Fietsen in Drenthe (nl)

Als ergotherapeut begeleid en behandel je kinderen, volwassenen en bejaarden met een tijdelijke of blijvende handicap. Daarbij stel je het zelf handelen van de patiënt centraal. Je maakt daarbij gebruik van allerhande materialen, activiteiten en hulpmiddelen.
Lies Goossens, studente aan de HIK, loopt stage in het rusthuis. Hier volgt haar relaas over haar eerste onderhoud met de bewoners.
" In de voormiddag heb ik een krantenuurtje gehouden, waar ik toch ook enige mensen voor kon motiveren. Maar de zitdans die ik in de namiddag gaf, was echt wel geslaagd. Ik had heel wat mensen bereid gevonden om mee te doen. Ik vond de lokatie, namelijk de refter, ook veel beter geschikt dan de living waar ik het krantenuurtje had gehouden. Hier kan men zich beter concentreren
doordat er minder achtergrondlawaai is. Ik vond het heel fijn dat de stagiaires verzorging me zo hielpen met het aanhalen van mensen. Het was voor mij ook leuk dat iedereen heel enthousiast meedeed en dat ik appreciatie kreeg van verpleging en andere mensen. Mijn doelen voor dit uurtje waren vooral: de bejaarden onstpannen zich gedurende dit uurtje, de bejaarden begrijpen wat ze moeten doen en kunnen dit op de juiste moment uitvoeren, hun concentratie wordt bevorderd, de bejaarden gebruiken hun grove motoriek, de bejaarden bevorderen hun sociale contacten, de bejaarden beleven plezier aan het bewegen. Het feit dat alles zo vlot is verlopen, maakt mij maar meer enthousiast en het stimuleert me enorm om zo verder te doen.
Groetjes, Lies.

Sint-Benedictus' leven

Het leven van Sint-Benedictus wordt beschreven in het tweede boek van de "Dialogen" van paus Gregorius de Grote (†604). Hierin verhaalt Gregorius over "een man van heilige wandel, door de genade zowel als door zijn naam een 'Benedictus', een Gezegende". 

Sint-Benedictus wordt rond 480 in de buurt van Nursia in Umbrië (Italië) geboren. Hij studeert korte tijd letteren in Rome. Spoedig wordt de jonge Benedictus afgeschrikt door de gevaren die het leven in de stad en een carrière in de wetenschap voor zijn ziel bieden. Hij kiest voor het monniksleven in de eenzaamheid: eerst in Enfide in de Sabijnse bergen, vervolgens in het dal van de Anio bij Subiaco. "Wetens onwetend en ongeletterd uit wijsheid", zoals Gregorius schrijft.

Onder toezicht van een ervaren monnik, Romanus, leeft hij enkele jaren te Subiaco als kluizenaar. Een kloostergemeenschap uit het naburige Vicovaro vraagt Benedictus abt te worden. Zijn hervormingsijver wordt door de gemeenschap echter niet in dank aanvaard. Men probeert zelfs hem te vergiftigen. Dit mislukt en Benedictus trekt zich terug in de eenzaamheid van zijn geliefde grot, Sacro Speco, te Subiaco.

De roep van zijn heilig leven trekt veel leerlingen aan. Voor hen sticht hij in de omgeving van Subiaco een twaalftal kleine kloosters, ieder bewoond door een abt met twaalf monniken. Benedictus zelf blijft in een dertiende klooster. Daar zorgt hij voor de vorming van novicen. Twee van zijn bekendste leerlingen zijn Maurus en Placidus.

Omwille van pesterijen van Florentius, een naburige jaloerse priester, verlaat Benedictus rond 529 Subiaco. Met een aantal leerlingen vestigt hij zich op de Monte Cassino in Campanië. Hij bouwt er een groot klooster en schrijft uiteindelijk rond 540 zijn "Regula Monachorum" (Regel voor Monniken). Door Benedictus' voorbeeld en prediking wordt de heidense streek rond de Monte Cassino geëvangeliseerd. 

In een klooster aan de voet van de Monte Cassino woont zijn zuster Scholastica. Eenmaal per jaar brengt hij haar een bezoek. Kort nadat Scholastica in 548 overlijdt, sterft ook Benedictus. De traditie noemt 21 maart 548 de sterfdag van Sint-Benedictus. 
(bron: monasteria)

Onze bewoners zitten hier te genieten van hun 'oude' dag in een familiale en huiselijke sfeer.

Al de luxe die wij nu kennen en zeker de sociale voorzieningen die we zo vanzelfsprekend vinden, daar hebben zij voor geijverd, en daar kunnen we hun enkel dankbaar voor zijn en respect hebben.

En toch, als je met hen praat hebben ze het ook altijd over die goede oude tijd, men had toen wel meer familiaal contact en in de buurt kende iedereen elkaar.

‘s Avonds zaten de mensen dikwijls op straat te kletsen en kinderen speelden er verstoppertje of balspelen. Zilveren,Gouden en Diamanten bruiloften werden door de hele buurt gevierd.

Ieder jaar ging de processie uit, en de jaarmarkten en kermissen werden druk bezocht.

Nu kunnen ze het nog vertellen aan hun achterkleinkinderen........
(deels bron: 'rusthuis')

1. Verzorg je uiterlijk. Men moet de ganse speeltijd tegen je aankijken.

2. Wees steeds op tijd en onttrek je niet aan de voorbereidingen die aan tafel noodzakelijk zijn.

3. Wees vorkomen,d tegenover de tegenpartij en je partner. Bridge is een spel - geen oorlog.

4. Loof je partner wanneer hij (zij) iets goed doet en vergeef hem (haar) zelfs wanneer hij (zij) een ernstige fout maakt... hij (zij) zal er daardoor minder maken.

5. Erken een eigen fout. Het bevordert de sfeer aan tafel.

6. Treur niet over één of meerdere slechte spellen. Het bridgeleven begint na elk spel opnieuw.

7. Wees een sportief verliezer maar vooral : en bescheiden winnaar.

8. Geef de winnaars wat hun toekomt, feliciteer hen met hun sukses.

9. Zeur niet na afloop met anderen over partners vermeende slecht spel. Praat er later met hem/haar rustig over zonder dat anderen dit (hoeven te ) horen.

Dagje uit te Gent
De stad van de 'stroppen' combineert verleden met heden.
Het mooie historische centrum van de stad biedt heel wat bezienswaardigheden en ook de talrijke torens die men kan bewonderen vanop de Sint-Michielsbrug: de Sint-Niklaaskerk, het Belfort met zijn klokkentoren en de Sint-Baafskathedraal met het wereldberoemde schilderij " De Aanbidding van het Lam Gods" van Jan van Eyck.
Op vele plaatsen zijn de Middeleeuwen bewaard gebleven: de oude haven met de gildenhuizen aan de Graslei en de Korenlei .
Niet ver daarvandaan ligt het Gravensteen, ooit de middeleeuwse burcht van de Graaf van Vlaanderen, nu één der grootste toeristische trekpleisters en aldus een must voor elke bezoeker.
De Sint-Pietersabdij op het Sint-Pietersplein is één van de mooiste monumenten van Gent. (eigen mening)
Naast de vele musea, tientallen kerken en nog meer historische gebouwen kan men er ook gezellig winkelen, lekker eten en gezellig uitgaan.

Op de foto: het Sint Baafsplein.

(Klik op de groene tekst voor de link)

De 'Pieris Katsura' in volle bloei.....in Pedro's tuintje.
Deze uit Japan afkomstige Pieris is een zeer mooie plant.
Pieris japonica ´Katsura´ heeft een zeer hoge sierwaarde door haar glanzende, diep wijnrode jonge bladeren in het vroege voorjaar.
Tevens bloeit de plant met roze bloemen met een rode kelk.

Vandaag geen echte activiteit. Alhoewel....., vandaag deed 'Julie van Den Eik' haar Plechtige Communie, dus als familie zijnde deelden we mee in haar vreugde op haar communiefeest en dus feest ten huize 'Den Eik'.
'Den Eik' anno 1803 is een bruin café in het centrum van Gierle. Vorige week was deze afspanning nog te zien in vlaanderen vakantieland. Het was de vroegere stamcafé van wijlen Louis Neefs. In zijn liedje "een dorp in de Kempen" bezingt Louis deze afspanning. Toen reeds stond er een Julie achter de toog in Den Eik. Vandaar toch enige aandacht besteed aan dit feestelijk gebeuren op een rustige zondag in de Kempen

De Netewandeling, die start aan het OCMW van Lichtaart, is een mooie gevarieerde tocht langsheen villawijk(en), velden, bos en waterloop. Pure natuur en gezonde lucht gedurende 8 km. Deze wandeling is zeer goed aangegeven door een groene pijl. Liefhebbers van mooie tuinen, diverse akkers, vogels (vooral kievitten) en kapellekens vinden hier hun gading. Vooral in de zomer valt hier veel variatie te beleven. De 'Ark van Noë' en de 'Heksenberg' kunnen eventuele stops zijn.
Aanrader voor wie van een stevige korte wandeling houdt.