Hier heb ik het nog niet over gehad op mijn weblog, muziek.
Het schrijven en vertellen over muziek of een groep of zanger-zangeres laat ik over aan de kenners. Maar één ding wil ik wel kwijt: mijn favoriete groep is
Dire Straits of zeg gewoon Mark Knopfler...........

Dire Straits is opgericht in 1977 door Mark Knopfler en zijn broer David (die de groep later verliet) en had het jaar erop al een hit met Sultans of swing. Aanvankelijk gold Dire Straits als new-wavegroep. De Engelse popgroep, waarin o.a. optraden: Mark Knopfler (12 aug. 1949, zang en gitaar), Hal Lindes (gitaar), Guy Fletcher (toetsen en zang), Alan Clark (toetsen), John Illsley (bas en zang) en Terry Williams (drums) kenden veel up and downs.....
In 1982 had de groep haar vooralsnog grootste hit met Private investigations van de LP Love over gold. Ook de LP Brothers in arms *1 (1985) was zeer succesvol: in het thuisland zelf stond hij lange tijd te boek als het best verkochte Britse album aller tijden. Dire Straits is bekend om geluidsperfectie en de sfeervolle, lang uitgesponnen nummers. Als gitarist heeft Knopfler een helder, zeer eigen geluid. Hij werkte ook mee aan de platen van diverse andere artiesten (o.a. Bob Dylan, Joan Armatrading, Randy Newman) en bezorgde Tina Turner een wereldhit met Private
Dancer. Tevens tekende hij voor een aantal solo-albums, waaronder enkele filmsoundtracks, en nam hij platen op met de gelegenheidsformatie The Notting Hillbillies en de legendarische Nashville-gitarist Chet Atkins.

Meer info over Dire Straits en Mark Knopfler vindt u hier.

Kou, wind en regen vormen risico's in de winter. Terracotta potten lijden het meest in de winter, de potten moeten vorstbestendig zijn, zoniet kunnen deze scheuren.
Wat de planten betreft, groenblijvende planten komen in deze tijd van het jaar goed tot hun recht. Ze zorgen er met hun permanente kleuren voor dat de bakken of potten mooi blijven. De kleurschakeringen groen met gele tinten verweven met roomkleurige tinten geven iets magisch.
Winterviooltjes bloeien onverstoorbaar door in de winterkou.
Cyclamen, dwergconiferen, Erica carnea (heide), Galanthus (sneeuwklokje), Hedera (klimop), Heuchera (purperklokje) zijn planten die het zeer goed doen in de winter.
De rode - roze - witte - gele - groene schakeringen 'fleuren' uw tuin en balkon op in de winter........
(foto: Cyclamen)

Paarse dovenetel ofte Lamium pupureum L.

Heeft u het ook al ondervonden dat je dit klein plantje bijna een gans jaar door in de tuin opmerkt. Meestal vindt u het aan op plaatsen waar ander onkruid staat, het is dus klaarblijkelijk graag in gezelschap van andere kruiden en planten. De Paarse dovenetel geldt als een karakteristieke stikstofaanwijzer, is een uitgesproken lichtplant en een van de weinige soorten die ook 's winters bloeit. De Paarse dovenetel wordt zo'n 10 à 30 cm groot, heeft soms roodaanlopende loofbladeren die kruiselings tegenover elkaar staan. De bloem is piramidevormig en paars van kleur. Zeg ook hier niet te snel " het is onkruid ", zeg wel "dit kruid staat hier niet op haar plaats ".
Tip: Een komkommerschotel ziet er feestelijk uit, als je er wat van die kleine, mauve bloemen over strooit.

Onbekend is onbemind. De Camellia japonica komt uitspronkelijk uit Japan, uit de bergwouden.
Deze plant met prachtige bloemen kan je nochtans veel voldoening geven op het vlak van kleurenpracht. De Camellia behoudt haar blad en bloeit binnenshuis in de winter. Een grote troef is de waaier variëteiten waaruit men kan kiezen: van kleine anemoonachtige bloemen tot pioen- en roosachtige met goed gevulde bloemen. Wanneer u ze in huis plaatst zoekt u bij voorkeur een lichte, koele plek. Overdag een max. temperatuur van 14°C en de plant nooit in een direct zonlicht plaatsen. De plant om de twee weken voeding geven en half mei mag de palnt opnieuw buiten geplaatst worden. Als de plant te groot wordt (+ 2m), kunt u ze buiten laten overwinteren, maar dan wel goed beschermen met jute zakken of noppenfolie.
Nog dit: de pot of kuip koel houden en NOOIT draaien.
In de winter worden bloemknoppen gevormd die vanaf maart opengaan.

Ook in de winter en zeker net vóór de winter is er aan een vijver altijd iets te doen. Hieronder vind je een opsomming van werkjes die zeker kunnen  gebeuren.
(foto: Pedro)


* De lissedodde is nu niet meer actief en kan afgesneden worden. De sigaren kan men gebruiken in bloemstukken en decoratie.
* Niet winterharde waterplanten zoals de waterhyacint kun je best voor de eerste vorst uit de vijver verwijderen. Deze planten kun je dan gedurende de winter in een emmer zetten die op een vorstvrije maar lichte plaats gezet wordt.
* De waterlelie kan uitgedund worden d.m.v. afscheuring, idem voor de lissedodde.
* Wie dichtbij zijn vijver bomen of hoge struiken heeft staan kan daar best tijdens de bladval een net over spannen of zonder fout dagelijks de bladeren uit de vijver ruimen met een schepnet. Rotte bladeren zorgen voor verzuring in de vijver.
* Met de koudere temperaturen worden de vissen minder actief en mogen ze minder eten krijgen.
* Verwijder alle decoratieve voorwerpen uit de vijver vóór de vorst, zo vermijd je het kapot vriezen van de voorwerpen behalve voorwerpen die bestemd zijn om het wateroppervlak open te houden bij vorst.
* Bij vorst kan je d.m.v. een klein pak stro het wateroppervlak 'open' houden. Op die manier blijft er zuurstof in de vijver komen.
* Wanneer de vijver dicht gevroren is dan kap je bij voorkeur GEEN gat in het ijs. (De vissen geraken hierdoor gestresseerd.) Bij sneeuwval op een dichtgevroren vijver: de sneeuw zorgt voor een isolatielaag en voorkomt dat de vijver verder dicht vriest.
* Verder laat je de vijver in de winter gerust en geniet van de eventuele bezoekers zoals mezen, roodborstjes, bosduiven en een op zijn honger zittende reiger.......

(foto Pedro)

Om mee in te spelen op de opwarming van de aarde kan je misschien ook overwegen om een vijgenboom (Ficus carica) te planten in je tuin.

De vijgenboom is afkomstig uit het Middellandse Zee-gebied waar zijn vruchten al sinds de Oudheid werden gegeten. 
Er bestaan meer dan 750 rassen van vijgebomen maar alleen een beperkte groep geeft vijgen die onder ons klimaat iedere zomer rijp worden. De enige vereiste is dat u hem een plaats geeft waar de vijgeboom over genoeg warmte en zon beschikt.
Het vruchtvlees van verse vijgen bevat bijzonder veel essentiële voedingselementen. Vijgen zijn rijk aan calcium, magnesium en vezels, en bevatten (vers) zeer weinig calorieën.

Tijd voor wat filosofie

· De vraag des levens is: “Gaan we door of slaan we af?” Maar voor de meesten is het: “Slaan we door of gaan we af?”

· Geld lijkt op vet. Van beide is er genoeg, maar altijd op de verkeerde plaatsen.

· In al onze ijver om sportief te blijven parkeren we onze auto toch zo dicht mogelijk bij de sporthal.

· Alle paddestoelen zijn eetbaar. Weliswaar zijn er paddestoelen die je maar een keer kunt eten.

· Op een dag vind je de vrouw van je leven en dan ben je al getrouwd, natuurlijk.

· Als je een keus moet maken en je doet het niet, is dat op zich een keus.

· De natuur is een wonder. Een miljoen jaar geleden wist nog niemand dat de mensen een bril zouden dragen en toch staan onze oren op de goede plaats.

· Een atoomoorlog heeft ook zijn voordelen. Volgens deskundigen zou die maar acht uur duren. 's Avonds zijn we dus terug thuis.

· Elk huisje heeft z'n kruisje, elk meisje heeft haar muisje, elke jongen heeft iets hangen om dat meisje mee te vangen !

· Mooie meisjes zijn net eekhoorntjes......ze vallen voor alle eikels

· "Verdomme" vloekt de koffie, "ik sta hier al 5 min. heet en niemand die mij pakt. "Had dat dan gezegd" zegt de thee, "ik sta hier al 5 min. te trekken"

· "Geef mij maar een joint," zei de goudvis. "Dan word ik haai."

· Als je neus 180 graden gedraaid zat, zou je bij regenval verdrinken.

· Drinken doe ik uitsluitend om mijn vrouw aantrekkelijker te maken.

· Elke getrouwde man weet waarom ze aan orkanen vrouwennamen geven.

· Vreemd gaan is met het goede been uit het verkeerde bed stappen.

· Vriend: iemand die tijdens je leven tegen je zegt wat anderen na je dood vertellen.

· Ik was een mooie baby. Maar in het ziekenhuis hebben ze mij verwisseld.

· Het enige plezierige aan je eigen fouten is dat je er soms anderen gelukkig mee maakt.

· Wees vriendelijk tegen uw kinderen, zij kiezen later uw tehuis.

(Ingezonden door Betty Meeuws, jawel zus van.....)

Men moet eigenlijk Yin - Kuo zeggen, of zilveren abrikoos volgens zijn Chinese naam.
Deze plant bestaat al zo'n 200 miljoen jaar. Aangetoont aan de hand van fossiele vondsten. Het is het laatst levende familielid van een plantenfamilie die al voorkwam in de tijd van de dinosaurussen.
De bijzonder gevormde bladeren van de Ginkgo doen ons in het mooie herfstlicht denken aan gouden waaiertjes. Midden de 18de eeuw werd deze plant van China overgebracht naar Europa. Het is een driehoekvormige, bladverliezende boom. De vorm van de bladeren kan lichtjes verschillen, naargelang de biotoop waarin hij leeft en zijn geslacht.
Zijn bladeren zijn in elk geval tweelobbig, met soms een lichte insnijding dir de lobben scheidt. Zijn grijze stam is tamelijk massief, met langsvormige barsten. Meet de ouderdom ontstaan onderaan de stal sponsachtige uitwassen, die uitbundig botten. Hij kan een hoogte van 30 meter bereiken.
Zijn vorm verandert met de leeftijd en na eeuwen begint hij kaarsvormig te groeien. In China wordt hij als een klassieke boom gevormd, volgens zijn "jonger" uitzicht.
De Japanners geven de voorkeur aan zijn "eeuwig" uiterlijk en geven hem zijn welbekende karakteristieke vorm : de vlam die kaarsrecht ten hemel reikt.

Goethes' Ginkgo-gedicht:

Zie dit kleinood in mijn gaarde:
boomblad uit de oriënt,
siert met zijn geheime waarde,
ingewijden welbekend. 
 
Leeft het als een enkel wezen,
innerlijk in twee gedeeld?
Of vormt juist het uitgelezen
tweetal één herkenbaar beeld? 
 
Langzaam rijpende ideeën
werpen op die vragen licht.
Voel je niet dat ik in tweeën
eenling ben in mijn gedicht?
(Vertaling: Matthias Rozemond)

Meer info over de Ginkgo Biloba vindt u op deze link.

Jammer dat het centrum van de stad Herentals 'open' ligt en dan die hoge kranen...... mooie foto's van dit historische stadscentrum zijn dan niet te maken. Wel eentje van het prachtige begijnhof aldaar.
Het Herentalse Begijnhof is één van de oudste begijnhoven van het oude hertogdom Brabant en van de Kempen. Reeds vóór 1266 werd het 'oude Begijnhof' op het Nieuwland tegenover het oude gasthuis opgericht. Dit begijnhof was een groot hof dat in 1470 ruim 300 begijnen telde.
Om strategische redenen werd het oude Begijnhof tijdens de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) in 1578 door het Staatsgarnizoen gesloopt. Nadat het Spaanse gezag te Herentals was hersteld gaf de magistraat in 1590 de toelating om het Begijnhof herop te richten aan de Burchtstraat. Daar beleefde het Begijnhof een nieuwe, relatieve bloei.
In 1951 werd te Herentals de laatste begijn geprofest.
(Foto: het Convent)

De Slagmolen van Lille
Al in 1465 werd een eerste keer melding gemaakt van een rosolie- of slagmolen in Lille. De installatie werd twee maal verplaatst: in 1678 en 1830. Op 1 januari 1836 werd de inrichting zwaar beschadigd door een brand. Er werd toen een koppel pletstenen gehaald uit West- of Oost-Vlaanderen, met lopers van 2,3 meter diameter. In 1916 werd een armgasmotor en een graanmolen toegevoegd. Sinds de restauratie van 1986 wordt er wekelijks smout geslagen. Op 1 februari 1993 werd de molen (met inbegrip van het molengebouw en alle roerend werk) beschermd als monument en samen met zijn omgeving als dorpsgezicht. De molen slaat "sloorzaad" tot "smout", bakolie voor smoutebollen en nieuwe aardappelen. Hij is in werking elke laatste zondag van mei tot en met september van 13 tot 18 uur en op afspraak.
 
Lekkere smoutebollen......

Mispels zijn oude, Europese vruchten die de laatste jaren een beetje in de vergetelheid geraakt zijn. Vroeger was de mispel algemeen bekend en werd hij in heel veel tuinen aangeplant om bovenstaande reden.
Het waren de Romeinen die ze uit klein Azië naar Europa brachten.

Mispels groeien aan kleine, struikachtige bomen. Linnaeus gaf aan de mispel de Latijnse naam Mespilus germanica, omdat hij dacht dat die in Duitsland van nature groeiden. Nu zie je ze nog nauwelijks omdat ze nog maar zelden aangeplant worden. Helaas want in het voorjaar bloeit deze stuik of boompje rijk en is dan beladen met grote witte bloemen die bovendien nog aantrekkelijk geuren. De vruchten zijn in de herfst als ze overrijp zijn bijzonder lekker!

Er kan heerlijke jam of gelei van worden gemaakt. De gelei is een tractatie bij (water)wild en lamsvlees. De gelei wordt gemaakt door de vruchten in een pan onder water te zetten, ze op een laag vuur te stoven, totdat ze gaar zijn. Giet de vruchten uit door een zeef en voeg 500 gram suiker toe per 750 cc. Kook de vloeistof in tot de gewenste dikte en laat deze afkoelen.

(foto: HV)