week

Computer

Vandaag geen pen

Maar de vingers

Zij schrijven op het toetsenbord

Totdat er een vinger

Hier of daar er moe van wordt

Schrijven is iets dat komt uit je hoofd

En deze stoot het door naar je vingers

In het hoofd speelt zich veel af

Soms word je suf en een beetje maf

Dan neem je even rust

Totdat je vingers hier en daar het papier kust

Want met je computerpapier

Breng je het gewoon hier

Op een plaats buiten je huis

Ja, het is ook een soort van spreekbuis

Maf zijn is soms ook wonderlijk

Je kunt zo maar even naar buiten treden

Iets vertellen over heden of verleden

Ja, zo ruisen de vingers vrolijk voort

Het computergebeuren is soms een fijn oord

Je neemt rustig plaats op een stoel

En daar bereik je een schrijversdoel!

Ja, het digitale leven is ook wel Cool

Dit is taal van deze tijd men weet wat ik bedoel!

 


Mijn pen is heel tevreden
Hij schrijft over heden en verleden
Of verleden en heden
Hij doet wat ik beveel
Niets is mijn pen teveel
Hij schrijft totdat de inkt op is
En schrijft hij een keertje mis
Omdat ik mij vergis
Dan zegt hij, dat geeft niks
Ik doe het nog wel een keer over
Schrijffoutjes hoeven niet in de oven
Broodjes die worden bruin gebakken
Maar foutjes hoef je niet van te schrikken
Een pen behoeft alleen maar een pennenlikker
Ja, daar was al een foutje
Ik schreef pennennikker
Dit wilde ik even verklikken
Dat is zoiets als je vingers over een foutje aflikken!

Wie meer begeert
Dan hij verkrijgen kan,
Al was hij ook de rijkste man
Is armer dan die tevreden leeft
Met wat hij heeft

Winter

De winter is nog in het land

De sleeën en schaatsen zijn nu aan de kant

De wintersporters zijn nu op reis

En genieten in het verre van sneeuw en ijs

Daar hoor je ze niet dat het vervelend is

Dat het winter en koud is

Daar viert men zoals vele keren

De wintersport met slee en skiën

En daarna maken ze vaak gebruik

Van een stevige warme kruik

Een kruik in de vorm van een wijntje of een borrel

Zoals dat altijd de gewoonte is

Het après-ski!

Eigenlijk moeten al deze mensen over de knie

Als het maar verstrooiing geeft

Dan lijkt het wel of het kindmens leeft!

Terwijl het nog winter is

En moeder het lentekleedje knipt

Daarna de naadjes stikt

Met naald en draad

Voor een nieuw gewaad

Dan is het lentekleedje klaar

Wanneer het zonnetje gaat schijnen

Dan zijn de hartjes blijde

En hoeven we niet meer aan kou te lijden

In de winter zijn we meestal wel blijde

Als de sneeuwman geweest is

Maar tussen sneeuw en lente

Is het een nare overgangstijd

Maar alles komt zo op z’n eigen tijd

Schaar

Wat naar

Mijn naam is schaar

En wat doe je daar?

Je knipt soms draadjes door

of er wordt een plaatje geknipt

Dat moet wel stipt

Anders zie je hapjes in het papier

En dat geeft niet zoveel plezier

Zo begint nu schaar

Met een nieuw blogje…nietwaar!

Het schrijfgerei waar je van afhankelijk bent als je een blog begint!