ook als de lente morgen komt
kwijn ik weg als een herfstbloem in de modder
zonder jou
ben ik een grote nachtroofvogel
die bloedend over de vlakte vliegt
met ogen als twee rode boeken
op elke bladzij alinea’s van verdriet
ik leef in feesten van angst en pijn
schrijf
celbrieven naar een jonge boerin
met blauwe ogen en bleke wangen
achter het ijzeren gordijn
(dat niet meer bestaat)
daarom is aspirine geen geneesmiddel
voor mijn guerillastrijd onder de boomgaarden
van mijn gebroken woorden
een spook op zolder
kwelt mij voor de avond valt
met cabaret en kolder
het dwaallicht van de rijstakkers
lijmt zich aan het niemandsland
met een geuzenvesper
in de eeltgebogen hand
het droomvuur verdort de vleugels
van icarus en de hondenwacht
van de waterkluis valt snikkend
in de adem van het zwijgen
als hamlet in de spiegel
vraag ik je
waarom ik nog steeds dweep met mussolini
en trektochten maak door de jungle van borneo
word ik gek ?
