Berichten van 1 juli 2014 tot 31 juli 2014

Dille, Anethum graveolens, is van oorsprong afkomstig uit Azië.
Via Egypte werd dit kruid door pelgrims verspreid naar Europa.
De jonge blaadjes en stengeltjes van Dille worden vooral in de keuken gebruikt in soepen en sauzen.
De zaden worden toegepast bij de bereiding van zuurkool en kruidenazijn.
Het drogen van het blad heeft geen zin omdat het al snel zijn geur en smaak verliest.
De teelt van Dille geschiedt van april tot juni in regels van 30 cm. Verplanten van de uitgedunde plantjes leidt tot teleurstelling.
Ook in de border staat Dille heel decoratief.





Foto: Ronald

Buddleja Davidii,  de Vlinderstruik, is een snelgroeiende bladverliezende struik waarvan de bloemen massaal vlinders en andere nuttige insecten aantrekken.
De plant wordt in het voorjaar flink kort gesnoeid zodat ze mooi compact gehouden wordt. Vermeerdering geschiedt door middel van stekken en zaaien.







Foto: Ronald

Borage, Bernagie, en naar de smaak van het blad ook wel komkommerkruid genoemd, voelt deze oorspronkelijk mediterrane plant zich ook in ons land thuis.
De stervormige gentiaanblauwe bloemen zijn eetbaar en kunnen een salade opvrolijken. Deze bloemen worden druk bezocht door nuttige insecten.
Het gewas wordt in februari maart ter plaatse gezaaid en daarna uitgedund tot een onderlinge afstand van 40 cm. Omdat de 60 cm lange stengels de neiging hebben om te vallen kunnen we deze beter met rijshout ondersteunen.  




Foto: Ronald

Rudbeckia is een plant met een stugge beharing.
In Noord-Amerika wordt Rudbeckia als een lastig onkruid beschouwd, maar in ons klimaat zijn de levensomstandigheden niet zo gunstig voor deze planten, dat we een explosieve uitbreiding hoeven te vrezen. Eenjarige R. bloeien onafgebroken de hele zomer door, totdat het gaat vriezen. Al in maart kan R. in de koude bak worden gezaaid en half mei worden uitgeplant. Doordat ze zeer rijk bloeien en zich fors uitbreiden zijn ze uitermate geschikt voor grote borders. De planten verlangen een zonnige plaats en ze hebben veel ruimte nodig. Een plantafstand van ca. 30 cm moet dan ook wel aangeraden worden. 



 
Foto: Ronald

De Stokroos, Althea rosèa, is een tweejarig gewas dat ondanks de geneeskrachtige werking vooral als siergewas wordt geteeld. In de Sovjet-Unie en de Balkanlanden wordt ze wel voor de farmacie gekweekt voor de bereiding van een hoestmiddel.
De plant bloeit vanaf juli tot september en kan een hoogte bereiken van 200 cm.
We onderscheiden enkelbloemigen, gevuldbloemigen en de gekroesd bloemigen met de gekartelde bloemblaadjes. Ze komen voor in allerlei kleuren van wit naar roze, rood, oranje, geel tot bijna zwart [diep rood].
Uit zelfgewonnen zaad geteeld is het ieder jaar weer een verrassing welke kleur er tevoorschijn zal komen.
Vanaf de tweede helft van mei wordt er onder glas gezaaid. Na de voorspoedige ontkieming kunnen de jonge plantjes verspeend worden. Op een onderlinge afstand van 70 cm worden de planten in augustus op de gewenste plaats in de tuin geplant.
Stokrozen hebben nogal te lijden van de roestziekte, waarbij de bladeren bruin worden en afsterven. Om roestziekte te voorkomen kan men van een koperhoudend middel gebruik maken.









Foto: Ronald

Tagetes, Afrikaantjes, zijn bekend als rijk bloeiende border- en perkplant. We kennen hoge, middelhoge en lage soorten. De kleuren varieren van diep oranje tot zacht geel. De sterke geur van Afrikaantjes houdt de grond vrij van aaltjes,  microscopisch kleine 'wormpjes, die soms in zeer grote getale in de bodem leven. Ze parasiteren op planten en kunnen dan veel schade aanrichten aan wortel en blad. Deze parasiterende aaltjes komen voor wanneer men jaren achtereen dezelfde gewassen op hetzelfde stuk grond verbouwt.
In maart kan men al beginnen met zaaien. Daarna worden de zaailingen verspeend in potjes. Als er geen nachtvorst meer te vrezen is kunnen de plantjes buiten de grond in.



Foto: Ronald