PieterVé ontmoet...pelgrim naar Santiago. (8)

De Haan, dag 3.
Op terugweg naar huis houden we halt in Lovendegem. De 'Lieveroute' is het slottraject van de drie-daagse die we doen. Bij deze fietsroute volgen we de Lieve langs enkele van de mooiste landschappen van het Houtland. De fietsroute start aan het kasteel Dons de Lovendeghem. Langs landelijke wegen en het kanaal Gent-Brugge bereiken we Zomergem. Via het Keigatbos en Oostwinkel komen we aan het Schipdonkkanaal en via de Stoktevijverbrug volgen we het pad langs de Lieve. In Vinderhoute komen we nog langs het kasteel Schouwbroek, verder langs de Van Vlaenderenmolen door de Kalevallei terug naar Lovendegem. Goed voor  42 km pure nature.

Kasteel van Lovendeghem

Van Anna Paulowna naar Santiago de Compostela

Luus van den Berg Mulder en Martien van den Berg gaan fietsen heen en terug naar Santiago de Compostela. Het is de bedoeling om op 1 mei 2006 te vertrekken. Op 4 mei wijken ze even af van hun route en komen Luus en Martien naar Gierle en zullen ten huize Pedro overnachten…

Hier laat ik Luus en Martien aan het woord, hun motivatie, hun gedrevenheid en hun doel…je kan het hier onder lezen en wij zullen ze volgen, 5000 km lang…ook een onderdeel van Pedro’s mentale voorbereiding voor zijn tocht.

“Voor velen een begrip maar hoe komt iemand er toe om te voet of per fiets daar naar toe te gaan. Het is een natuurlijk een grote uitdaging, je weet niet waar je onderweg voor komt te staan. Is het mooi of slecht weer, en houd je het wel vol. Ook willen wij deze tocht doen uit dankbaarheid omdat wij het hier zo goed hebben, en niet alles zo vanzelfsprekend gaat worden. Ook is het een oude route dus er valt cultureel vast veel te beleven zoals oude steden en mooie kerken bekijken. Wij wilden onze fietstocht koppelen aan een goed doel, en gingen ons daar goed in verdiepen. Het goede doel werd de gehandicapte kinderen in het plaatsje Livno in Bosnië. Als we in Santiago de Compostela zijn aangekomen is het de bedoeling na een rustdag door te rijden naar Cabo Fisterra. Het ligt ongeveer 120 km verder aan Atlantische kust op het meest westelijke punt van Spanje. Van daar pakken we dan de terugroute op.”

En de voorbereiding?

“Wij hebben er nu al zin in. Ondanks kou, wind, regen en zelfs sneeuw zijn we al volop bezig met de voorbereidingen en trainingen.

De fietsen die we hiervoor gebruiken zijn randonneurs, dit zijn echte pakezels die wel een stootje kunnen hebben, het zijn handgemaakte maatfietsen van het merk Vittorio. Op deze fietsen plaatsen we dan per fiets vier waterdichte tassen van het merk Vaude. Twee bij het voor- en twee bij het achterwiel. We nemen per fiets ongeveer 22kg mee. Inclusief tent en demontabele aluminium stoeltjes. Wij overnachten zoveel mogelijk in een drie persoons tentje die we eind 2004 aangeschaft hebben, en koken ons eten op een benzinebrander.

Er zijn boekjes te koop waarin de route staat beschreven. Ondanks dat de route regelmatig kleine wijzigingen ondergaat, hebben we toch deze boekjes aangeschaft. Ook in deze boekjes staat waaraan je moet denken als je zo'n tocht onderneemt. Verder staan er diverse adressen in waar je informatie kunt krijgen. Daarnaast maakt het lezen van de boekjes je bijzonder nieuwsgierig.

Deze boekjes bestaan uit drie delen en zijn geschreven door Clemens Sweerman.”

Dat zijn dus ook de boekjes die Pedro hanteert om de route uit te stippelen…

Deel 1: Haarlem via Breda naar Tours ( 860 km. Vanaf Breda 749 km.

Deel 2: Tours naar Dax (650 km)

Deel 3: Dax naar Santiago de Compostela (1023)

“De terugweg gaat over de Cantabrica Route, deze gaat door Noord-Spanje terug naar Pamplona, aansluitend op de Roeland-pas over de Pyreneeën. Vandaar naar Dax en verder langs de kust, bij Royan richting Tours, Compiène, Noyon. Bij Flavy-le-Marnel (even voor St. Quentin) vervolgen we dan een eigen route naar Forrières in België, hier vandaan richting Leuven en volgen hier de lange afstandroute LF2 naar Amsterdam. Hier pakken we de LF 7 op naar Schoorl (NH).”

Mag ik jullie alvast en goede start toewensen voor maandag 1 mei…en tot donderdag bij Pedro.

PieterVé

Hageven -Plateaux in Neerpelt.
Het gebied ligt op de overgang van de droge zandgrond naar het vochtige beekdal van de Dommel. Op Vlaams grondgebied bevinden zich langs de Dommel vijvers en vennen. Heide en bos bevinden zich vooral op het hoger gelegen Plateaux in Nederland. In het gebied kan de wandelaar getuige zijn van een ingenieus bevloeiingssysteem dat werd uitgedacht om de in cultuur gebrachte gronden met Maaswater te irrigeren, de zgn. vloeiweiden. Dat Maaswater, aangevoerd via het Kempisch Kanaal, bemestte het land met kalk en voedingsstoffen. Een netwerk van sloten en grachten bracht het water tot diep in de weilanden, terwijl het overtollige water langs lager gelegen kanaaltjes weer wegvloeide. Er werd een alpenzadenmengsel ingezaaid, met kruidenrijke, geurende hooilanden als resultaat. Door de opkomst van de kunstmest geraakte dit systeem in onbruik. Omdat er meer behoefte was aan hout (o.a. voor lucifers en klompen) werden de weiden met populieren beplant. In 1983 heeft Natuurmonumenten 13 ha van deze cultuurhistorisch en natuurlijk waardevolle vloeiweiden in ere hersteld. De populieren zijn grotendeels gekapt en de aquaducten gerestaureerd. Opnieuw vloeit het Maaswater over de weiden. De bloemenpracht met o.a. brede orchis en herfsttijloos is na al die jaren gewoon weer opgekomen. (info: natuurpunt)

Wandelingen:
Natuurleerpad (groen): 1,6 km - startplaats aan bezoekerscentrum De Wulp; Vloeiweidenpad (rood): 4,5 km - vertrek aan de werkschuur in Nederland; Boomleeuwerikpad (geel): 6 km - vertrek aan de Borkelse brug;
Verkeerde-lieve-Heerpad (paars): 6 km - startplaats aan bezoekerscentrum De Wulp;
Tweelandenpad (blauw): 8,5 km - vertrek aan de werkschuur in Nederland.

Hageven-Plateaux (foto: pvdh)

Miljoenen Japanners willen deze periode in de parken zijn. En waarom?  Ze willen alleen maar onder een bloeiende kerseboom zitten.
De "Sakura" / kersenbloei, is een hoogtepunt in de Japanse traditie, het brengt veel geluk als men onder zo'n pracht zit.

De Kersenbloei duurt ca. twee weken, in de Japanse traditie is het een teken van, hoe snel het leven vergaat, in de middeleeuwen was het ook voor de Samurai het symbool voor hun ridderstand, altijd bereid om te sterven voor het goede doel.


Buurmans kersenbloesem...