Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Berichten van 28 december 2009 tot 3 januari 2010

Sabedoria do Dia - Wijsheid van vandaag





‘O valor das coisas

não está no tempo que elas duram,

mas na intensidade com que acontecem.

Por isso, existem momentos inesquecíveis,

coisas inexplicáveis

e pessoas incomparáveis.’

Fernando Pessoa

Nederlandse Vertaling

‘De waarde van de dingen

is niet gelegen in de tijd dat ze duren,

maar in de intensiteit waarmee ze plaatsvinden.

Daarom zijn er:

momenten, om niet te vergeten,

dingen, die je niet kan verklaren

en personen, die met niemand te vergelijken zijn.

Fernando Pessoa

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 15:35 Reageer op dit bericht

Os Reis Magos - Driekoningen

Os reis magos - Driekoningen

Na liturgia, a festa dos ‘Reis Magos’ se chama ‘Epifania’

No Evangelho de Matteüs, capítulo 2, versículos 1-12, lemos:

E, tendo nascido Jesus em Belém de Judéia, no tempo do rei Herodes, eis que uns magos vieram do oriente a Jerusalém, dizendo: Onde está aquele que é nascido rei dos judeus? porque vimos a sua estrela no oriente, e viemos a adorá-lo.

E o rei Herodes, ouvindo isto, perturbou-se, e toda Jerusalém com ele. E, congregados todos os príncipes dos sacerdotes, e os escribas do povo, perguntou-lhes onde havia de nascer o Cristo. E eles lhe disseram: Em Belém de Judéia; porque assim está escrito pelo profeta: E tu, Belém, terra de Judá, de modo nenhum és a menor entre as capitais de Judá; Porque de ti sairá o Guia Que há de apascentar o meu povo de Israel.

Então Herodes, chamando secretamente os magos, inquiriu exatamente deles acerca do tempo em que a estrela lhes aparecera. E, enviando-os a Belém, disse: Ide, e perguntai diligentemente pelo menino e, quando o achardes, participai-mo, para que também eu vá e o adore.

E, tendo eles ouvido o rei, partiram; e eis que a estrela, que tinham visto no oriente, ia adiante deles, até que, chegando, se deteve sobre o lugar onde estava o menino. E, vendo eles a estrela, regozijaram-se muito com grande alegria. E, entrando na casa, acharam o menino com Maria sua mãe e, prostrando-se, o adoraram; e abrindo os seus tesouros, ofertaram-lhe dádivas: ouro, incenso e mirra.

E, sendo por divina revelação avisados em sonhos para que não voltassem para junto de Herodes, partiram para a sua terra por outro caminho.

Meditação

A festa da Epifania é a grande convocação que Deus faz, a fim de que todas as nações e raças encontrem forças para tornar humano e fraterno o nosso mundo. Essa é, no fundo, a expectativa de Deus que transparece em toda a Bíblia. Mas é em Jesus que ela toma corpo e forma, aparecendo como proposta oferecida a todos. Contudo, a ganância e o desejo de poder - presentes no Herodes do tempo de Jesus e nos Herodes de todos os tempos - tentam sufocar essa esperança. Porém, os homens de boa vontade têm uma "estrela", não cessam de "sonhar" um caminho alternativo, que não passa pelos poderosos, mas nasce do menino-pastor. Essa caminhada é cheia de dificuldades, mas é Deus quem a ilumina, gerando forças e vida nova.

Nederlandse vertaling

In de liturgie wordt het feest van ‘Driekoningen’ aangeduid als het ‘Feest van de Openbaring’. In Matteüs 2,1-12 lezen we:

Toen Jezus te Betlehem in Juda geboren was, ten tijde van koning Herodes, kwamen er te Jeruzalem Wijzen uit het oosten en vroegen: “Waar is de pasgeboren koning der Joden? Want wij hebben zijn ster in het oosten gezien en zijn gekomen om Hem onze hulde te brengen. "Toen koning Herodes dit hoorde werd hij verontrust en heel Jeruzalem met hem. Hij riep alle hogepriesters en schriftgeleerden van het volk bijeen en legde hun de vraag voor waar de Christus moest geboren worden.Zij antwoordden hem: “Te Betlehem in Juda. Zo immers staat er geschreven bij de profeet: En gij Betlehem, landstreek van Juda, gij zijt volstrekt niet de geringste onder de leiders van Juda,want uit u zal een leidsman te voorschijn treden,die herder zal zijn over mijn volk Israël!”


Toen ontbood Herodes in het geheim de Wijzen en hij vroeg hun nauwkeurig naar de tijd waarop de ster verschenen was. Daarop zond hij hen naar Betlehem met de opdracht:  “Gaat een zorgvuldig onderzoek instellen naar het Kind, en wanneer gij het gevonden hebt, bericht mij het dan opdat ook ik het hulde kan gaan brengen.”


Na de koning aanhoord te hebben vertrokken zij. En zie, de ster die zij in het oosten gezien hadden, ging voor hen uit totdat ze boven de plaats waar het Kind zich bevond stil bleef staan.Op het zien van de ster werden zij vervuld van overgrote vreugde. Zij gingen het huis binnen, zagen er het Kind met zijn moeder Maria en op hun knieën neervallend betuigden zij het hun hulde. Zij haalden hun schatten te voorschijn en boden het geschenken aan: goud, wierook en mirre.


En in een droom van Godswege gewaarschuwd niet meer naar Herodes terug te keren, vertrokken zij langs een andere weg naar hun land.

Overweging

Het feest van de openbaring is de grote uitnodiging, die van God uitgaat, opdat alle landen en volken de kracht vinden om onze wereld een meer menselijk en broederlijk aanschijn te verlenen. Al bij al, is dat de verwachting van God, die in heel de Bijbel naar voor komt. Maar in de persoon van Jezus krijgt deze verwachting een heel concreet gelaat, als een voorstel dat aan alle mensen wordt aangereikt. Winstbejag en machtswellust – die zo opvallend zijn in de persoon van Herodes toen Jezus geboren was, maar die evenzeer voortleven in de vele ‘Herodessen’ van alle tijden – dreigen deze hoop de kop in te drukken. Nochtans, alle mensen van goede wil hebben een ‘ster’ en houden niet op te ‘dromen’ van een andere weg, die niet langs de machtigen voert, maar die geboren wordt in dat kleine kindje, dat al een ware herder is. Deze andere weg is bezaaid met moeilijkheden, maar onze God brengt licht, geeft kracht en schenkt nieuw leven.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 17:51 1 reactie Reageer op dit bericht

Feliz Ano Novo - Een Gezegend Nieuw Jaar




Mais um ano se passou.

Amparado pela sua amizade

não posso deixar de

agradecer reconhecido.

Obrigado por ter caminhado comigo

durante este ano que passou!

Um ano novo é sempre abertura

de novas esperanças!

A minha é de que

continuemos a manter fortes

em 2009

os laços de amizade e respeito

que nos irmanou durante o ano 2010.

Feliz Ano Novo!


Een vrije Nederlandse vertaling:

Weer ging een jaartje voorbij.

Zoveel vrienden droegen mij

dat ik niet anders kan

dan eens heel openlijk

mijn dank uit te spreken.

Dank, heel veel dank

omdat je het voorbije jaar

een eindweegs met mij meeging.

Elk nieuw jaar opent

nieuwe horizonten

en schept nieuwe verwachtingen.

Van mijn kant hoop ik

van ganser harte

dat die vriendschap en die eenheid

die ons vorig jaar bijeenhielden

even innig mogen zijn,

in dit jaar, dat komt.

Een Gezegend Nieuw Jaar!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 06:42 Reageer op dit bericht

Een gezegend nieuw jaar!





De laatste dagen

en de laatste vragen

van het verleden jaar

staan voor de deur

de bomen kouder

en de dromen ouder


maar de verwachting

nog vol gloed en kleur.


Anton van Wilderode

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 18:13 Reageer op dit bericht

Sabedoria do Dia - Wijsheid van vandaag





Ode Marítima

As viagens, os viajantes - tantas espécies deles!
Tanta nacionalidade sobre o mundo! tanta profissão! tanta gente!
Tanto destino diverso que se pode dar à vida,
À vida, afinal, no fundo sempre, sempre a mesma!
Tantas caras curiosas! Todas as caras são curiosas
E nada traz tanta religiosidade como olhar muito para gente.
A fraternidade afinal não é uma ideia revolucionária.
É uma coisa que a gente aprende pela vida fora, onde tem que tolerar tudo,
E passa a achar graça ao que tem que tolerar,
E acaba quase a chorar de ternura sobre o que tolerou!

Fernando Pessoa

Nederlandse vertaling:

Ode Marítima

Reizen, reizigers – in zo veel soorten!

Zo veel nationaliteiten op de wereld! Zo veel beroepen! Zo veel mensen!

Zo veel verschillende bestemmingen, die men het leven geven kan,

Het leven dat, uiteindelijk, in wezen, altijd en altijd hetzelfde is!

Zo veel merkwaardige gezichten! Alle gezichten zijn merkwaardig.

En niets schenkt zo veel religiositeit als heel scherp naar de mensen kijken.

Broederschap is, per slot, geen revolutionair idee.

Het is iets dat men in het leven leert, waar men van alles moet verdragen,

En vervolgens prettig vindt wat men verdragen moet,

En, ten slotte, bijna huilen moet van tederheid 

om dat wat men verdragen moest!

Fernando Pessoa

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 09:41 Reageer op dit bericht

Simeon

Maria en Jozef zien wij vandaag optrekken naar de tempel om naar joods gebruik hun kind aan God toe te vertrouwen. Ze brengen het offer mee dat in de Wet voorgeschreven werd: een koppel jonge duiven, een heel bescheiden offer waaruit wij kunnen afleiden dat Maria en Jozef maar heel gewone mensen waren, zeker geen rijke joden want van de rijken werd een gewichtiger offergave verwacht: een lam..

Maria en Jozef, het zijn maar doodgewone mensen die hun religieuze verplichtingen komen vervullen en dan zijn daar die mysterieuze woorden van Simeon die, door de Geest gedreven, naar de tempel komt. Hij neemt het kind in zijn armen en bidt:

‘Uw dienaar laat Gij nu, Heer, naar uw woord in vrede gaan. Mijn ogen hebben thans uw heil aanschouwd dat Gij voor alle volken hebt bereid een licht dat voor de heidenen straalt, een glorie voor uw volk Israel’

Wie die Simeon is wordt niet duidelijk aangegeven. Spontaan heeft men hem dikwijls als een hoogbejaarde man gezien, maar dat hoeft niet zo te zijn en dat weten we eigenlijk niet. Het gaat hier in elk geval niet over zijn leeftijd. Al blijft het een feit dat bejaarde mensen misschien eerder tot de wijsheid van Simeon komen.

Simeon staat voor de mens die eindelijk de innerlijke vrede gevonden heeft. Hij weet dat al zijn verwachtingen vervuld worden door de komst van dit kind, dat hij nu in de armen mag houden. Dat kleine wichtje draagt een grote roeping en zending: Hij zal een licht zijn voor de heidenen, het woord om de niet-Joden aan te duiden. Hij zal ook een glorie zijn voor het volk Israel. In eenvoudige woorden: zo klein als het is, vervult het de verwachtingen van de hele mensheid. Zo klein als dat kindje nog is op dat ogenblik, het zal het diepste verlangen van elke mens stillen. Bij Hem, in Hem zullen alle mensen rust en vrede vinden, indien zij bereid zijn om hun hart voor Hem open te stellen.

De namen van de ‘hoofdrolspelers’ in dit tafereel hebben een diepe betekenis: Simeon betekent ‘verhoring’. De verwachtingen van Simeon worden verhoord, nu Hij het Kind in de armen sluit. Hij geeft aan de naam van ‘Jezus’ zijn volle diepte en breedte. Want Jezus betekent: ‘God brengt redding.’

Innerlijke vrede,het is een groot verlangen van elkeen. Het is geen vlucht uit de hardheid, die wij in ons leven soms of vaak ontmoeten. Het is evenmin ‘de armen laten zakken’ in deze zin: de dingen zijn nu eenmaal zoals ze zijn. En het is ook geen passieve gelatenheid, die vrede neemt met een wereld waarin zoveel misloopt.

Innerlijke vrede vinden, is aanvaarden dat ik niet uit mijzelf besta en ook niet puur voor mijzelf besta. Het is geleerd hebben, misschien in de lange leerschool van het leven, dat ik tot rust kom door mij toe te vertrouwen aan de Heer. Zo is het ook mezelf aanvaarden, omdat ik ben gaan inzien in dat ik met al mijn onvermogen, met al mijn kleine kanten en gebreken toch vrede mag vinden omdat God van me houdt, zoals ik ben.

Wij vinden soms geen innerlijke vrede meer, vanuit de illusie dat wij alles zelf moeten doen, vanuit een gebrek aan vertrouwen in Iemand, die groter is. We kunnen moeite hebben met de gedachte dat we leven van zijn liefde en zijn bevrijding hard nodig hebben. Deze ‘afhankelijkheid’ kunnen we als een verlies ervaren, we willen zo graag alles zelf in handen hebben en ‘onafhankelijk’ zijn.

Uit ervaring, die soms lang kan duren, leren wij evenwel: er ontstaat een grote leegte als wij geen God meer zien. En die leegte willen wij dan opvullen door illusies, die wel afleiden maar geen diepe, innerlijke vrede schenken.

Sommigen zoeken hun heil in sekten die de mens zijn persoonlijkheid ontnemen en hen tot slaven maken van hun eigen illusies. Het is bijna onbegrijpelijk hoe mensen zich zonder nadenken kritiekloos toevertrouwen aan hun eigen creaties.

Anderen vinden macht en status zeer belangrijk, iets zijn van betekenis in deze maatschappijen het kunnen demonstreren wordt het doel van al hun werken’.

Dit heeft zo weinig met innerlijke vrede te maken. Het leidt veelal alleen maar tot stress of zware desillusies als het beoogde doel niet bereikt wordt..

Mensen die innerlijke vrede uitstralen zijn geen zoetsappige, passieve wezens maar nemen hun taak ter harte, niet voor zichzelf maar voor het geluk van anderen.

Kortom, Om die redding, die innerlijke vrede te vinden moeten wij ons wel aan Hem toevertrouwen en durven leven zoals Hij barmhartig, vergevingsgezind, zonder vooroordelen en zonder berekening …en bovenal voor elkaar.

Moge die innerlijke vrede ons gegeven zijn! 

Omer

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 11:57 Reageer op dit bericht

De Heilige Onschuldige Kinderen - vandaag

Ieder van ons heeft de kerstvreugde al wel beleefd. Maar de hemel en de aarde zijn het nog niet eens geworden. Ook nu nog straalt de ster van Bethlehem in het duister van de nacht. Op tweede kerstdag legt de Kerk reeds haar witte feestgewaden af en bekleedt zij zich met de kleur van bloed en op de vierde dag met het droevige paars. Stefanus, die als eerste martelaar de Heer in zijn dood volgde, en de Onnozele Kinderen, zuigelingen uit Bethlehem en Juda, door ruwe beulshanden gruwelijk vermoord, vormen een kring rond het Kind in de kribbe. Wat wil dat zeggen? Waar blijft nu de jubeling van de hemelse scharen, wáár het stille geluk van de heilige nacht? Waar is vrede op aarde? Vrede op aarde voor hen, die van goede wil zijn. Maar niet állen zijn van goede wil.

Omdat het mysterie van het kwaad de wereld in duisternis had gehuld, moest de Zoon van de eeuwige Vader uit de hemelse heerlijkheid neerdalen. Duisternis bedekte de aarde en Hij kwam als een licht, dat in de duisternis straalt, maar de duisternis heeft Hem niet aanvaard. Aan hen, die Hem aannamen, bracht Hij licht en vrede: vrede met de Vader in de Hemel, vrede met allen die, evenals zij, kinderen zijn van het licht en van de hemelse Vader, en diepe zielevrede: maar geen vrede met de kinderen van de duisternis. De Vredevorst brengt hun geen vrede, maar het zwaard. Voor hen is Hij de steen des aanstoots, waar zij tegenaan stormen en die hen verbrijzelt.

Deze diepe, ernstige waarheid mogen wij ons, onder de bekoring van het Kindje in de kribbe, niet ontveinzen. Het geheim van de Menswording en het geheim van het kwaad staan in nauw verband met elkaar. Tegen het Licht, uit de hemel neergedaald, steekt de nacht der zonde nog zwarter en onheilspellender af.

Het Kindje in de kribbe strekt zijn handjes uit en zijn glimlach schijnt nu reeds te zeggen, wat eens zijn lippen zullen uitspreken: ‘Komt allen tot Mij, die belast en beladen zijt’. En zij, die zijn stem hebben gehoord: de eenvoudige herders in de velden van Bethlehem, aan wie de blijde boodschap verkondigd werd door een hemels licht en de stem van een engel, en die daarop hun welgemeend ‘Laat ons naar Bethlehem gaan’ zeiden en op weg gingen, de koningen uit het verre Oosten, die met een zelfde gelovige eenvoud de wonderbare ster volgden: zij mochten uit zijn kinderhanden genaden ontvangen en ‘zij verheugden zich met grote vreugde’.

Deze handen geven, maar vragen tegelijk: ‘Wijzen, legt uw wijsheid af en wordt eenvoudig als kinderen! Koningen, doet afstand van uw kroon en uw rijkdommen en buigt u nederig neer voor de Koning der koningen! Neemt zonder aarzelen de moeite, het lijden en de lasten op u, die zijn dienst meebrengt’. / … /

‘Volg Mij!’ wenken de kinderhanden, zoals het later gezegd werd door zijn mond. Dat zei Hij ook tot de leerling, die de Heer liefhad en die nu ook trouw in de kring rond de kribbe staat. Sint-Jan, de jongeman met het reine kinderhart, volgde zonder te vragen: ‘Waarheen? En waarom?’ Hij verliet het schip van zijn vader en volgde de Heer op al zijn wegen, tot op Golgotha.

‘Volg Mij!’ hoorde ook de jongeman Stefanus. Hij volgde de Heer in de strijd tegen de machten der duisternis, tegen de verblinding van het hardnekkige ongeloof. Hij legde getuigenis voor Hem af door zijn woorden en zijn bloed. En hij volgde Hem in zijn Geest, de Geest van Liefde, die de zonde bestrijdt, maar de zondaars bemint en nog in het uur van zijn dood voor zijn moordenaars opkomt.

Zij, die rond de kribbe knielen, zijn kinderen van het licht: de zwakke, onschuldige kleintjes, die trouwe herders, de nederige koningen. De geestdriftige Stefanus en de apostel van liefde, de H. Johannes, zij hebben Hem op zijn stem gevolgd.

Daartegenover rijst een nacht van onbegrijpelijke verstoktheid en verblinding: de schriftgeleerden die inlichtingen konden geven over tijd en plaats waar de Verlosser der wereld geboren zou worden, maar die daaruit niet de gevolgtrekking maakten: ‘Laten wij naar Bethlehem gaan!’. Koning Herodes, die de Heer des levens wil doden.

Bij het Kind in de kribbe worden de geesten verdeeld. Het is de Koning der koningen, de Heer van leven en dood. ‘Volg mij’, zegt Hij, en wie niet mèt Hem is, is tégen Hem.

Ook tot ons zegt Hij dit en Hij stelt ons voor de beslissende keuze tussen licht en duisternis.

Uit ‘Das weihnachtsgeheimnis, menschwerdung und menschheit’ – Edith Stein



529704-fb4bfd7d9f61f743dfe7761bd0d7f224.JPG

529704-d0856272ffe491d3fb26f13e0b049050.jpg

529704-292d9aab455a18c5ac6c1d5f8ed39587.JPG

529704-0dd72afed221fe5341278fd225a9e425.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 07:44 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten