Naar de inhoud

langs de rand van de tijd

seniorennet.beseniorennet.be

op reis

Tot spijt van wie benijdt : morgenvroeg vertrek ik voor een weekje naar de rust en de schoonheid van het normandische landschap: Caen, de tuin van Monet, Lisieux, Rouen , Honfleur en nog zo veel andere pareltjes staan op het programma.
Met mijn vriend Fons, zijn vrouw en mijn vrouw gaan we nog eens op zoek naar le trou normand ! Tot volgende week !!!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paperclip om 21:25 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

als je bij me bent

als je bij me bent

worden de tijgers rond mijn huis niet groter

dan breekt de angst als een schaduw

en plant de stilte zich in onze kelen

je duizend lippen tasten aan mijn hart

de witte spin van je hand dwaalt door mijn bed

je lichaam

is een stad waarover ik beweeg met geruisloze

vleugelslagen en het zeewier van je biechtgeheimen

wekken de mieren in de straten van mijn bloed

je woorden zuigen tranen van mijn vingers

je lijf is een tempel vol paardengetrappel

is een boek waar ieder oog

de zenuw over snijdt

een muur waartegen stormrammen leunen

een rode druppel van de moederlijke weg

een breekbaar ei veilig in het snoer

van gevederde vingers

aan de olie van je wervels

de kroeg waar de glazen rinkelen

heb ik tastend aan de duistere deur

mijn handen verwond

witte vogels zweven als scherven boven onze hoofden

de wolken worden zwanger en je borsten

wit en zacht als brood

ik heb beschroomd en met de teerste zoen

je lange lippen toegedrukt

laat me nu slapen

aan een strand waaraan de golven klotsen zonder

einde

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paperclip om 11:35 Reageer op dit bericht

in de halfmanen ...

in de halfmanen van je ranke vingers

wil ik me geslepen op een veel te zachte steen

geschaduwd voelen

door een fluisterend groot geheim

je adem verweven

tot een barend woord

hel lachend in het kristallen huis

de geur van heilige handen

rijgt voortaan onze huid als parels aaneen

maar als ik verdrink

in de groene golven van je ogen

dan weet ik dat je niet bestaat

je mistlamp zal verdwijnen in de laagvlakte

aan de rand van mijn droom

dan weet ik mijn liefste is verzonken

in een andere zee

toch vaar ik uit

naar eindeloos lauw water

weet je

dat ik nu van de grotten hou

om de echo van mijn lach te horen

die zich als een valscherm opent

over onze onlangs ontwijde grond

de zon breekt middendoor

en het regent buiten om je glanzend lichaam

de maan glijdt onder onze dijen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paperclip om 20:19 Reageer op dit bericht

deze morgen

deze morgen was de zon een dag te laat

misnoegd

trok de regen onhoorbare sporen

in de plooien van het strand

tot ik jou aan de overweg van de regenboog zag

je was zo mooi als het satijn van je ogen

en je droeg bloemen in het strogeel van je haar

kom dicht bij me

fluisterden je ogen

je lichaam werd een krolse kat

en maakte de mieren wakker

in de straten van mijn bloed

ik besefte

je hebt nooit van me gekregen

wat je mij vandaag wilde geven

een trage vogel krijst de lucht open

de wolken trekken hun benen op

blauw

ligt het geluk met de armen gespreid

op de achterbank van de tijd

de zee lacht haar tanden bloot

en spoelt de wrange woorden

onder mijn oksels weg

ik denk

dit moment moet ik koesteren als een driekleurige vlag

gedrapeerd

over de dikke buik van een generaal

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paperclip om 00:00 Reageer op dit bericht

vandaag werd mijn oudste kleinzoon 5 !

liefste jeff
je bent een hele knappe
en niemand zal je appe-
len voor citroenen verkopen
nu je er een jaartje bijtelt
ben je weer wat meer mijn echte vent
en als je voetbal of monopoly wilt spelen
roep je me dan even ?

maar als je bang  bent
leg dan je hand in mijn hand
als je moe bent
kruip dan dicht tegen me aan
en als je verdrietig bent
laat me dan je tranen strelen...
om onze warmte in twee te delen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paperclip om 21:19 Reageer op dit bericht

terug van de vendange

Zo... we zijn terug van zeven dagen druiven plukken in de champagne (negen dagen onderweg) . Samen met een vijftigtal vrienden en vriendinnen trokken we de heuvels in om er de witte (chardonnay) en de blauwe (pinot noir en pinot meunier) in de mandjes te plukken. Het weer viel erg goed mee : we hebben slechts 1 voormiddag regen gehad en de temperatuur lag steeds rond de twintig graden. Eigenlijk is die pluk voor ons iets onmisbaars geworden : het zenuwachtig gedoe in het dorp Damery en omstreken, het samen aan tafel gaan en 's avonds met een lekker glas Casters de nacht in.
Ondertussen zijn de t-shirts, die elk jaar meegaan weer gewassen door vrouwlief en in de pluk-doos gestopt voor het volgend jaar. Niet dat we elkaar een jaar lang niet zullen zien, want voor Nieuwjaar wordt er nog een samenkomst gepland.
Ik ga nu een dutje doen... want de nachten in Frankrijk zijn toch kort !
Achteraf bekeken ...
Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door paperclip om 21:10 Reageer op dit bericht

morgen

Morgen is het dan zo ver : met pak en zak vertrekken we naar de heerlijke champagnestreek om er gedurende 7 dagen druiven te plukken. Met vrienden en vriendinnen die elkaar elk jaar terug zien wordt die toch zware karwei er heel wat lichter op. Ons adres : familie Casters in Damery... Gaat er bij u ook een lichtje branden, want hun overlekkere champagne is bij veel Vlamingen gekend ?
www.champagne-casters.com

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paperclip om 10:55 Reageer op dit bericht

vendange

ver weg langs kroegen en kathedralen
trekt de stad de rolluiken naar omhoog
het gevaar ligt nonchalant
met de ellebogen op de straatstenen
wachtend op de eerste knal...

hier kruipt gesponnen uit de mist
en flarden van zon
de stilte uit het dal
langgerekt geeuwend over de rug
van de morgen de velden in ...

woorden groeien traag en breken
zuur op tegen het feestgedruis
van gisteravond
toch zuigt het lappendeken
met stippen van wit, geel, rood en blauw
de gekromde lijven naar de grond
grijpgrage handen
gaan met scherpe tanden
op zoek naar druiven in de ochtendkou...

tergend langzaam heft sepember haar rokken op
de zon breekt middendoor
en schrijft geschiedenis op ons gezicht
de dag weegt zwaar op de aarde
teistert elke vezel, elk gewricht
en niemand verstaat
waarom men lacht
met zeven meter kiekendraad...

maar onze champagne zal gebrevetteerd worden
als "half sap, half zweet"
en zoals ge weet
verspreid worden op grote schaal
laat ons fier en dankbaar zijn
en knielen op onze ruggen ...
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door paperclip om 23:16 Reageer op dit bericht

Dag... wie en waar je ook bent, van harte welkom.
Hoe het verder moet met deze blog, is voor mij ook nog een beetje koffiedik kijken:
af en toe zal ik wel iets schrijven wat ik zo vrij ben onder "gedichten" te rangschikken, 's anderendaags moet er me misschien iets van het hart en waarschijnlijk loop ik regelmatig te pronken met mijn twee kleinzoontjes.
Een foto van het net geplukt ( of zelf gemaakt ) met wat commentaar kan er ook nog bij en niet te vergeten een impressie van de druivenpluk in de champagne-streek, want dat is mijn jaarlijkse Parijs- Dakar.
Hopelijk komen we elkaar regelmatig tegen op dit kleine scherm ... ergens langs de rand van de tijd...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paperclip om 18:11 Reageer op dit bericht

liefdevolle rekenkunde

het zal een generatie duren
voor ik het meeste
van je vergeten ben

ik heb dat uitgerekend
met voor elke mooie herinnering
een maand

die deling
komt dan ongeveer uit
op hetgeen er van mijn leven overblijft

er zullen altijd cijfers na de komma zijn
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door paperclip om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van langs de rand van de tijd

↑ Terug naar de berichten