Berichten van 12 december 2005 tot 18 december 2005

In eerste instantie dient een passepartoute bij een pastelschilderij om dat schilderij te vrijwaren van het glas dat voor het schilderij zit.. In tweede instantie dient deze passepartoute een verrijking voor het schilderij te zijn.
Daarom is het van het grootste belang zulk passepartoute met de grootste zorg te kiezen. Meestal opteer ik voor een dubbelpaspartoute. Dit wil zeggen dat ik twee passepartoutes op elkaar bevestig waarbij de onderste, meestal, rond de volledige omtrek een halve centrum groter is dan de bovenste. Ook dit heeft weer een tweeledig doel. In de eerste plaats doe ik dit om nog meer diepte te creëren tussen het schilderij en het glas en in de tweede plaats om het schilderij een aanvullende waardering te geven. Veel pastellisten beperken hun kleurenkeuze tot enkel neutrale kleuren (wit, beige, gebrokenwit, lichtroze of grijs edm) en spelen zo een beetje op save. Dit doe ik niet. De reden is zoals ik reeds zei dat het passepartout een verrijking voor het schilderij dient te zijn. Dus ga ik kleuren kiezen voor het passepartoute die ofwel een tegenstelling zijn voor de kleuren van de tekening of de gebruikte kleuren van het schilderij versterken in de zelfde tinten. Deze keuze maak ik geheel gevoelsmatig.
In ons voorbeeld heb ik gekozen voor een enkele passepartoute.  Er zijn mischien wel lezers die zich afvragen waarom dan nu een passepartoute en waarom goudkleurig en niet blauw. Omdat het blauw van de deur reeds genoeg aanwezig is in de tekening. En dan zou het blauw alles gaan overheersen en dat kan niet de bedoeling zijn. Dus heb ik gekozen in dit geval voor één en een goudkleurige passepartoute genomen. Dit heeft als reden dat ik het zonnige van de streek wilde weergeven maar ook en dat is de voornaamste reden wilde ik de rijkheid van een moskee hier benadrukken. Natuurlijk speelt ook mee dat deze goudkleur de gele en oker tinten van de muur weerspiegelt.
Wanneer men dan het schilderij dan nog eens overloopt dan ontbreekt er nog een ding om te bespreken en  dat is de keuze van de lijst en daar wil ik morgen de reeks mee afsluiten.

Om een pastelschilderij af te werken zoals het hoort dient men rekening te houden met de kader en natuurlijk met de passepartout. Over de lijst wil ik de volgende dagen iets meer uitleg geven . Vandaag zou ik willen aanvatten met de passepartout. Je dient voor de passepartout rekening te houden met twee zaken enerzijds zijn de afmetingen van belang en anderzijds is de kleur van groot belang. Over de afmetingen kan ik redelijk kort zijn meestal neem ik de twee zijkanten en de bovenkant gelijkvan breedte  voor de onderkant neem ik meestal een twee centimeters meer. Waarom ik de onderkant iets meer breedte geef dan de andere kanten is vrij eenvoudig. Het is namelijk zo dat de onderkant eigenlijk het schilderij moet ondersteunen (niet letterlijk) en daardoor iets robuuster mag zijn dan de drie andere kanten. Dat je voor een groot schilderij ook een breder passepartout neemt lijkt vrij normaal al kan het soms ook heel mooi zijn om voor een schilderij met kleinere afmetingen een redelijk breed passepartout te nemen. De werkelijke breedte is natuurlijk weer iets van goede smaak en er voor te zorgen dat je schilderij er beter van wordt.
Voor de kleur neem ik meestal de tijd. Door goed te kijken en te kiezen welke kleur het dichts aanleunt bij mijn werken krijg ik meestal een goede afwerking . Er zijn nogal wat kunstenaars die op veilig spelen en zich beperken tot enkele neutrale tinten. Ook in onze kunstkring wordt dat nogal eens gedaan. Wel ik doe dit niet, ik vind dat je, door een juiste passepartoute (qua afmetingen en kleur) te kiezen, je een extra dimensie kan toevoegen aan je schilderij. Ik ben namelijk van menig dat zowel de passepartout als de kader een wezenlijk onderdeel vormen van je schilderij. Dit wil niet zeggen dat deze twee onderdelen het geheel moeten overheersen, maar dat zij wel een perfecte aanvulling van je schilderwerk dienen te zijn. Door hieraan met de nodige omzichtigheid te werk te gaan en de nodige aandacht te schenken zal  het werk in het algemeen een trapje hoger komen te staan.
Morgen wil ik uitleggen waarom ik bij dit schilderij een goudkleurig passepartout heb genomen.

Vandaag enkele woordjes over het passepartout rond een schilderij. Er zijn nogal eens mensen die me vragen waarom er rond een akwarel of pastel meestal een passepartout wordt geplaatst. En waarom dit niet het geval is rond een olieverf of acryl schilderij. Omdat je een akwarel en pastel meestal achter glas inlijst, voor een betere conservatie, dien je er best voor te zorgen dat je kunstwerk niet tegen dat glas gedrukt wordt. Om aan dit principe te voldoen dien je een ruimte te creëren tussen het glas en het werk.Die ruimte kan je dus met een passepartout maken. Het is namelijk zo dat wanneer je werk tegen het glas aankomt te liggen je werk beschadigd kan raken door bv condensatie. Die condensatie gaat zich meestal vormen aan de binnenkant van het glas. Ik heb ooit op een tentoonstelling van akwarellen gezien, dat door de overvloedige condensatie verschillende werken beschadigd waren. Gezien akwarellen voor het grootste gedeelte uit water bestaan en dit water bij grote temperatuur schommelingen voor condens kan zorgen, kan dit soms problemen geven. Ik wil er onmiddelijk bij vermelden dat dit euvel zich meestal voor doet wanneer men niet genoeg aandacht besteed aan de afwerking van het schilderij.
Bij pastel is er nog een bijkomende reden waarom zo een passepartout nuttig is. Je kan namelijk er voor zorgen, dat je passepartout aan de onderkant een milimeter van het schilderwerk verwijderd blijft. Hierdoor is het mogelijk dat losse deeltjes pastel steeds via deze opening achter het passepartout verdwijnen. Normaler wijze komen er geen deeltjes pastel los maar indien het gebeurt en je hebt je werk aan de onderkant tegen het passepartout aanstaan, kunnen deze losse deeltjes niet weg. Waardoor zij tussen het glas en de passepartout of op de schuingesneden kant van het passepartout komen te liggen. Iets nogal rommelig overkomt vind ik. Om dit verschijnsel tegen te gaan zijn er ook pastellisten die de laatste laag van het schilderij overvloedig fixeren , waardoor het pastel vaster komt te zitten op zijn ondergrond. Ik fixeer nooit de eindlaag van een pastel omdat het fixeren de kleuren van pastel verdonkert en redelijk beinvloed, iets waar ik niet van hou.
Morgen kiezen van kleur voor de passepartout. 

Gezien ik mijn schrijfsels over het ontstaan van een pastelschilderij onderbroken heb voor enkele woorden uitleg te geven over de K. van Bockrijckprijs wil ik vandaag weer aanvatten met mijn beschrijving over een deur vna een moskee.Om alles toch een beetje duidelijk te laten overkomen start ik met het bericht over: 
Waarom een Pastelschilderij achter glas inlijsten?
Pastel is een nogal kwetsbare kleurstof. Dit wil niet zeggen dat het pastel dat op papier of karton aangebracht is, geen degelijke kwaliteit heeft, maar eerder, dat het nogal stof gevoelig is. Wanneer je een pastel zou ophangen zonder een beschermende glaspartij dan zou het schilderij zeer snel, veel van zijn natuurlijke klasse verliezen. Een zelfde verschijnsel doet zich voor bij akwarellen. Ook hier moet je het schilderij achter glas zetten omdat het anders zeer snel zou verouderen. Akwarel heeft een bijkomend nadeel, namelijk dat het nogal lichtgevoelig is. Wanneer je een akwarel rechtstreeks in de zon of op een plaats waar het zonlicht vrij spel heeft, gaat ophangen, dan kan je na een aantal jaren zien dat de kleuren gaan verminderen qua intensiteit. Met de huidige kleuren is iets het minder het geval maar toch dien je er best op te letten dat je een akwarel niet rechtstreeks ophangt daar waar de zon vrij spel heeft. Met pastel heb je daar geen last van. Een van de eigenschappen van pastel is dat het zeer kleur echt en zeer kleur vast is.Het is eigenlijk geen verf maar krijt.  En natuurlijk helpt het glas ook om je pastel te conserveren als je je schilderij goed afsluit. Ik gebruik steeds een speciaal geslepen glas van 3 mm dikte om mijn pastel mee in te lijsten. Er zijn pastellisten die gewoon glas gebruiken maar dat geeft niet het zelfde resultaat. Ik vind en meen te weten, dat wanneer iemand een pastel mooi vindt en die pastel wil kopen, hij /zij zeker niet op 10 of 20 € extra zal kijken. Gewoon glas is natuurlijk wel een stuk goedkoper maar kwalitatief ook een stuk minder.
Het nadeel aan glas voor een schilderij te plaatsen is natuurlijk dat je soms reflecties van kunstlicht in het glas ziet. Ook bij het fotograferen van dergelijke werken met een flitslicht heb je nogal eens problemen.  Het licht van de flitser wil soms wel eens een lelijke witte vlek op je foto achter laten, dit kan je goed zien op de hierbij geplaatste foto.  Daarom nemen sommige mensen ontspiegeld glas, dat heeft als voordeel dat je geen  reflecties meer hebt, maar het grote nadeel is dat  het ook een heel stuk van de kleuren rijkdom van je schilderij weg neemt. Daarom zal ik nooit een akwarel of pastel inlijsten achter ontspiegeld glas.
Morgen wil ik de passepartout belichten met name zijn functie en waarom ik die gouden kleur gekozen heb.

Zeer mooi weergegeven door één lijn en blind getekend. 

Op de foto een van de drie blindtekeningen van René. Zoals je kan zien bestaat het grootse gedeelte van de tekening uit een lijn. Bekijk hierbij zeer kritisch de zeer moeilijke houding van het model.  Er is verder doorgewerkt aan de hand volgens dezelfde methode van blindtekenen.
Waarom moeilijk ? Omdat er zeer veel perspectivistiche verkortingen in voorkomen.