Donderdag 17 augustus 2006
Lieve Pa

Als ik hier zo zitachter mijn computer
en naar je foto kijk
krijg ik zo,n raar gevoel van binnen
Dat jij zo plots uit ons leven werd gehaald
dat zal ik nooit kunnen begrijpen
Jij, die zo vol energie zat
maar plotseling was het die nacht voorbij
ik heb gelukkig afscheid van je kunnen nemen
dat zal ik mijn hele leven niet vergeten
Nooit zal ik meer met jou kunnen praten
nooit kan ik meer met jou lachen
Met een leeg gevoel blijf ik hier achter
Nu besef ik pas hoe definitief de dood is
Jij zult nooit meer hier binnen lopen
nergens kom ik je meer tegen
Het maakt me soms verdrietig
als ik daaraan denk
maar toch kijk ik telkens naar je foto.
Geschreven door oma om 23:30
Reageer op dit bericht















