Ware liefde

Kinderen spelend
in de ondergaande zon
Samen opgaand in
een moment van plezier
schrille stemmen
weerkaatsen het avondlicht
Glimende gezichten
zoeken bevestiging
van hun eige kunnen
Huppelend geven voetjes
emoties weer
Stralende ogen vertellen
alle geheimen
Zo vol zelf vertrouwen genieten
van de gegeven dag
Dromen over later
stoer gedrag, trotserend
alle angsten
Kinderlijk spel
in een
Joegoslavische hel.

Straks mag je mee
Je past precies
in de palm van mijn hand
Je oogjes zijn nog maar net open
maar als ik je zes dagen later bezoek
kan je heel parmantig
al lopen
straks mag je mee
alles staat al klaar
het word natuurlijk
een hondsgoed jaar.

De liefste man
ben jij voor mij
De liefste die er is
toen ik aan jou mijn hart verloor
sloeg ik de plank niet mis
Ik hou van je ogen
ik hou van je haar
van ,t kuiltje in je kin
maar ,t is ook om je warme hart
dat ik je zo bemin.

Soms,heel even
ben ik vleugellam
achter gebleven
alleen maar stam
ontdaan van blad
de takken kaal
alleen,zodat ik
in mezelf verdwaal
zonder bezwaren
zonder teugels
jullie waren de wind
onder mijn vleugels

Achter de vensters van
de ouderdom
verschijnt soms
stralend stom
het kind , dat daar woont
de jonge vrouw, koket en schoon.

De moeheid heeft zich dof
opgehoopt als stof
in plooien gevangen
pijn vergrijzende wangen.

Dan veegt een glimlach
als van een vroegen dag
overheen tijd en weten
toen er niks was vergeten

De schoonheid is gebroken
maar woont enkele momenten daar
de herinnering klinkt in haar stem
en ik voel, dat is mijn  mem

Ze gaat straks de deur uit
mijn jongste kind
en iedereen vraagt wat ik daar
van vind
Soms ben ik verdrietig
en soms ben ik blij
want straks is alles weer echt van mij
Mijn geurtjes,mijn schoenen
ach noem het maar op
ze vroeg het lief of met een smoesje
maar droeg dan wel mijn mooiste bloesje
Een beetje verdrietig, maar ook heel erg blij
Want alle drie wonen
ze heel dicht bij mij.

Daar ga je dan
m,n lieve dochter
je nieuwe leven
tegemoed
en
wij die stilletjes
achter blijven
schiften
het bitter
van het zoet.

Ik durf niet
in je ogen te kijken
bang dat jouw
gevoelens op de
mijne lijken
dan langzaam
naderen onze
gezichten
we omhelzen
vurig,heet
zachtjes zodat
niemand het weet
Strelingen, liefdevol
eindelijk
verward beseffen we
dit is voor een keer
maar ook voor
eeuwig.

Je bolle warme buik
is als een veilig nest
alleen het wachten rest
Liefste, een term van eeuwigheid
heeft zich in jou buik gevleid
    Wachten , wachten.
Negen maanden zijn geklaard
Jouw kinderen gebaard
Tot vlomaaktheid van het zijn
vergeten worstelingen oijn
Jouw wens, gods wil
in heerlijkheid vervuld
Jong leven wacht, vol ongeduld.

Bloemen vuurzee
Klaproos veld
Wat gedwee
z,n dagen telt
Oog verblindend
even maar
golvend
opwindend
ieder jaar.