Bridge: Gielse Squeezers competitie

Een heel goeie vriend van mij, net boven de veertig, is de wanhoop nabij.  Na vele mislukte relaties heeft hij uiteindelijk
'zijn story' geschreven...

Ik ben nu iets over de 40 en ik ben gewoon op zoek naar een vrouw met dikke tetten.

Tekst: B.P.

Kaartspelers
Cornelius Krieghoff (Canada, 1848)

Er is niets aan de hand en je voelt je nog fris,

want je bent zo gezond als maar mogelijk is.

’t Is alleen dat je wat jicht in je knieën krijgt,

en het praten gaat soms met een piepend gehijg.

Je pols is wat zwak, en wat dun wordt je bloed,

maar je bent voor je leeftijd nog vreselijk goed.

Die steunzolen onder je voeten dat gaat,

anders zou je niet best kunnen lopen op straat.

Soms wordt je de slaap nachtenlang niet gegund,

Maar je merkt dat je ook wel eens zonder kunt.

Jou geheugen wordt minder, soms duizelt je hoofd,

maar dat valt niet zo op, geen mens die ’t gelooft.

Denk niet dat je vaak daar in zorg over zit,

want je bent voor je leeftijd nog werkelijk fit.

Ze zeggen dat je de oude dag

als de “gouden leeftijd” beschouwen mag.

Maar af en toe twijfel je daar toch wel aan

als je ’s avonds weer moe naar bed bent gegaan.

Met je oren in de la en je tanden in een glas

en je ogen op de tafel, als je uitgelezen was.

En voordat je inslaapt bedenk je je dan,

zit er nog iets los wat je wegleggen kan ?    

Terwijl het met jou zo slecht nog niet zit,

want je bent voor je leeftijd nog tamelijk fit.

Elke morgen stof je je hersenen wat af,

en ben je blij met de dag, die God jou weer gaf.

Dan haal je de krant en lees na jou bad,

de overlijdensberichten in het ochtendblad.

Als jou naam er niet bij staat weet je dat je nog leeft

het was dus de bedoeling dat je nog wat bleef.

Je gelooft dat er toch wel iets heilzaams in zit

want je bent voor je leeftijd nog redelijk fit.  

Wat is van dit alles tot slot de moraal

die te leren valt uit dit goedmoedig verhaal ?

Voor elk die het ouder – zijn glimlachend draagt

als een ander je weer eens “hoe maak je het” vraagt.

Is het beter te zeggen dat het best met je gaat

dan die lui te vertellen hoe het echt met je staat !

*****

De voorbije week crisisvergadering op de redactie. Neen niet om die tekeningen over Mohammed, nog minder om die compromitterende foto's van de paus in een ietwat bizarre outfit. De redactie stelde zich alleen de vraag of het nog zin heeft om met de Blogspiegel door te gaan. Over al dan niet succes is er niet gesproken. Neen, gewoon omdat je reeds op verscheidene blogs gelijksoortige logs aantreft. Niet dat de redactie dat niet kan hebben, neen integendeel, dan ligt de druk niet alleen in dit kamp om een wekelijkse flaneerreportage te maken. Maar het mag ook weer niet te veel worden vinden wij. Trop is te veel en te veel is trop, wie het ook weeral zei speelt hierbij geen rol. Enfin, Pedro onze chef, stuurde mij toch weer op pad en ik zou deze week vooral de nieuwe etalages op onze bloglaan even onder de loep nemen. Vooral de nieuwe verkaveling zou het doel worden. Ook weer zo iets dat vlugger gezegd wordt dan uitgevoerd. Je hebt zo van die poppekens die hun snoetje even laten zien en dan sneller verdwijnen dan dat ze gekomen zijn. Begint daar maar een keer iets nuttigs over te schrijven. Neem daarbij een voor hen wildvreemde persoon die allerlei vragen komt stellen aan nog niet ingeburgerde bloggers als ze zijn, en je weet de rest van het verhaal al. Enne nog even dit beste lezers en lezeressen. De redactie heeft besloten dat we aan de ‘afbraak’ van sommige blogpanden niet meewerken, dit er even tussendoor gezegd zijnde.

De laatste nieuwe op vrijdag om 19.29 uur is OMA DINY uit Nijmegen die hier op de bloggenlaan al haar lievelingen zal etaleren. Volgende zin heb ik enkele keren moeten lezen vooraleer te concluderen dat haar dochter al bijna zo lang gehuwd als zij zelf..? Ik citeer: “Nancy die is 30 jaar Getrouwd met Roel samen hebben ze een dochtertje van 4 jaar haar naam is Kim ze is oma,s klein engeltje”… We geraken er wel uit, en volgen Diny op de voet.

Ik stop voor een etalageke waar HARTEDAME2 de waar uitstalt. Een blog waarop ‘het vuurpeloton’ verliefd zal worden, zeker weten. Met hart en ziel kneedt Marina gedichten, spreuken en verhaaltjes tot een koekje waar menig blogliefhebber een lekker snoepje aan heeft.

Bij het raam van “Vlamingen in Wallonië thuis en op reis” of “4344” zie ik alleen wat krantenpapier op het glas geplakt. Eerst dacht ik aan een herontdekking van het Keulse water 4711. Eerder zal het een verloren gelopen Vlaming zijn bij onze Waalse buren, zoals diene Eddy van de Planckaerts. Maar meer dan waarschijnlijk heeft Elio Di Rupo de Vlamingen daar verplicht op reis gestuurd.

MAJKE pakt een paar schreden verder uit met “begrijp elkaar en maak vriendschap”. Wel zo een titel dat pakt een mens toch een beetje. In een tijd van gramschap en onverdraagzaamheid doet dat deugd om een ‘zalver’ tussen onze blogs te vinden. Nieuw bloed in de strijd tegen de bricolleurs. Majke pakt al direct uit met een stevige linker, de Sint Petrus en Paulus kerk van Litouwen. Majke raapt haar informatie op bij elona.nl en hangt het in haar log om de duivels te bezweren. We mogen hopen dat ze in haar opzet lukt.

Aan de overkant van de nieuwe verkaveling zie ik er ene met de handen in zijn haar. Jeffie speelt een dubbelrol met ZVCDUGOUT en DUGOUT. Hij weet zelf niet hoe het komt dat hij zowel op 8 februari als op 9 februari eenzelfde blog heeft aangemaakt. Het zal je maar overkomen als Ajuin nu het karnaval in aantocht is. Gegarandeerd zeker dat er van Jeffie in Aalst een dugoutspotwagen rond rijdt.

Een nieuw schildersatelier hebben we er ook bij. Beetje afgelegen maar toch gedurfd in de nieuwe wijk. CEEDEE doet acryl op hout van 30 bij 30. Ceedee presenteert hier schilderwerk van toen tot… moet ceedee nog invullen. De slogan van het atelier mag er ook best wezen: “zien . zoeken . zijn . zin . zenit . zon.” Wie de oplossing van dit raadsel weet mag het mij altijd melden.

Uiterst rechts van de nieuwe verkaveling heeft men een soort van baai aangelegd. Wie daar als eerste zijn boot aan de steiger parkeerde is MARGRE. Margre bezit twee woonboten, namelijk “woonboot” en “woonboot margre”. Dus met een twee in één doet hij gouden zaken.
Bij deze laat Margre je zijn varend huis zien. Het varend huis werd aangekocht twee jaar terug. Margre is nog bezig met de woonboot in te richten ,en af te werken. Hij om er binnen enkele jaren  mee te vertrekken naar het warme zuiden, wat zijn levensdroom is. Vooreerst staan er nog enkele reisjes op zijn verlanglijstje. Ardennen, Parijs, Reims, te voet per fiets, per auto of met de woonboot, we blijven je volgen Margre.

Het weer is te slecht om een nog langere blogflanering te doen. Pedro zal wel tevreden zijn hoop ik. Zo niet, tja dan is dat jammer en haal ik slechte punten. We weten nu dat er niet echt iets nieuws bij zit. Alleen Margre’s dubbele woonboot en de dubbele dugout van Jeffie springen in het oog. Zij het dan vooral om het ‘dubbele’ er van. Maar hoeveel dubbels tellen we al niet op onze bloglaan? Zelfs trippels en hoe noemt dat bij vier en meer…?

Wat me deze week vooral opvalt is de rode gouden commerce van Valentijn. Doorgedreven zelfs tot een Valenttijn met dubbele ‘T’ zoals steeds scherp opgemerkt door Brabbes. Nog even dit, velen zijn geroepen en weinige uitverkoren, dit gegeven speelt ook hier weer mee om de zure appel door te bijten. Goed begonnen is half gewonnen maar ook vaak is het eerste gewin kattengespin... Of is dit van mijnentwege een eigen interpretatie van het gegeven?

Met dank aan regenschermfabrikant ‘Nooit Nat’ en aan SJOEKE voor het uitlenen van haar nieuwe regenmantel…