Vrijdag 2 november 2007
Even geduld
Even geduld...
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 1 november 2007
koffieticje 116
Barend Boot is een van grootste koffiekenners van Nederland. Hij heeft het eigenlijk allemaal aan zijn ouders te danken. Zijn vader Jacob Boot vond in de jaren zeventig de golden coffee box uit, dit is een kleine koperen koffiebrander. Hij wilde zijn koffiebonen op het laatste moment kunnen roosteren, vers geroosterde bonen geven immers de lekkerste koffie. Om goede koffiebonen te kunnen bemachtigen reisde de ouders van Barend de hele wereld over en bezochten vele koffie plantages. Hier vertelden ze de koffieboeren hoe wij in europa de koffiebonen roosteren en zetten. Bij sommige plantages lieten ze ook een golden coffee box achter, zodat de koffieboer zijn eigen product kon keuren op kwaliteit. Zo konden zij het verschil zien tussen goede bonen en slechte bonen, en merkte de boeren dat zij voor goede bonen ook beter beloont worden...lees meer door op de foto te klikken
Info: The Golden Coffee Box
Woensdag 31 oktober 2007
Revalidatie knie (deel 4)
De hechtingen (draadjes) werden verwijderd uit de knie.
De verpleegster in huis heeft dat heel knap gedaan.
Een stap dichter naar de weg tot de fiets...
Foto's: Pedro
De verpleegster in huis heeft dat heel knap gedaan.
Een stap dichter naar de weg tot de fiets...
|
 |
Dinsdag 30 oktober 2007
koffieticje 115
"Kouwe drukte"...Antarctica in je glas.
Ingrediënten:
60 ml koffie (1 klein kopje)
20 ml DE siroop naar keuze (±1,5 eetlepel)
40 ml koude melk
4 ijsblokjes
koud melkschuim
cacaopoeder
Bereiding:
Doe de ijsblokjes in een longdrink glas en schenk de verse, hete koffie en siroop erbij. Voeg vervolgens de koude melk toe tot 1,5 cm onder de rand. Goed roeren en melkschuim opscheppen tot net iets boven de rand van het glas. Een vleug kaneel als finishing touch. IJskoud genieten! Info: Douwe Egberts
Maandag 29 oktober 2007
Revalidatie knie (deel 3)
Tien dagen na de ingreep...De zwelling neemt af en de pijn verminderd sterk.
Het drillen van de voorste en achterste dijbeenspier blijft Pedro oefenen.
Het plooien van het been lukt al tot 90°.
Nog twee dagen en dan mag Pedro op de hometrainer en worden tevens de draadjes uit de knie verwijderd.
Over goed een week kan Pedro, als alles meezit, opnieuw met de KOGA de baan op om korte tripjes af te leggen...
Foto: Pedro
Zondag 28 oktober 2007
Tussendoortje: mountainbike
Eén van mijn fietsmaten heeft kennis gemaakt met het mountainbiken...
...en nam deel aan de baggercross... Foto: zitvlees.nl
...en nam deel aan de baggercross... Foto: zitvlees.nl
Zaterdag 27 oktober 2007
PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (76)
Pedro kreeg deze week een mailtje in de bus van Amor Fati.
Harry (A.F.) wenste Pedro een spoedig herstel toe. Harry is tevens een fervent doordenker en weet dat Pedro soms ook filosofeert... Hij bezorgde Pedro een artikel over de 'Pelgrim'... (PieterVé)
Pelgrim stamt af van het Latijnse woord Peregrinus, hetgeen vreemdeling betekent. Letterlijk is de pelgrim iemand, die „ per agrum“, dat wil zeggen „over het land“ komt . En dan bedoelen we niet onze grond of het bebouwde veld, maar hetgeen dat in bezit is, het land dat in eigendom is. In zoverre is vreemdeling een passende vertaling van pelgrim.
De pelgrim behoort tot de archetypen van onze levensweg, dus tot de archetypische stadia, die eenieder gewild of ongewild doorloopt. Voor vele gelovigen, hoort een pelgrimstocht welhaast vanzelfsprekend tot de beoefening van hun godsdienst. Maar hier gaat het niet om religie, maar om een bepaald stadium in `t leven, waar we herhaaldelijk doorheen moeten .
Op de keper beschouwd, is het leven een aaneenschakeling van „eruit gesmeten worden“. Heb je zo ongeveer driekwart jaar lang de tijd, om het aangenaam te maken in je warme, vochtige universum, dan vlieg je er voor de eerste keer uit : De weeën beginnen. En daarbuiten voelt het vreemd, schel en onbekend en hartstikke akelig. Maar er is geen weg terug.
En dan begint het pas. Als alles goed gaat, bieden pa, ma en de rest van het gezin een enigszins acceptabele vervanging voor de moederschoot, maar... Niet voor lang. Nu gooit het gezin ons eruit : en bij de kindercrèche staan de vreemdelingen al op ons te wachten. Wederom dient er voet op nieuwe bodem gezet te worden.
En op deze manier gaat het verder : Uit de kinderopvang, uit de school, uit de kindertijd, tot uiteindelijk ergens de “ultieme uitsmijter“ je in de kraag pakt.
Op de één of andere manier moeten we ons met dit gegeven zien af te vinden. Als we niet als eeuwige nostalgiërs altijd weer datgene na willen streven, dat onbereikbaar is, en daarvoor de toekomst verprutsen. Als altijd ontevredene alle anderen permanent op de zenuwen te werken en aan het einde van de rit terug te blikken op niet gegrepen kansen.
Op de „aftocht„ volgt een fase van zoeken. Wat kan de ontstane leegte in ons leven opvullen ?
Deze leegte trekt als een magneet allerlei ongewenste gevoelens aan : onzekerheid, angst, teneergeslagenheid. Onze automatische reactie bestaat uit het zoeken naar houvast en oriëntering. Veel mensen trekken vanuit het ouderlijk huis gelijk naar een huwelijkse staat, en proberen zo het pelgrimsstadium over te slaan. Anderen vermijden tot elke prijs het alleen zijn, en vluchten in relaties. Weer anderen blijven hangen in „sociale hangmatten“, i.p.v. een nieuwe baan te gaan zoeken of een opleiding te gaan doen. Helemaal niets moeten, dat is de vermijding van het pelgrimsschap.
Pelgrim zijn als onderdeel van een zich om de paar jaar herhalende archetypische levenscyclus houdt in : een nieuwe horizon en zoektocht. En hoe vroeger we daarmee beginnen, des te lichter zal het ons vallen. Daarbij is de weg het doel, het gaat om de pelgrimstocht zelf, niet om het bereiken van het doel. De trektocht van jongelingen in de middeleeuwen was bijvoorbeeld zo een pelgrimstocht. Kortom: Pelgrimsschap in de zin van een archetypische afsluiting van een periode van het leven betekent de zoektocht ZONDER doel, zonder de zoektocht naar een onbekend doel. We zoeken naar iets, waarvan we niet weten, wat het is.
Laten we ons herinneren : we werden ergens uitgekieperd, niemand ving je op.
Nu kunnen we blijven liggen en jammeren en sterven - of opstaan en op zoek gaan naar iets nieuws. Alleen, wat dat zou kunnen zijn, dat weten we niet. We verzamelen gewoon onze moed, en gaan erop uit, ergens naartoe. Waar onze intuïtie ons heen voert. Het gewin is aanzienlijk, het stadium van de pelgrim is een stadium, dat ons leert, ons op onszelf te verlaten, op eigen benen te staan en voor onszelf te kunnen zorgen. Deze vaardigheid eenmaal verinnerlijkt, werkt ze als een soort inenting tegen depressie... Artikel ingezonden door: https://blog.seniorennet.be/amorfati/
Harry (A.F.) wenste Pedro een spoedig herstel toe. Harry is tevens een fervent doordenker en weet dat Pedro soms ook filosofeert... Hij bezorgde Pedro een artikel over de 'Pelgrim'... (PieterVé)
Pelgrim stamt af van het Latijnse woord Peregrinus, hetgeen vreemdeling betekent. Letterlijk is de pelgrim iemand, die „ per agrum“, dat wil zeggen „over het land“ komt . En dan bedoelen we niet onze grond of het bebouwde veld, maar hetgeen dat in bezit is, het land dat in eigendom is. In zoverre is vreemdeling een passende vertaling van pelgrim.
De pelgrim behoort tot de archetypen van onze levensweg, dus tot de archetypische stadia, die eenieder gewild of ongewild doorloopt. Voor vele gelovigen, hoort een pelgrimstocht welhaast vanzelfsprekend tot de beoefening van hun godsdienst. Maar hier gaat het niet om religie, maar om een bepaald stadium in `t leven, waar we herhaaldelijk doorheen moeten .
Op de keper beschouwd, is het leven een aaneenschakeling van „eruit gesmeten worden“. Heb je zo ongeveer driekwart jaar lang de tijd, om het aangenaam te maken in je warme, vochtige universum, dan vlieg je er voor de eerste keer uit : De weeën beginnen. En daarbuiten voelt het vreemd, schel en onbekend en hartstikke akelig. Maar er is geen weg terug.
En dan begint het pas. Als alles goed gaat, bieden pa, ma en de rest van het gezin een enigszins acceptabele vervanging voor de moederschoot, maar... Niet voor lang. Nu gooit het gezin ons eruit : en bij de kindercrèche staan de vreemdelingen al op ons te wachten. Wederom dient er voet op nieuwe bodem gezet te worden.
En op deze manier gaat het verder : Uit de kinderopvang, uit de school, uit de kindertijd, tot uiteindelijk ergens de “ultieme uitsmijter“ je in de kraag pakt.
Op de één of andere manier moeten we ons met dit gegeven zien af te vinden. Als we niet als eeuwige nostalgiërs altijd weer datgene na willen streven, dat onbereikbaar is, en daarvoor de toekomst verprutsen. Als altijd ontevredene alle anderen permanent op de zenuwen te werken en aan het einde van de rit terug te blikken op niet gegrepen kansen.
Op de „aftocht„ volgt een fase van zoeken. Wat kan de ontstane leegte in ons leven opvullen ?
Deze leegte trekt als een magneet allerlei ongewenste gevoelens aan : onzekerheid, angst, teneergeslagenheid. Onze automatische reactie bestaat uit het zoeken naar houvast en oriëntering. Veel mensen trekken vanuit het ouderlijk huis gelijk naar een huwelijkse staat, en proberen zo het pelgrimsstadium over te slaan. Anderen vermijden tot elke prijs het alleen zijn, en vluchten in relaties. Weer anderen blijven hangen in „sociale hangmatten“, i.p.v. een nieuwe baan te gaan zoeken of een opleiding te gaan doen. Helemaal niets moeten, dat is de vermijding van het pelgrimsschap.
Pelgrim zijn als onderdeel van een zich om de paar jaar herhalende archetypische levenscyclus houdt in : een nieuwe horizon en zoektocht. En hoe vroeger we daarmee beginnen, des te lichter zal het ons vallen. Daarbij is de weg het doel, het gaat om de pelgrimstocht zelf, niet om het bereiken van het doel. De trektocht van jongelingen in de middeleeuwen was bijvoorbeeld zo een pelgrimstocht. Kortom: Pelgrimsschap in de zin van een archetypische afsluiting van een periode van het leven betekent de zoektocht ZONDER doel, zonder de zoektocht naar een onbekend doel. We zoeken naar iets, waarvan we niet weten, wat het is.
Laten we ons herinneren : we werden ergens uitgekieperd, niemand ving je op.
Nu kunnen we blijven liggen en jammeren en sterven - of opstaan en op zoek gaan naar iets nieuws. Alleen, wat dat zou kunnen zijn, dat weten we niet. We verzamelen gewoon onze moed, en gaan erop uit, ergens naartoe. Waar onze intuïtie ons heen voert. Het gewin is aanzienlijk, het stadium van de pelgrim is een stadium, dat ons leert, ons op onszelf te verlaten, op eigen benen te staan en voor onszelf te kunnen zorgen. Deze vaardigheid eenmaal verinnerlijkt, werkt ze als een soort inenting tegen depressie... Artikel ingezonden door: https://blog.seniorennet.be/amorfati/
Vrijdag 26 oktober 2007
koffieticje 114
Een oud recept van grootmoeder. Het werd met stoofperen uit de boomgaard gemaakt, overgoten met warme koffie en op de Leuvense stoof een paar uren zachtjes gestoofd. Het werd lauw of koud opgediend met een stevige boterham gesopt in de koffie. Dit is een modernere versie.Ingrediënten voor 2 personen:
2 peren (Conference..)
warme koffie
4 eetl fijne suiker
Werkwijze:
Schil de peren en halveer in de lengte. Verwijder het klokhuis en schik ze in een microgolfschaal. Overgiet met de warme koffie tot de peren half onderstaan. Bestrooi met de suiker. Afgedekt in microgolf, 8 min, 850 Watt. Laat afkoelen en zet eventueel koel weg voor de volgende dag. Laat de peren even uitlekken en dien op als dessert of met een boterham. Met toestemming overgenomen van Jenthe's keuken
bron: https://blog.seniorennet.be/jenthes_keuken
http://users.skynet.be/jenthes.recepten
Foto: halsobakery.com
Donderdag 25 oktober 2007
Tussendoortje: boek
Wat doe je zo al wanneer je gemoboliseerd bent. Revalidatie van een knieoperatie, dus tijd om te lezen. De interesse gaat uit naar boeken over Santiago de Compostela. Het volgende boek is er één van..."Pelgrim op pedalen" van Fons peters.
"Brieven en notities van een fietstocht naar Santiago de Compostela."
Op een mooie lentedag in april '91 vertrok Fons Peters op de fiets naar Santiago de Compostela. De dag na zijn vertrek verslechterde het weer en het voorjaar '91 werd het koudste van de eeuw. Regen, hagel, sneeuw en vorst maakten de tocht onevenredig zwaar.
Peters maakte de tocht alleen en schreef reisnotities en brieven. Hij richtte ze aan zijn vrouw, zijn kinderen, aan omroepcollega's en aan vrienden; hij luchtte zijn hart over zaken die hem bezielden: over het omroepbestel, over zijn vertrek bij de KRO, over de ontmoetingen die hij had en over religiositeit. Maar ook over de triviale dingen van alledag, de fies, de overnachtingen, het eten en natuurlijk het weer.
Dit boek is een neerslag van het avontuur en bevat een keuze uit de brieven en beschrijvingen. Hij vertrok alleen maar om er te komen, maar hij werd - na een reis van vijf weken - aangeraakt door het bijzondere karakter van een tocht naar Santiago de Compostela.
Info= Amerigo.nl
Afbeelding: Amerigo.nl
isbn 9054290994
Woensdag 24 oktober 2007
koffieticje 113
Binnen zitten, daar wordt ik gek van. Dus op zoek naar een bezigheid waarbij de knie niet te veel wordt belast. Ik dacht zo van spelen met teefjes...
Het zijn wentelteefjes geworden. Verloren of gewonnen brood, met een kopje heerlijke verse koffie...
Als je wat oud brood over hebt en er zijn niet direct vogels, eendjen of geiten in de buurt dan is het moment aangebroken om wentelteefjes te maken.
Ingrediënten:
2 eieren
2,5 dl melk
25 gr suiker
1 tl kaneel
oud brood
Werkwijze:
De eieren loskloppen in de kom, melk, suiker en kaneel toevoegen en goed mengen. Laat de sneetjes brood in het mengsel weken en bak ze daarna in een pan tot ze aan beide kanten lichtbruin zien. Warm opdienen, met bruine suiker zijn ze overheerlijk! Idee en foto's: Pedro
Recept: uit grootmoeders keuken
Het zijn wentelteefjes geworden. Verloren of gewonnen brood, met een kopje heerlijke verse koffie...
|
 |
Als je wat oud brood over hebt en er zijn niet direct vogels, eendjen of geiten in de buurt dan is het moment aangebroken om wentelteefjes te maken.
Ingrediënten:
2 eieren
2,5 dl melk
25 gr suiker
1 tl kaneel
oud brood
Werkwijze:
De eieren loskloppen in de kom, melk, suiker en kaneel toevoegen en goed mengen. Laat de sneetjes brood in het mengsel weken en bak ze daarna in een pan tot ze aan beide kanten lichtbruin zien. Warm opdienen, met bruine suiker zijn ze overheerlijk! Idee en foto's: Pedro
Recept: uit grootmoeders keuken
Dinsdag 23 oktober 2007
Revalidatie knie (deel 2)
Het verdere verloop van de revalidatie...De belangrijkste oefening blijft het drillen van de voorste en achterste dijbeenspier. Het gestrekte been heffen, zes seconden houden en langzaam terug neerlaten. Oefening drie maal per dag herhalen in een reeks van 10. Na de oefening steeds ijslegging toepassen.
Na 1 week mag je fietsen op ontspannen manier. Rustig starten op een home trainer. Bijvoorbeeld drie keer per dag ongeveer 10 minuten. Ook kan dit via voorschrift bij een kinesist gebeuren.
Na 12 dagen worden de draadjes uit de knie verwijderd. Als de wonde dicht is mag je zwemmen.
Na 3 weken en na afspraak met de chirurg kan je met belastende sporten beginnen. Info: folder revalidatieschema St Jozef Turnhout
Maandag 22 oktober 2007
Revalidatie knie (deel 1)
Artroscopie of kijkoperatie in het gewricht is een chirurgische techniek die de specialist toelaat een diagnose te stellen en eventueel ook met grote accuraatheid in te grijpen.
Om de volle kracht van de knie terug te winnen volg je best een revalidatischema.
Vanaf de eerste dag na de operatie:
1) om kracht te vermeerderen door het stabiliseren van de knie. Je mag pas uit bed als je je been gestrekt kan opheffen. Het aanspannen van de achterste en de voorste dijspier geeft die stabiliteit aan de knie.
1.1 aanspannen van de achterste dijspier (hamstrings)
- Druk de hiel in het bed zonder de knie verder te buigen. Vasthouden en vervolgens loslaten.
1.2 aanspannen van de voorste dijspier (quadriceps)
- Aanspannen van de bovenbeenspieren (knieen strekken, knieholtes in de matras duwen en de tenen naar de neus trekken)
1.3 het gestrekte been opheffen (spiergevoel zo ontwikkelen dat je de achterste en voorste dijspier aanspant)
2) plooien van de knie, ontspannend plooien zonder te forceren.
- In ruglig glijdt u met de hiel naar de bil en plooit u de knie. Probeer niet de hiel van het oppervlak op te lichten of het been naar binnen of buiten te draaien. Uw knie moet steeds naar het plafond gericht zijn. Pauzeer even, laat de hiel terugglijden en strek de knie.
3) steunen op de geopereerde knie is toegelaten binnen de pijngrens.
na het oefenen steeds een rustperiode in acht nemen (met been horizontaal) en de ICERULE toepassen (ijslegging op de knie met ijskompres, 20 minuten op de knie) Info: folder ravalidatieschema St Jozef Turnhout
Foto: Pedro
Om de volle kracht van de knie terug te winnen volg je best een revalidatischema.
Vanaf de eerste dag na de operatie:
1) om kracht te vermeerderen door het stabiliseren van de knie. Je mag pas uit bed als je je been gestrekt kan opheffen. Het aanspannen van de achterste en de voorste dijspier geeft die stabiliteit aan de knie.
1.1 aanspannen van de achterste dijspier (hamstrings)
- Druk de hiel in het bed zonder de knie verder te buigen. Vasthouden en vervolgens loslaten.
1.2 aanspannen van de voorste dijspier (quadriceps)
- Aanspannen van de bovenbeenspieren (knieen strekken, knieholtes in de matras duwen en de tenen naar de neus trekken)
1.3 het gestrekte been opheffen (spiergevoel zo ontwikkelen dat je de achterste en voorste dijspier aanspant)
2) plooien van de knie, ontspannend plooien zonder te forceren.
- In ruglig glijdt u met de hiel naar de bil en plooit u de knie. Probeer niet de hiel van het oppervlak op te lichten of het been naar binnen of buiten te draaien. Uw knie moet steeds naar het plafond gericht zijn. Pauzeer even, laat de hiel terugglijden en strek de knie.
3) steunen op de geopereerde knie is toegelaten binnen de pijngrens.
na het oefenen steeds een rustperiode in acht nemen (met been horizontaal) en de ICERULE toepassen (ijslegging op de knie met ijskompres, 20 minuten op de knie) Info: folder ravalidatieschema St Jozef Turnhout
Foto: Pedro
Zondag 21 oktober 2007
koffieticje 112
Op de foto 'n eigen brouwsel van gewoon gemalen Douwe Egberts met 'n scheutje melk, zonder suiker, 'n appelslof en als afmakertje 'n borrelglaasje Amaretto met slagroom.
Ingezonden door Gerard Schuurbiers.
Zaterdag 20 oktober 2007
PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (75)
Antonio Machado schreef: "caminante no hay camino, se hace camino al andar"
(vrij vertaald: "de weg is geen vast gegeven, de weg groeit stap voor stap").
In de realiteit revalideert Pedro momenteel van de kijkoperatie aan de R-knie, waar de specialist bot en andere overbodige weefsels heeft verwijderd. De knieschijf is uitgesleten (lees versleten, amaai nu al...), maar er bestaan middelen om dit op te lappen. Binnen drie weken mag Pedro opnieuw de fiets op voor korte afstanden te peddelen...
Virtueel fietst Pedro verder richting Santiago en de trip van vandaag gaat van Villagonzalo naar Población de Campos over een afstand van 80km. Bij het verlaten van Burgos is de fietsroute omgelegd. De N120 gaat hier over in een autostrade en de fietser neemt de alternatieve route via Estepar. De route klimt gestaag tot op de hoogvlakte van Spanje, 'de Meseta'. Pedro fietst hier door een heel ander landschap. Eindeloze graanvelden en dorre vlakten zo ver als men zien kan. Dit gebied wordt Tierra de Campos genoemd. Hier kan het bijzonder heet zijn en gelukkig is er steeds een windje dat voor wat afkoeling zorgt. De wind, afwisselend pal op de neus en gelukkig ook in de rug...
 De Meseta en Estepar |
 |
Na 17 km krijgt Pedro een eerste klim van 6% onder de wielen, net voor Castrojeriz een volgende van 2,5km met een stijging van 4,5%.
Castrojeriz ligt aan de voet van een heuvel in een glooiende vlakte. De Tempeliersburcht op de top van de heuvel dadeert uit de 8ste eeuw. Hier hebben zich menig veldslagen tegen de Moren afgespeeld. De volgt de oude doorgaande weg tussen de verweerde huizen.
 |
 |
 |
 |
Tot in Frómista blijft het heuvelachtig met enkele korte fikse klimmetjes. Na Frómista volgt een van de meest vlakke delen van de Tierra de Campos. In Población de Campos gaat Pedro onderdak zoeken...
 |
 |
PieterVé
Info: Sint Jacobsfietsroute van Clerens Sweerman
Foto's: diverse pelgrimsites
Zie ook: www.compostela.nl
Vrijdag 19 oktober 2007
Kijkopereren
Pedro's knie-kijkoperatie is achter de rug...Arthroscopie betekent: in het gewricht kijken. Dit is meestal de knie, soms de schouder, de enkel en af en toe de elleboog, de pols of de heup. Met de arthroscoop kan de arts gewrichten van binnen controleren op beschadigingen (zoals gescheurd kraakbeen, gescheurde meniscus, gescheurde banden, gebroken bot, losse bot- of kraakbeenstukken, slijtage van het gewricht, ontsteking...). Met de gangbare onderzoeksmethoden, zoals röntgenonderzoek of echografie, is dit niet altijd mogelijk. Ten tweede wordt artroscopie ook gebruikt om deze letsels te behandelen.
De arthroscoop (letterlijk gewrichtskijker) is een instrument dat bestaat uit een buisje, waar fiberglasvezels doorheen lopen. Door deze vezels wordt met een sterke lamp het binnenste van het te onderzoeken gewricht verlicht. Via lenzen wordt het beeld geprojecteerd op een videoscherm.
Meer, klik op de afbeelding... Info: Gezondheid.be
Donderdag 18 oktober 2007
Tussendoortje: de wereldklok van Poodwaddle
Een wel erg speciale wereldklok, die naast de tijd ook statistische gegevens meegeeft. Terwijl je naar de klok kijkt zie je hoeveel geboorten er nu gebeuren, statistisch gezien, hoeveel mensen er door kanker getroffen worden, hoeveel mensen er sterven aan aids of tbc... Om even bij stil te staan.
U kunt de cijfers per jaar, maand, dag of op het huidige ogenblik bekijken...het blijft van Amerikaanse makelij...
Info: poodwaddle.com
U kunt de cijfers per jaar, maand, dag of op het huidige ogenblik bekijken...het blijft van Amerikaanse makelij...
Info: poodwaddle.com
Woensdag 17 oktober 2007
koffieticje 111
Het hellend vlak van Ronquieres...
...straffe koffie-pauze.
"Een boot, een leven".
Meer over "het hellend vlak": klik op de foto.
Foto: deleukefietser
Info: ingezonden door Luc DP
...straffe koffie-pauze.
"Een boot, een leven".
Meer over "het hellend vlak": klik op de foto.
Foto: deleukefietser
Info: ingezonden door Luc DP
Dinsdag 16 oktober 2007
Fietsen: herfsttoer
Herfsttoer door de Kempen en een stukje Limburg...
Schitterend najaarsweer en mooie herfsttaferelen in de vele dreven en bossen, langs het jaagpad en oude spoorbeddingen op het parcours...
Strakblauwe lucht, volop zon, kleurenpracht van de herfstbladeren.
Start en aankomst in Mol aan het sportcentrum. De Molderdijk aan KP56 brengt ons richting Hulsen en Meerhout. In Meerhout een koffiepauze om de watermolen te bekijken.
Verder langs de windmolen van Zittaart over de Donken naar het kanaal in Kwaadmechelen. Een noodbrug brengt ons naar de andere oever en via een oude treinbedding bereiken we Oostham. Middagpauze in het eetcafé langs het parcours.
Na de koffie fietsen we verder naar de Gerheserheide en bereiken de jachthaven van Leopoldsburg. Het jaagpad langs het kanaal van Beverlo geeft een betoverend schouwspel van rood-bruine bladeren en herfstweerspiegeling op het water.
In Mol-Wezel verlaten we het jaagpad en fietsen richting Mol-Gompel. Een laatste herfstindruk krijgen we nog langsheen een stukje kleine nete...
Knooppunten: 56-36-35-43-44-45-46-22-11-338-339-276-277-275-266-268-58-53-52-55-56
Gefietste kilometers: 64km
Tips: Mol centrum - Watermolen Meerhout - Meerhout centrum - Zittaartse molen - Keiheuvel.
Foto's en tekst: Pedro
Schitterend najaarsweer en mooie herfsttaferelen in de vele dreven en bossen, langs het jaagpad en oude spoorbeddingen op het parcours...
Strakblauwe lucht, volop zon, kleurenpracht van de herfstbladeren.
Start en aankomst in Mol aan het sportcentrum. De Molderdijk aan KP56 brengt ons richting Hulsen en Meerhout. In Meerhout een koffiepauze om de watermolen te bekijken.
|
 |
Verder langs de windmolen van Zittaart over de Donken naar het kanaal in Kwaadmechelen. Een noodbrug brengt ons naar de andere oever en via een oude treinbedding bereiken we Oostham. Middagpauze in het eetcafé langs het parcours.
 |
 |
Na de koffie fietsen we verder naar de Gerheserheide en bereiken de jachthaven van Leopoldsburg. Het jaagpad langs het kanaal van Beverlo geeft een betoverend schouwspel van rood-bruine bladeren en herfstweerspiegeling op het water.
 |
 |
In Mol-Wezel verlaten we het jaagpad en fietsen richting Mol-Gompel. Een laatste herfstindruk krijgen we nog langsheen een stukje kleine nete...
 |
 |
Knooppunten: 56-36-35-43-44-45-46-22-11-338-339-276-277-275-266-268-58-53-52-55-56
Gefietste kilometers: 64km
Tips: Mol centrum - Watermolen Meerhout - Meerhout centrum - Zittaartse molen - Keiheuvel.
Foto's en tekst: Pedro
Maandag 15 oktober 2007
koffieticje 110
Rustpauze in café taverne 'de Watermolen' te Meerhout...
Foto: Pedro
Info: De Vlaamse Gemeenschap
TIP:
De geschiedenis van de molen gaat terug tot 741. Toen stond hij evenwel verderop, in de Creyndertloop. Vroeger had de molen twee raderen, waardoor zowel eikenschors (voor de leerlooierijen) als graan kon gemalen worden.
Door de eeuwen heen verzette de watermolen heel wat werk: graan en schors malen en slijpmolens voor diamant aandrijven.
Even na de Eerste Wereldoorlog leverde de molen elektriciteit voor het centrum van de gemeente. Wanneer de molenaar 's avonds het wiel stillegde, seinde hij dat aan zijn dorpsgenoten, door de stroom bij middel van de grote hefboomschakelaar enkele malen te onderbreken. Dat bezorgde hem de bijnaam Peer Plimp. Binnen kan trouwens nog het oorspronkelijke schakelbord bekeken worden. De maalinstallatie is intact gebleven. Ze is nog te bekijken op de eerste verdieping van het gerestaureerde gebouw, waarin nu een taverne is ondergebracht.
Locatie : Watermolen 7, Meerhout
Openingsuren : Toegankelijk tijdens de openingsuren van de taverne
Foto: Pedro
Info: De Vlaamse Gemeenschap
Zondag 14 oktober 2007
Fietsen: afkicken
Ik ben voor de rest van het jaar aan het 'fiets-afkicken'. Niet dat ik verslaafd ben maar ik schroef noodgedwongen het actieve fietsen terug. Nu donderdag 18/10 onderga ik een kijkoperatie (stap 1) aan de R-knie. Een volgende stap (stap 2) zal het afschrapen van het kniegewricht zijn. (zie ook knieletsel op het blog van 21/06/2006)
Daarna kijken we wel wat het wordt, beter gezegd wanneer ik terug de fiets op kan. Zoals aangehaald werd het dit weekend een afkickweekend. Zaterdag heb ik de Bart Wellensroute gereden (34km - zie ook log van 7/8/2007).
Zondag, nu vandaag dus, fiets ik 60km rond Mol. Verslag van dit laatste leest u één van volgende dagen op dit blog.
Ondertussen heb ik me enkele kilo's leeswerk aangeschaft. Natuurlijk dat het leeswerk over 'fietsen' handelt, meer bepaald leesvoer over Santiago de Compostela met al haar facetten.
De knieartrose zal me niet beletten om in 2009 mijn doel te bereiken... We moeten werken dat ik tegen 1 mei 2009 (trip naar Compostela) in optima forma verkeer! Tekst: Pedro
1 reactie op dit bericht
Goedeavond jongeman!