Naar de inhoud

Eenvoud siert

You'll never walk alone
akke.beakke.be




Mijn blogdeurtje staat altijd open, voor ieder die me weet te apprecieren,
 voor WIE ik ben, niet voor WAT ik ben.


Nena- 99luft Balons


Nena- 99luft Balons

Klik op de foto om haar te beluisteren






Gabriele Susanne Kerner (Hagen, 24 maart 1960) is een Duitse zangeres die als kind al Nena werd genoemd. Nena is een verbastering van niña (meisje), dat Kerner opvatte als 'nena' toen ze met haar ouders op vakantie was in Spanje. De gelijknamige band Nena scoorde grote hits in de jaren '80 met onder andere 99 Luftballons en Irgendwie, irgendwo, irgendwann. In 2002 maakte Nena zelf als soloartieste een comeback.

Het bekendste nummer van de band Nena is 99 Luftballons uit 1983, dat in onder meer Nederland een nummer 1-hit werd. Hoewel er een Engelstalige versie van bestaat die in het Verenigd Koninkrijk op 1 kwam, was het de Duitstalige versie die de Amerikaanse top haalde. In Duitsland was Nur geträumt in 1982 hun eerste hit.

In 1989 begon Kerner een solocarrière onder de naam Nena. In 2003 scoorde ze samen met Kim Wilde in een groot deel van Europa een hit met Anyplace anywhere anytime, een tweetalige remake van Irgendwie, irgendwo, irgendwann en Anyplace, anywhere en anytime uit 1984.

In 2002 werden liedjes als Leuchtturm en 99 Luftballons geremixt tot nieuwere versies. Het album "Nena feat. Nena" werd een groot succes en verkocht alleen al in Duitsland ruim 1 miljoen exemplaren.

Hoewel Nena een aantal grote internationale successen heeft gehad, is zij vooral een fenomeen in Duitsland. Sinds haar doorbraak in 1982 is Nena altijd in de Duitse schijnwerpers gebleven: als zangeres, actrice, presentatrice, songwriter en (kinderboeken)schrijfster. Tegenwoordig is ze weer fulltime bezig met zingen.

In Duitsland kwam in 2005 haar autobiografie Nena: willst du mit mir gehn uit, die zij samen met Claudia Thesenfitz schreef.

Nena heeft wereldwijd meer dan 25 miljoen albums verkocht.



Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door kunta kinte om 19:09 Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

Jeske 2 november 2012 om 07:20

Hugo lieve groetjes op deze dag :lol:

Image Hosted by ImageShack.us

Tik tak doet de klok de dag staat op zijn kop.
Alles moet vlugger gaan
Tik tak doe de klok
Ik doe het langzaam aan
en kijk naar de natuur dat is pas leven,
zonder klok en puur natuur
Nog een fijne vrijdag
geniet van het leven
Liefs en knuffel van ikke

 Image and video hosting by TinyPic
steffie28 oktober 2012 om 18:26

mateke


Vlug ff binnen en terug weer weg maar niet zonder dit hier achter te laten…. wens je nog een

zondagavond.jpg

Hartje27 oktober 2012 om 17:19

lang geleden hugo

maar wou toch even bij de oude blogmaatjes binnenspringen om te zien hoe het hen vergaat.. was gewoon weer fijn om alles te lezen en te beluisteren... pure nostaligie sommige dingen...
een fijn weekend en tot later
Marina

Photobucket
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Willem Vermandere-Blanche en zyn peird


Willem Vermandere-Blanche en zyn peird

Klik op de foto om hem te beluisteren





Willem Vermandere (Lauwe, 9 februari 1940) is een Vlaams kleinkunstenaar, schrijver, dichter, beeldhouwer, levensfilosoof, zanger, gitarist en schilder.

Vermandere zingt steevast in zijn West-Vlaamse dialect. Zijn bekendste nummers zijn Klein ventje van Elverdinge, Lat mie maar lopen, Als ik zing, Blanche en zijn peird, Bange blankeman, Duizend soldaten, La Belle Rosselle en Ik plantte ne keer patatten.

Willem Vermandere werd geboren in 1940 in Lauwe, een deelgemeente van Menen. Hij groeide op in muzikale sferen tussen moeders keuken en de werkbank van vader-wagenmaker-klarinettist. Hij stapte zelf al heel vroeg mee in de dorpsharmonie Sint-Cecilia. Willem leerde Grieks en Latijn, maar was meer geboeid door de gitaar. Ook tekende hij zijn kladschriften vol ventjes en karikaturen van zijn leraren[bron?]. Later begon hij melodietjes te componeren en zette gedichtjes op muziek. Op latere leeftijd studeerde Vermandere godsdienstwetenschappen te Gent en gaf hij drie jaar les in Nieuwpoort. Hij beschouwt zichzelf eerder beeldend kunstenaar dan muzikant.

In de jaren 60 werd Vermandere vooral bekend door zijn kleinkunstliedjes in het West-Vlaams over de dagelijkse dingen, zijn Westhoek en de verschrikkingen van de Grote Oorlog. Soms worden zijn liedjes kritisch over de maatschappij en de kerk. Zijn optredens zijn een afwisseling van luchtige en doodernstige, droevige en levenslustige liedjes en muziek en worden doorspekt met zijn typische spitse 'vertellementen'.

Hij maakte acht langspeelplaten en even zoveel cd's. Zijn vaste kompanen zijn Freddy Desmedt (fluiten en klarinet) en Pol Depoorter (gitaren en mandoline).

In 1993 schreef Vermandere het lied "Bange Blanke Man", een lied over multiculturaliteit. Veel aanhangers van de partij Vlaams Blok protesteerden tegen het nummer. Vermandere ontving dreigbrieven en tijdens de 11 juli-viering op de Brusselse Grote Markt in 1992 werd hij bekogeld met projectielen door Vlaams Blok-militanten[1].

In 2000 werd hij omwille van zijn diverse kunstactiviteiten ereburger van Veurne; hij woont er in de deelgemeente Steenkerke. Vermandere eindigde in 2005 op nr. 115 tijdens de Vlaamse versie van de verkiezing van De Grootste Belg. In 2010 bracht hij op z'n 70ste verjaardag een nieuw album genaamd Alles gaat over uit. Hij stond daarmee 14 weken genoteerd in de Ultratop 100 albums met een hoogste notering op nummer 6.

Op 20 april 2012 was hij te zien in het Sportpaleis te Antwerpen als centrale gast van Nekkanacht 2012. Als gastmuzikanten waren Liesbeth List, Yevgueni, de Vaganten, Stoomboot, Raymond van het Groenewoud, Mustafa Avsar, Mira, Axl Peleman en A la Rum.


Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door kunta kinte om 15:56 1 reactie Reageer op dit bericht

De vriendschap van een hond




http://oi46.tinypic.com/u7lv4.jpg


De vriendschap van een hond
is vriendschap voor het leven
ben je verdrietig
dan kijk hij je met zijn trouwe ogen aan
alsof hij zeggen wil
ik zal altijd naast je staan
als je dan weer vrolijk bent
dan kwispelt hij met z`n staart
en blaft alsof hij zeggen wil
dat hebben we weer voor elkaar
zo een vriendschap is een wonder
een wonder om te beleven
zo een vriendschap
kan geen mens je geven


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door kunta kinte om 17:31 1 reactie Reageer op dit bericht

Elbow - Grounds For Divorce


Elbow - Grounds For Divorce

Klik op de foto om hun te beluisteren






Elbow is een muziekgroep uit Manchester, bestaande uit zanger Guy Garvey, pianist Craig Potter, bassist Pete Turner, drummer Richard Jupp en gitarist Mark Potter. De groep werd opgericht in 1991. In 2001 werd hun eerste album uitgebracht en in 2003 hun tweede, dat zeer goed werd ontvangen. De groep is nu een band met groeiende populariteit, zoals te zien is aan de hitnoteringen van hun derde en vierde album. De muziek van Elbow bestaat uit goed gefundeerde muzikale landschappen met daar overheen de dragende stem van de zanger Guy Garvey. In 2008 kreeg Elbow de Mercury Music Prize voor hun album The Seldom Seen Kid en in februari 2009 de Brit Award voor de beste Britse band. Eind september 2010 kondigde de band op haar site aan de opvolger van The Seldom Seen Kid begin 2011 uit te zullen brengen. Op 22 december maakte de band bekend dat deze opvolger Build a Rocket Boys! gaat heten, en op 7 maart zal uitkomen. De eerste single zal Lippy Kids zijn. Dit nummer bezorgde hen hun eerste Top 40 hit in Nederland. Het nummer kwam tot nu toe tot de 29ste positie in de lijst.



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 11:51 1 reactie Reageer op dit bericht

John Lennon - Give Peace A Chance


John Lennon - Give Peace A Chance

Klik op de foto om hem te beluisteren






John Winston Lennon MBE (Liverpool, 9 oktober 1940 – New York City, 8 december 1980) was een Engels popmusicus, vredesactivist en oprichter van de Liverpoolse groep The Quarrymen, die later bekend werd als The Beatles. Samen met Paul McCartney, George Harrison en Ringo Starr had Lennon met deze groep een belangrijke rol in de popmuziek.

Ook als solist maakte hij (gedeeltelijk samen met zijn vrouw Yoko Ono) een bloeiende carrière door, waarmee hij bekend werd als één van de belangrijkste gezichten van de hippiebeweging. Naast zijn muzikale en culturele bijdrage leverde Lennon ook politieke en filosofische inzichten als vredesactivist en vrijdenker. Het nummer Imagine geldt hiervan als bekendste en duidelijkste voorbeeld.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 00:00 Reageer op dit bericht

Geluk schuilt in kleine dingen...


Geluk schuilt in kleine dingen...


http://img81.imageshack.us/img81/6378/img5168ss0.jpg


Kleine waterdruppels, 
kleine korrels zand, 
vormen saam de trotse zee
en het stille strand.

Kleine liefdedaden, 
woordjes stil en zacht, 
hebben vaak in 't kleinste huis, 
het grootst geluk gebracht.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 18:19 1 reactie Reageer op dit bericht

Bread - Guitar Man


Bread - Guitar Man

Klik op de foto om ze te beluisteren






Bread is een band uit Los Angeles, Californië. Zij zijn eigenlijk de grondleggers van een destijds nieuw genre binnen de popmuziek: softrock (superromantische liedjes).

Gates, Griffin en Royer formeren de groep in 1968 en tekenen een contract bij Elektra Records. Ze hebben eerder samengewerkt in een band The Pleasure Fair. Hun album Bread verschijnt in 1969 met sessiemuzikant Jim Gordon achter de drums. Bij de opnamen van het tweede album On The Waters komt Botts de gelederen versterken. Als begeleidende single wordt echter een track van Bread heropgenomen: "It Don't Matter to Me". Na album nummer 3 verlaat Royer de groep en wordt opgevolgd door Larry Knechtel, ook al een studiomuzikant; hij blijft permanent bij de groep. Ondanks het succes dat de band heeft ontstaat er wrijving tussen Gates en Griffin. Alle singles, die Elektra uitgebracht heeft zijn composities van Gates en dat steekt bij Griffin, die een fifty-fifty verdeling wil.
Bij de opnamen voor het 6e album slaat de vermoeidheid toe. Het lange toeren, tijden van opnemen en de spanningen tussen Gates en Griffin leiden uiteindelijk tot de uiteenval van de groep. Gates en Griffin beginnen beide een wisselende solocarrière.
In 1976 komen ze op aandringen van Elektra Records weer bij elkaar en er ontstaat zowaar een nieuw album: Lost without your love. Uiteraard gaat het weer gepaard met flinke verkopen van de singles van het album en het album zelf. Er volgt nog een tournee ter promotie, maar dan is de koek op.




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 14:46 Reageer op dit bericht

Bob Dylan - Lay Lady Lay


Bob Dylan  - Lay Lady Lay

Om hem te beluisteren druk op de foto







Bob Dylan, geboren als Robert Allen Zimmerman (Hebreeuws: Shabtai Zisel ben Avraham) (Duluth, Minnesota, 24 mei 1941) is een Joods-Amerikaans popmusicus. Hij wordt beschouwd als een van de grootste songwriters van Amerika. Veel mensen beschouwen hem als de eerste singer-songwriter. Hij heeft een oeuvre bij elkaar gespeeld dat op één lijn wordt gesteld met dat van Stephen Foster, Irving Berlin, Woody Guthrie en Hank Williams, die deel uitmaken van het Amerikaanse culturele erfgoed.

Dylans carrière begon in het midden van de jaren vijftig, nog in zijn middelbare schooltijd. Zijn muzikale en literaire faam zijn sindsdien uitgegroeid tot een welhaast filmisch en opstandig, maar ook onwillig boegbeeld van de onrust in de Amerikaanse samenleving. De beweging voor de burgerrechten kende geen beter volkslied dan zijn song Blowin' in the Wind (1963). Miljoenen jongeren omarmden The Times They Are A-Changin'.

Vaak wordt aan Dylan de verdienste toegekend het normale recept van simpele teksten in de popmuziek te hebben verheven naar het niveau van politiek-sociaal commentaar, en naar een complexe weergave van een actueel levensgevoel. Hiertoe introduceerde hij beeldspraak, 'stream of consciousness' (bewustzijnsstroom, een literaire techniek), losse gedachten en invallen, soms op absurdistisch-komische wijze. Dylans teksten onttrekken zich aldus vaak aan een eenvoudige omschrijving of uitleg. Polyinterpretabele teksten (teksten die op meerdere manieren geïnterpreteerd kunnen worden) waren tot dan in de popmuziek onbekend. Dylans songteksten en zeer eigen muziekopvatting hebben grote invloed gehad op de ontluiking van de popmuziek in de jaren zestig.

De tekstuele vernieuwing was te danken aan Dylans brede belangstelling voor de rijke tradities van het Amerikaanse lied, van folk en country/blues tot rock-'n-roll en rockabilly, tot aan Keltische balladen, zelfs jazz, swing en Broadway.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 10:38 Reageer op dit bericht

Een spiegel voor het gevoel




http://oi47.tinypic.com/2mx1n6h.jpg


In een tijd van Liefde en Haat....

Zijn soms woorden loos...

Blijkt respect niks waard...

Zonnestralen heel erg broos....

Tijden nodig om na te denken.....

Een spiegel voor het gevoel....

Wederom Liefde kunnen schenken....

Heeft dat dan nog een doel?

Ja...want na de weg der groei....

Zijn er ook echte mensen in het bestaan...

Staat  jouw levensboom wondermooi in bloei...

Door voor het gevoel te gaan!


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:28 Reageer op dit bericht

Fleetwood Mac - Don't Stop


Fleetwood Mac - Don't Stop

Klik op de foto om hun te beluisteren






Fleetwood Mac is een oorspronkelijk Britse band, opgericht door Peter Green (zang, gitaar en mondharmonica). Oorspronkelijk bestond de band uit Peter Green en Mick Fleetwood (drums), Jeremy Spencer (gitaar) en Bob Brunning (bas). Fleetwood Mac begon als bluesband en heette oorspronkelijk Peter Green´s Fleetwood Mac. In eerste instantie is John McVie bij de Bluesbreakers gebleven maar heeft in een later stadium Bob Brunning vervangen. Na het vertrek van Peter Green bleef de naam Fleetwood Mac. Mick Fleetwood en John McVie zijn dan ook de constante factor in de groep gebleven. De groep evolueerde in de loop der jaren tot een popgroep met steeds wisselende bezettingen. In Nederland  en België  zijn ze vooral bekend door hun hits als Go Your own Way, Dreams, Everywhere en Little Lies.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:23 1 reactie Reageer op dit bericht

Luisteren is meer dan horen.




http://oi47.tinypic.com/25psuix.jpg


Luisteren is meer dan horen.
Een mens die kan luisteren.
Iedereen wil zo iemand ontmoeten.
Aan hem kan je vertellen
over je dagelijkse leven.
Je grote en kleine problemen.
Hij deelt in je vreugde en verdriet.
Je bent gelukkig als er echt
 iemand naar je luistert.
Luisteren is tijd durven te verliezen.
De ander laten uitpraten.
Geen oplossing kunnen geven,
maar stapvoets met de ander op weg gaan.
Niet jouw tempo opdringen,
maar het zijne volgen.
Niet jouw antwoord geven,
maar het zijne laten vinden.
In het luisteren ervaart de ander
dat je van hem houdt.
Met zijn onmacht, zoeken en tasten.
Wie durft luisteren voelt
niet meer de dwang
om de ander te verlichten.
Maar begint te geloven dat
"luisteren" zelf al licht is.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 14:57 Reageer op dit bericht

Paul Weller - Broken Stones


Paul Weller - Broken Stones

Klik op de foto om hem te beluisteren





John William Weller (Paul Weller; Woking Surrey), 25 mei 1958) is een Brits muzikant en zanger. Hij werd bekend met de bands The Jam en The Style Council, alvorens vanaf begin jaren negentig als solo-artiest aan het werk te gaan. Sindsdien staat Weller bekend als een van de meest geliefde en invloedrijke artiesten van Groot-Brittannië.

Weller groeit op als zoon van Ann (schoonmaakster) en John Weller (taxichauffeur, amateurbokser, bouwvakker); hoewel hij het niet breed heeft zetten z'n ouders alles op alles om hem te geven waar hij om vraagt. Als tiener ontdekt Weller The Beatles en raakt hij geïnteresseerd in de Modcultuur.

In zijn Style Council-periode deed Weller steeds verwoedender pogingen om het Jam-imago af te schudden met als gevolg dat hij niet alleen zijn fans kwijtraakte maar ook zichzelf. In 1990, wanneer hij voor het eerst in dertien jaar zonder platencontract zit keert hij noodgedwongen terug naar zijn roots. Hij luistert weer naar de muziek uit zijn jeugd maar ook naar artiesten als Neil Young, Van Morrison en Steve Winwood in diens Traffic-periode.

Deze "mannen met baarden", die hij jarenlang heeft verafschuwd, inspireren hem om weer liedjes te schrijven op de akoestische gitaar; de eerste resultaten worden vanaf november 1990 in de kleine zalen ten gehore gebracht met de Paul Weller Movement (waarvoor ex-Councildrummer Steve White weer in dienst wordt genomen). Het tekort aan solomateriaal wordt opgevuld met enkele Jam- en Council-nummers.

In 1991 verschijnt de eigen beheer-single Into Tomorrow met op de B-kant het van Modernism afkomstige That Spritual Thing. Weller is er zich van bewust dat geen enkele grote platenmaatschappij zich naar zijn voorwaarden zal schikken, maar als hij in november door Japan toert krijgt hij het zakgeld toegediend om er zijn eerste solo-album van op te nemen...

Op 24 april 2009 verliest Weller zijn vader die meer dan 30 jaar z'n manager is geweest. In april 2010 komt het album Wake Up The Nation uit, waarop ook Bruce Foxton een nummer meespeelt.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 16:33 Reageer op dit bericht

Isaac Hayes - Shaft


Isaac Hayes - Shaft

Om shaft te beluisteren druk op de foto






Isaac Lee Hayes (Covington, 20 augustus 1942 – Memphis, 10 augustus 2008) was een Amerikaans soul- en funkmusicus en acteur. Isaac Hayes kreeg vooral grote bekendheid met de soundtrack Theme from Shaft voor de blaxploitation-film Shaft uit 1971. In latere jaren kreeg hij bekendheid bij een nieuw publiek door zijn stem te verlenen aan het karakter Chef in de animatieserie "South Park".

Isaac Hayes verloor op vrij jonge leeftijd zijn ouders, waarna hij werd opgevoed door zijn grootouders. Op zijn vijfde werd hij lid van het kerkkoor, waarna hij piano, orgel en saxofoon leerde spelen. Op een gegeven moment verhuisde de familie naar Memphis, waar hij speelde in enkele weinig succesvolle en voor korte tijd bestaande R&B-groepen als Sir Isaac and the Doo-Dads, the Teen Tones en Sir Calvin and His Swinging Cats. In 1962 maakte hij zijn eerste opname.

Al snel speelde hij saxofoon bij the Mar-Keys, waardoor hij kwam te werken voor Stax Records. Bij Stax schreef hij samen met David Porter een serie hits, waaronder de soulklassieker "Soul Man" van Sam & Dave, alsmede enkele nummers voor Carla Thomas en Johnnie Taylor.

In 1967 kwam zijn debuutalbum als soloartiest uit, Presenting Isaac Hayes, opgenomen vlak na een wild feest. Het eerste album was een redelijk succes, maar het was zijn tweede album, Hot Buttered Soul uit 1969, dat de grote doorbraak betekende. De muziek op Hot Buttered Soul was vrij lange, funky, sensuele soulmuziek en werd een groot commercieel succes. Met dit album vestigde hij een herkenbaar imago, bestaande uit zijn voorliefde voor donkere zonnebrillen en gouden sieraden, een imago dat veel later zijn navolging zou vinden in de gangsta rap.

Met de filmmuziek voor Gordon Parks' film Shaft (1971) had Hayes zijn grootste succes te pakken. De met een orkest ondersteunde funky grooves van de film sloegen enorm aan en zowel de soundtrack als de single Theme from Shaft werden grote hits. Hayes werd genomineerd in de twee muziekcategorieën van zowel de Golden Globes als de Oscars en mocht zowel de Golden Globe voor Beste filmmuziek als de Oscar voor Beste liedje (voor "Theme from Shaft") mee naar huis nemen, de eerste keer dat een Afro-Amerikaanse componist deze prijs won.

In 1975 had Hayes Stax verlaten om zijn eigen label op te richten, Hot Buttered Soul Records. Na een aantal teleurstellende albums kwam Hayes in 1977 weer terug met de LP A Man and a Woman, die hij samen met Dionne Warwick opnam.

Vanaf de jaren zeventig liet Hayes zich ook vaker zien als acteur, eerst in blaxploitation-films, later ook in andere rollen. Zo was hij in 1974 te zien in Truck Turner (zijn enige hoofdrol in een film), in 1981 in Escape from New York en in 1988 in I'm Gonna Git You Sucka!.

In de jaren negentig bekeerde Hayes zich tot Scientology. Ook sprak hij de stem in van de schoolkantinehouder Chef in de populaire animatieserie "South Park". Hoewel de rol slechts bedoeld was voor één aflevering, werd Chef zo populair dat hij een regelmatig terugkerend personage werd. "Chocolate Salty Balls", een door Hayes ingezongen nummer afkomstig uit de "South Park"-aflevering "Chef's Chocolate Salty Balls", werd in 1998/1999 een wereldwijde hit, die onder andere nummer één werd in het Verenigd Koninkrijk. In maart 2006 gaf Hayes aan zijn medewerking met het programma te willen beëindigen, omdat volgens hem het programma opmerkingen over zijn en andere religies maakt, die getuigen van intolerantie. Hij deed deze uitspraken na een aflevering waarin Scientology en bekende aanhangers van de religie, Tom Cruise en John Travolta, op de hak werden genomen.

In 2002 werd Isaac Hayes opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

Op 10 augustus 2008 werd Hayes op 65-jarige leeftijd dood in zijn huis aangetroffen door zijn vrouw . De doodsoorzaak was niet meteen bekend maar later werd bekend dat Hayes is overleden aan de gevolgen van een beroerte


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 10:45 1 reactie Reageer op dit bericht

The Doors - Riders on the Storm


The Doors - Riders on the Storm

Om ze te beluisteren klik op de foto




The Doors is een Amerikaanse band uit de jaren 1965-1973. De naam is ontleend aan 'The Doors of Perception', de titel van een boek van Aldous Huxley, die op zijn beurt de frase had ontleend aan een gedicht van William Blake: "If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is, infinite".
Omdat de beeldbepalende zanger van de band, Jim Morrison, in de zomer van 1971 overleed, zijn sommigen van mening dat de band met zijn wegvallen ophield te bestaan. The Doors maakten rockmuziek met psychedelische melodieën en poëtische teksten.

De leden van de band schreven hun werk meestal onder invloed van de drugs zoals LSD. In de originele bezetting zagen zes studioalbums het licht. Na de dood van Jim Morrison in 1971 werden nog twee studioalbums met nieuwe nummers uitgebracht, waarop Ray Manzarek en Robby Krieger de zang overnamen. Na bijna 30 jaar kwam het tot een reünie. Onder impuls van gitarist Robby Krieger en keyboardspeler Ray Manzarek, aangevuld met Ian Astbury als vervanger van Jim Morrison, bereisden ze concertzalen onder de naam The Doors of the 21st Century. Drummer John Densmore weigert tot op heden deel te nemen aan een reünie. Zijn opstelling leidde in juli 2005 tot een rechtszaak die hij won. Het gevolg hiervan is dat de band vanaf november 2005 de naam Riders on the Storm draagt. ...


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:26 Reageer op dit bericht

Showaddywaddy - Under The Moon Of Love


Showaddywaddy - Under The Moon Of Love

Om hun te beluisteren klik op de foto






Showaddywaddy was een populaire popgroep in de jaren zeventig en begin jaren '80. De leden komen uit Leicester (Engeland). Ze waren experts in het maken van covers van hits uit de jaren '50 en gingen gekleed als Teddy Boys.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:25 1 reactie Reageer op dit bericht

Santana - Samba Pa Ti


Santana - Samba Pa Ti

Klik op de foto om hem te beluisteren






Santana is een latinrockband die eind jaren zestig is opgericht door Carlos Santana; gitarist, naamgever en de enige constante factor in alle samsntellingen die deze band heeft gekend.

In 1966 richtte Carlos Santana samen met bassist David Brown en toetsenist Gregg Rolie de Santana Blues Band op. Hoewel de band de naam van Carlos Santana droeg (het was van de muzikantenvakbond verplicht om de band naar de muzikale leider te noemen) was het meer een collectief zonder leider. Na verloop van tijd werd de naam ingekort tot Santana en op 16 juni 1968 maakte de band zijn debuut in de Fillmore. In 1969 maakte Carlos Santana zijn albumdebuut op The Live Adventures of Mike Bloomfield and Al Kooper van Mike Bloomfield en Al Kooper.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 15:55 Reageer op dit bericht

John fogerty - Bad Moon Rising


John fogerty - Bad Moon Rising

Klik op de foto om hem te beluisteren






John Cameron Fogerty (Berkeley, Californië, 28 mei 1945) is een Amerikaans singer-songwriter. Hij is vooral bekend als voorman van de rockgroep Creedence Clearwater Revival. Karakteristiek is zijn raspende stem en pakkende gitaar-riffs.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 19:08 Reageer op dit bericht

Hier ben ik geboren




http://oi45.tinypic.com/2mxlr1t.jpg


Het is ergens in de Vlaanders
tussen de mooie eenvoud van de velden
ligt er het kleine dorpje
waar ik ooit de vriendschap vond
Ik werd bekoord door al het mooie
wat de natuur te bieden heeft
Schitterend is al z'n glorie
daar waar ik ooit mijn hartje bond
Het boerenleven tiert er welig
daar waar de tijd had stil gestaan
geen chaos van het drukke leven
de straatjes zijn er romantisch rustig
Het plekje ergens in de Vlaanders
waar elke morgen de mensen groeten
daar heb ik mijn rust gevonden
daar voel ik mij blij en lustig
In de vroegste ochtenduren
als de nevel de vlakten vergrijst
als ik en jij daar samen wandelen
langs beekjes omzoomd met waterstruiken
Waar een toonbeeld wordt gezet
hoe het leven eigenlijk kan
Waar ik,...en jij hier uit de Vlaanders
de eenvoudgeuren kunnen ruiken...


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 12:32 Reageer op dit bericht

Daan - Victory


Daan - Victory

Klik op de foto om hem te beluisteren






Daan Stuyven  is een Belgische singer-songwriter en muzikant , geboren  24 september 1969.


Opgeleid als grafisch ontwerper maar met een onweerstaanbaar geluidenpanorama in zijn hoofd, sloeg Daan de weg van muzikant in.

Hij begon zijn muzikale carrière midden de jaren 80 als ‘backing-vocals’ zanger bij enkele groepen. Hij was de bezieler van de band Citizen Kane waarmee hij het in 1988 schopte tot in de finale van Humo's Rock Rally.

Daarna speelde hij nog in verschillende andere groepen Volt (elektronische muziek) en Running Cow (rock), beide groepen zijn wel regelmatig te horen op Studio Brussel, maar echt succes halen ze niet en de groepen blijven niet lang bestaan.

Vanaf 1999 gaat Daan -naast Dead Man Ray- solo onder zijn eigen naam. Hij brengt zijn debuut-CD uit met de songs die hij tussen zijn verschillende projecten door heeft opgenomen. Dit album krijgt de naam ‘Profools’ mee.

Ondertussen worden zijn kwaliteiten ook opgemerkt door verschillende gerenommeerde Belgische filmproducenten en mag hij zijn kunnen tonen met aardig wat succes. Hij componeerde o.a. muziek voor de films : ‘Verboden te zuchten ‘ van Alex Stockman, ‘Meisje’ van Dorothée Vandenberghe, ‘Un Honnète Commerçant ‘van Philippe Blasband,… Daan ontvangt voor zijn filmmuziek de Jozef Plateau-prijs en werd gevraagd als jurylid voor het filmfestival 2003 te Gent.

In 2002 brengt hij zijn tweede solo-album uit ‘Bridge Burner’. De culthit ‘Swedisch designer drugs’ werd stevig gedraaid op de radio. Terwijl de muziek van Dead Man Ray steeds beklijvender wordt, lijk Stuyvens solowerk steeds nadrukkelijker richting dansbare pop te evolueren.

Daan verhuist van Antwerpen naar Brussel en  werkt  tijdens de winter 2003-2004 aan zijn nieuwe CD ‘Victory’ die gereleased wordt op 26 april 2004.  De single ‘Victory’ bracht Daan uit in februari 2004 en werd een hit.




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:09 Reageer op dit bericht

Meer van Eenvoud siert

↑ Terug naar de berichten