ik voelde mij zo verlaten
Ik heb jaren nodig gehad
om te begrijpen
dat ook dit oorlog was.

Vieze vinger afdrukken
op een glazen tafel plaat
geen stoel of kruk die nog
op z,n eigen plekje staat
een vloerkleed dat ligt te smullen
van de kruimels cake
zo gaat dat iedere dag, elke week
maar geen oma die daar iets om geeft
En als de  deur achter het kroost dicht valt
denkt ze
Hier word vandaag  geleefd.

Jij bent niet uit mijn buik gekomen
jij kwam uit een  heel ver land
Maar desondanks mijn kind
is er de moederband
Je bent een stukje van mezelf
precies zo als mijn eigen
En dat snappen alleen maar zij
die zelf een adoptie kindje krijgen.

Je kan soms zo,n heimwee hebben
naar mensen die er niet meer  zijn.
Mijn pappa,schoonmoeder,opa,oma,zwager
De tijden  ze keren niet weder
want dan waren jullie er nog.
Je wilt alles wel houden
maar je weet niet hoe
Zo is nu eenmaal het leven
Overal en nergens naar toe
En als ik moe gestreden bent
en ik ziet het niet meer zitten
Ik heb zoveel en toch weer niets
Maar ik heb nog steeds mijn raampje
het leidt naar de hemel toe
De zon en de maan en de sterren
en mijn lievelingsboom
geplaatst door mijn zoon
Nu is hij groot, net als die boom.

Het leven is een kluwen wol
dus mens: pak op die draad
Er zullen knopen en klitten zijn
waardoor je door dalen gaat

Ontwar de knopen
vraag waarom en hoe
en stap er middenin
Verdriet en pijn
zullen je deel dan zijn
maar het geeft je leven zin

En wanneer je de klitten
hebt uit gehaald
heel moeizaam , stuk voor stuk
Dan heb je een prachtige glade draad
en dat is dan
Geluk

Pas geboren oogkes knipperen tegen het licht
Het is nog wat te fel
zachtjes aan ze dicht
Pas geboren handjes
zoeken om zich heen
zoeken iets vertrouwd
maar vinden er nog geen.

Klein kleuterkindje
duimpje in de mond
zoekt mamma,s hand
als het de klas in komt
De oogjes zijn afwachtend
zoeken om zich heen
maar vinden er nog geen

De grote maatschappij
is het die op ze wacht
Velen zullen bereiken
wat ze hadden verwacht
Anderen proberen
hun leven op te bouwen
maar missen een belangrijk ding
een beetje zelf vertrouwen.

Het is s,avonds
alweer langer licht
De felle middag zon
verwarmd mijn gezicht
Vanochtend zag ik
de eerste krokussen staan
de lente komt eraan.

Diepe rimpels tekenen zijn gezicht
zijn rode haren zijn dun
zijn mond vormt een glimlach
Hij was gelukkig
zijn leven nog niet vervult
Ik droom graag over mijn vader
Maar waarom moest uitgerekend hij
een goed mens sterven.
Misschien was hij wel te goed voor deze wereld
en staat hij nu naast god
met rimpels en grijze haren
Dan weet ik  dat hij me ziet
dan voel ik zijn kracht zijn liefde
Dan moet ik niet langer  verdrietig zijn
want dan weet ik 
dat hij me altijd  beschermen zal.

Stilte in mij
Harde disco dreunen om me heen.
Eenzaamheid in mij
mensen om mij heen.
Een ontzichtbare muur  scheidt
me van de menigte
van het plezier.
De man naast me houdt van me
hij buigt zich naar mij toe
en geeft me een zoen.
Ik glimlach naar hem
maar mijn hart huilt.
Ik steek een sigaret aan
en in haleer diep.
Drink een slok van mijn glas
adem rustig en ontspannen.
Pogingen zonder resultaat.
Tranen dringen achter mijn oogleden.
Ik bevind me in een situatie
waarin ik tevreden zou moeten zijn.
Doch de leegte in mijn hart
bezorgt me rillingen.
De kracht van mijn ontervredenheid
is te sterk.
Ik kan ze niet onderdrukken
ik vlucht weg , laat alles achter
en ga verder op zoek
naar mezelf, naar haar
die ik nooit zal zijn.
Mijn spookbeeld
De perfecte ik
De gelukkige ik.

Een pijpenrekje aan de muur
dat is waar ik naar tuur
In gedachten loop ik door
is het jouw stem die ik hoor?
Ogen, stralend blauw
Pap.s,, alles herinnerd aan jou.

Een lach,een traan
Laat komen,laat gaan
dat zijn onze gedachten
maar we kunnen meer verwachten
soms heb je verdriet en dat doet pijn
soms is er geluk en dat is fijn.
Maar we kunnen niet zelf beslissen
wat er komt, dat moeten we gissen.
Soms ze je aan een gezicht
een sprankel van licht
maar het kan ook anders zijn
dan zie je aan een gezicht haat en pijn
waarom gaat zoveel geluk verloren
en zijn sommige voor het geluk geboren
Waarom kan de wereld
niet allleen uit liefde bestaan ,alleen liefde,
haat en nijd
niet meer voortaan .
Dat is een grote wens voor vele
en dat we daar alleen in mogen delen
dit zal wel een droom blijven
voor veel mensen
maar ik wil iedereen
het beste wensen.

Dat ik dood ben
betekend niet
dat ik er niet meer ben
Wat wij voor elkaar betekenden
blijft bestaan
al ben ik uit het zicht
verdwenen.
Het voort leven
in de gedachten
van je dierbaren
in de gedachten van jullie
Dat is wat wij
de hemel noemen
Daarin vinden wij
elkaar terug.

Als mijn tijd gekomen is
Ik afscheid neem van het leven
merk jij in al je eenzaamheid
dat ik ontzichtbaar
bij jou ben gebleven.