op reis
Met mijn vriend Fons, zijn vrouw en mijn vrouw gaan we nog eens op zoek naar le trou normand ! Tot volgende week !!!
op reis
als je bij me bentals je bij me bent
worden de tijgers rond mijn huis niet groter
dan breekt de angst als een schaduw
en plant de stilte zich in onze kelen
je duizend lippen tasten aan mijn hart
de witte spin van je hand dwaalt door mijn bed
je lichaam
is een stad waarover ik beweeg met geruisloze
vleugelslagen en het zeewier van je biechtgeheimen
wekken de mieren in de straten van mijn bloed
je woorden zuigen tranen van mijn vingers
je lijf is een tempel vol paardengetrappel
is een boek waar ieder oog
de zenuw over snijdt
een muur waartegen stormrammen leunen
een rode druppel van de moederlijke weg
een breekbaar ei veilig in het snoer
van gevederde vingers
aan de olie van je wervels
de kroeg waar de glazen rinkelen
heb ik tastend aan de duistere deur
mijn handen verwond
witte vogels zweven als scherven boven onze hoofden
de wolken worden zwanger en je borsten
wit en zacht als brood
ik heb beschroomd en met de teerste zoen
je lange lippen toegedrukt
laat me nu slapen
aan een strand waaraan de golven klotsen zonder
einde
in de halfmanen ...in de halfmanen van je ranke vingers
wil ik me geslepen op een veel te zachte steen
geschaduwd voelen
door een fluisterend groot geheim
je adem verweven
tot een barend woord
hel lachend in het kristallen huis
de geur van heilige handen
rijgt voortaan onze huid als parels aaneen
maar als ik verdrink
in de groene golven van je ogen
dan weet ik dat je niet bestaat
je mistlamp zal verdwijnen in de laagvlakte
aan de rand van mijn droom
dan weet ik mijn liefste is verzonken
in een andere zee
toch vaar ik uit
naar eindeloos lauw water
weet je
dat ik nu van de grotten hou
om de echo van mijn lach te horen
die zich als een valscherm opent
over onze onlangs ontwijde grond
de zon breekt middendoor
en het regent buiten om je glanzend lichaam
de maan glijdt onder onze dijen
deze morgendeze morgen was de zon een dag te laat
misnoegd
trok de regen onhoorbare sporen
in de plooien van het strand
tot ik jou aan de overweg van de regenboog zag
je was zo mooi als het satijn van je ogen
en je droeg bloemen in het strogeel van je haar
kom dicht bij me
fluisterden je ogen
je lichaam werd een krolse kat
en maakte de mieren wakker
in de straten van mijn bloed
ik besefte
je hebt nooit van me gekregen
wat je mij vandaag wilde geven
een trage vogel krijst de lucht open
de wolken trekken hun benen op
blauw
ligt het geluk met de armen gespreid
op de achterbank van de tijd
de zee lacht haar tanden bloot
en spoelt de wrange woorden
onder mijn oksels weg
ik denk
dit moment moet ik koesteren als een driekleurige vlag
gedrapeerd
over de dikke buik van een generaal
proficiat , jeff
vandaag werd mijn oudste kleinzoon 5 !
terug van de vendange
aan de pluk
enkele vrienden plukkers
morgenMorgen is het dan zo ver : met pak en zak vertrekken we naar de heerlijke champagnestreek om er gedurende 7 dagen druiven te plukken. Met vrienden en vriendinnen die elkaar elk jaar terug zien wordt die toch zware karwei er heel wat lichter op. Ons adres : familie Casters in Damery... Gaat er bij u ook een lichtje branden, want hun overlekkere champagne is bij veel Vlamingen gekend ?
www.champagne-casters.com
nu nog met 2
VENDANGE
vendange
liefdevolle rekenkunde