Zondag 11/09/2005: rustdag
Dit gedicht heb ik in eerste instantie voor mijn vrouw geschreven omdat we sinds 1 september 2005 reeds drieëndertig jaar lief en leed delen en nu kunnen genieten, (ondanks de pijn die ik momenteel heb "Reumatoide Artrites" belet mij op dit ogenblik sterk in mijn bewegings vrijheid )van onze kleinzoon en de kleine andere dingen van het leven.
Hier komt mijn gedicht met de ode aan de Liefde:
Liefde
Ik heb ooit in een ver verleden.
De liefde voor het leven, van iemand gekregen.
***
Na al die jaren, met ups, en downs, samen.
Zie ik je nog steeds, even graag alle dagen.
***
Soms zijn ze rooskleurig, soms met regen overladen.
Doch meestal geeft de zon, haar warmte, aan onze liefdesdagen,
***
Al vele jaren van driehonderd vijfenzestig dagen.
Denk ik aan jou, zoals we elkaar, de eerste keer zagen.
***
Als je soms eens denkt, foto’s verbergen onze rimpels niet meer.
Bedenk dan wel, het is niet een foto of spiegel, die jouw werkelijk beeld weergeeft.
***
Maar je liefde en manier van leven.
Dat, doet mij, alle tegenspoed vergeten.
Pierre Vanstipelen
29/08/2005















1 reactie op dit bericht
Gevoelvol ...
Mooi, je weet dat ik me zelf ook af en toe aan schrijven waag. Uitlaatklep? Groeten Bomi