Waar ik dromen mag

Vervaagt in het
 verleden
Verdwenen met de tijd
Enkel de herinnering
die heel
langzaam slijt

Je bent
een gezicht
dat ik niet ken
Een woord
dat ik niet versta
waar ik niet binnen durf
En toch
ben jij
de vaste bewoner
van mijn hart.

Oorlog doet veel mensen pijn
zou er op deze aarde
een plaats zonder verdriet zijn.
Laat me weten
waar die zou moeten zijn
Op de kaart kan ik hem niet vinden
is die dan zo klein?

Ik sta te wachten tot je uit
school komt.
Ja! daar is hij
Maar loopt me voorbij
Je kijkt niet eens
Ik roep: Jamie! Jamie!
Maar je loopt gewoon langs me heen

Ik zie je naar een grasveldje  lopen
je plukt een madeliefje : keert je om
en loopt, met uitgestrekt handje
met daarin het madeliefje
naar me toe
Je zegt: Voor jou Oma

Jij bent mijn nu
en mijn toen.

Jij bent mijn leven
jij bent mijn denken
en mijn doen.

Jij bent mijn lied
ik weet zeker dat
de heer jou heeft gegeven.

Want zo iets liefs
geven mensen niet.

Al is ,t donker, met slechts regen
Problemen , vaak in overvloed.
Zijn daar m,n kinderen, mijn zegen
Bij hun verdriet, m,n hart dat bloedt.
Ik roep zo vaak: daar leef ik voor
Wat heerlijk toch om trots te zijn
Wij komen er wel door.
Want , mamma zal ik altijd voor ze zijn
Wat heerlijk om te mogen troosten
Bij vreugde lach ik me hen mee
Ik zou er elke dag op willen toosten
Ik leef m,n leven voor die twee
M,n armen om hen heen geslagen
Die op een dag weer open zullen gaan
Ik zal dat dapper dragen
Wanneer ze op eigen benen zullen staan
,t is maar zo kort die kinder jaren
Ik geniet van ieder klein moment
probeer de fijne dingen te vergaren
Voor als je oud en eenzaam bent
zo blij met kleine dingen
Wanneer verdriet je blijft om ringen
hou moed , met opgerichte kin.

Je bent angstig
angstig om opnieuw te beginnen
Een nieuwe start te maken met een
leeg gevoel van binnen.
Een ander huis
ander werk
een nieuwe omgeving
en nieuwe mensen om je heen
Het is een uitdaging
een enorme stap die je zet
En in het begin is he allemaal
nog zo vreemd
Je verlaat iets waar in je bent op gegroeid
jouw stad, waar je bent op gebloeid
Je breekt iets , wat je hebt op gebouwd
wat je met liefde hebt vertrouwd
Je vrienden die je achter laat
dat doet pijn.
Maar toch ,je gaat.

Het afscheid
met jou
heeft me
neer geslagen
en me laten kruipen
tot jij
voor mij alleen
nog een
herinnering was.

Elke dag zon
elke dag luieren
elke dag lachen
elke dag er op uit
nooit iets anders dan je lievelingseten
nooit anders dan aardige mensen
om je heen.

Elke dag rust
elke dag vrede
elke dag winnen
elke dag prijs
nooit iets of iemand
waarvoor je je best moet doen
nooit meer een probleem
dat om een oplossing vraagt.

Zou er geluk bestaan als er
niets was om te overwinnen?
Zou je er van genieten
als je  ,t elke dag had.

ik zal ze nooit snappen
ze zeggen vreemde dingen
en lopen raar te zingen

Als ik moet huilen
lopen ze met me te zeulen
of vragen heb je ,t in je broek gedaan?
moet je een boertje laten?
O, nee daar komt er weer zo een
die me aan gaat zitten gapen
Dan moet ik weer naar bed
ik wil niet  het zijn hun wensen.
Ik zal ze nooit snappen
die grote mensen.

Ik wist dat ik moest huilen
Ik wist, hoe zwaar ik het vond
Ik wist, zij kon niet leven
Mijn hart voor altijd verwond.

Ik weet , ik zal weer lachen
Ik weet, het kost me pijn
Ik weet, hij kon niet leven
Ik heb geleerd een  mens te zijn

Samen alleen
jij en ik
Jij mist jou kameraad
Ik mis nog meer
Jij word mager
ik ben het al
Jij huilt zachtjes
ik huil hard
Jou vacht is warm
mijn lijf is koud
jij houd van mij
en ik van jou
jij en ik
samen alleen.

De wind verteld
en zingt een lied
een oud verhaal
een haast vergeten verdriet.

Je luisterd verstild
en voelt de pijn
om wat je wilt
je voelt je klein.

Als een van de velen
die eindeloos leeft
zo graag liefde ontvangt
soms zo bitter weinig geeft.

Je voelt het eens te meer
elke keer , telkens weer

De wind verteld en zingt een lied
een oud verhaal
een haast vergeten verdriet
je schiet te kort
dat het beter wordt.

Geluk zit in kleine dingen
die het leven zo vaak geeft
De zon waarin de vogels zingen
de regen die het leven geeft
Soms zijn er ook wel donkere dagen
met veel zorg en pijn.
Waarop je dan jezelf kunt vragen
zal ik oot nog gelukkig zijn?
Maar geloof me, ,t zal gebeuren
want na regen komt zonneschijn.

Je hart word koud
als niemand van je houdt
Je voelt je leeg
als niemand om je geeft
Langzaam wordt je eenzaam
op den duur
weet niemand je naam.

Het was het blauw van je ogen
dat ik destijds het eerst zag
Later die kuiltjes in je wangen
en die warme gulle lach
Het blauw en ,t licht zijn allang
verdwenen
je huid is nu een rimpelig geheel
Maar die lach, die lach
is gebleven
en ik houd nog steeds van je
heel,heel,heel veel.

Tijd gaf je lange benen
die op zich zelf willen staan
maar geluk laat zich voegen
in een steeds korter moment
jou hand in de mijne
waneer je uitgespeeld bent.