Aquarel: "Stro": Fase 1;deel3

Ik moet zeggen dat de antwoorden op de vraag wie deze bekende Vlaming is zeer vlot binnenkomen. Toch wil ik nog eens vragen om uw antwoord in te sturen via de mail want als je het goed antwoord geeft zomaar op mijn blog zal het niet meetellen voor de wedstrijd. Ik doe dit om alles nog een beetje meer geheimzinnig te houden en ook om de geheimhouding tot het laatste moment te bewaren.
Bijzonder goed vond ik de antwoorden van Lya Lenthe die de Kunstenaar Luc Thuymans als kandidaat gaf, ik kan je erbij vertellen als dit de persoon was die ik mocht portretteren dan was ik nog trotser dan nu. Ook de antwoorden als Johan Sauwens (had gekunt), Patrick Dewael, Wilfried Martens zijn binnengekomen maar zijn het niet. Ivan Sonck is ook binnengekomen maar die is het zeker niet.
Tip 3: Ik kan zeggen dat het een man is en dat hij geen baard of snor heeft. 

Een tijdje geleden heb ik een stukje gewijd aan het voorrecht dat mij te beurt viel om een bekende Vlaming te schilderen. In dat stukje, dat je trouwens nog altijd kan terugvinden op mijn blog onder de titel "De dag van mijn leven ", beschreef ik toen wat ik mocht meemaken op onze kennismakingsdag. Het was niet alleen het schilderen van deze persoon die het zo uitzonderlijk voor me maakte maar ook dat er een hele reportage van onze samenkomst en werksessie gedraait werd. Het was inderdaad zo dat er een hele reportagecrew van kanaal50 die dag aanwezig was om een reportage te draaien die later als promotie zou gebruikt worden voor de initiatieven van deze man.
Om alles wat beter te kaderen kan ik zeggen dat er vanaf 13 september een nieuwe interactieve zender bijkomt op internet. Deze nieuwe zender die je kunt terugvinden op www.kanaal50.be zal vanaf 13 september beginnen uit te zenden op internet. En inderdaad dan zal er op deze zender een reportage te zien zijn van wie de bekende Vlaming is maar ook hoe ik te werk ga bij het schilderen van deze gast. Er is namelijk een klein promotiefilmpje gemaakt van de ontmoeting tussen mij en deze persoon maar ook is er een stukje te zien van hoe het portret tot stand komt. De eerste fase bij mij thuis in mijn schildersatelier zal te zien zijn. Het is dan ook met een zekere angst en toch grote verwachting dat ik uitkijk naar deze reportage omdat ik zelf nog niets van deze reportage heb gezien.
Om het voor mij en mijn trouwe bezoekers en natuurlijk lezers van mijn stukjes zal ik telkens een tip van de sluier oplichten en stilletjesaan de bekende Vlaming gaan ontmaskeren op mijn blog. Ik zal dit doen door een elke keer een extra tip te geven en een foto te plaatsen die de persoon iets beter zullen kaderen.  Het is natuurlijk zo dat ik er iets speciaals wil van maken en er een wedstrijdje aan vastknoop. Ik zal nu elke keer via de tip van de dag de kans geven om te raden wie de bekende vlaming is. Iedereen kan meedoen aan deze wedstrijd door via het e-mail formulier op mijn blog de naam van de persoon die hij of zij denkt dat het is die het is door te geven. Er is natuurlijk ook een prijs verbonden aan deze wedstrijd en dat zal, of wat dacht je, een schilderij/tekening zijn van mijn hand, voor hem of haar die weet wie de betreffende persoon is en het aan mij kenbaar maakt via de mail op mijn blog.

DeTip van de dag is: "Het is iemand die zijn sporen reeds verdient heeft op en rond de media wereld".
Ook wil ik nog eens herhalen dat er vanaf 13 september een interactieve zender namelijk kanaal 50bijkomt op het internet en dat je daar ook de reportage over het schilderen van ......;kan zien en dit via deze link www.kanaal50.be .

Vandaag ga ik enkele woordjes schrijven over de verschillende onderwerpen die aan de kapstok hangen. Zoals je kan zien zijn dat een vijftal onderdelen. Het zijn een zak voor vanalles in op te bergen, twee hoeden en twee jassen. Zoals je kan zien heb ik de twee jassen reeds van een kleurtje voorzien en voor alle zekerheid wil ik erbij vermelden wat een soort jassen het zijn. zal ik het hier maar vermelden, ik wil twee regenjassen schilderen. De jas van de donkerste kleur is zo een regenjas die je over je heen hangt als een cape maar dan met een kap aan. Ze worden nog veel gebruikt door fietsers. De andere jas is een gewone alledaagse parka die ik hier wil weergeven in al zijn glorie en met zo weinig mogelijk materiaal . Als je die laatste bekijkt dan kun je goed zien dat ik door drie basisprincipes deze jas zijn vorm gegeven heb. Deze basisprincipes heb ik al eens uitgelegd denk ik maar ik ga ze toch nog eens herhalen. Je neemt een bepaalde kleur (hier is dat nu een licht groen of sapgroen) dat je als basiskleur voor je te schilderen onderwerp wilt nemen. Je brengt deze basiskleur over het hele onderwerp aan, behalve daar waar je de hooglichten wil hebben. Hooglichten zijn zoals je weet de plaatsen waar het meeste licht valt en bij aquarel verkrijg je deze hooglichten door het papier als wit te gebruiken dus daar laat je het papier onbeschildert. De volgende stap is dat je gaat kijken waar je plooien en vouwen wilt hebben (natuurlijk zijn die goed te onderscheiden bij je onderwerp). Voor deze plooien en vouwen weer te geven neem je de basiskleur maar je gaat die iets verdonkeren en je gaat die kleur opbrengen op die plaatsen waar je een plooi wilt hebben. Wanneer je dan weer goed kijkt dan zul je zien dat je vouw of plooi niet overal even donker is. Het is natuurlijk zo dat de plooi het donkerste is op de plaats waar het minste liccht valt. En op die plaats ga je het schilderij weer wat meer verdonkeren doe dit niet meteen vanaf de eerste keer want dan gaat alles veel te donker worden. Want je weet dat je bij aquarel steeds van licht naar donker werkt dit wil zeggen dat je de lichtste plaatsen uitspaart en dan stilletjes aan je aquarel opbouwt naar hetgeen je wilt bereiken.  Dit proces van kijken en afwegen van de verschillende waarden en kleuren ten opzichte van elkaar en ten opzichte van het ganse onderwerp blijf je herhalen tot dat je tevereden bent over het resultaat. Nog een tip gebruik geen puur zwart uit de tube of van het verfnapje om je donkerste kleur te krijgen. Neen vermeng een aantal kleuren in dit geval is dat groen met elkaar en voeg eventueel iets zwart toe tot je een mooie donkere kleur krijgt. Probeer ook nooit meer dan drie kleuren met elkaar te mengen want dan krijg je een vuile kleur. Dit is een kleur die niet meer briljant schittert op je papier tenzij je natuurlijk zelf wilt dat je kleur op die plaats vuil wordt.
De volgende bespreking zal handelen over de strooien hoeden en hun schaduwen op hun omgeving. 

Vandaag een paar woordjes uit de eerste schilderactiviteiten van dit studiewerkje. Zoals altijd heb ik een redelijk uitgewerkte tekening gemaakt en aan de hand van deze tekening ga ik het schilderij verder afwerken. Omdat ik meestal van achter naar voor werk, dat wil zeggen dat ik eerst probeer de achtergrond een eerste laag te geven alvorens de voorwerpen die als blikvanger moeten dienen te schilderen, kan je op de foto goed zien dat ik ook hier niet van deze werkwijze afgeweken ben.
Om het schilderijtje wat kleur te geven en daardoor niet saai te laten lijken, heb ik gekozen voor een redelijk kleurrijkpalet voor deze achtergrond. Tevens heb ik redelijk in het oog springende kleuren gekozen voor deze achtergrond en tevens heb ik de achtergrond onderverdeeld in verschillende stukken die ook een verschillende kleur hebben. Natuurlijk bestaat bij dit soort uitwerking het gevaar dat het geheel als te druk en overdreven gaat overkomen maar dat is een probleem (als het zich zou voordoen) voor later. En natuurlijk kan in zulke gevallen zo'n studiewerkje zijn belang bevestigen.
Nu is één van de eigenschappen van aquarelverf dat ze altijd lichter opdroogt dan dat ze aangebracht wordt en dit is dan ook een eigenschap waar je terdege rekening mee moet houden bij het schilderen. Omdat je bij aquarel de witte hooglichten steeds of zoveel mogelijk uitspaart (dit omdat het papier meestal het witste wit is) heb ik dit ook hier op een paar plaatsen in de achtergrond gedaan. Om nog wat meer variatie in de achtergrond te krijgen heb ik gekozen om het bovenste gedeelte van de muur te schilderen alsof er planken tegen bevestigd waren waardoor dit ook weer wat mogelijkheden tot diversiteit in de afwerking geeft. Ook heb ik reeds een eerste kleurwassing aan de regenjas aan de linkerkant gegeven dit om een tegenbalans te geven tegen de wisselvallige achtergrond. Zoals je nu kunt zien geeft deze eerste kleurwassing reeds een redelijk goed zicht op wat er zich allemaal gaat afspelen op dit eenvoudige schilderijtje. Zoals ik in mijn vorige bespreking reeds zei is dit een zeer alledaags gegeven maar toch kan je met deze eenvoudige alledaagse dingen een heel verhaal vertellen en de toeschouwer boeien. En dit is waar het mij om gaat, namelijk, met eenvoudige onderwerpen die zeer alledaags kunnen zijn een schilderijtje maken dat de toeschouwer boeit en laat nadenken over hetgeen hij te zien krijgt. In mijn volgende bespreking zal ik iets dieper ingaan op de verschillende voorwerpen die aan de kapstok hangen. 

Ik ga vandaag  beginnen met een nieuw schilderij, het gaat geen groot werk worden maar een kleine studieaquarel van onderandere enkele gebruiksvoorwerpen die uit stro gemaakt zijn en vandaar de titel "Stro". Ik zelf draag een hoed en in de zomer is dat een lichtere hoed. Gewoonlijk in de week een goedkoper model dat inderdaad van stro gemaakt is. Ik heb ook een luxe uitvoering dat is een panamahoed maar die draag ik niet alle dagen. Omdat ik een aantal hoeden heb en ik deze ook eens wou schilderen dacht ik waarom geen aquarelletje maken van deze hoeden en daar nog enkele andere zaken bijschilderen zodat je toch een interessant onderwerp krijgt. 
Vandaag wil ik weer beginnnen met de opzet van dit schilderij. Op de foto kan je duidelijk zien dat ik een tweetal hoeden getekend heb en evenveel jassen. Het derde voorwerp dat aan de kapstok hangt moet een soort tas worden die meer weg heeft van een soort zak maar die je kunt gebruiken als tas. Om het geheel wat aantrekkelijker te maken heb ik ook een grote plaat getekend waarop ik een fictieve naam en adres geschreven heb. Dit schilderij is zoals ik in de aanhef reeds zei een onderdeel en voorstudie voor een groter schilderij dat ik in pastel wil maken. Het gebeurt niet altijd maar meestal als ik een groot schilderij maak dan probeer ik een aantal van de voorwerpen, die op dat grote schilderij staan, uit in kleinere studieschilderijen en dit is dus een van deze studies. Het kan zijn dat je later het schilderijtje dat ik nu maak niet meer of maar gedeeltelijk terug vindt in het groter schilderij. Ook de kleur kan soms wijzigen maar de lichtval en struktuur en sommige vormen komen ongetwijfeld terug in het groter werk. Je kan je dan afvragen is het zo belangrijk om die voorstudie te maken. Ik antwoord meestal ja en nee. Ja omdat je dan reeds een gedeelte van de moeilijkheden die je kunt ondervinden in je studie later gemakkelijker de baas kunt in het eindwerk. Ook omdat je op die manier onbevangen kunt experimenteren (in dit geval voor het weergeven van stro). Neen je kan niet alles uitproberen en alle moeilijkheden op voorhand oplossen. Dit zou gevaarlijk kunnen zijn omdat dan de mogelijkheid bestaat dat je hoofdschilderij een samenvoegsel van kleinere schilderijtjes zou worden. Om dit te voorkomen en het geheel spannend te houden maak ik mijn studies meestal met een ander medium dan het grotere werk. Hier maak ik een studie met aquarel en het groter werk wordt een pastel.
Tot slot kan ik er nog bij vermelden dat sommigen van die studies zo goed meevallen dat zij als zelfstandig werkje kunnen dienen. Dit omdat zij bijvoorbeeld in een ander materiaal dan het hoofschilderij gemaakt is waardoor het een totaal andere uitstraling kan hebben dan het hoofdschilderij. En indien het niet lukt om als zelfstandig schilderij te bestaan dan heb ik in elk geval een goed studiewerkje gemaakt en een aantal problemen die zich zouden kunnen voordoen in een ander werk met het zelfde medium kunnen uitproberen en zo alweer iets meer ervaring opgedaan. Want zoals je weet is ervaring het gevolg van mislukkingen waar de betrokkene iets uit leert. Dus je ziet zulke werkjes zijn in alle gevallen de moeite meer dan waard. 

Vandaag ga ik de laatste fase of de afwerking van dit schilderij laten zien. Het is zoals het meestal het geval is dat de grootste moeilijkheid is om tijdig te stoppen met een schilderij. Ook hier deed dat probleem zich voor, maar ik heb nu besloten om het schilderij voorlopig als af te beschouwen. Wanneer je te ver zou gaan met het schilderen dan wordt het schilderij overwerkt en is het niet mooi meer. Ik zeg voorlopig omdat ik nu in deze fase  het schilderij een aantal dagen en soms enkele weken uit het zicht zet om achteraf met een vrije blik het geheel nogmaals opnieuw aan een kritische blik te onderwerpen. Het is namelijk zo dat ik uit ondervinding weet dat wanneer het schilderij een aantal dagen niet meer in mijn belangstelling geweest is, ik het met totaal nieuwe ogen bekijk. Ik zie dan meestal onmiddellijk of het schilderij goed of slecht is. Ik hoop dat het voor dit schilderij gaat zoals het meestal gaat om nog een paar kleinigheden te wijzigen en dat ik het voor de rest als goed en af  beschouw.
Wat ik hier nog gedaan heb sinds de laatste bespreking is vrij miniem. Ik heb hier en daar nog wat kleur bijgevoegd en wat meer details en accenten gelegd. Verder heb ik gekozen voor een dubbelle passepartoute die beiden een onderdeel zijn en het midden houden tussen de gebruikte kleuren in de gevel. Wat volgens mij bijzonder goed meevalt is het feit dat de binnenste passepartout een goede aanvulling is voor de bovenzijde van het schilderij. Het is alsof het balkom door de kleur van deze passepartout nog oneindig verder doorloopt en dat geeft een zeer mooi effect. Voor de rest vind ik zoals ik reeds zei het werkje meer dan geslaagd en is het nu nog uitkijken naar een gepaste lijst maar ik denk dat ik daar ook al een antwoord op heb.  

Eindelijk begint alles terug in zijn plooi te vallen. Een herinrichting van een volledige verdieping (in ons geval het gelijkvloers) ziet in het begin gemakkelijk aan, maar op het eind is het toch een beetje veel van het goede. Zeker als je zelf niet kan meehelpen. Vroeger deed ik zulke zaken zelf daardoor was het wel iets langer gespreid in de tijd, maar dan deed ik het kamer per kamer en hield zo een beter overzicht. Maar goed alles is terug ingericht (zo goed als) en ik ga me nu weer wat meer bezig kunnen houden met het bloggen. Alleen moet ik nog beginnen met het portret van de bekende Vlaming en hier begint de tijd ook te dringen. Ik heb mezelf de aanvangsdatum van 1 augustus opgelegd en ik denk dat ik dan nog tijd genoeg heb om het geheel af te werken.
Vandaag wil ik toch ook nog iets vertellen over de aquarel "Grandeur". Zoals je op de foto kan zien heb ik een begin gemaakt met aan de deur zelf te werken. Ook heb ik een eerste toets gegeven aan de omlijsting en verder nog wat gewerkt aan de onderste boord van de gevel. Voor de deur ben ik begonnen met de donkerste kleuren op te zetten. Deze kleuren zijn het donkerst en geven de houten kader rond de deur zelf weer. Dit doe ik om een overzicht te houden in de tekening. Want als je terug gaat kijken naar de tekeing in de eerste bespreking van deze aquarel dan zie dat er heelwat lijnen en lijntjes staan die de verschillende onderdelen van het onderwerp weergeven. Wanneer je nu zo'n onderwerp aan het aquarelleren bent dan moet je steeds goed uit je ogen kijken om het overzicht op je onderwerp niet te verliezen en zoals je weet bij aquarel is het zeer moeilijk om verbeteringen aan te brengen of vergissingen weg te werken.
Nadat ik de deurlijst heb opgezet ga ik de deur verder invullen en dat doe ik ook weer door de lichtste delen uit te sparen en de andere delen te voorzien van verf. Ook hier is het weer een voorzichtig aftasten van de verschillende onderdelen. Zoals altijd laat ik de lichtste delen wit en probeer ik voor de eerste wassing toch een gradatie in de kleuren te maken hoe licht de aanzet en de kleuren ook zijn. Dit kan je op dit moment goed zien op de foto. 
Om alles wat af te wisselen en een goed overzicht op het geheel te houden werk ik ook aan de boord van de gevel en de deuromlijsting. Dit geeft niet alleen een beter overzicht van het geheel maar houdt ook je aandacht bij het schilderen en het onderswerp.
Op de volgende bespreking ga ik iets dieper ingaan op het afwerken van de deur zelf.meer in  

Eindelijk ga ik verder met deze tekening en ga ik nog een beetje meer uitleg geven over dit schilderij. Op de foto zie je dat ik weer enkele zaken heb bij uitgewerkt .Zoals je kan zien heb ik ook de tweede kant van deze gevel ingekleurd. Het is natuurlijk de kunst om ook deze kant van de gevel in dezelfde trent en kleuren te schilderen als de andere kant want het is natuurlijk één gevel.
Als je de rechterkant bekijkt dan zie je dat ik ook reeds een aanzet gegeven heb om een schaduwpartij weer te geven. Je kan heel duidelijk zien dat deze kant iets meer in de schaduw gaat komen te liggen dan de andere kant. Wat ik ook al gedaan heb is, om  rond de deuromlijsting reeds een dun donker streepje sepiakleur te leggen. Bijzonder aan de onderkant van de verschillende delen van deze onderlijsting heb ik dit lijntje vrij duidelijk aangezet. Dit betekend dat deze onderkant meer schaduw krijgt en hierdoor komt deze omlijsting reeds los van de gevel. Met andere woorden je ziet hier al heel duidelijk dat de omlijsting op de gevel ligt. Je zal misschien denken dat dit normaal is maar dit soort zogenaamde normale eigenschappen dien je extra in de verf te zetten waardoor je schilderij aan expressie gaat winnen.
Ook zie je aan deze kant van de gevel, dat ik aan de onderkant van het schilderij begonnen ben met de bovenste richel van de plint, die de gevel scheidt van de stoep, weer te geven. Hier moet ik bijzonder goed  opletten dat ik dit gedeelte (de plint ) niet ga overdetaïleren want dat zou het schilderij meer slecht dan goed doen denk ik .
In mijn volgende bespreking ga ik wat dieper ingaan op deze plint en de schaduwpartij onder het bordes boven de deur.  

Vandaag was de dag dat alles zou gaan gebeuren. Vandaag zou ik mijn interview kunnen doen met de bekende vlaming die zijn portret door mij laat schilderen. Ik kan je vertellen het is een fantastische belevenins geworden. Ik ga zeker niet vertellen wie de bekende vlaming is (dat hou ik voor later, als het portret hier besproken wordt) maar dat het een innemende persoonlijkheid is dat wil ik wel kwijt.
Om kwart voor drie deze namiddag mocht ik mijn  gast verwelkomen en  hij was vergezeld van een ganse reportagecrew  (vier mensen) die een reportage zouden draaien van mijn ontmoeting en van het interview dat ik zou afnemen van onze bekende vlaming voor het schilderij dat ga maken. Ik kan je vertellen het huis was maar net groot genoeg om deze mensen en hun materiaal te herbergen, want de hoeveelheid aan materiaal die men bij had was toch wel indrukwekkend. De crew want zo noemt men deze beroepsmensen waren een crewleider, een cameraman, een geluidstechnieker en een journaliste. Het materiaal dat deze mensen moeten meezeulen om zo'n taak tot een goed einde te brengen is gewoonweg indrukwekkend. Een enorme camera, statief voor deze camera en andere zaken zoals lampen, een monitor waar de crewleider alles op kan volgen een ganse batterij van kleine en grote microfoons, opnamemateriaal en een ganse resem kabels en andere toestanden.
Men is begonnen met alles op te zetten voor het eerste kennismakingsgesprek in onze woonkamer en rond half vier is men beginnen te draaien. Ik kan je vertellen alles heeft in zijn totaal geduurd to 7 uur 30 alvorens het geheel was ingeblikt. We hebben tussendoor wel een koffiepause en sanitairestop  gehouden, waarbij mijn vrouw ons allemaal trakteerde op Limburgse vlaai en een tas heerlijke koffie of iets fris. 
Het draaiprogramma was voor mij wel indrukwekkend en ik ben er nog een beetje van onder de indruk. We hadden de  eerste kennismaking aan de deur, daarna ons kennismakingsgesprek, daarna ons gesprek over het schilderij, daarna is er gefilmd op mijn atelier waar men alles heeft opgenomen wat ik nu reeds aan schetsen gemaakt heb en vervolgens heeft men nog een hele reportage gemaakt over mijn manier van werken. Wel ik kan je verzekeren het was prachtig maar ik moet er wel bijvertellen dat ik nu doodop ben. 
Men heeft mij gevraagd wat mijn grootste doelstellingen waren of zijn op schildergebied en ik kan nu zeggen dat dit voor mij  de mooiste ervaring is geweest die ik tot nu toe op schildergebied mocht meemaken.
Ik wil hier nu afsluiten met een hommage aan degene die dit voor mij hebben mogelijk hebben gemaakt.
Bedankt........ en ............. als zij dit lezen dan weten jullie wel wie ik bedoel...   

Vandaag ga ik zoals afgesproken iets verder met de ontleding van deze aquarel.
In de eerste plaats wil ik iets zeggen over het aquarel papier dat ik voor dit schilderij gebruikt heb. Het is een Fabriano papier met fijne korrel van 600gr/m². Dit wil in de eerste plaats zeggen dat dit papier 600 gram weegt per m². Ik neem een fijne korrel omdat ik in deze aquarel nogal wat details wil schilderen. Wanneer je dan een grove korrel neemt dan kun je practisch geen details schilderen en met een midden korrel of grain gaat het misschien wel maar met fijne korrle kun je dat perfect doen.
Waarom gebruik ik hier zo'n zwaar papier? Wel dit papier gaat practisch niet bobbelen of kromtrekken tijdens het aquarelleren. Wanneer je fijne details wilt schilderen en je papier gaat bobbelen dan kun je al raden dat dit niet gemakkelijk is. Je kan natuurlijk zeggen dat je lichter papier kunt opspannen (heb ik in één van de vorige besprekingen uitgelegd) zodat het niet gaat bobbelen en dat je dan evengoed details kunt gaan toevoegen dat is ook zo, maar geloof me dit papier (600gr/m²) heeft toch nog net iets meer en laat zich nog dat ietsje beter bewerken.
Hoe begin je aan dit werkje?
Zoals je kan zien ben ik begonnen met aan een van de zijkanten kleur aan te brengen. Deze kleur is een mengsel van gebrande siënna en oker en daar heb ik tijdens het schilderen nog wat licht paars laten in uitvloeien. Natuurlijk moet je hier zeer goed afbakenen wat je wil schilderen. Ik heb daarom ook het papier eerst nat gemaakt alleen maar op de plaats waar ik de kleur wil hebben. Dat wil zeggen dat ik met een penseel alleen maar gevuld met water mooi langs de omlijsting van de deur gewerkt hebwaardoor alles links van de omlijsting nat werd maar de omlijsting niet. Daarna heb ik op deze natte plek nat in nat de kleur opgebracht.Waardoor het gedeelte dat ik wilde schilderen mooi met aquarelverf  kon vollopen. Natuurlijk heb ik deze kleur niet egaal opgebracht maar door minder of meer water toe te voegen aan de aquarelverf heb ik een verlopen wassing aangemaakt en dat op het papier uitgewerkt en de verf mooi door elkaar laten lopen. Ik kan je zeggen dat dit niet het aller gemakkelijkste is maar het geeft wel een heel mooi effect.
Toto slot heb ik in dit eerste deel ook nog een eerste aanzet van de vloer gemaakt. Door dit te doen krijg je onmiddelijk de indruk dat de tekening er staat. En in deze fase van het werken met aquarel vind ik het vrij voornaam dat je reeds een eerste indruk krijgt hoe je aquarel of beter gezegd het onderwerp naar voor komt. Want, en je zal zeggen dat dit de normaalste zaak van de wereld  is, dit soort deuren moet er staan, niet er zo maar bij hangen of ergens tegenaan liggen neen ze moeten er staan  Zulk een deur dient pal in de deuropening van het huis te staan en verleent of weigert  toegang aan gewenste of ongewenste bezoekers. Daarom interesseert dit soort onderwerpen me zo en zijn ze waardig om in een schilderij vereewigd te worden.
In mijn volgende bespreking zal ik iets meer onthullen over het maken van schaduw en het marmeren van de gevel. 

Vandaag wil ik met de uitleg over een nieuwe aquarel. Het is weer iets, waar ik mijn hart aan verloren heb. Je weet dat ik nogal hou van oude dingen en als het enigzins kan mogen het zeker oude herenhuizen en hun onderdelen zijn. Ik heb reeds verschillende keren uitgelegd dat ik deze liefde reeds in mijn jeugd had en dat die liefde door mijn studies (technisch/bouwkundigtekenaar) alleen maar sterker werdt en ik die ook verder ontwikkelde. Nu blijft nog steeds mijn aandacht uitgaan naar dit soort bezienswaardigheden.
Vandaag wil ik starten met een aquarel die een deur gaat voorstellen. Een Waal zou zeggen "une grande porte" ik zeg "een grote deur" en een Brusselaar zegt dan "een grandeur". Ik weet wel Fred dat dit niet juist is maar een mens wil toch ook eens grappig zijn al valt dat niet altijd op. Dus mijn aquarel "Grandeur" geeft de inkomdeur weer van een statig gebouw en deze deur geeft werkelijk een status aan het huis waartoe zij toegang geeft maar ook op zich is deze deur een bezienswaardigheid. 
Vandaar de titel "Grandeur".
Op de tekening zie je zeer duidelijk hoe nauwkeurig ik de deur heb uitgetekend. Maar niet alleen de deur heb ik zo nauwkeurig mogelijk trachten weer te geven ook de omgeving rond de deur heb ik opgenomen en helemaal uitgewerkt in deze tekening. Natuurlijk is het van belang dat je dit deel van een huis omkadert met zijn aanverwante onderdelen als je er iets speciaals van wil maken.
Het eerste wat opvalt bij de deur is de mooie omlijsting die rond de deur zit. Je zou kunnen zeggen dat dit de lijst rond een schilderij is.En je weet dat bij een schilderij de lijst niet de aandacht op zich mag trekken, maar zij (de lijst) dient er wel voor te zorgen dat het schilderij er veel mooier gaat door uitzien. Ook bij deze deur is dat het geval.
Ook de overdsteek boven de deur met zijn mooie ballustrade is hier een wezenlijk onderdeel van deze deur. En tenslotte is de trap die naar de deur leidt van wezenlijk belang om er iets moois van te maken. Deze leuning zorgt samen met de omlijsting en de trap ervoor dat deze deur een ware "Grandeur" is.
De consoles links en rechts boven de deur zorgen ervoor dat het  terras dat boven de deur gedragen wordt maar hebben ook iets van oren die een hoofddeksel dragen. Het is dan ook zeer belangrijk  dat je deze sokkels of consoles juist gaat weergeven. Indien je dit niet doet dan gaat het hele schilderij iets hebben van "ik wil wel ........maar ik kan het niet".  Ik wil er dan ook bij vermelden dat je wel iets van de technische kant van zulke tekeningen dient te weten wil je het geheel een geloofwaardig uitzicht geven. Het perspectief tekenen dient hier zeer goed en juist toegepast te worden, doe je dit niet dan ga je iets krijgen dat er in de verte op trekt maar dat verre van juist is. Je kan je afvragen waarom dient dit allemaal weer zo juist te zijn. Wel dat weet je stilletjes aan wel denk ik. Voor mij is het van het grootste belang dat een schilderij dat een onderwerp als dit weergeeft dit onderwerp  juist dient weer te geven. Het schilderen zelf kan op een losse en aangemame manier gebeuren maar de ontwerptekening dient juist te zijn en te kloppen.
Ik wil er nog bij vertellen dat dit schilderij gemaakt is op een zeer dik aquarel papier van Fabriano en dat het zo'n 650 gram/M² weegt. Mijn volgende bespreking zal handelen over hoe je met zo'n onderwerp start en hoe je verder gaat werken om een goede aquarel te maken. Ook wil ik iets extra's vertellen over het hoe en waarom van dit soort aquarelpapier. 

Vandaag wil ik het laatste stukje schrijven over deze aquarel. Het zal handelen over de afwerking van het schilderij namelijk over het kiezen van lijst en passepartout.
Voor dit schilderij wilde ik nog iets speciaals aan het geheel toevoegen namelijk een een zo conventioneel passepartout en kader. In de eerste plaats wil ik enkel woorden zeggen over de passepartout. Ik heb gekozen voor een passpartoute van lichte kleur maar dan eentje met een bedrukking.
Gezien mijn schilderij nogal wat grijs- en blauwachtige tinten bezit heb ik hier voor de eerste keer een passepartout gekozen met een bedrukking in die kleuren. Meestal bezitten de gewone passepartouts een witte kern heeft dit soort passepartout een zwarte kern. De kern van de passepartout is dat gedeelte van het passepartout karton dat zit tussen de boven en onderlaag en die tevoorschijn komt wanneer je, je passepartout snijdt. Het is dat kleine stukje papierkarton dat verschijnt wanneer men de opening uitsnijdt voor de tekening en dit streepje karton is meestal onder 45 graden gesneden. Hier kan ik door de zwarte kern die nu een dun zwart lijntje met het witte papier maakt, het wit van de tekening en het aquarelpapier extra accentueren.
Voor de lijst heb ik gekozen voor wortelhout. Een lijst die niet al te breed is maar die wel een bepaalt cachet geeft aan het schilderij. Een lijst van wortelhout is niet zo goedkoop maar ik vond in dit geval dat deze lijst het beste paste bij deze aquarel. Wortelhouten lijsten vindt je ook veel bij jachttaferelen en tekeningen van dierenportretten edm.
Hoe alles in zijn geheel eruit ziet kan je op de foto zien. Voor mij is het werk in zijn geheel geslaagt. Zowel de aquarel voldoet voor mij en de  passepartout en de omlijsting maken het geheel af. 
Mijn volgende bespreking zal gaan over een nieuwe aquarel met de toepasselijke titel "Grandeur"; Waarvoor dit staat en wat het onderwerp is zal je een van de volgende dagen ontdekken.