Ode voor haar daperheid

Als je grijs zult zijn, veel later
en je huid is diep gegroefd
Als je hand dan beeft
en gaat er alles fout dat je bedroefd
Alshet leven wankelt
dagen tot een sleur zijn
Als je pijn voelt in niet begrepen vragen
zal er een verlangen zijn
om slechts aan een naam te denken
in je angst, verdriet en pijn
die zal liefde en bijstand schenken
en die naam zal ,, Mamma,, zijn

Zachtjes doe ik haar kamereur open
Voorzichtig naar binnen geslopen.
Twee glinsterende ogen
kijken me aan
Wie kan zoiets moois nu weerstaan?
Een blijk van herkenning
een lach
Ik ben blij dat ik jou
moeder zijn mag.

In mijn wereld
is geen plaats voor jou
In mijn wereld
zijn luchten geel
en bomen blauw
En wegen groen als jade
De huizen purper
maar de mensen grauw
Daarom
is er geen plaats voor jou.

Je gaf me meer dan me lief was
Voor een ochtend zonder licht
Je bent nooit verder gekomen
dan heel dichtbij
Maar vergeet niet
Jij bent alles voor mij.

Ondanks alle pijn
en je verdriet
komt er een tijd
dat je weer een lichtje ziet
En is de tjd gekomen
onthoud dan slechts
je stoutste dromen

Opeens was ik ziek
En dacht aan duizend dingen
Toen kwam de pijn
Zodat ik niet meer  kon zingen
Daar was de angst
Hoe moet ik het verwerken?
Toen kwam de kracht
En hoorde ik bij de sterke

Weten en laten weten
Vergeten en weer vergeten
Peinzen, pikeren over problemen
steeds weer verdragen, geven en nemen
Denken  en nog eens na denken
We willen krijgen
en moeten schenken
Het is fijn iets te kunnen delen
Belangrijk anderen te
acsepteren zoals ze zijn
Zelfrespect doet soms
erg veel pijn

Als ze eenmaal zijn geboren
wordt niets meer zoals toen
Leefde je voorheen voor jezelf
nu zul je dat nooit meer kunnen doen
Vanaf de eerste aanblok
Vanaf de eerste kreet
weven jullie levens zich samen
hecht aaneen gesmeed
Hebben zij verdriet
dan kun jij wel huilen
En zijn ze ziek
dan voel je de pijn
Al worden ze ooit tachtig
en jij honderd
tot de laatste adem
zul jij altijd moeder zijn.

Ik mag kijken als jij leeft
builen valten naarhet beste streeft
Ik mag troosten als jij ruilt
je wilde anders en je huilt
Ik zou je willen vagen voor je val
Maar ik weet er is geen top
zonder dal
Dus je zit in mijn hart
en ik maak me wat zorgen
En jij....
Jij denkt alleen maar
aan de dag van morgen

Scheiden is een beetje dood gaan
afscheid nemen van iemand
die altijd naast je heeft gestaan
scheiden is de herinnering
aan iemand die eens je liefste was
en bij je weg ging.

Scheiden is verscheurheid, zielepijn
heel alleen vader en moeder zijn
scheiding is het pogen staken
er nog samen proberen iets goeds
van te maken.

Scheiden is  een heleboel bidden
om kracht
Op zoek naar een morgen
in een duistere nacht.

Scheiden is weg gaan
van iemand die je lichaam streelt
maar met woorden
diepe wonden slaat
in plaats van heelt.

 In zijn eerste levensjaren
blootgesteld aan veel gevaren
weg genomen uit zijn land
met pijn voor altijd ingebrand
Een jongetje nog zo
kwetsbaar en klein
dat steeds weer vraagt
waar zijn ouders zijn.

Woorden zijn er vaak te weinig
om jou te laten weten
wat ik werkelijk  voor je voel

zinnen zijn onzinnig
om jou te zeggen
dat ik zielsveel van je hou

Het was vroeg in de morgen
en ,t regende zacht
Over pleinen en straten
lag nog iets van de nacht
Maar het dorp ontwaakte
kwam langzaam tot leven
Op een roep in de verte
werd andwoord gegeven
Geronk van een vliegtuig
dat kwam en verdween
Een eenzame fietser
op weg,maar waarheen?
Plotseling geknars van
piepende remmen.
Gehui van een hond
en mens,lijke stemmen.
Dan ineens stilte
beklemend,intens
En boven die stilte
de snik van een mens.

Die eerste ballet les
ik zie je nog gaan
een mooi pakje en
piepkleine zwarte schoentjes aan.

Je was nog maar een kleuter
maar vast besloten
om te dansen  op je tenen.

Jaren lang keek ik toe
totdat je besloot
dat het genoeg was
te dansen in je eentje.

Nu leer je de tango,foxtrot,reggae
Of hoe dat mogen hete
Maar die eerste ballet les
Ik zal hem nooit vergeten

Laat mij stijgen
Laat mij dwalen
Laat mij zweven
Laat mij vallen.
Ik weet het zeker
Ik zal het halen
En het leven zal bevallen.

Beloften..... schitterende zeepbellen
mooi van vorm
prachtig van kleur
Als een ketting rijgen ze zich aaneen
Dit kan niet meer stuk
Maar helaas een zuchtje wind
en dan
niets meer