Zaterdag 7 oktober 2006
De dagen worden weer langer
het voorjaar komt eraan
maar voor mij blijft het donker
sinds jij bent weggegaan
Geschreven door oma om 22:59
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 oktober 2006
Met beiden benen weer op de grond
Jij bent voor mij het leven
een bodemloze kelk
mijn dorst
onlesbaar.
Ik heb je lief
maar je bent onbereikbaar
zo koel als je reageerd
alsof het je totaal niets doet.
Maar ik droom even weg
om te zien hoe het zou kunnen zijn
strijkend door je blonde haren
terwijl ik diep in je bruine ogen kijk.
Dan fluister ik iets in je oor
om vervolgens je lippen leeg te drinken
tot jij mijn ogen opent
en alles plotseling weer realiteit is.
een bodemloze kelk
mijn dorst
onlesbaar.
Ik heb je lief
maar je bent onbereikbaar
zo koel als je reageerd
alsof het je totaal niets doet.
Maar ik droom even weg
om te zien hoe het zou kunnen zijn
strijkend door je blonde haren
terwijl ik diep in je bruine ogen kijk.
Dan fluister ik iets in je oor
om vervolgens je lippen leeg te drinken
tot jij mijn ogen opent
en alles plotseling weer realiteit is.
Geschreven door oma om 22:57
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 oktober 2006
Intens
Ik schrik wakker, m,n droom ben ik kwijt
Was het een droom, of was het werkelijkheid?
Ik ruik je zoete lichaamsgeur en kijk om me heen.
Nee, jij bent er niet meer
Ik ben weer alleen
Even was je heel dicht bij me,lijfelijk,maar toch ongrijpbaar
Jouw lichaam tegen dat van mij, je was echt tastbaar
Jouw geur kon ik ruiken, je warmte voelen en jouw lichaam strelen
en al mijn liefde samen met jou delen
Het gevoel dat bij me opkwam was zo intens
dat gevoel heb ik in jaren niet gekend
Ik heb je altijd en overal met me meegedragen
en steeds stelde ik me weer de zelfde vragen
Is het waar dat ik nog steeds van je hou?
Ik weet nu dat het zo is,want dat intense gevoel
heb ik alleen bij jou.
Na deze contatering heb ik mezelf niet meer in de hand
en mijn gedachten raken wal noch kant.
Wat ik er mee moet doen is voor mij nog ondoorzichtig
Ik voel me daarom momenteel erg onevenwichtig
Het enige wat ik nu wil is verder dromen
en hopen dat die droom nog eens mag uitkomen!
Was het een droom, of was het werkelijkheid?
Ik ruik je zoete lichaamsgeur en kijk om me heen.
Nee, jij bent er niet meer
Ik ben weer alleen
Even was je heel dicht bij me,lijfelijk,maar toch ongrijpbaar
Jouw lichaam tegen dat van mij, je was echt tastbaar
Jouw geur kon ik ruiken, je warmte voelen en jouw lichaam strelen
en al mijn liefde samen met jou delen
Het gevoel dat bij me opkwam was zo intens
dat gevoel heb ik in jaren niet gekend
Ik heb je altijd en overal met me meegedragen
en steeds stelde ik me weer de zelfde vragen
Is het waar dat ik nog steeds van je hou?
Ik weet nu dat het zo is,want dat intense gevoel
heb ik alleen bij jou.
Na deze contatering heb ik mezelf niet meer in de hand
en mijn gedachten raken wal noch kant.
Wat ik er mee moet doen is voor mij nog ondoorzichtig
Ik voel me daarom momenteel erg onevenwichtig
Het enige wat ik nu wil is verder dromen
en hopen dat die droom nog eens mag uitkomen!
Geschreven door oma om 22:54
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 oktober 2006
Tijd
Zoals een hond, verdrinkend
in zijn redders handen bijt
beet mijn gevoel zich
in de reddende gedachte
dat het enkel maar
een kwestie was van tijd
van nog even moeten wachten.
En ik gebruikte die tijd
met goed om me heen te kijken
Steeds verder dreef ik van je af
totdat je mij niet meer kon bereiken.
Uit alle macht probeerde ik
terug naar jou te roeien
maar ,t was ter vergeefs
onze liefde wou niet groeien.
M,n eerste liefde
eens zo mooi, helaas voorbij
Ik wrik, ik trek, ik ruk me los
en eindelijk.....ik ben vrij.
Beiden hebben we nu
weer een plaatsje in ons hart
voor elkaar gevonden
Het is waar, nu geloof ik het
tijd heelt alle wonden.
in zijn redders handen bijt
beet mijn gevoel zich
in de reddende gedachte
dat het enkel maar
een kwestie was van tijd
van nog even moeten wachten.
En ik gebruikte die tijd
met goed om me heen te kijken
Steeds verder dreef ik van je af
totdat je mij niet meer kon bereiken.
Uit alle macht probeerde ik
terug naar jou te roeien
maar ,t was ter vergeefs
onze liefde wou niet groeien.
M,n eerste liefde
eens zo mooi, helaas voorbij
Ik wrik, ik trek, ik ruk me los
en eindelijk.....ik ben vrij.
Beiden hebben we nu
weer een plaatsje in ons hart
voor elkaar gevonden
Het is waar, nu geloof ik het
tijd heelt alle wonden.
Geschreven door oma om 22:45
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 oktober 2006
Overpeinzing
Wat is de zin van jouw leven?
Wat is de zin van jou bestaan?
Wat voor vreugd kun jij mij geven?
Waarom moet jij zo anders door het leven gaan?
Het waarom van jouw leven
is iets wat ik niet begrijpen kan
Want het is toch al zo moeilijk zich staande te houden
Ook voor de gewone man.
Wat is de zin van jouw leven?
Dat is iets wat mij steeds bezig houdt
Het andwoord kan ik niet geven
Het is iets dat mij steeds meer benauwt.
Maar met het klimmen der jaren
als de ergste pijnen zijn gesust
en de opstandigheid is verdwenen
dan krijgen mijn gedachten rust.
Want dan ga ik beseffen
dat jij mijn leven gaf een dieper bestaan
Door jou heb ik geleerd begrip op te brengen
en voor anderen open te staan
Wat is de zin van jou bestaan?
Wat voor vreugd kun jij mij geven?
Waarom moet jij zo anders door het leven gaan?
Het waarom van jouw leven
is iets wat ik niet begrijpen kan
Want het is toch al zo moeilijk zich staande te houden
Ook voor de gewone man.
Wat is de zin van jouw leven?
Dat is iets wat mij steeds bezig houdt
Het andwoord kan ik niet geven
Het is iets dat mij steeds meer benauwt.
Maar met het klimmen der jaren
als de ergste pijnen zijn gesust
en de opstandigheid is verdwenen
dan krijgen mijn gedachten rust.
Want dan ga ik beseffen
dat jij mijn leven gaf een dieper bestaan
Door jou heb ik geleerd begrip op te brengen
en voor anderen open te staan
Geschreven door oma om 22:39
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 oktober 2006
De toekomst van het verleden
is het heden
En het heden is in de toekomst
verleden tijd.
is het heden
En het heden is in de toekomst
verleden tijd.
Geschreven door oma om 22:33
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 oktober 2006
Jij
Ik weet niet hoe je eruit ziet
ik weet niet wie je bent
en ik weet ook heel zeker
dat je mij nog niet kent
Maar ik droom van je
elke nacht weer
Je loopt dan voor me uit
en hoe ik ,t ook probeer
ik haal je niet in
Je loopt te hard
en laat mij achter
in mijn smart
Maar eens zal ik je ontmoeten
waar je ook bent
Eens zal ik je inhalen
hoe hart je ook rent.
ik weet niet wie je bent
en ik weet ook heel zeker
dat je mij nog niet kent
Maar ik droom van je
elke nacht weer
Je loopt dan voor me uit
en hoe ik ,t ook probeer
ik haal je niet in
Je loopt te hard
en laat mij achter
in mijn smart
Maar eens zal ik je ontmoeten
waar je ook bent
Eens zal ik je inhalen
hoe hart je ook rent.
Geschreven door oma om 22:32
Reageer op dit bericht
Zaterdag 7 oktober 2006
Optimisme
Gedachten hebbben we om te zwijgen
over onrecht dat wordt aangedaan.
Een ziel om te lijden
over misverstanden die bestaan.
Ogen hebben we om te kijken
naar alles wat scheef is en verkeerd
hoe armen lijden onder rijken
een mens die van honger krepeert.
Monden hebben we om te spreken
over wat waarheid is of niet
maar we blijven vaak in gebreke
verloren moed die ons onrustig achterliet.
Handen hebben we om te vouwen
om te bidden voor rechtvaardigheid
om opnieuw een wereld op te bouwen
een waarin geen mens meer lijdt.
over onrecht dat wordt aangedaan.
Een ziel om te lijden
over misverstanden die bestaan.
Ogen hebben we om te kijken
naar alles wat scheef is en verkeerd
hoe armen lijden onder rijken
een mens die van honger krepeert.
Monden hebben we om te spreken
over wat waarheid is of niet
maar we blijven vaak in gebreke
verloren moed die ons onrustig achterliet.
Handen hebben we om te vouwen
om te bidden voor rechtvaardigheid
om opnieuw een wereld op te bouwen
een waarin geen mens meer lijdt.
Geschreven door oma om 22:28
Reageer op dit bericht
Dinsdag 3 oktober 2006
tranen
De tranen die nu vloeien
waar komen ze vandaan?
Van verdriet of vreugde
of door droefheid in het bestaan?
De wereld draait steeds sneller
je houdt het haast niet bij
het is net een mallemolen
je voelt je niet meer vrij.
De haast waarmee je doorleert
geen tijd en ook misschien
wil je geen tijd meer voor die ander
zijn pijn en zorg niet zien.
Je hebt je eigen leven
je snelt er vlug doorheen
geen rustpunt kun je vinden
mijn god,waar gaat dat heen?
Want kom je eens tot rust
dan gaan de tranen vloeien
bedenk dan heel bewust
aan waarden die nog boeien.
Geschreven door oma om 21:13
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
M.n eigen leven
M,n familie, m,n vriendenhebben niets meer met ons te maken
ze vonden dat ik beter dan jou verdiende
ze vonden het raar dat ik gehecht aan jou ging raken
Wat ik voor jou voel
interesseert hun allang niet meer
wat ik met de woorden Liefde, en geluk bedoel
snappen ze niet....dat doet soms best wel heel erg zeer.
Toch betrek ik hen nog steeds overal bij
maar ze zien niet in hoeveel ik om je geef
Ze snappen niet wat jij betekend voor mij
Ze vinden alleen dat ik maar raar leef.
Ach , ze maken bijna geen deel meer uit van mijn leven
We zijn uit elkaar gegroeid
blijven nog wel veel om elkaar geven
maar er is onbegrip , een generatie kloof
een wereld van verschil
wantrouwen en ongeloof.
En ik zit in een nieuwe fase van mijn leven
Ik maak nieuwe fouten
Ik maak weer ruzie met hen
maar ze zullem me vergeven
omdat ze altijd van me houden
omdat ik hun dochter blijf
alleen zelfstandiger
meer baas over mijn eigen leven en lijf.
Geschreven door oma om 22:35
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
Verdriet
De nacht is donkerrood door vlammen
het vuur maait genadeloos om zich heen
het gedonder van tanks trilt diep door de aarde
er klinkt gekrijs ,gejammer van mensen,
die beschutting zoeken in de chaos van de nacht,
de chaos die geen weg meer kent.
De kerken luiden de doodsklok
de doden die gevallen zijn in een strijd van zinloze terreur, terreur die ze zelf niet wilden.
De dageraad breekt aan
afschrikkende beelden openbare zich
van verkoolde huizen en lichamen.
In de stilte klinken voetstappen
een oude vrouw loopt met gebogen hoofd
naar een bankje,
zachtjes gaat ze zitten en sluit haar ogen.
haar handen vouwen zich samen
en haar lippen prevelen een gebed
een gebed dat geen weg meer kent.
het vuur maait genadeloos om zich heen
het gedonder van tanks trilt diep door de aarde
er klinkt gekrijs ,gejammer van mensen,
die beschutting zoeken in de chaos van de nacht,
de chaos die geen weg meer kent.
De kerken luiden de doodsklok
de doden die gevallen zijn in een strijd van zinloze terreur, terreur die ze zelf niet wilden.
De dageraad breekt aan
afschrikkende beelden openbare zich
van verkoolde huizen en lichamen.
In de stilte klinken voetstappen
een oude vrouw loopt met gebogen hoofd
naar een bankje,
zachtjes gaat ze zitten en sluit haar ogen.
haar handen vouwen zich samen
en haar lippen prevelen een gebed
een gebed dat geen weg meer kent.
Geschreven door oma om 22:14
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
Onbewust
Een stukje binnenin mijzelf is vandaag gestorven
Het ging heel plotselijng alsof het was bedorven
Helen zal het niet meer daarvoor was de pijn te groot
het is en blijft voor altijd dood
Misschien dat ik er zelf om heb gevraagd
maar onbewust, anders had ik mij er nimmer aan gewaagd.
Het ging heel plotselijng alsof het was bedorven
Helen zal het niet meer daarvoor was de pijn te groot
het is en blijft voor altijd dood
Misschien dat ik er zelf om heb gevraagd
maar onbewust, anders had ik mij er nimmer aan gewaagd.
Geschreven door oma om 22:08
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
Met beiden benen weer op de grond
Jij bent voor mij het leveneen bodemloze kelk
mijn dorst
onlesbaar.
Ik heb je lief
maar je bent onbereikbaar
zo koel als je reageert
alsof het je totaal niks doet.
Maar ik droom even weg
om te zien hoe het zou kunnen zijn
strijkend door je blonde haren
terwijl ik diep in je bruine ogen kijk.
Dan fluister ik iets in je oor
om vervolgens je lippen leeg te drinken
tot jij mijn ogen opent
en alles plotseling weer realiteit is.
Geschreven door oma om 21:57
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
De dagen worden weer langer
het voorjaar komt eraan,
maar voor mij blijft het donker
sins jij bent weggegaan.
het voorjaar komt eraan,
maar voor mij blijft het donker
sins jij bent weggegaan.
Geschreven door oma om 21:53
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
Tijd
Zoals een hond ,verdrinkendin zijn redders handen bijt
beet mijn gevoel zich
in de reddende gedachte
dat het enkel maar
een kwestie was van tijd
van nog even moeten wachten.
En ik gebruikte die tijd
met goed om me heen te kijken
Steeds verder dreef ik van je af
totdat jij mij niet meer kon bereiken.
Uit alle macht probeerde ik
terug naar jou te roeien
maar ,t was vergeefs
onze liefde wou niet groeien
M,n eerste liefde
eens zo mooi, helaas voorbij
ik wrik, ik trek, ik ruk me los
en eindelijk....ik ben vrij.
Beiden hebben we nu
weer een plaatsje in ons hart
voor elkaar gevonden
Het is waar, nu geloof ik het
tijd heelt alle wonden
Geschreven door oma om 21:51
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
Overpeinzing
Wat is de zin van jouw leven?Wat is de zin van jouw bestaan?
Wat voor vreugd kun jij mij geven?
Waarom moet jij zo anders door het leven gaan?
Het waarom van jouw leven
is iets wat ik niet berijpen kan
Want het is toch al zo moeilijk zich staande te houden
Ook voor de gewone man.
Wat is de zin van jouw leven?
Dat is iets dat mij steeds bezig houdt
Het antwoord kan ik niet geven
Het is iets dat mij steeds meer benauwt.
Maar met het klimmen de jaren
als de ergste pijnen zijn gesust
en de opstandigheid is verdwenen
dan krijgen mijn gedachten rust.
Want dan ga ik beseffen
dat jij mijn leven gaf een dieper bestaan
Door jou heb ik geleerd begrip op te brengen
en voor andere open te staan.
Geschreven door oma om 21:44
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
De toekomst van het verleden
is het heden .
En het heden is de toekomst
verleden tijd.
is het heden .
En het heden is de toekomst
verleden tijd.
Geschreven door oma om 21:37
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
Jij
Ik weet niet hoe je eruit zietIk weet niet wie jij bent
en ik weet ook heel zeker
dat jij mij nog niet kent
Maar ik droom van je
elke nacht weer
Je loopt dan voor me uit
en hoe ik ,t ook probeer
Ik haal je niet in
je loopt te hard
en laat mij achter
in mij smart
Maar eens zal ik je ontmoeten
waar je ook bent
Eens zal ik je inhalen
hoe hart je ook rent
Geschreven door oma om 21:34
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
De laatste rozen.
De laatste rozenlieve schat
stil, staande bij jou
voel ik de diepe smart van rouw
nu besef ik pas goed hoeveel ik van je hou!
De laatste rozen
stil, staande bij de kist
wenste ik .... dt ik hierop het andwoord wist
want,
dit is het afscheid...onbetwist!
De laatste rozen
de laatste zomer
jouw laatste wens: Eens zijn we weer samen!
Wat ik van harte wil beamen.
Verslagen heb ik voor het afscheid gekozen
deze eenendertig 'laatste rozen.
Geschreven door oma om 21:31
Reageer op dit bericht
Zondag 10 september 2006
Optimisme
Gedachten hebben we om te zwijgen
over onrecht wat wordt aan gedaan
Een ziel om te lijden
over misverstanden die bestaan.
Ogen hebbeb we om te kijken
naar alles wat scheef is en verkeerd
hoe armen lijden onder rijken
een mens die van honger krepeert.
Monden hebben we om te spreken
over wat waarheid is of niet
maar we blijven vaak in gebreke
verloren moed die ons onrustig achterliet.
Handen hebben wij om te vouwen
om te bidden voor rechtvaardigheid
om opnieuw een wereld op te bouwen
een waarin geen mens meer lijdt.
Geschreven door oma om 21:26
Reageer op dit bericht