Zaterdag 2 januari 2010

Os Reis Magos - Driekoningen

Os reis magos - Driekoningen

Na liturgia, a festa dos ‘Reis Magos’ se chama ‘Epifania’

No Evangelho de Matteüs, capítulo 2, versículos 1-12, lemos:

E, tendo nascido Jesus em Belém de Judéia, no tempo do rei Herodes, eis que uns magos vieram do oriente a Jerusalém, dizendo: Onde está aquele que é nascido rei dos judeus? porque vimos a sua estrela no oriente, e viemos a adorá-lo.

E o rei Herodes, ouvindo isto, perturbou-se, e toda Jerusalém com ele. E, congregados todos os príncipes dos sacerdotes, e os escribas do povo, perguntou-lhes onde havia de nascer o Cristo. E eles lhe disseram: Em Belém de Judéia; porque assim está escrito pelo profeta: E tu, Belém, terra de Judá, de modo nenhum és a menor entre as capitais de Judá; Porque de ti sairá o Guia Que há de apascentar o meu povo de Israel.

Então Herodes, chamando secretamente os magos, inquiriu exatamente deles acerca do tempo em que a estrela lhes aparecera. E, enviando-os a Belém, disse: Ide, e perguntai diligentemente pelo menino e, quando o achardes, participai-mo, para que também eu vá e o adore.

E, tendo eles ouvido o rei, partiram; e eis que a estrela, que tinham visto no oriente, ia adiante deles, até que, chegando, se deteve sobre o lugar onde estava o menino. E, vendo eles a estrela, regozijaram-se muito com grande alegria. E, entrando na casa, acharam o menino com Maria sua mãe e, prostrando-se, o adoraram; e abrindo os seus tesouros, ofertaram-lhe dádivas: ouro, incenso e mirra.

E, sendo por divina revelação avisados em sonhos para que não voltassem para junto de Herodes, partiram para a sua terra por outro caminho.

Meditação

A festa da Epifania é a grande convocação que Deus faz, a fim de que todas as nações e raças encontrem forças para tornar humano e fraterno o nosso mundo. Essa é, no fundo, a expectativa de Deus que transparece em toda a Bíblia. Mas é em Jesus que ela toma corpo e forma, aparecendo como proposta oferecida a todos. Contudo, a ganância e o desejo de poder - presentes no Herodes do tempo de Jesus e nos Herodes de todos os tempos - tentam sufocar essa esperança. Porém, os homens de boa vontade têm uma "estrela", não cessam de "sonhar" um caminho alternativo, que não passa pelos poderosos, mas nasce do menino-pastor. Essa caminhada é cheia de dificuldades, mas é Deus quem a ilumina, gerando forças e vida nova.

Nederlandse vertaling

In de liturgie wordt het feest van ‘Driekoningen’ aangeduid als het ‘Feest van de Openbaring’. In Matteüs 2,1-12 lezen we:

Toen Jezus te Betlehem in Juda geboren was, ten tijde van koning Herodes, kwamen er te Jeruzalem Wijzen uit het oosten en vroegen: “Waar is de pasgeboren koning der Joden? Want wij hebben zijn ster in het oosten gezien en zijn gekomen om Hem onze hulde te brengen. "Toen koning Herodes dit hoorde werd hij verontrust en heel Jeruzalem met hem. Hij riep alle hogepriesters en schriftgeleerden van het volk bijeen en legde hun de vraag voor waar de Christus moest geboren worden.Zij antwoordden hem: “Te Betlehem in Juda. Zo immers staat er geschreven bij de profeet: En gij Betlehem, landstreek van Juda, gij zijt volstrekt niet de geringste onder de leiders van Juda,want uit u zal een leidsman te voorschijn treden,die herder zal zijn over mijn volk Israël!”

Toen ontbood Herodes in het geheim de Wijzen en hij vroeg hun nauwkeurig naar de tijd waarop de ster verschenen was. Daarop zond hij hen naar Betlehem met de opdracht: “Gaat een zorgvuldig onderzoek instellen naar het Kind, en wanneer gij het gevonden hebt, bericht mij het dan opdat ook ik het hulde kan gaan brengen.”

Na de koning aanhoord te hebben vertrokken zij. En zie, de ster die zij in het oosten gezien hadden, ging voor hen uit totdat ze boven de plaats waar het Kind zich bevond stil bleef staan.Op het zien van de ster werden zij vervuld van overgrote vreugde. Zij gingen het huis binnen, zagen er het Kind met zijn moeder Maria en op hun knieën neervallend betuigden zij het hun hulde. Zij haalden hun schatten te voorschijn en boden het geschenken aan: goud, wierook en mirre.

En in een droom van Godswege gewaarschuwd niet meer naar Herodes terug te keren, vertrokken zij langs een andere weg naar hun land.

Overweging

Het feest van de openbaring is de grote uitnodiging, die van God uitgaat, opdat alle landen en volken de kracht vinden om onze wereld een meer menselijk en broederlijk aanschijn te verlenen. Al bij al, is dat de verwachting van God, die in heel de Bijbel naar voor komt. Maar in de persoon van Jezus krijgt deze verwachting een heel concreet gelaat, als een voorstel dat aan alle mensen wordt aangereikt. Winstbejag en machtswellust – die zo opvallend zijn in de persoon van Herodes toen Jezus geboren was, maar die evenzeer voortleven in de vele ‘Herodessen’ van alle tijden – dreigen deze hoop de kop in te drukken. Nochtans, alle mensen van goede wil hebben een ‘ster’ en houden niet op te ‘dromen’ van een andere weg, die niet langs de machtigen voert, maar die geboren wordt in dat kleine kindje, dat al een ware herder is. Deze andere weg is bezaaid met moeilijkheden, maar onze God brengt licht, geeft kracht en schenkt nieuw leven.

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 17:51 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Maarten3 januari 2010 om 18:44

DRIEKONINGEN

Met dank voor deze overweging ... laten wij elkaar tot vreugde zijn in Zijn Naam!

Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 januari 2010

Feliz Ano Novo - Een Gezegend Nieuw Jaar

Mais um ano se passou.

Amparado pela sua amizade

não posso deixar de

agradecer reconhecido.

Obrigado por ter caminhado comigo

durante este ano que passou!

Um ano novo é sempre abertura

de novas esperanças!

A minha é de que

continuemos a manter fortes

em 2009

os laços de amizade e respeito

que nos irmanou durante o ano 2010.

Feliz Ano Novo!

Een vrije Nederlandse vertaling:

Weer ging een jaartje voorbij.

Zoveel vrienden droegen mij

dat ik niet anders kan

dan eens heel openlijk

mijn dank uit te spreken.

Dank, heel veel dank

omdat je het voorbije jaar

een eindweegs met mij meeging.

Elk nieuw jaar opent

nieuwe horizonten

en schept nieuwe verwachtingen.

Van mijn kant hoop ik

van ganser harte

dat die vriendschap en die eenheid

die ons vorig jaar bijeenhielden

even innig mogen zijn,

in dit jaar, dat komt.

Een Gezegend Nieuw Jaar!

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 06:42 Reageer op dit bericht

Donderdag 31 december 2009

Een gezegend nieuw jaar!

De laatste dagen

en de laatste vragen

van het verleden jaar

staan voor de deur

de bomen kouder

en de dromen ouder

maar de verwachting

nog vol gloed en kleur.

Anton van Wilderode

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 18:13 Reageer op dit bericht

Woensdag 30 december 2009

Sabedoria do Dia - Wijsheid van vandaag

Ode Marítima

As viagens, os viajantes - tantas espécies deles!

Tanta nacionalidade sobre o mundo! tanta profissão! tanta gente!

Tanto destino diverso que se pode dar à vida,

À vida, afinal, no fundo sempre, sempre a mesma!

Tantas caras curiosas! Todas as caras são curiosas

E nada traz tanta religiosidade como olhar muito para gente.

A fraternidade afinal não é uma ideia revolucionária.

É uma coisa que a gente aprende pela vida fora, onde tem que tolerar tudo,

E passa a achar graça ao que tem que tolerar,

E acaba quase a chorar de ternura sobre o que tolerou!

Fernando Pessoa

Nederlandse vertaling:

Ode Marítima

Reizen, reizigers – in zo veel soorten!

Zo veel nationaliteiten op de wereld! Zo veel beroepen! Zo veel mensen!

Zo veel verschillende bestemmingen, die men het leven geven kan,

Het leven dat, uiteindelijk, in wezen, altijd en altijd hetzelfde is!

Zo veel merkwaardige gezichten! Alle gezichten zijn merkwaardig.

En niets schenkt zo veel religiositeit als heel scherp naar de mensen kijken.

Broederschap is, per slot, geen revolutionair idee.

Het is iets dat men in het leven leert, waar men van alles moet verdragen,

En vervolgens prettig vindt wat men verdragen moet,

En, ten slotte, bijna huilen moet van tederheid

om dat wat men verdragen moest!

Fernando Pessoa

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 09:41 Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 december 2009

Simeon

Maria en Jozef zien wij vandaag optrekken naar de tempel om naar joods gebruik hun kind aan God toe te vertrouwen. Ze brengen het offer mee dat in de Wet voorgeschreven werd: een koppel jonge duiven, een heel bescheiden offer waaruit wij kunnen afleiden dat Maria en Jozef maar heel gewone mensen waren, zeker geen rijke joden want van de rijken werd een gewichtiger offergave verwacht: een lam..

Maria en Jozef, het zijn maar doodgewone mensen die hun religieuze verplichtingen komen vervullen en dan zijn daar die mysterieuze woorden van Simeon die, door de Geest gedreven, naar de tempel komt. Hij neemt het kind in zijn armen en bidt:

‘Uw dienaar laat Gij nu, Heer, naar uw woord in vrede gaan. Mijn ogen hebben thans uw heil aanschouwd dat Gij voor alle volken hebt bereid een licht dat voor de heidenen straalt, een glorie voor uw volk Israel’

Wie die Simeon is wordt niet duidelijk aangegeven. Spontaan heeft men hem dikwijls als een hoogbejaarde man gezien, maar dat hoeft niet zo te zijn en dat weten we eigenlijk niet. Het gaat hier in elk geval niet over zijn leeftijd. Al blijft het een feit dat bejaarde mensen misschien eerder tot de wijsheid van Simeon komen.

Simeon staat voor de mens die eindelijk de innerlijke vrede gevonden heeft. Hij weet dat al zijn verwachtingen vervuld worden door de komst van dit kind, dat hij nu in de armen mag houden. Dat kleine wichtje draagt een grote roeping en zending: Hij zal een licht zijn voor de heidenen, het woord om de niet-Joden aan te duiden. Hij zal ook een glorie zijn voor het volk Israel. In eenvoudige woorden: zo klein als het is, vervult het de verwachtingen van de hele mensheid. Zo klein als dat kindje nog is op dat ogenblik, het zal het diepste verlangen van elke mens stillen. Bij Hem, in Hem zullen alle mensen rust en vrede vinden, indien zij bereid zijn om hun hart voor Hem open te stellen.

De namen van de ‘hoofdrolspelers’ in dit tafereel hebben een diepe betekenis: Simeon betekent ‘verhoring’. De verwachtingen van Simeon worden verhoord, nu Hij het Kind in de armen sluit. Hij geeft aan de naam van ‘Jezus’ zijn volle diepte en breedte. Want Jezus betekent: ‘God brengt redding.’

Innerlijke vrede,het is een groot verlangen van elkeen. Het is geen vlucht uit de hardheid, die wij in ons leven soms of vaak ontmoeten. Het is evenmin ‘de armen laten zakken’ in deze zin: de dingen zijn nu eenmaal zoals ze zijn. En het is ook geen passieve gelatenheid, die vrede neemt met een wereld waarin zoveel misloopt.

Innerlijke vrede vinden, is aanvaarden dat ik niet uit mijzelf besta en ook niet puur voor mijzelf besta. Het is geleerd hebben, misschien in de lange leerschool van het leven, dat ik tot rust kom door mij toe te vertrouwen aan de Heer. Zo is het ook mezelf aanvaarden, omdat ik ben gaan inzien in dat ik met al mijn onvermogen, met al mijn kleine kanten en gebreken toch vrede mag vinden omdat God van me houdt, zoals ik ben.

Wij vinden soms geen innerlijke vrede meer, vanuit de illusie dat wij alles zelf moeten doen, vanuit een gebrek aan vertrouwen in Iemand, die groter is. We kunnen moeite hebben met de gedachte dat we leven van zijn liefde en zijn bevrijding hard nodig hebben. Deze ‘afhankelijkheid’ kunnen we als een verlies ervaren, we willen zo graag alles zelf in handen hebben en ‘onafhankelijk’ zijn.

Uit ervaring, die soms lang kan duren, leren wij evenwel: er ontstaat een grote leegte als wij geen God meer zien. En die leegte willen wij dan opvullen door illusies, die wel afleiden maar geen diepe, innerlijke vrede schenken.

Sommigen zoeken hun heil in sekten die de mens zijn persoonlijkheid ontnemen en hen tot slaven maken van hun eigen illusies. Het is bijna onbegrijpelijk hoe mensen zich zonder nadenken kritiekloos toevertrouwen aan hun eigen creaties.

Anderen vinden macht en status zeer belangrijk, iets zijn van betekenis in deze maatschappijen het kunnen demonstreren wordt het doel van al hun werken’.

Dit heeft zo weinig met innerlijke vrede te maken. Het leidt veelal alleen maar tot stress of zware desillusies als het beoogde doel niet bereikt wordt..

Mensen die innerlijke vrede uitstralen zijn geen zoetsappige, passieve wezens maar nemen hun taak ter harte, niet voor zichzelf maar voor het geluk van anderen.

Kortom, Om die redding, die innerlijke vrede te vinden moeten wij ons wel aan Hem toevertrouwen en durven leven zoals Hij barmhartig, vergevingsgezind, zonder vooroordelen en zonder berekening …en bovenal voor elkaar.

Moge die innerlijke vrede ons gegeven zijn!

Omer

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 11:57 Reageer op dit bericht

Maandag 28 december 2009

De Heilige Onschuldige Kinderen - vandaag

Ieder van ons heeft de kerstvreugde al wel beleefd. Maar de hemel en de aarde zijn het nog niet eens geworden. Ook nu nog straalt de ster van Bethlehem in het duister van de nacht. Op tweede kerstdag legt de Kerk reeds haar witte feestgewaden af en bekleedt zij zich met de kleur van bloed en op de vierde dag met het droevige paars. Stefanus, die als eerste martelaar de Heer in zijn dood volgde, en de Onnozele Kinderen, zuigelingen uit Bethlehem en Juda, door ruwe beulshanden gruwelijk vermoord, vormen een kring rond het Kind in de kribbe. Wat wil dat zeggen? Waar blijft nu de jubeling van de hemelse scharen, wáár het stille geluk van de heilige nacht? Waar is vrede op aarde? Vrede op aarde voor hen, die van goede wil zijn. Maar niet állen zijn van goede wil.

Omdat het mysterie van het kwaad de wereld in duisternis had gehuld, moest de Zoon van de eeuwige Vader uit de hemelse heerlijkheid neerdalen. Duisternis bedekte de aarde en Hij kwam als een licht, dat in de duisternis straalt, maar de duisternis heeft Hem niet aanvaard. Aan hen, die Hem aannamen, bracht Hij licht en vrede: vrede met de Vader in de Hemel, vrede met allen die, evenals zij, kinderen zijn van het licht en van de hemelse Vader, en diepe zielevrede: maar geen vrede met de kinderen van de duisternis. De Vredevorst brengt hun geen vrede, maar het zwaard. Voor hen is Hij de steen des aanstoots, waar zij tegenaan stormen en die hen verbrijzelt.

Deze diepe, ernstige waarheid mogen wij ons, onder de bekoring van het Kindje in de kribbe, niet ontveinzen. Het geheim van de Menswording en het geheim van het kwaad staan in nauw verband met elkaar. Tegen het Licht, uit de hemel neergedaald, steekt de nacht der zonde nog zwarter en onheilspellender af.

Het Kindje in de kribbe strekt zijn handjes uit en zijn glimlach schijnt nu reeds te zeggen, wat eens zijn lippen zullen uitspreken: ‘Komt allen tot Mij, die belast en beladen zijt’. En zij, die zijn stem hebben gehoord: de eenvoudige herders in de velden van Bethlehem, aan wie de blijde boodschap verkondigd werd door een hemels licht en de stem van een engel, en die daarop hun welgemeend ‘Laat ons naar Bethlehem gaan’ zeiden en op weg gingen, de koningen uit het verre Oosten, die met een zelfde gelovige eenvoud de wonderbare ster volgden: zij mochten uit zijn kinderhanden genaden ontvangen en ‘zij verheugden zich met grote vreugde’.

Deze handen geven, maar vragen tegelijk: ‘Wijzen, legt uw wijsheid af en wordt eenvoudig als kinderen! Koningen, doet afstand van uw kroon en uw rijkdommen en buigt u nederig neer voor de Koning der koningen! Neemt zonder aarzelen de moeite, het lijden en de lasten op u, die zijn dienst meebrengt’. / … /

‘Volg Mij!’ wenken de kinderhanden, zoals het later gezegd werd door zijn mond. Dat zei Hij ook tot de leerling, die de Heer liefhad en die nu ook trouw in de kring rond de kribbe staat. Sint-Jan, de jongeman met het reine kinderhart, volgde zonder te vragen: ‘Waarheen? En waarom?’ Hij verliet het schip van zijn vader en volgde de Heer op al zijn wegen, tot op Golgotha.

‘Volg Mij!’ hoorde ook de jongeman Stefanus. Hij volgde de Heer in de strijd tegen de machten der duisternis, tegen de verblinding van het hardnekkige ongeloof. Hij legde getuigenis voor Hem af door zijn woorden en zijn bloed. En hij volgde Hem in zijn Geest, de Geest van Liefde, die de zonde bestrijdt, maar de zondaars bemint en nog in het uur van zijn dood voor zijn moordenaars opkomt.

Zij, die rond de kribbe knielen, zijn kinderen van het licht: de zwakke, onschuldige kleintjes, die trouwe herders, de nederige koningen. De geestdriftige Stefanus en de apostel van liefde, de H. Johannes, zij hebben Hem op zijn stem gevolgd.

Daartegenover rijst een nacht van onbegrijpelijke verstoktheid en verblinding: de schriftgeleerden die inlichtingen konden geven over tijd en plaats waar de Verlosser der wereld geboren zou worden, maar die daaruit niet de gevolgtrekking maakten: ‘Laten wij naar Bethlehem gaan!’. Koning Herodes, die de Heer des levens wil doden.

Bij het Kind in de kribbe worden de geesten verdeeld. Het is de Koning der koningen, de Heer van leven en dood. ‘Volg mij’, zegt Hij, en wie niet mèt Hem is, is tégen Hem.

Ook tot ons zegt Hij dit en Hij stelt ons voor de beslissende keuze tussen licht en duisternis.

Uit ‘Das weihnachtsgeheimnis, menschwerdung und menschheit’ – Edith Stein

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 07:44 Reageer op dit bericht

Zondag 27 december 2009

Bij het Feest van de Heilige Familie

Een overweging bij het evangelie van vandaag.

Een diepere thuis bij de Vader

In de kerststal zien we een familie samen: moeder Maria, vader Jozef en 't kindje Jezus.

Eergisteren pas vierden wij dat God als mens tussen ons wilde leven: Jezus, als een kindje geboren in een gewoon gezin. God woont tussen gewone mensen, en leeft mee met hun zorgen, met hun vreugden.

Het evangelie tekent geen gezin, waar alles gesmeerd loopt. Er is een 'conflict', zoals dat in elk gezin wel eens meer gebeurt. En het conflict is er niet omdat het kind minder goede wegen kiest. Maar omdat het, al is het nog maar twaalf, al heel bewust zijn eigen goede keuze maakt. Het kan ook nu gebeuren: jongeren die een heel persoonlijke goede weg gaan. Een weg, die hun ouders vreemd vinden omdat zij dit zonderlinge gedrag een tijd lang niet kunnen vatten als de diepe roeping van hun kind.

De eenheid van Maria en Jezus moet wel heel diep geweest zijn. Haar hele hart was een warme woning voor Hem. En toch gaat Hij zijn eigen weg en spreekt Hij over een diepere thuis, bij zijn Vader. Wat doet mijn jongen daar tussen die geleerden? Hoe zou Maria toen al haar Kind kunnen verstaan hebben?

We begrijpen dan ook dat moeder Maria haar pijn niet verzwijgt. Maar zij gaat ook niet kwetsen of verwijten maken. Vermoedde zij toen reeds dat God zelf in haar Kind aan het werk was? Zij bewaart dit woord in haar hart. Zij overweegt het in haar dagelijkse doen, als ze water haalt aan de bron, als ze kookt, als ze wast, als ze het huishouden doet. Zij zal er vooral in de intieme stilte van haar gebed mee bezig geweest zijn.

En wat doet dit Kind? Het gaat mee naar huis, speelt en groeit op zoals elk kind. Het doet wat thuis vreugde brengt. En in dit alles is zijn droom of diepe zending toch voortdurend aanwezig. Ook deze jongen overweegt alles in zijn hart, even stil als zijn moeder. Zo begrijpen zij elkaar. Die jongen is nog thuis in Nazareth, maar zijn blik kijkt reeds verder: Hij is vooral elders thuis, in het Huis van zijn Vader. In de zending, die Hij van Hem ontvangen heeft.

Zalig die jongeren, die thuis vreugde brengen en toch hun eigen diepe droom bewaren!

Moge de vrede van Kerstmis stil in en rond ons verder leven, Omer.

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 15:59 Reageer op dit bericht

Zaterdag 26 december 2009

Meditação para af Festa da Sagrada Família

Amanhã festejamos na Igreja a ‘Sagrada Familia’. Lemos no evangelho de São Lucas, capítulo 2, versículos 41 – 52:

‘Ora, todos os anos iam seus pais a Jerusalém à festa da páscoa. E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa. E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o soube José, nem sua mãe. Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia, e procuravam-no entre os parentes e conhecidos. E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele. E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os. E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas. E quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos. E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai? E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia. E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no seu coração todas estas coisas.

E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.’

As primeiras palavras de Jesus expressas no evangelho de hoje mostram que, desde os seus primeiros anos, toda a sua missão foi orientada pela rela relação filial com o Pai, Sua atenção estava toda voltada para Deus, ficando, em segundo plano, sua família humana. Aprendeu atravès da exigência do mistério da encarnação a fazer a penosa experiëncia de transformar o cotidiano em fonte de sabedoria, de estar continuamente atento para discernir a vontade do Pai nos mínimos fatos, aparentemente, sem importância. Em Nazaré, esteve submisso a seus pais. Nesta experência de crescimentocontou com a presença solícita de Maria e José, pois exigia-se dos três a mesma fidelidade ao designio do Pai’

Irmã Sônia de Fátima,

Caçapava / SP

Op het feest van de Heilige Familie lezen we morgen Lucas 2,41-52.

‘Ieder jaar reisden de ouders van Jezusbij gelegenheid van het Paasfeest naar Jeruzalem.En overeenkomstig het gebruik bij dit feestgingen zij opnieuw daarheen toen Hij twaalf jaar geworden was.Maar na afloop van die dagen keerden zij naar huis terug.Het kind Jezus bleef echter in Jeruzalem achterzonder dat zijn ouders het wisten.In de mening dat Hij zich bij de karavaan bevond,gingen zij een dagreis ver, en zochten Hem toen onder familieleden en bekenden.Omdat zij Hem niet vonden keerden zij al zoekende naar Jeruzalem terug.Pas na drie dagen vonden zij Hem in de tempel,waar Hij te midden van de leraren zatnaar wie Hij luisterde en aan wie Hij vragen stelde.

Allen die Hem hoordenwaren verbaasd over zijn inzicht en zijn antwoorden.Toen zijn ouders Hem daar opmerkten stonden zij verslagen.Zijn moeder zei tot Hem: “Kind, waarom hebt Ge ons dit aangedaan?Denk toch eens met wat een pijnuw vader en ik naar U hebben gezocht.”Maar Hij antwoordde:“Wat hebt ge toch naar Mij gezocht?Wist ge dan niet dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?”Zij begrepen echter niet wat Hij daarmee bedoelde.

Hij ging met hen mee naar Nazarethen was aan hen onderdanig.Zijn moeder bewaarde alles wat er gebeurd was in haar hart.

En met de jaren nam Jezus toe in wijsheid en welgevalligheid bij God en de mensen.’

De eerste woorden van Jezus, die opgetekend staan in het evangelie, tonen dat Hij vanaf de eerste jaren zijn hele leven geleid werd door zijn dienst aan de Vader. Zijn aandacht was heel en al naar God gericht, en zijn menselijke familie kwam pas daarna. Door het mysterie van de menswording onderging Hij de pijnlijke ervaring om het alledaagse op te tillen naar een hogere vorm van wijsheid: altijd bedacht te zijn op de wil van de Vader, tot in de kleinste dingen toe, ook als die schijnbaar geen belang hadden. In Nazareth wat hij onderdanig aan zijn ouders. In dit stukje leven, in zijn groei, was de aanwezigheid van Maria en Jozef zo belangrijk: alle drie waren ze geroepen tot trouw aan het Plan van de Vader.

Irmã Sônia de Fátima,

Caçapava / SP

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 18:36 Reageer op dit bericht

Vrijdag 25 december 2009

Feliz Festa de Natal - Een zalige Kerst

Oração diante do presépio

Menino das palhas, Menino Jesus,

Menino de Maria, aqui estou diante de ti.

Tu vieste de mansinho, na calada da noite,

no silêncio das coisas que não fazem ruído.

Tu és o Menino amável e santíssimo,

deitado nas palhas porque não havia lugar

para ti nas casas dos homens

tão ocupados e tão cheios de si.

Não estou mais só:

tu és o nosso companheiro de minha vida.

Tu choras as minhas lágrimas

e tu te alegras com minhas alegrias

porque tu és meu irmão.

São Francisco de Assis

---

Gebed bij de kribbe

Jij, kleine kindje Jezus,

kindje van Maria,

hier sta ik nu voor u,

je kwam zo zachtjes, in de stille nacht,

tussen stille dingen die geen ophef maken,

je ligt daar nu op wat stro

omdat er voor jou

geen plaats was tussen de mensen,

die zo bezig zijn, en zo vol van zichzelf.

Ik ben niet meer alleen:

jij bent de reisgezel nu in ons leven,

je weent dezelfde tranen,

je deelt mijn eigen vreugde:

mijn broeder ben je nu!

Heilige Franciscus van Assisi

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 07:43 Reageer op dit bericht

Vrijdag 25 december 2009

Zalig Kerstfeest

Betere woorden kunnen wij wellicht niet vinden dan wat Paulus schreef aan zijn vriend Titus: ‘de goedheid en de menslievendheid van God zijn nu openbaar geworden’. En toch zoeken wij altijd nieuwe woorden, om de schoonheid van dit feest proberen te vatten. Getuige daarvan de soms heel persoonlijke kerstkaartjes.

Enkele jaren geleden kozen de Braziliaanse bisschoppen in hun kerstboodschap voor deze woorden. Met Kerstmis vieren wij de

Geboorte van het goddelijk Kind:

Kwetsbaar, om kleinen te sterken;

Naakt, om ons te kleden met Gods eigen toekomst;

Arm, om de rijkdommen eerlijk te verdelen;

Zwerver, om deuren te openen voor uitgesloten mensen;

Vrij, om de boeien te breken van elke slavernij.

Daarom vieren wij evenzeer de

Geboorte van Goed Nieuws voor de armen:

Nu herleeft de hoop op onze weg,

De weerstand van wie zich niet laten neerslaan,

De vreugde van wie lijden en wenen,

De inzet van wie de handen in elkaar slaan

en strijden voor een nieuwe, een betere aarde.

En de

Geboorte van de Heer der Geschiedenis:

Machten van steen en staal verbrijzelen tot stof;

Heersers beven op hun tronen van klei;

Licht en waarheid doorprikken de duisternis van hun dwaling;

Ten allen kante richten de verdrukten zich op;

En er begint een tijd van rechtvaardigheid en vrede.

In deze Geest wens ik jullie allen van harte een

Zalig Kerstfeest

Omer

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 07:21 Reageer op dit bericht

Donderdag 24 december 2009

De herders

De herders

Omdat eenvoudigen verstaan

Wat door geen ingewikkeld zoeken,

Noch lezen in geleerde boeken

Begrepen wordt of nagegaan,

Zijn herders toen in uwen stal

Geknield en hebben u aanbeden:

Dit is tweeduizend jaar geleden

En nog weet elk het overal.

Geen mens heeft ooit hun naam gemeld

De rest van hun onschuldig leven

Is door geen wetenschap beschreven,

Wordt slechts aan kinderen verteld.

Anton van Duinkerken

Zalig Kerstfeest!

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 17:25 Reageer op dit bericht

Donderdag 24 december 2009

Feliz Natal -Zalig Kerstfeest

'O Espírito do Senhor está sobre mim,
porque me ungiu
para anunciar a Boa-Nova aos pobres;
enviou-me
a proclamar a libertação aos cativos
e, aos cegos, a recuperação da vista;
a mandar em liberdade os oprimidos,
a proclamar um ano favorável da parte do Senhor.'

Lc 4, 18-19.21

Por isso,

porque acreditamos que esta passagem da Escritura

se continua a cumprir,

e porque Tu Senhor Jesus,

és o mesmo ontem, hoje e sempre,

Te suplicamos a libertação

destas irmãs e irmãos oprimidos,

tantas vezes por aqueles que lhes são mais próximos.
Para glória do Pai que está nos Céus,

para glória do Teu Nome, Senhor,

para glória do Espírito Santo que nos conduz.
Amen.

Feliz Natal!

Nederlandse vertaling

De Geest van de Heer rust op mij,

want hij heeft mij gezalfd.

Om aan armen het goede nieuws te brengen

heeft hij mij gezonden,

om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken

en aan blinden het herstel van hun zicht,

om onderdrukten hun vrijheid te geven,

om een genadejaar van de Heer uit te roepen.’

DAAROM,

omdat wij geloven dat dit Schriftwoord

nog altijd verder in vervulling gaat,

en omdat Gij, Heer Jezus, dezelfde blijft,

gisteren, vandaag en altijd,

bidden wij U om bevrijding

voor onze zusters en broeders,

zo vaak verdrukt door hen

die heel dicht bij hen staan.

Tot meerdere eer van Onze Vader in de hemel,

tot eer ook van Uw Naam, Heer Jezus,

en tot de glorie van de Heilige Geest,

die ons geleidt.

Zalig Kerstfeest

Omer

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 12:22 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 december 2009

Notícia - Berichtje

Hoje, pouco antes do almoço, encontrei uma pequena mensagem na ‘Caixa de entrada’ ou ‘mailbox’ de meu computador. Um amigo meu, padre em Mundo Novo – BA, escrebeu:

‘Laiane faleceu.

Uma notícia muito triste. Ontem, segunda-feira, Laiane faleceu. Ela submergiu num pequeno lago. Tinha outras crianças presentes mas ningèm viu alguma coisa. Seu corpo foi levado para Feira de Santana, por causa duma autópsia. Esperemos que nada de pior aconteceu. Os últimos meses ela mostrou grandes mudanças.’

Foi um terremoto no meu coração, porque os anos passados Laiane tornou-se uma amiga jovem minha. Conheci-a no ano 2007. Com sua mãe e sua irmã viveu numa casinha muito pobre, na parte mais pobre da cidade. Neste momento, no ano 2007, ela tinha 11 anos: festejavamos o seu aniversário no dia 4 de fevereiro, com alguns presentes e uma sorvete. Foi uma festa verdadeira para ela, essa coisa tão mínima para os ricos mas tão grande para ela. Os anos seguintes este ritual foi repetído, com a mesma alegria. Já preparei meu espirito paro seus 14 anos, no mês de fevereiro. Não sera assim ... as coisas se tornavam diferentes. Rezemos que ela é acolhida por nosso Deus com muito carinho e braços abertos: ela mereceu pela miséria que conheceu na sua vida tão breve.

---

Nederlandse vertaling

Kort voor het middagmaal ontving ik volgend kort berichtje in mijn ‘Postvak In’. Het was afkomstig van een vriend, priester, in Mundo Novo, Bahia:

‘Laiane is overleden.

‘Triestig nieuws. Gisteren, maandag is Laiane overleden, verdronken in een klein meer. Er waren nog kinderen aanwezig maar niemand heeft het gezien. Ze is naar Feira overgebracht voor autopsie, hopelijk is er niets ergers met haar gebeurd. De laatste tijd was ze veel veranderd.’

Het betekende zoveel als een soort van aardbeving in mijn hart, want de voorbije jaren was Laiane een vriendinnetje geworden. Ik leerde haar kennen in 2007. Met haar mama en haar zusje leefde ze in een bijzonder armtierig huisje, in de armste wijk van het stadje. Op dat ogenblik, in 2007, was ze 11 jaar. Op 4 februari hebben we toen haar verjaardag gevierd, met enkele cadeautjes en een ijsje. Voor haar was het een echt feest, die dingen van twee keer niks voor de rijken maar voor haar zo belangrijk. De jaren daarop hebben we dit ritueel telkens overgedaan, telkens met dezelfde vreugde. Ik bereidde mij al voor op haar 14^de verjaardag in februari. Het zal zo niet zijn … de dingen zijn anders gelopen. Laten we bidden dat zij met grote tederheid en open armen door onze God mag ontvangen worden: zij heeft het verdiend omwille van de miserie die zij tijdens haar zo korte leven gekend heeft.

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 16:34 Reageer op dit bericht

Zondag 20 december 2009

Sabedoria do Dia - Wijsheid van vandaag

Felicidade

é a certeza de que a nossa vida

não está se passando inutilmente.

Érico Veríssimo

...

Geluk

bestaat erin te weten

dat ons leven niet nutteloos is.

Érico Verissimo

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 18:33 Reageer op dit bericht

Zondag 20 december 2009

Gelukkig is zij die geloofd heeft!

Een bezinning bij het evangelie van de vierde zondag van de advent, genomen uit Lucas, eerste hoofdstuk, verzen 39 tot 45.

Gelukkig is zij die geloofd heeft

Enkele dagen voor Kerstmis gaan onze gedachten speciaal uit naar de Moeder van het kindje: Maria. Het evangelie zegt niet zodanig veel over haar, maar vandaag horen we toch een treffend verhaal: zij gaat in alle nederigheid naar haar nicht Elisabeth.

Hoewel zij de moeder van de Verlosser, de moeder van God, zal worden, blijft zij de kleine, nederige vrouw die haar leven ten dienste van anderen wil stellen. Zo wijst zij een mooie weg voor vrouwen en voor mannen!

Dit evangelie sluit aan bij dat andere verhaal, waarin de engel aan Maria vraagt om de moeder van Jezus te worden. We kennen haar angst bij dat vreemde bezoek: zij schrok hevig bij de groet van Gabriel. We kennen ook het woord van de engel: ‘Wees niet bang, Maria’. ‘Vrees niet’: zo dikwijls staat het in het evangelie, dat we hier echt de kern raken. Wat er ook gebeurt, als je wereld lijkt in te storten, is er dat ‘Vrees niet’.

De eeuwen door heeft God zijn mensen bemoedigd. Een ontroerende uiting lezen we bij Jesaja ‘Wees toch niet bang, jij wormpje, Israël’. Zo eeuwenoud is ook die psalm: ‘Heer, niet trots is mijn hart, niet hoogmoedig mijn blik, ik zoek niet wat te groot is. Ik ben stil geworden. Als een kind op de arm van zijn moeder, als een kind is mijn ziel in mij.’ De jaren lang, dat Jezus optrok met zijn vrienden, zei Hij voortdurend: ‘Vrees niet’. Zelfs toen hun schip kapseisde in de storm.

En dan zijn er die generaties mensen, die naar Jezus keken, omdat zij door twijfel aangevreten werden, omdat hun leven een storm leek, omdat zij dreigden te kapseizen. Met telkens weer datzelfde: ‘Wees niet bang, vrees niet, Ik ben er.’ De eeuwen door hebben mensen dat gelezen, dat gehoord, dat geloofd: ‘Vrees niet. Ik ben er. Ik ben er voor u.’

Geloven wij Hem op zijn Woord?

Bij het bezoek van de engel Gabriel is Maria de vrouw die ‘ja’ zegt tot God. Nu gaat zij verder: haar ‘ja’ is geen lege lippendienst, maar kleurt haar hele leven. Zij zegt nu ook ‘ja’ aan de mensen, aan die concrete vrouw: Elisabeth.

Elisabeth stond zeker niet in aanzien. In het volksgeloof was zij door God zelf afgewezen, omdat zij kinderloos zou blijven. Onvruchtbaarheid werd immers als een schande beschouwd. Daarom lazen we gisteren: ‘De Heer heeft zich mijn lot aangetrokken. Hij heeft dit voor mij gedaan opdat de mensen me niet langer verachten’. Zo hoorde Elisabeth bij de minderen, de mensen aan de kant. Uitgerekend naar zo iemand gaat Maria, zij, die door God zelf was uitverkoren.

Gaan wij naar hen die uitgestoten zijn?

Lieve Moeder Maria,

Jij toont ons

dat God de grootste dingen doet

door middel van mensen

die voor de wereld

niet of nauwelijks meetellen.

Ontdoe ook ons van onze eigenwaan

en leer ons de nederigheid,

die u eigen was. Amen.

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 18:07 Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 december 2009

Gedachte van de dag

HET IS GOED OM BELANGRIJK TE ZIJN,

MAAR HET IS BELANGRIJKER

OM GOED TE ZIJN.

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 18:57 Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 december 2009

Meditação para o 4e Domingo do Advento

Amanhã leremos no evangelho segundo São Lucas, capítulo 1, versículos 39-45

E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada

às montanhas, a uma cidade de Judá,

E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.

E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria,

a criancinha saltou no seu ventre;

e Isabel foi cheia do Espírito Santo.

E exclamou com grande voz, e disse:

Bendita és tu entre as mulheres,

e bendito o fruto do teu ventre.

E de onde me provém isto a mim,

que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?

Pois eis que,

ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação,

a criancinha saltou de alegria no meu ventre.

Bem-aventurada a que creu,

pois hão de cumprir-se as coisas

que da parte do SENHOR lhe foram ditas.

Não é a grandeza, segundo critérios humanos, que é decisiva para Deus. Maria, no Evangelho, é a humilde serva, que, mesmo grávida, vai ajudar sua prima Isabel no fim da gravidez; e que canta a grandeza de seu Senhor no júbilo do Magnificat. João Batista, saltando no seio de sua mãe Isabel, aponta o Salvador escondido sob o coração de Maria.

Isabel traduz: ‘Tu és a mulher mais bendita do mundo e bendito é também o fruto de teu seio ... Feliz és tu, que acreditaste’. O mistério de Deus só acontece onde é acolhido na fé, na confiança que se coloca nele. O Magnificat demonstra que Deus opera suas grandes obras naqueles que são pequenos, porque não são cheios de si mesmos e lhe deixam espaço. Só acolheremos Jesus de verdade se assumirmos sua atitude. O amor é contagioso. Quem ama imita a quem ama.

Frei Germano Guesser, OFM

Gaspar / SC

… …

Nederlandse vertaling

Morgen lezen we in het eerste hoofdstuk van het evangelie volgens Lucas, verzen 39-45:

In die dagen

reisde Maria in grote haast naar het bergland,

naar een stad in Juda,

waar ze het huis van Zacharias binnenging

en Elisabeth begroette.

Toen Elisabeth de groet van Maria hoorde,

sprong het kind op in haar schoot;

ze werd vervuld met de heilige Geest

en riep luid:

‘De meest gezegende ben je

van alle vrouwen,

en gezegend is de vrucht van je schoot!

Wie ben ik

dat de moeder van mijn Heer

naar mij toe komt?

Toen ik je groet hoorde,

sprong het kind van vreugde op in mijn schoot.

Gelukkig is zij

die geloofd heeft

dat de woorden van de Heer

in vervulling zullen gaan.’

Voor God is niet de grootheid naar menselijke maatstaven doorslaggevend. In het evangelie is Maria de nederige dienares, die – ook al is zij zelf reeds in verwachting – haar nicht Elisabeth gaat bijstaan en die Gods grootheid uitzingt in haar jubelend Magnificat. Johannes de Doper, die opspringt in de schoot van zijn moeder Elisabeth, wijst de Redder aan, vooralsnog verborgen onder het hart van Maria.

Elisabeth geeft duiding: ‘Jij bent de meest gezegende vrouw op de wereld en gezegend is ook de vrucht van uw schoot … Gelukkig ben jij, die geloofd hebt.’ Gods geheimenisvolle werk kan slechts daar gebeuren waar het in geloof aanvaard wordt. Het Magnificat laat ons zien dat God zijn grote daden verricht in mensen die klein zijn, omdat zij niet vol zijn van zichzelf en voor Hem ruimte openlaten. Wij zullen Jezus slechts waarlijk kunnen ontvangen als ook wijzelf zijn levenswijze tot de onze maken. De liefde is aanstekelijk. Wie liefheeft volgt na wie hij liefheeft.

Frei Germano Guesser, OFM

Gaspar / SC

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 16:01 Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 december 2009

São José, homem justo

Uma semana antes de Natal Mateus conta a história do nascimento de Jesus. Nessa história o evangelista sublinha a grande função de São José, este santo que esquecemos tantas vezes: José não entendeu a gravidez de Maria, mas num sonho um anjo denunciou-lhe que Maria concebeu pela ação do Espírito Santo. São José venceu as suas dúvidas e acordou para participar à educação de Jesus e, por este ato mesmo acordou para colaborar à realisação do planejamento e do grande sonho de Deus sobre o mundo

Evangelho: Mateus (Mt 1, 18-24)

A origem de Jesus Cristo foi assim: Maria, sua mãe, estava prometida em casamento a José, e, antes de viverem juntos, ela ficou grávida pela ação do Espírito Santo. José, seu marido, era justo e, não querendo denunciá-la, resolveu abandonar Maria, em segredo. Enquanto José pensava nisso, eis que o anjo do Senhor apareceu-lhe, em sonho, e lhe disse: "José, Filho de Davi, não tenhas medo de receber Maria como tua esposa, porque ela concebeu pela ação do Espírito Santo. Ela dará à luz um filho, e tu lhe darás o nome de Jesus, pois ele vai salvar o seu povo dos seus pecados".

Tudo isso aconteceu para se cumprir o que o Senhor havia dito pelo profeta:

"Eis que a virgem conceberá e dará à luz um filho.

Ele será chamado pelo nome de Emanuel, que significa: Deus está conosco".

Quando acordou, José fez conforme o anjo do Senhor havia mandado,

e aceitou sua esposa.

José era um homem ‘justo’. No sentido imediato já entendemos que ele praticava a justiça e recusava cada forma de injustiça, perversão e corrupção, o que já é uma virtude magnífica. Mas a sua grandeza é ainda maior: ele abandona suas próprias perspectivas e esperanças, para entrar totalmente neste sonho do ‘Deus está conosco’, um exemplo para nós todos.

Rezemos com o santo francês, Charles de Foucauld:

Oração do Abandono

Meu Pai,
Eu me abandono a Ti,
Faz de mim o que quiseres.
O que fizeres de mim,
Eu Te agradeço.

Estou pronto para tudo, aceito tudo.
Desde que a Tua vontade se faça em mim
E em tudo o que Tu criastes,

Nada mais quero, meu Deus.

Nas Tuas mãos entrego a minha vida.
Eu Te a dou, meu Deus,
Com todo o amor do meu coração,
Porque Te amo
E é para mim uma necessidade de amor dar-me,
Entregar-me nas Tuas mãos sem medida
Com uma confiança infinita
Porque Tu és...

Meu Pai!

Nederlandse vertaling volgt later in een afzonderlijk bericht.

Até … Tot nog eens!

Dagboek/bedenkingen

Geschreven door Omer om 18:18 Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 december 2009

Jozef, een rechtschapen mens

Met uitzondering van de ‘geslachtslijst’ of ‘stamboom van Jezus’ die we gisteren kregen, zijn we de tijdens de advent wel wat verwend met mooie lezingen. Vandaag krijgen we in het evangelie echt een pareltje.

Uit het evangelie volgens Matteüs 1, 18-24

De afkomst van Jezus Christus was als volgt.

Toen zijn moeder Maria al was uitgehuwelijkt aan Jozef

maar nog niet bij hem woonde,

bleek ze zwanger te zijn door de heilige Geest.
Haar man Jozef, die een rechtschapen mens was,

wilde haar niet in opspraak brengen

en dacht erover haar in het geheim te verstoten.

Toen hij dit overwoog,

verscheen hem in een droom een engel van de Heer.

De engel zei:

‘Jozef, zoon van David, wees niet bang je vrouw Maria bij je te nemen,

want het kind dat ze draagt is verwekt door de heilige Geest.

Ze zal een zoon baren. Geef Hem de naam Jezus,

want Hij zal zijn volk bevrijden van hun zonden.’

Dit alles is gebeurd opdat in vervulling zou gaan

wat bij monde van de profeet door de Heer is gezegd:

‘De maagd zal zwanger zijn en een zoon baren,

en men zal hem de naam Immanuël geven,

wat in onze taal betekent ‘God met ons’.

Jozef werd wakker en deed

wat de engel van de Heer hem had opgedragen:

hij nam haar bij zich als zijn vrouw.

Het stukje evangelie van vandaag volgt onmiddellijk op die geslachtslijst van gisteren. Vroeger was de vertaling: ‘De geboorte van Jezus Christus vond plaats op deze wijze …’. Betekent hetzelfde, maar klinkt wat ‘minder zakelijk’ en ‘meer menselijk’ dan :‘De afkomst van Jezus Christus was als volgt.’

Voorts is dit evangelie zo warm, diep en rijk aan inhoud, dat het mij beter lijkt om elk zinnetje heel rustig te laten doordringen. Eigen overwegingen zijn evenveel waard als theologisch onderlegde meningen, soms zelfs meer.’

Voor Jozef lezen we: ‘een rechtschapen mens’. Het gaat hierbij niet enkel om ‘menselijk rechtvaardig’ (dat ook natuurlijk) maar er is nog meer: wij mogen hier op aarde de wil van God laten geschieden – zoals die vóór alle eeuwen door Hem gedroomd en verhoopt was.

Charles de Foucauld schreef in die Geest dit gebed, dat velen wellicht kennen en regelmatig bidden:

‘Vader,
ik verlaat mij op U,
doe met mij wat Gij goedvindt.
Wat Gij ook met mij doen wilt,
ik dank U.
Tot alles ben ik bereid,
alles aanvaard ik,
als uw wil maar geschiedt in mij
en in al uw schepselen;
niets anders verlang ik, mijn God.
Ik leg mijn leven in uw handen,
ik geef mij aan U, mijn God,
met heel de liefde van mijn hart,
omdat ik U bemin,
omdat het voor mij
een noodzaak van liefde is mij te geven,
mij zonder voorbehoud op U te verlaten,
met een oneindig vertrouwen;
want Gij zijt mijn Vader. Amen. ‘