Categorie: versjes

Aan de nacht zijn we ontkomen

Aan de nacht zijn wij ontkomen,
aan de vuist van de despoot,
aan het diensthuis van de duivel,
aan het duister van de dood.

Aan de nacht zijn wij ontkomen,
aan de leeuw die heeft gebruld,
aan de vloedgolf van de zonde -
aan het vuilnis van de schuld.

Aan de nacht zijn wij ontkomen,
aan de woede der woestijn,
aan de dreiging van de dromen
nooit en nergens thuis te zijn.

Aan de nacht zijn wij ontkomen,
aan de plaag van het gericht -
laat de wijn van vreugde stromen
Pasen! Kanaän in zicht!

Ds. A.F. Troost

Als de sneeuwklokjes bloeien
Komt de lente, komt de lente
In de weide, de lammetjes stoeien
Is 't voorjaar in 't verschiet
En we voelen ons blij
Als de vogels zo vrij
Koning winter is vergeten
Als de sneeuwklokjes bloeien
Zingen wij het lentelied

Zing van 't voorjaar, zing van mei
Koude en winter zijn gauw voorbij
Fluit met de vogels, en zing met ons mee
Want eindelijk komt de lentefee

Kom lieve lente, wacht niet te lang
Door bos en velden klinkt al ons gezang
Heel ons verlangen richt zich op jou
Toe, mooie lente, verjaag de winterkou

En we voelen ons blij
Als de vogels zo vrij
Koning winter is vergeten
Als de sneeuwklokjes bloeien
Zingen wij het lentelied

 


Mijn pen is heel tevreden
Hij schrijft over heden en verleden
Of verleden en heden
Hij doet wat ik beveel
Niets is mijn pen teveel
Hij schrijft totdat de inkt op is
En schrijft hij een keertje mis
Omdat ik mij vergis
Dan zegt hij, dat geeft niks
Ik doe het nog wel een keer over
Schrijffoutjes hoeven niet in de oven
Broodjes die worden bruin gebakken
Maar foutjes hoef je niet van te schrikken
Een pen behoeft alleen maar een pennenlikker
Ja, daar was al een foutje
Ik schreef pennennikker
Dit wilde ik even verklikken
Dat is zoiets als je vingers over een foutje aflikken!

Wie meer begeert
Dan hij verkrijgen kan,
Al was hij ook de rijkste man
Is armer dan die tevreden leeft
Met wat hij heeft