Gedicht

Laat er een hemel op deze aarde zijn
Je zit te wachten
Je weet niet waarop
Want je liefste mensen
zijn verdwenen.
Je denkt dat is het einde
Je kan het niet meer aan.
Je denkt  zoveel dingen
die voorbij gaan.
Het hoeft niet meer
Ik ben moe van het denken
Van alles wat er is gebeurd
De wereld, het lijkt wel het einde
Zo,n haat en nijd overal
Wat mensen elkaar aandoen.
Niet te geloven, er is maar een god
En die zit in je zelf
Mensen, hou toch op met vechten
heb u naaste lief
gelijk u zelf.
Er moet toch een leven bestaan
Waar je altijd blij kunt zijn
Een leven van vrede,van liefde en geluk
Ik wil eindeloos dwalen
in een eindeloze tijd
Mensen van deze aarde
heb elkaar lief
wat maakt het uit
of je bruin of wit bent
begin nu bij jezelf
Want liefde is god
eens sta je ervoor
En geloof mij,dan is er niemand
die een kleur heeft
want dan zijn we allemaal gelijk.

Liefde,romatiek,tederheid,
genegenheid,zorgzaamheid,
oprechtheid
dat heb ik ondanks veel gebeden
nooit gekregen in mijn leven.

Ik ben geen prins op het witte paard
ook geen jonge miljardair
gewoon een man  die veel tegenslagen
heeft gehad in het leven.

Het enige wat ik kan geven
is de warmte van mijn hart
aan een vrouw die haar leven
met mij zou willen delen

Daarvoor zou ik zelfs
mijn leven willen geven
om die momenten
te mogen beleven
al is het maar even
het is het duurste bezit
in het leven.