Naar de inhoud

langs de rand van de tijd

akke.beakke.be

Archief

een gedicht

bij het vallen van de avond
kwam een groep woorden samen
op een blad wit papier
het duurde niet lang
of ze begonnen zich goed bij elkaar te voelen
een woord met een hoofdletter
nam het woord en zei
laat ons maar voor altijd bij elkaar blijven
er hoeft er geen meer bij te komen
we zijn nu een gedicht
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door paperclip om 10:29 Reageer op dit bericht

ik denk

ik denk
dat dromen van holle spiegels gemaakt zijn
maar jij niet
in de kamerhoek hangt nog steeds je warmte
als een jas aan de kapstok
en je ondergoed ligt als een verspreide leugen
op de houten vloer
onze deur wacht 's middags
op jouw schaduw die verkoeling zoekt
ik heb, zoals altijd,
het raam van mijn huis als een hemelbed open staan
dromen blijven dromen
maar jij niet
daarom schrik ik 's nachts wakker
omdat je door mijn droom wandelt
en ik je niet kan vinden
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door paperclip om 15:01 Reageer op dit bericht

bloedrode bloemen

   Photobucket

de bloedrode bloemen
gaan de perken te buiten
maar de grassen blijven rechtop staan
als messen in de vuist van de velden
kijk
ik heb een aardschok in mijn keel
de schim van je ogen wandelt door
mijn verbaasde woorden
de zon in stukken boven het mos is geen teken
bekijk me
voel me
nee, lees me toch niet

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door paperclip om 11:38 Reageer op dit bericht

het was zomer

het was zomer en er was de muur
en daarop de duiven
opeens schudde de stilte haar manen
en snelde naar het water
ik dacht
zo zouden wij ook moeten sterven
als een zwerm opschrikkende duiven :
     ontploffen in de lucht
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paperclip om 14:04 Reageer op dit bericht

als ik dood ben

als ik dood ben
verstrooi me dan tussen de felrode planten
en de wortels van mijn dromen
verstrooide professor
zal hier of daar wel een plezante
zeggen
en dan , god,
laat eens een onverwachte wind
tussen het blauwe ruisen van de bomen
zodat mijn as zijn richting uit zal komen

dan kunnen wij ook eens lachen
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paperclip om 10:05 Reageer op dit bericht

zomer

               Photobucket

            het is nog vroeg maar toch
            de zomer steekt de handen uit de mouwen
            en slaat me als een kameraad op de schouder
            je noemt mijn naam
            zoals de aarde bloemen fluistert tot het licht
            ik kijk naar het woord 'lieveling'
            dat schoorvoetend wegglijdt uit je mond
            je blijft eenzaam achter
            alleen je haar hangt traag
            om je heen
            je was zeven dagen
            om ontstuimig in te keer te gaan
            kijk hoe de duiven kirren
            en de bomen het hoofd voor je buigen
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paperclip om 11:36 Reageer op dit bericht

gedicht

met twee touwtjes
heb ik mijn mooiste gedicht gehangen
aan de onderste tak van de boom
bij het korenveld
gisteren bij valavond stond een oude man
voor de boom
en, wat denk je van mijn gedicht
vroeg ik hem
het stoort me niet, zei hij,
terwijl hij het met bloed doorlopen oog
van de zon
liet wegglijden achter het korenveld
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paperclip om 11:07 Reageer op dit bericht

in mijn keuken

in onze keuken staan alle confituurpotjes
netjes gerangschikt
op de plank naast elkaar
met een etiket erop
aardbei - rabarber - abrikoos
zo moeten woorden zich ook voelen
in een gedicht maar
de plank met jij - ik - hou van
is leeg
en wat pijn doet is
het niet hier zijn van je lach
en de kleur van wit papier
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door paperclip om 09:06 Reageer op dit bericht

Meer van langs de rand van de tijd

↑ Terug naar de berichten