Hoop.

Al is ,t donker, met slechts regen
Problemen , vaak in overvloed.
Zijn daar m,n kinderen, mijn zegen
Bij hun verdriet, m,n hart dat bloedt.
Ik roep zo vaak: daar leef ik voor
Wat heerlijk toch om trots te zijn
Wij komen er wel door.
Want , mamma zal ik altijd voor ze zijn
Wat heerlijk om te mogen troosten
Bij vreugde lach ik me hen mee
Ik zou er elke dag op willen toosten
Ik leef m,n leven voor die twee
M,n armen om hen heen geslagen
Die op een dag weer open zullen gaan
Ik zal dat dapper dragen
Wanneer ze op eigen benen zullen staan
,t is maar zo kort die kinder jaren
Ik geniet van ieder klein moment
probeer de fijne dingen te vergaren
Voor als je oud en eenzaam bent
zo blij met kleine dingen
Wanneer verdriet je blijft om ringen
hou moed , met opgerichte kin.