Atelier

Schildersezel met schilderij (aquarelle)  in afwerking en op de achtergrond tegen klembord pastel in afwerking.

Nog een foto van de lichtbak die ook dienst doet als snijplaat.

Hier zie je de Lichtbak met de kast voor atributen ivm. tekenen en schilderen.

Hier zie je de uitschuifbare werktafel onder het dakvenster

Hier zie je de ladenkast geopend.

Hier zie je de ladenkast die verschillende schuiven heeft en die doorloopt onder de schuine wand.

Hier zie je een gedeelte van de schuine wand waar ladenkast , lichtbak en uitschuifbare tafel zijn in ondergebracht. Onder de tafel is een rechtstreekse toegang tot de ruimte achter deze wand waar verschillende zaken die niet rechtstreeks met schilderen te maken hebben zijn ondergebracht.

Tussenruimte met muziekinstallatie

De Bibliotheek ?

Het bureau waarvan ik nog al wat opzoekings werk doe

Een gedeelte van de kasten onder de schuine wand.

Nadat de vorige fase een paar dagen heeft gestaan en ik meer en meer overtuigd raak van de juiste en minder goede elementen ga ik over tot het definitief afwerken.
In dit geval vind ik het portret wat donker en ga ik het gezicht over zijn geheel een lichtere toon geven. Dit doe ik heel voorzichtig en de lichtste kleure krijgen een nog lichtere toon, deze kleur wordt heel voorzichtig over de donkere tonen gewerkt waardoor deze ook wat oplichten. hiermee ga ik door tot ik volledig tevreden ben over het resultaat. Ook aan de kleding en de achtergrond worden nog enkele details toevoegd en dan is het portret klaar.
Nu komt een van de moeilijkste onderdelen van het afwerken namelijk het kiezen van de juiste passe-partoute en kader.
Het kiezen van passe partout en kader is meestal een goed nadenken, wikken en wegen van pro en contra's, welke kleur, de grootte enz.
In dit geval kies ik voor een dubbele passe-partout en een goudkleurige zeer fijne alu-kader.
Waaarom deze keuze?
De lichtste passe-partout is rondom 9 cm breedt en aan de onderkant is hij 11 cm. Ik neem meestal de onderkant iets zwaarder dan de andere zijden omdat door deze manier van werken het portret of de tekening beter "gedragen" wordt.
De bleke kleur gaat in dit geval goed mee met de achtergrond en vult deze perfect aan, tevens doet de kleine donkere(bordeau) passe-partout perfect zijn werk, hij isoleert de de tekening voor een gedeelte van zijn omgeving en hij doet zijn deel voor een mooi geheel te krijgen. Tenslotte kies ik voor een  goudkleurig alu-kader omdat deze kleur iets kouder is dan het portret en zo een zeer goed contrast vormt met het warme rood van de kleding (ook heb ik in dit geval rekening gehouden met de verzuchtingen van de opdrachtgever omdat dit portret diende aan te sluiten bij een reeks andere portretten die reeds aanwezig waren bij de opdrachtgever).
Alvorens de tekening definitief in de kaderen kijk ik nog eerst welke de beste plaatsing (algemene compositie) van het portret is,  hier kies ik om het portret net uit het midden te plaatsen zowel in hoogte als in breedte omdat hierdoor de ogen van het model het meest gaan spreken en je deze ogen je als het ware volgen overal waar je gaat of staat.
De volgende dagen wil ik wat meer uitleg geven over mijn atelier en de materialen die ik gebruik om daarna opnieuw een bespreking van een totaal ander genre te beginnen.

Zoals afgesproken ga ik vandaag iets meer uitleg geven over het weergeven van plooien, licht en schaduwkant in kleding(drapage).Om goed te kunnnen werken dient men van bij de aanvang zich reeds goed bewust te zijn, welk resultaat men op het einde wil bereiken. Het is daarom ook redelijk belangrijk dat men reeds bij het opzetten van de schets duidelijk aangeeft hoe en waar  men de verschillende plooien wil weergeven en van welke zijde het licht komt. Daarom geef ik bij deze tekst nogmaals de schets van waar ik vertrokken ben bij deze drapage.
Mijn theorie over het maken van plooien is als volgt:
- schetsfase: ik teken het geheel in de grondkleur van het te schilderen stuk met inbegrip de verschillende plooien en hooglichten (dwz dat voor een groot gedeelte het werkstuk weergegeven is zoals ik het afgewerkt wil hebben). Een van de voornaamste stelregels daarbij is "hou het eenvoudig."
- eerste fase: hierin zet ik de schaduwkleur op (meestal een contrasterende kleur van het te schilderen voorweerp). Tegen deze schaduw kleur wordt de werkelijke kleur (is niet altijd de lichtste kleur)geplaatst.
-tweede fase: hier werk ik meestal de twee bestaande kleuren (schaduw en lichtere kleur) in elkaar waardoor ik een mooie overgangskleur krijg (minder diepe plooien). Op de plaatsen waar ik diepe plooien wens laat ik de harde lijn tussen licht en donker duidelijk bestaan.
-derde fase: hier zet ik het licht op de schaduw zijde aan (daar waar nodig) en breng ik wat meer schaduw aan op de lichtvlakken.
- vierde fase: bestaat erin alles goed te overlopen en daar waar nodig enkele correcties aan te brengen.
- vijfde fase: dit is de fase waarin ik de verschillende "hooglichten" (dwz de plaatsen waar het licht het felst aanwezig is) aanbreng en uitwerk.
- zesde fase of eindfase: hierin overloop ik het geheel en kijk ik waar er eventueel nog iets gewijzigd te dient worden en zorg ik dat er eenheid is in het geheel van kleuren.
Als ik deze theoretische benadering omzet in het portret van Jurgen dan krijg je volgende werkwijze:
- schetsfase; zie foto bij deze tekst aanwezig, alle plooien zijn reeds aangebracht zonder echt te detaileren, ook zie summier van waar het licht komt.
- eerste fase: het licht komt van rechts (ook het gezicht is zo afgewerkt). Verschillende zeer donkere tinten staan tegen zeer lichte (linkermouw tegen borststuk of diepe plooi rechts onder witte band)
- tweede fase: alles wordt in elkaar gewerkt zodat er een mooie overganskleur is op verschillende plaatsen (goed te zien in rode kleur ter hoogte van de plooien).
-derde fase: licht bijzetten op de schaduw kant en schaduw op de lichte kant, bv de linkermouw krijgt iets meer licht (in het witte vlak langs de diepe plooi van de mouw inzet aan het borststuk). Ook zie je dat het witte stuk op de rechtermouw witter is dan het wit op de linkermouw de reden hiervoor is dat de rechtermouw aan de licht kant zit.
- vierde fase: zie je niet meer maar hierin is alles nog eens op elkaar afgestemd
- vijfde fase: de verschillende hooglichten worden aangebracht zie het wit in het midden van het T-shirt (dit is witterop sommige plaatsen) zie ook op verschillende plaatsen in het midden (meestal het hoogste punt van een plooi) is het rood het helderst.
- zesde fase : alles wordt nogmaals overlopen en hier en daar nogwat bijgewerkt. In deze fase komt het eindresultaat zoals bovenstaande foto.
Dit is natuurlijk een hele uitleg maar ik hoop hiermee aan te geven dat er in een drapage meer werk kruipt dan men denkt en dat men dient te vereenvoudigen omdat dit reeds moeilijk genoeg is en men de aandacht op het gezicht wil houden.
Morgen bekijken we het gehele portret en geven we nog enkele opmerkingen aangaande plaatsing van het model in het vlak en de omlijsting.