Berichten van 29 maart 2010 tot 4 april 2010

‘Ik kan u geen leven zonder leed of pijn beloven.

Ik kan ook niet beloven dat alles gauw veel beter zal gaan.

Ik kan niet beloven dat binnenkort

honger en onrecht en oorlog verdwenen zullen zijn.

Ik geloof ook niet dat ik het zelf nog beleven zal.

Maar daarom heb ik broeders en zusters nodig,

ik heb troost nodig, want dat is een groot verdriet.

Ik heb die traditie van zoveel eeuwen nodig,

die christelijke traditie,

die terugkijkt naar de Joden en naar Jezus

want die vertelt verhalen

die over bevrijding en over leven gaan.

Het is van groot belang dat je mag geloven,

dat een blinde al eens ziende is geworden,

of dat een verlamde al eens is gaan dansen,

en zeker dat een heel volk ooit eens

van die gulzige vleespotten van Egypte is weggetrokken,

dit Egypte achter zich heeft gelaten.

Zulke verhalen herhalen en blijven herhalen,

is voor mij de betekenis van de christelijke traditie.

Ik denk almaar terug aan wat ooit gebeurd is

met het oog op mijn toekomst,

én met het oog op de toekomst van ons allen.

Ik heb die hoop nodig,

die groeit uit een terugblik op dit verleden:

Er is al eens iemand uit de doden opgestaan.’

(vrij naar Dorothee Sölle)

In deze hoop op een leven ná de dood

én een leven vóór de dood …

voor alle kleine mensen …

overal ter wereld, 

van Alaska tot Zimbabwe …

In deze hoop 

wens ik jullie van harte een zalig Paasfeest.

't Is morgen Pasen - God, maar overal is de dood;

en zou ik dan van leven moeten spreken?
Mijn denken blijft bij Goede Vrijdag steken,
want daar leed Jezus onze diepste nood.

't Is morgen Pasen - maar waar blijft de zon
die onze zieke wereld kan genezen?
Ik sta met Uw discipelen in angst en vrezen
bij 't lege graf, waar 'k U niet vinden kon.

't Is morgen Pasen - feest van het gericht
dat U gevoerd hebt tegen dood en lijden,
feest van voorbijgaan van de dood, feest van bevrijden;
Heer, doe ons opstaan in Uw levenslicht!

Nel Benschop

---

Veertiende statie:

Jezus wordt in het graf gelegd

Achter de keurig voorgerolde steen

blijft Gij een langzaam triduüm alleen

tot Gij naar buiten treedt, de derde morgen

als hevig licht in licht door alles heen.

Anton van Wilderode

GOEDE VRIJDAG 3

Lied op Goede Vrijdag

Er is een Lam, dat bloedt,

er is een Lam, dat bloedt…

en ik, die Het aanschouwen moet

en van mijzelve zeggen moet:

ik ben het, die u bloeden doet.

En dat ik u zó bloeden zag,

zal ’t mij behoeden énen dag

voor weder, weder zonden?

Ik zal u talloos wonden en roepen om uw bloed…

Wat ik u daarom zeggen moet?
Wat ik u zeggen moet?

Er is een Lam, dat bloedt…

Gerard Wijdeveld

---

Dertiende statie:

Jezus wordt van het kruis afgenomen

Gij komt naar ons terug. De dood voorbij bestaat

slechts warmte tussen U en mij

want alle kilte is tot gloed geworden

en wie daarvan de oorsprong is, zijt Gij!

Veertiende statie:

Jezus wordt in het graf gelegd

Achter de keurig voorgerolde steen

blijft Gij een langzaam triduum alleen

tot Gij naar buiten treedt, de derde morgen

als hevig licht in licht door alles heen.

Anton van Wilderode

GOEDE VRIJDAG 2

Voor allen die gekruisigd worden,

wees niet niemand,

wees hun toekomst ongezien.

Voor mensen die van U verlaten zijn,

voor allen die hun lot niet kunnen dragen,

voor hen die weerloos zijn in de handen van de mensen.

Voor uw naamgenoten in ons midden:

vluchtelingen, vreemden, wees niet niemand.

Voor hen die kracht uitstralen, liefde geven, recht doen,

Dat zij staande blijven in ons midden.

Omdat Gij het zijt groter dan ons hart

die mij hebt gezien eer ik werd geboren.

Verhaast de dag van uw gerechtigheid.

Zie het niet langer aan dat her en der in deze wereld

mensen gemarteld worden, kinderen gedood;

dat wij de aarde schenden en elkaar het licht ontroven.

Zoals een hert reikhals naar levend water,

doe ons zo verlangen naar de dag dat wij,

nu nog verdeelde mensen, in uw stad verzameld zijn,

in u verenigd en voltooid, in u vereeuwigd.

Gedenk uw mensen, dat zij niet vergeefs geboren zijn.

Omdat Gij het zijt groter dan ons hart

die mij hebt gezien eer ik werd geboren.

Huub Oosterhuis

---

Twaalfde statie:

Jezus sterft aan het kruis

Gij hebt het vuur op aard gebracht, en hoe

verlangt Gij dat het brandt tot laaiens toe

om een verkilde wereld te verwarmen.

Ik vraag alleen: wat wilt Gij dat ik doe?

Anton van Wilderode

GOEDE VRIJDAG 1

Ook vandaag was er een berichtje uit Brazilië:

Het Lijden van Onze Heer Jezus, Johannes 18,1-19,42

‘Jezus wist precies wat er met hem zou gebeuren. Hij liep naar hen toe en vroeg: ‘Wie zoeken jullie?’ (Johannes 18,4) Het is mogelijk: Jezus zoeken om Hem te verraden. Hem volgen en bij Hem zijn is nog geen bewijs van een toegewijde roeping, zoals het getuigenis van Judas toch wel aantoont.

Maar, al bij al, het Lijden van Jezus is zijn ultieme Woord van Liefde voor ons allen. Of we nu verraden zijn, of verraders: de Waarheid, die niet teleurstelt, ligt binnen ons bereik. Hier treedt aan het licht wat wij allen, mensen, zoeken als zin van ons leven: bij machte zijn om een ander mens te redden!

‘Als jullie mij zoeken, laat deze mensen dan gaan.’(Johannes 18,8) Het antwoord dat je zelf met zijn leven geeft, brengt mee dat je vanaf nu je weg alleen moet gaan. Alleen zo wordt de Liefde voor Hem een vrijwillige toewijding en overgave.

Alleen als je hart van Liefde voor Hem gloeit, kan je delen in zijn Leven en zijn Liefde.

Irmã Bárbara P. Bucker, MC

Rio de Janeiro

---

Tiende statie:

Jezus wordt ontkleed

Er blijft alleen de pij van bloed en pijn

wanneer de beulen met U bezig zijn

en Gij aan hun bespotting uitgeleverd,

de beker leegt van alsem en azijn.

Elfde statie:

Jezus wordt aan het kruis genageld

Het hout der schande wordt het heilig hout

dat ons voor alle tijd in leven houdt,

de volle boom met bladeren en bloesem

te midden van de onwil van het woud.

Anton van Wilderode

WITTE DONDERDAG

‘Hij had de mensen

die hem in de wereld toebehoorden lief,

en zijn liefde voor hen

zou tot het uiterste gaan.’

(Johannes 13,1)

Van een zuster uit Brazilië, die bij de armsten der armen werkt, ontving ik deze morgen een bezinning op

HET LAATSTE AVONDMAAL VAN ONZE HEER JEZUS

Jezus geeft ons vandaag een voorbeeld hoe Hij, Meester en Heer, zelf beleeft wat Hij als Leraar voorhoudt. Zijn woorden krijgen waarde door het getuigenis van zijn leven. Het gebaar zelf is zijn onderricht: gezag kan enkel verstaan worden als dienst aan de anderen.

Petrus biedt eerst nog weerstand, omdat hij meent dat ongelijkheid noodzakelijk en rechtvaardig is. Hij verstaat nog niet dat waarachtige Liefde leidt tot gelijkheid en broederlijkheid. In de gemeenschap van gelovigen bestaat er wel een verschil in functies, maar alle functies moeten ertoe bijdragen opdat de wederzijdse liefde een levende werkelijkheid wordt.

Daarom is geen enkel gevoelen van superioriteit goed te praten, maar kan alleen een persoonlijke verbondenheid als broeders en vrienden gelden. Jezus zet zich op de knieën voor elk van zijn leerlingen om hun bestofte voeten te wassen. Hij verliest hierdoor zijn gezag of zijn waardigheid niet: Hij toont ons hoe ver Liefde kan gaan.

---

Hij nam een brood,

brak het in stukken, gaf het hun, en zei:

‘Dit is mijn lichaam;

het wordt voor jullie gegeven.

Blijf dit doen om Mij te gedenken.’

(Lucas 22,19)

---

Heer Jezus,

eens is het zo gebeurd:

je lichaam, je hele leven,

gegeven en gebroken,

dag aan dag

tot aan die laatste dag

daar op Calvarie.

Gegeven en gebroken,

zoals het stukje brood,

dat je voor je vrienden brak

en doorgaf:.

‘Dit ben Ik zelf.

Blijf dit daarom doen,

blijf dit herhalen,

om Mij niet te vergeten.’

Je woorden

waren je eigen hele leven,

door en door

en dag aan dag..

Bewogen bidden wij

diezelfde woorden.

Ontroerd breken wij

hetzelfde brood.

Mogen jouw woorden

woorden worden

van ons eigen leven,

gegeven, soms gebroken.

Moge jouw brood

brood worden

van ons eigen leven,

gegeven, soms gebroken.

Om die genade bidden wij

voor vandaag

voor alle dagen.

Amen.

DINSDAG IN DE GOEDE WEEK

‘Kindertjes,

nog maar kort zal Ik bij jullie zijn.’

(Johannes 13,33)

‘Kindertjes’, zo noemt Hij ons.

Hij spreekt niet alleen van de liefde,

Hij straalt die liefde ook uit,

zoals een zeldzaam kruid

zijn geur zomaar laat gaan

over valleien, vlakten,

zoals de zon zijn licht, zijn warmte

zomaar naar ons toe zendt.

Niet de dure woorden,

niet het lang verhaal,

maar eenzelfde straling,

en eenzelfde gloed,

zal van Hem vertellen

en het hart ontroeren.

Daaraan,

alleen daaraan,

zal men zien

‘dat jullie mijn leerlingen zijn.’

---

Vierde statie:

Jezus ontmoet zijn moeder

Zij staat en wacht te midden van de weg

en niemand zal vernemen wat zij zegt

(de zachtste woorden binnenwaarts gesproken,

de eerste rozen op zijn pad gelegd!)

Vijfde statie:

Jezus ontmoet Simon van Cyrene

Een man die van het veld komt grijpt men vast

en overlaadt hem met de zwaarste last, -

is het een vonnis of een uitverkiezing,

is hij vernederd of alleen verrast?

Zesde statie:

Jezus ontmoet Veronica

Een kleine vrouw die dapper naar U rende

en zonder aarzeling, een onbekende,

neemt de ikone van uw aangezicht

ten aanzien van de onbewogen bende.

(Anton van Wilderode)

MAANDAG IN DE GOEDE WEEK

Wij lezen vandaag bij Jesaja het eerste lied van de ‘Dienaar van Jahwe’, een ‘Toekomstmens’, waarvan Jezus, eeuwen later de vervulling zal brengen. Zonder Jezus ooit gekend of ontmoet te hebben beschrijft de profeet, eeuwen van te voren, de wezenlijke eigenschappen, die de komende Messias zullen kenmerken. Meest gekend en meest tekenend is daarbij:

Hij schreeuwt niet,

hij verheft zijn stem niet,

hij roept niet luidkeels in het openbaar;

het geknakte riet breekt hij niet af,

de kwijnende vlam zal hij niet doven.

Het recht zal hij zuiver doen kennen.

In leven en lijden van Jezus zal blijken dat deze ‘Dienaar van Jahwe’ de ‘Lijdende Dienaar’ zal zijn. Eerst en enkel langs de weg van het kruis en het diepste fysische en morele lijden kan dit heil voor alle mensen gebracht worden, in een wereld die kreunt onder zoveel leed dat voortvloeit uit ‘zonde’, die talloze vormen van een eigenliefde, die in naam van een verkeerd begrepen vrijheid de echte vrijheid en de ware Liefde doden. Terwijl net deze vrij gekozen, zelveloze Liefde ‘leven-gevend’ is.

We lezen bij Jesaja, hoofdstuk 42, de verzen 1 tot 7

Zo spreekt de Heer:

'Hier is mijn dienaar, hem zal Ik steunen, hij is mijn uitverkorene, in hem vind Ik vreugde, Ik heb hem met mijn geest vervuld. Hij zal alle volken het recht doen kennen.

Hij schreeuwt niet, hij verheft zijn stem niet, hij roept niet luidkeels in het openbaar; het geknakte riet breekt hij niet af, de kwijnende vlam zal hij niet doven. Het recht zal hij zuiver doen kennen.

Ongebroken en vol vuur zal hij het recht op aarde vestigen; de eilanden zien naar zijn onderricht uit.

Dit zegt God, de Heer, die de hemel heeft geschapen en uitgespannen, die de aarde heeft uitgehamerd met alles wat zij voortbrengt, die de mensen op aarde levensadem geeft, en levensgeest aan allen die daar verkeren.

In gerechtigheid heb Ik, de Heer, jou geroepen. Ik zal je bij de hand nemen en je behoeden, Ik neem je in dienst voor mijn verbond met de mensen en maak je tot een licht voor alle volken, om blinden de ogen te openen, om gevangenen te bevrijden uit de kerker, wie in het duister zitten uit de gevangenis.'

---

Heer Jezus,

Lijdende Dienaar,

deemoedig danken wij U

omdat Gij in leven en lijden

de ‘Dienaar van Jahwe’ geworden zijt,

zoals Jesaja geschouwd had,

Hij, die de kwijnende vlaspit niet dooft

en het geknakte riet niet breekt..

Verleen ons de genade

getrouw uw weg te gaan

ook als ons leven lijden wordt

opdat meer mensen

meer mens

mogen worden.

Amen.

---

Eerste statie:

Jezus wordt ter dood veroordeeld

Ach, wij vermoeden nauwelijks of niet

uw menselijk en goddelijk verdriet

als Gij gevonnist wordt en afgewezen

door alle vrienden die Gij niet meer ziet.

Anton van Wilderode