Dinsdag 13 december 2005
Tweede en derde tekening van René
Zeer mooi weergegeven door één lijn en blind getekend. Mensen laten genieten van Kunst en iets mogen meegeven over mezelf, mijn hobby en mijn passie is het mooiste dat er bestaat.
Zeer mooi weergegeven door één lijn en blind getekend. Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maandag 12 december 2005
Het werk van René op de tentoonselling Karel van Bockrijck
Op de foto een van de drie blindtekeningen van René. Zoals je kan zien bestaat het grootse gedeelte van de tekening uit een lijn. Bekijk hierbij zeer kritisch de zeer moeilijke houding van het model. Er is verder doorgewerkt aan de hand volgens dezelfde methode van blindtekenen.Waarom moeilijk ? Omdat er zeer veel perspectivistiche verkortingen in voorkomen.
Zondag 11 december 2005
Geselecteerd voor de Karel van Bockrijckprijs 2005: René Vandebroek
Gisteren gaf ik reeds aan dat een van onze leden geselecteerd is voor de Karel van Bockrijckprijs. René Vandebroek maakt reeds enkele jaren deel uit van onze kunstkring Alkanna. Hij is op latere leeftijd opnieuw beginnen te tekenen en ik moet zeggen eigenlijk is het spijtig dat deze "kunstenaar" niet vroeger herbegonnen is. Maar het is zoals het zo dikwijls gaat voor mensen van onze generatie eerst zorgen voor de kroost via een "gedegen" beroep en dan komt de "hobby".De hobby van René is meer dan een hobby alleen, hij heeft namelijk talent te over voorwat zijn tekenkunsten aangaat? Sinds een tweetal jaren is hij afgestudeerd aan de Academie van Bilzen en hij vervolmaakt zich sindsdien verder aan de Academie van Hasselt. In deze academie bestaat er een gedegen opleiding met als resultaat "Master in de tekenkunst".
Daarom vind ik deze selectering voor deze prestigieuse tentoonstelling een eerste parel aan zijn werk. Ook is het bijzonder dat de jury zijn werk, dat een niet alledaagse vorm van tekenkunst is, selecteerde voor deelname aan de tentoonstelling. Het werk is namelijk ontstaan uit de blindtekenmethode.
Wat houdt dat blindtekenen dan in zul je, je mischien wel afvragen?
Blindtekenen is een vorm van expressie die men zich aanleert om de coördinatie oog hand te vervolmaken. Dit wil zeggen dat je een object gaat tekenen door enkel naar dat object te kijken en niet op je blad kijkt voor eventuele correcties aan te brengen. Dit wil tevens zeggen dat je tekening eigenlijk uit één ononderbroken lijn dient te bestaan. In het geval van René was het nog moeilijker gezien hij verschillende poses van een model blindelings tekende.
Tot slot hoop ik dat ik hiermee de trouwe bezoekers van mijn blog, weer iets meer heb kunnen bijbrengen over een niet alledaagse manier van expressie, maar zeer doeltreffend is om vormen en verkortingen in de vingers te krijgen.
Dus René vanwege alle leden van Alkanna een welgemeend proficiat en moge je nog lang lid blijven van onze kunstkring.
Zaterdag 10 december 2005
De Karel. van Bockrijckprijs 2005
Vandaag wil ik iets meer uitleg geven over deze vijfjaarlijks prijs die dit jaar 2005 voor de vijfde keer is gehouden. Zoals ik reeds eerder vermeldde is dit jaar het zestig jarige bestaan van de Federatie voor Beeldende Kunsten samengevallen met de K. van Bcokrijckprijs. Enkele getallen zullen aantonen dat deze prijs een redelijke weerklank heeft in Limburg bij de amateurkunstenaars. Er waren 63 kunstenaars die in totaal 170 werken hebben binnengebracht. Gezien er voor deze prijs een selectie dient te gebeuren is er steeds een jury aanwezig die een volle dag debatteerde over de ingebrachte werken. Deze werken waren niet enkel schilderwerken maar ook de andere diciplines zoals glaskunst en beeldhouwkunst waren aanwezig. Uit dit grote aanbod selecteerde de jury 37 kunstenaars met in totaal 63 kunstwerken. Deze kunstenaars kwamen uit 19 kunstkringen van de 20 kunstkringen aangesloten kunstkringen wat een enorm succes betekende.Ook uit onze kunstkring Alkanna hebben twee kunstenaars deelgenomen waarvan er één geselecteerd is namelijk René Vandebroek. René die nog academie loopt in Hasselt voor vervolmaking van zijn tekentalenten heeft deelgenomen met een werk dat ontstaan is via de blindtekenmethode. Maar hierover wil ik morgen meer uitleg geven en mijn stuk over de K. van Bockrijckprijs afsluiten.
Wat ik u vandaag nog wil tonen is het werk van Paesmans Philip (zie foto) die met zijn inzending de eerste prijs wist weg te kapen. Zijn werk bestaat uit drie olieverf werken die de titel dragen "Icarus te dicht bij de zon ....?".
De prijswinnar is lid van de kunstkring Alkarte welke samen met Koninklijke Kunstkring Heikracht-Neerpelt 6 weerhouden leden in de eindselectie wisten te plaatsen. Pikant detail hierin is dat de Kunstkring Heikracht-Neerpelt (reeds gesticht in 1929) een van de stichtende Kunstkring leden is van de Federatie 60 jaar geleden.
Vrijdag 9 december 2005
Wie was K. van Bockrijck?
Gezien ik gisteren in mijn gastenboek de vraag kreeg of Karel van Bockrijck iets te maken heeft met het domein Bokrijk en mijn schrijfsel door externe omstandigheden misterieus verdween begin ik er vandaag opnieuw aan. Om op de vraag van Jan Frederick te antwoorden, Karel van Bockrijck heeft als persoon geen uitstaans met het domein Bokrijk. Het domein bevindt zich in een van de deelgemeente van Hasselt met de naam Bokrijk.De persoon die wel invloed heeft gehad was de "in gestalte kleine maar in daden grote man" Gouverneur L. Roppe. Hij was bij leven de grote bezieler en heeft ervoor gezorgt dat het domein tot stand kwam en heeft ook heel sterk gewerkt aan de internationale bekendheid van dit openlucht museum.
Wat Karel van Bockrijck betreft kan het zijn dat zijn voorvaderen de naam "van Bockrijck" kregen omdat zij toendertijd "van Bockrijck" kwamen maar dat weet ik niet helemaal zeker.
Wat ik wel weet is dat K. van Bockrijck de eerste naoorlogse Griffier van de provincie Limburg was. En dat hij aangezocht werd door een groep Kunstminners om bij de oprichting van de Federatie op 22 december 1945 als eerste voorzitter aan te treden. Dat die mensen wisten waar "Abraham de mosterd haalt" moet duidelijk zijn. Zij wisten immers, de man die het financiën van Limburg beheerde en mee hielp verdelen, er toe te overhalen om voorzitter te worden. Waardoor zij verzekerd waren een voor die tijd redelijk gewichtig man op de bok van hun kar te krijgen. Want tot dan toe stelde de provincie Limburg geen al te grote ijver en belangstelling ten toon als het ging om Kunst in het algemeen en Beeldende kunst in het bijzonder. De doelstelling die de toenmalige Federatie voor Beeldende Kunsten zich stelde was om een aantal Kunstverenigingen onder een noemer te plaatsen als ook om beginnende Limburgse Kunstenaars een goede start te geven. Dat dit project slaagde kan men zich wel voorstellen, gezien deze Federatie na 60 jaren bloeit als nooit te voren. Op dit moment telt deze Koninklijke vereiniging 20 aangesloten Kunstkringen wat staat voor een 700 tal aangesloten leden.
Als erkentelijkheid voor Karel van Bockrijck zijn werk en ijver werd in 1985 de eerste vijfjaarlijkse prijs Karel van Bockrijck ingericht.
Dit jaar in 2005 was het reeds de vijfde maal dat deze prijs werd uitgereikt maar daar wil ik morgen iets meer over vertellen.
Donderdag 8 december 2005
Wie was K. van Bockrijck
Sorry maar de tekst bij dit artikel is helemaal de mist ingegaan wegens storing of fout lopen van de internet lijn .Daarom morgen deze tekst.
Op de foto herkent u de deputé van de provincie Limburg voor oa. financiënen kunst de heer Jos Claesens (links op de foto), de winnaar van de K. van Bockrijckprijs de heer Filip Paesmans (rechtss), de eervolle vermelding mevrouw Spiering Henriette tweede (van rechts) en tenslotte Pierre Vanstipelen penningmeester van de federatie.
Dinsdag 6 december 2005
De Karel Van Bockrijckprijs
Zoals ik reeds in een van mijn vorige schrijfsels vermeldde ben ik lid en voorzitter van de Kunstkring Alkanna. Onze kunstkring is lid van de Koninklijke Limburgse Federatie voor Beeldende Kunsten. en bij deze federatie ben ik penningmeester. Naar aanleiding van het zestigjarig bestaan van de Limburgse Federatie en de door deze federatie in het leven geroepen vijfjaarlijkse prijs Karel Van Bockrijck. Voor deze prijs wordt er om de vijf jaar een wedstrijd uitgeschreven voor amateur kunstenaars uit de provincie Limburg. Deze prijs, voor beeldende kunsten, waarvoor er een zeer grote belangstelling is, en waaraan tevens een tentoonstelling is gekoppelt loopt momenteel in het Dommelhof te Neerpelt. Deze tentoonstelling is toegankelijk vanaf maandag 5 december tot en met zondag 18 december alle dagen van 14 tot 17 uur.Deze Prijs is in Limburg uitgegroeit tot een waardevolle Kunsthappening voor de Limburgse Amateur kunstenaars die via een Limburgse kunstkring lid zijn van onze Federatie.
Afgelopen zondag was er de opening van deze tentoonstelling met tevens de bekendmaking van de Laureaten en de prijswinnaar Karel van Bockrijk.
Gezien de waarde van deze prijs voor de Limburgse amateurkunstenaars wil ik de volgende dagen iets meer uitleg geven over het ontstaan en laureaten van dit evenement en even mijn reportage van de deur van een moskee onderbreken..
Zaterdag 3 december 2005
Afwerking schilderij "deur van een Moskee"
Vandaag enkele woordjes over het passepartout rond een schilderij. Er zijn nogal eens mensen die me vragen waarom er rond een akwarel of pastel meestal een passepartout wordt geplaatst. En waarom dit niet het geval is rond een olieverf of acryl schilderij. Omdat je een akwarel en pastel meestal achter glas inlijst, voor een betere conservatie, dien je er best voor te zorgen dat je kunstwerk niet tegen dat glas gedrukt wordt. Om aan dit principe te voldoen dien je een ruimte te creëren tussen het glas en het werk.Die ruimte kan je dus met een passepartout maken. Het is namelijk zo dat wanneer je werk tegen het glas aankomt te liggen je werk beschadigd kan raken door bv condensatie. Die condensatie gaat zich meestal vormen aan de binnenkant van het glas. Ik heb ooit op een tentoonstelling van akwarellen gezien, dat door de overvloedige condensatie verschillende werken beschadigd waren. Gezien akwarellen voor het grootste gedeelte uit water bestaan en dit water bij grote temperatuur schommelingen voor condens kan zorgen, kan dit soms problemen geven. Ik wil er onmiddelijk bij vermelden dat dit euvel zich meestal voor doet wanneer men niet genoeg aandacht besteed aan de afwerking van het schilderij.Bij pastel is er nog een bijkomende reden waarom zo een passepartout nuttig is. Je kan namelijk er voor zorgen, dat je passepartout aan de onderkant een milimeter van het schilderwerk verwijderd blijft. Hierdoor is het mogelijk dat losse deeltjes pastel steeds via deze opening achter het passepartout verdwijnen. Normaler wijze komen er geen deeltjes pastel los maar indien het gebeurt en je hebt je werk aan de onderkant tegen het passepartout aanstaan, kunnen deze losse deeltjes niet weg. Waardoor zij tussen het glas en de passepartout of op de schuingesneden kant van het passepartout komen te liggen. Iets nogal rommelig overkomt vind ik. Om dit verschijnsel tegen te gaan zijn er ook pastellisten die de laatste laag van het schilderij overvloedig fixeren , waardoor het pastel vaster komt te zitten op zijn ondergrond. Ik fixeer nooit de eindlaag van een pastel omdat het fixeren de kleuren van pastel verdonkert en redelijk beinvloed, iets waar ik niet van hou.
Morgen kiezen van kleur voor de passepartout.
Vrijdag 2 december 2005
Laatste hand aan het schilderij "Deur van Moskee"
Vandaag zie je het afgewerkte schilderij. Op de foto zie je duidelijk het hele schilderij met glas, passepartoute en kader. Waarom een Pastelschilderij achter glas inlijsten?
Pastel is een nogal kwetsbare kleurstof. Dit wil niet zeggen dat het pastel dat op papier of karton aangebracht is, geen degelijke kwaliteit heeft, maar eerder, dat het nogal stof gevoelig is. Wanneer je een pastel zou ophangen zonder een beschermende glaspartij dan zou het schilderij zeer snel, veel van zijn natuurlijke klasse verliezen. Een zelfde verschijnsel doet zich voor bij akwarellen. Ook hier moet je het schilderij achter glas zetten omdat het anders zeer snel zou verouderen. Akwarel heeft een bijkomend nadeel, namelijk dat het nogal lichtgevoelig is. Wanneer je een akwarel rechtstreeks in de zon of op een plaats waar het zonlicht vrij spel heeft, gaat ophangen, dan kan je na een aantal jaren zien dat de kleuren gaan verminderen qua intensiteit. Met de huidige kleuren is iets het minder het geval maar toch dien je er best op te letten dat je een akwarel niet rechtstreeks ophangt daar waar de zon vrij spel heeft. Met pastel heb je daar geen last van. Een van de eigenschappen van pastel is dat het zeer kleur echt en zeer kleur vast is.Het is eigenlijk geen verf maar krijt. En natuurlijk helpt het glas ook om je pastel te conserveren als je je schilderij goed afsluit. Ik gebruik steeds een speciaal geslepen glas van 3 mm dikte om mijn pastel mee in te lijsten. Er zijn pastellisten die gewoon glas gebruiken maar dat geeft niet het zelfde resultaat. Ik vind en meen te weten, dat wanneer iemand een pastel mooi vindt en die pastel wil kopen, hij /zij zeker niet op 10 of 20 € extra zal kijken. Gewoon glas is natuurlijk wel een stuk goedkoper maar kwalitatief ook een stuk minder.
Het nadeel aan glas voor een schilderij te plaatsen is natuurlijk dat je soms reflecties van kunstlicht in het glas ziet. Ook bij het fotograferen van dergelijke werken met een flitslicht heb je nogal eens problemen. Het licht van de flitser wil soms wel eens een lelijke witte vlek op je foto achter laten, dit kan je goed zien op de hierbij geplaatste foto. Daarom nemen sommige mensen ontspiegeld glas, dat heeft als voordeel dat je geen reflecties meer hebt, maar het grote nadeel is dat het ook een heel stuk van de kleuren rijkdom van je schilderij weg neemt. Daarom zal ik nooit een akwarel of pastel inlijsten achter ontspiegeld glas.
Morgen wil ik de passepartout belichten met name zijn functie en waarom ik die gouden kleur gekozen heb.
Donderdag 1 december 2005
Hoe kan ik het oog van de toeschouwer leiden in een schilderij
Op bijgaande foto kan je een aantal lijnen zien met een nummer. Wanneer je een foto van dit schilderij bekijkt in de vorige fase dan moet je voor je eigen eens uitmaken hoe dat je het schilderij werkelijk bekijkt en welke richting je oog volgt.Voor 95% van de toeschouwers zal men beginnen te kijken volgens de pijl met nr 1 snel even links en rechts kijken. De hoofdlijn om het schilderij verder te bekijken zal verlopen volgens pijl 2 en het oog zal het schilderij verlaten langs pijl 3.
Hoe komt dat zullen veel toeschouwers zich afvragen?
Wel dat is voor een gedeelte bewust gekozen en een gedeeltelijke voorbestemde lijn van het oog. Het bewust kiezen van een lijn vertrekt bij de kunstenaar. Deze kan een toeschouwer zijn aandacht naar een wel overwogen punt trekken door middel van een blikvanger op de juiste plaats te zetten (zie een van mijn vorige stukjes over plaatsen van een focuspunt of blikvanger). Maar het is ook algemeen geweten dat de meeste mensen rechtshandig zijn, hierdoor bekijkt men eerst links onder naar het schilderij. Dit lijkt ingewikkeld en dat is ook zo, maar ja zo werkt onze natuur.Dus met deze wetenschap zorgt de kunstenaar voor een extra stimulans om het oog naar toe te trekken. In dit geval heb ik als blikvanger de deur gekozen (dmv zijn kleur ) maar de voorgrond (onder links) heb ik net aantrekkelijk genoeg gemaakt om als eerste vluchtig beginpunt te functioneren. Onmiddelijk wordt het oog dan getrokken naar het echte aandachtspunt van het schilderij namelijk de deur (door zijn kleur). Via pijlen 2 leid je het oog over de hele tekening en je zorgt ervoor dat bijvoorbeeld in dit geval de boven kant recht of links interressant genoeg is om langs daar het oog uit het schilderij te leiden. Hierdoor maak je gebruik van een natuurlijk gegeven maar je plaatst je verschillende onderdelen zo dat deze op die natuurlijke lijn liggen waardoor je de wetenschap hebt dat de meeste mensen onbewust (sommige bewust) het hele schilderij overschouwd hebben
Mochten er mensen zijn die er een andere kijkrichting op nahouden dan zou u mij een groot plezier doen door mij dit te melden. Ik vind het altijd interressant om nieuwe zaken te onderzoeken.
De volgende dagen wil ik afsluiten door een bespreking van het volledige schilderij te geven en ook het passepartoute en kader te bespreken.
Woensdag 30 november 2005
Schilderen met pastel
Vandaag wil ik aan de hand van het besproken schilderij één van de vele wetenswaardigheden over pastel uit de doeken doen.Als je goed naar de tekening kijkt zul je zien dat er op verschillende plaatsen het pastel dikker aangebracht is dan op andere.
Je kan je de vraag stellen waarom wordt dit toegepast?
Het is niet zo moeilijk om met pastelkrijt verschillende lagen aan te brengen. Het is namelijk mogelijk door een pastellaag licht te fixeren om daarover een andere laag aan te brengen. Het is een ander paar mouwen als men op een welbepaalde plaats een ophoping van pastelkrijt wil krijgen of zoals men bij olieverf schilderen zou zeggen om pastueus te schilderen. Het is namelijk zo, dat wanneer je er in slaagt, tot een realisatie te komen waar er op sommige plaatsen pastel dikker aanwezig is, je iets extra's krijgt. Je krijgt namelijk als suplement in je techniek een nog realistische beeld . Je moet natuurlijk in de eerste plaats er op letten dat je gladde oppervlakken egaal weer gegeven zijn. Door onregelmatige oppervlakken een redelijke structuur te geven krijg je een extra speling van het natuurlijke licht in je schilderij. Met andere woorden wil dit zeggen, dat de dikker aangebrachte laag pastel zelf een schaduw werpt op de ondergrond en dat de hoogste delen van deze opgehoopte pastel, het meeste licht vangen.Dit extraatje kan je benutten om de plasticiteit van het werk nog beter tot zijn recht te laten komen. Om dit soort zaken toe te passen dien je in de eerste plaats over de nodige ervaring te beschikken. Maar je gebruikt ook best pastels en karton/papier van uitstekende kwaliteit.
Bij het bekijken van de foto zul je duidelijk kunnen zien dat er in de achtergrond daar waar de lichtere plaatsen zijn er ook duidelijk meer pastel aanwezig is. Waardoor je ook een duidelijk onderscheid kunt maken tussen het gedeelte van het pleisterwerk dat nog aanwezig is op deze muur en het gedeelte van het pleisterwerk dat reeds af gevallen is. Natuurlijk speelt de kleurkeuze hier ook een cruciale rol. Om te besluiten zou ik je willen verzoeken om zelf een aantal plaatsen op te zoeken op de foto waar het pastel dikker is aangebracht dan op andere plaatsen.
Dinsdag 29 november 2005
Fase 6 B: Afgwerkte deur
Vandaag zou ik de afgewerkte deur voor een laatste keer willen bespreken. Je kan nu duidelijk zien dat er nog een aantal wijzigingen aangebracht zijn. In de eerste plaats kan je zien dat de klinkernagels die in het begin op deze deur stonden verwijdert zijn. Waarom? Wel het werd te druk op deze kleine oppervlakte en daarom heb ik besloten ze weg te laten. Ten tweede kan je goed zien dat aan de onderkant van de deur verschillende zaken afgewerkt zijn. Zo zie je dat een deurdorpel is aangebracht en dat de regenlat die zich onder aan de deur bevindt ook verder uitgewerkt is. De taak die de deurdorpel in dit schilderij heeft is mischien niet helemaal duidelijk. Het is natuurlijk vanuit technisch oogpunt gezien niet meer dan normaal dat er een dorpel onder een deur zit maar hier moet de dorpel ook een verbinding maken tussen de blauwe deur en de donkere voorgrond. Zoals je kan zien op de foto heb ik de verschillende kleuren die zich op het schilderij bevinden opnieuw gebruikt in deze dorpel, waardoor hij zijn verbindende functie kan vervullen. Ook kan je zien dat ik de verschillende barsten in de deur iets meer opgehaalt heb voor wat de kleur betreft. Het venster in de deur heb ik wat verdonkerd omdat het bovenste venster aangeeft dat de ruimte achter deze deur niet verlicht is. Ook de zijkanten en de onderkant van de boog heb ik de kleuren donkerder gemaakt omdat dit de dieptewerking ten goede komt. Verder kan je zien dat het fronton in zijn geheel onder handen genomen is, waardoor de schaduw en lichtwerking mijns inziens daardoor beter in het geheel passen. En tenslotte kan je duidelijk zien dat de venster boven het fronton iets gedetailleerder geworden is. Je ziet nu duidelijk dat het aanwezige glas in verschillende stukken gebroken is en ook de beschermings staven zijn iets duidelijker weergegeven.
Maandag 28 november 2005
Leren leven met Reuma: Spondyloarthropathie.
Ik wil vandaag iets kwijt over mijn gezondheid. Zonder te willen zeuren of klagen kan ik vandaag zeggen dat ik eindelijk te weten ben gekomen wat mij al jaren parten speelt. Reeds meer dan 25 jaar word ik op de onnoemlijkse momenten en uren geplaagt door rugpijn. Sinds een aantal maanden heb ik ook met pijn opstoten en bewegings moeilijkheden in andere gewrichten te maken. Deze pijn en de beperkingen die de ziekte met zich meebracht heeft mij genoodzaakt om momenteel met een stok te lopen. In de voorbije weken heb ik verschilende onderzoeken en een kijkoperatie (aan mijn knie) ondergaan. Sinds vandaag heb ik nu de uitslag. En wat blijkt, ik heb een soort reuma die de gewrichten aantast, maar meer nog de spieren en pezen die rond die gewrichten zitten. Wat blijkt nog meer dat de rugpijn die ik reeds zovele jaren heb, een gevolg is van van deze reuma. Ik heb nu de raad gekregen om via aangepaste medicatie en kinesitherapie (150 beurten ineens voorgeschreven) proberen te redden wat er te redden valt.
Het meest frusterende aan de hele zaak is, dat ik eigenlijk 25 jaar pijn heb geleden op een plaats die je ten eerste beperkt in al je bewegingen, maar en dat is het meest frapante aan het geheel, dat je door die rugklachten nogal eens bekeken werd van daar is er weer een met rugpijn. Men hoeft dit niet te geloven maar dit is zeer belastend en frusterend. Hetgeen dat alles nog een beetje erger maakt is dat de reuma met de moeilijke naam nml. "Spondyloarthropathie" zich niet in een beginstadium maar reeds verder gevorderd is dan men aanvankelijk dacht . Ik kan je verzekeren dat leuk anders is, zeker wanneer men je meld dat je met de beperkingen eigen aan deze vorm van reuma zal moeten leren leven.
Een zaak mag duidelijk zijn bij de pakken gaan neerzitten is nooit mijn aard geweest, en dit zal ik ook nu niet doen. Als opsteker voor mijzelf is het feit dat ik nu weet wat er eigelijk al die tijd mis was met mij, dat dit wel erg is, maar zeker niet levens bedreigend is. Ook het feit dat hetgeen ik nog kan doen ik via medicatie en "kine" zeker zal blijven doen zo goed als het ook maar kan. Ook voor mijn vrouw is er een grote spaning weggevallen, eindelijk weten we waar we aan toe zijn. De tijd zal ons wel leren hoe we verder alles zullen moeten organiseren.
Voila dit moest mij van het hart. Vanaf vandaag ga ik proberen verder te gaan zoals ik bezig was namelijk mij goed te amuseren met mijn blog en alles wat er omheen zit en zeker genieten van al het geen ik nog kan beleven waarin het opgroeien van mijn kleinzoon Pieter mij zeker genoeg zal kunnen afleiden van al de ongemakken die deze ziekte met zich meebrengt.
Het meest frusterende aan de hele zaak is, dat ik eigenlijk 25 jaar pijn heb geleden op een plaats die je ten eerste beperkt in al je bewegingen, maar en dat is het meest frapante aan het geheel, dat je door die rugklachten nogal eens bekeken werd van daar is er weer een met rugpijn. Men hoeft dit niet te geloven maar dit is zeer belastend en frusterend. Hetgeen dat alles nog een beetje erger maakt is dat de reuma met de moeilijke naam nml. "Spondyloarthropathie" zich niet in een beginstadium maar reeds verder gevorderd is dan men aanvankelijk dacht . Ik kan je verzekeren dat leuk anders is, zeker wanneer men je meld dat je met de beperkingen eigen aan deze vorm van reuma zal moeten leren leven.
Een zaak mag duidelijk zijn bij de pakken gaan neerzitten is nooit mijn aard geweest, en dit zal ik ook nu niet doen. Als opsteker voor mijzelf is het feit dat ik nu weet wat er eigelijk al die tijd mis was met mij, dat dit wel erg is, maar zeker niet levens bedreigend is. Ook het feit dat hetgeen ik nog kan doen ik via medicatie en "kine" zeker zal blijven doen zo goed als het ook maar kan. Ook voor mijn vrouw is er een grote spaning weggevallen, eindelijk weten we waar we aan toe zijn. De tijd zal ons wel leren hoe we verder alles zullen moeten organiseren.
Voila dit moest mij van het hart. Vanaf vandaag ga ik proberen verder te gaan zoals ik bezig was namelijk mij goed te amuseren met mijn blog en alles wat er omheen zit en zeker genieten van al het geen ik nog kan beleven waarin het opgroeien van mijn kleinzoon Pieter mij zeker genoeg zal kunnen afleiden van al de ongemakken die deze ziekte met zich meebrengt.
Zaterdag 26 november 2005
Fase 6: Eindfase-voorgrond
Aan de hand van de foto van vandaag wil ik wil ik enkele woordjes uitleg geven over de voorgrond. Als je even terug kijkt naar de vorige fases dan zul je zien dat er aan de voorgrond van het schilderij (het onderste gedeelte van het schilderij) praktisch niets gedaan is. De reden hiervoor is tweeledig,in eerste instantie heeft dit te maken met praktische voorzorgen en de tweede reden is zuiver tekenkundig. De praktische reden is dat wanneer je in dit geval onmiddelijk de voorgrond meebewerkt, je steeds moet rekening houden dat je hand van dit gedeelte geen smeerboel gaat maken. Ik los dit meestal op door met een steunlat te werken. Dit is een lat waar mijn hand opligt tijdens het schilderen waardoor ik niet in aanraking kom met het tekenpapier.
Het tekenkundig gedeelte, waarom ik tot het laatste gewacht heb om deze voorgrond uit te werken is dat ik op dit allerlaatste moment alles beter kan overschouwen. Waardoor deze voorgrond perfect kan aansluiten bij de rest van het schilderij. Wanneer je goed kijkt naar dit gedeelte dan zie je dat er zeer warme en donkere kleuren gebruikt zijn.
Je kan je afvragen waarom is dit gedaan?
Ten eerste is er natuurlijk het idee dat ik het schilderij in zijn geheel een warme uitstraling wilde meegeven. Om hierin te slagen heb ik dus warme kleuren in het hoofdgedeelte gebruikt, zoals geel, warm grijs, oker tinten, goud en een mooi smaragdgroen. Dus moet ik in de voorgrond die warme tint doorzetten. Omdat de oogtrekker, de deur zelf, eigenlijk uit een koudere kleur, namelijk blauw is samengesteld heb ik ook in de voorgrond het blauw laten terugkomen.
Je zult je dan mischien de bedenking maken dat het bruin in de voorgrond veel donkerder is dan het bruin dat je in de gevel kunt vinden. En dat het blauw in de voorgrond weer net veel lichter is dan het blauw van de deur. Ook hier is een goede verklaring. Ik heb er namelijk voor gekozen dat de voorgrond relatief eenvoudig van stuktuur moet zijn. Maar hij moet wel een sterk contrast vormen met het hoofdonderwerp. En wanneer je dan het schilderij in zijn geheel bekijkt moet er een grote kleureenheid in het hele schilderij aanwezig zijn.
Tenslotte om de voorgrond niet te eentonig te maken heb ik iets meer detail gegeven door enkele kleine objecten zoals wat stenen en onregelmatigheden te sugereren.
Vrijdag 25 november 2005
Fase 6: Eindfase van het schilderij
Vandaag ga ik wat meer vertellen over de afwerking van het schilderij. Zoals je duidelijk op de foto kan zien is er nu gewerkt over het hele schilderij en zijn er nog een aantal verbeteringen aangebracht. Het meest opvallend is natuurlijk de achtergrond aan de rechterkant. Hier heb ik de kennis die ik opgedaan heb met de linkse achtergrond opnieuw helemaal toegepast.Zo kan je hier duidelijk zien dat er op een aantal plaatsen wat extra kleur is aangebracht om het geheel te verlevendigen. Je kan goed zien dat het geheel een zonniger effect heeft gekregen . Ook is aan de rechterkant weer iets meer met warme kleuren gewerkt om dat zonnig effect nog te versterken. Zoals ik reeds meerdere keren vermeldde speel ik hier ook weer met licht en schaduw in de achtergrond. Toch moet je er opletten dat de rechterkant in zijn geheel weer net iets lichter van toon is dan de linker zijde. Dit steunt weer op de steeds terugkerende wetenschap dat in dit geval het licht van links naar rechts over het geschilderde oppervlak glijdt.
Een ander element dat nu afgewerkt is, zijn de stenen in de muur aan de rechterkant. Ook dit gedeelte is net iets warmer dan de linkerkant dit om hoger genoemde reden.
In de loop van de volgende dagen wil ik nog enkele andere elementen en wetenswaardigheden uit het schilderij de reveu laten passeren. Ik hoop hiermee te bereiken dat een schilderij niet alleen maar een kijkobject is maar dat er ook andere elementen meespelen om de aantrekkelijkheid te verhogen en zo het schilderij beter begrijpbaar maken. Deze besprekingen zullen handelen over de voorgrond, over de manier van krijt verwerken, waarom op sommige plaatsen het krijt dikker is aan gebracht dan op andere plaatsen enz. Aan de hand van een schets zal ik uitleggen hoe ik probeer het oog van de toeschouwer, in en uit het schilderij te leiden en waarom ik dit doe. Dus zoals je kan zien er is nog genoeg stof om terug te keren naar dit blog. Mischien zul je hier en daar een beetje wijzer worden en eventueel zal je zelfs een ietsje kritischer de volgende keer een schilderij te bekijken.
Woensdag 23 november 2005
Fase 5f: Raam boven de deur
In een van de vorige beschrijvingen heb ik reeds gesproken dat ik het raam boven de deur ten gepaste tijd opnieuw ter sprake zou brengen. Wel ik denk dat vandaag het moment daar is om wat meer uitleg over dit element van de tekening te geven. Op de foto kan je duidelijk zien dat het hele raam nu in een eindfase getreden is. Op de eerste plaats zie je dat de raamkader uit verschillende onderdelen bestaat. Ondanks dat de verschillende kader onderdelen dezelfde kleur, maar een duidelijke toonverschil hebben kan je zeer goed de buitenkant maar ook het bewegend gedeelte van dit raam zien. Ik weet dat het mischien wat afgezaagt klinkt maar ook hier speelt de schaduw en het licht een grote rol. Door een corecte toepassing van deze kleur en door een goede kleur nuancering krijg je weer dat diepte gevoel dat nodig is om verschillende onderdelen in een ander vlak te kunnen weergeven.
Het glas heb ik ondoorzichtig weergegeven. Om dan door een fel donkere kleur weer aan te geven dat dit venster gebroken is en uit twee stukken bestaat. Door dit toe te passen geeft men aan dat er achter dit venster een zeer donkere leegte te vinden is.
De ijzeren staven die in het raam zitten en voor dit glas staan zijn in een vrij neutrale tint weergeven.Hierdoor vallen zij zelf niet al teveel op maar zijn toch duidelijk als bescherming aanwezig. Verder zie je hier ook dat het stucwerk rechtsboven dreigt los te komen van de achtergrond.
Tot slot wil ik aangeven dat de rechterzijkant waar nog maar enkel de schaduwtinten globaal zijn weergegeven in de volgende fase verder wordt uitgewerkt.
Dinsdag 22 november 2005
Fase 5F: Fronton en tegeltjes
Het is enkele dagen geleden dat ik nog wat tekst en uitleg heb kunnen geven. De voorbije dagen zijn nogal hectisch geweest en dan moet je keuzes maken, keuzes die daarom niet altijd even plezant zijn. Maar vandaag heb ik weer wat tijd over om met mijn geliefkoosde hobby bezig te zijn.Vandaag ga ik wat meer uitleg geven over de faiencetegeltjes en de afwerking van deze steentjes. Het is namelijk zo dat ik nu ook de rechterkant afgewerkt heb van deze tegeltjes. De kleur die ik gebruikt heb is niet zomaar in de handel te vinden. Zij behoort tot een afzonderlijke reeks pastels van een wereldmerk op gebied van pastel. Deze kleuren hebben een enorm voordeel: zij hebben een samenstelling die een moeilijk te omschrijven glans veroorzaken. Deze glans kan je het best vergelijken met de glazuur die men op gebakken aarden voorwerpen aanbrengt. En het is natuurlijk deze glans die ik wilde bereiken. Het goud dat op de verschillende tegeltjes aangebracht is geeft in werkelijkheid een zeer mooie glans aan de tekening (beter dan op de foto).
Ook heb ik de dwarsbalken die het fronton omsluiten verder afgewerkt. Om de driedimensionaliteit te benadrukken heb ik weer verschilende trukjes bovengehaald. Trukjes die eigenlijk meer wetenswaardigheden zijn en die zich situeren in de ervaring van een tekenaar. Het zijn weer de speling van licht en schaduw die voor diepte zorgen en die ik altijd wat overdrijf in het tekenen. Maar en dat is weer belangrijk dat je dezelfde zienswijze over heel je tekening of schilderij aanhoudt.
Dat is in dit geval dat de lichtere kant zich rechts bevindt op de tekening. Het fronton (het uitstekende gedeelte) werpt een schaduw op de rechterachtergrond. Natuurlijk is deze achtergrond nog niet afgewerkt maar door dit nu reeds toe te passen krijg je een goed idee wat schaduw die op de juiste plaats aangebracht is kan doen met een tekening. Door de schaduw daar aan te brengen ga je onmiddelijk denken dat het gedeelte van de omlijsting naar voor springt. Deze wetmatigheden vullen onze hersenen zelf in maar je moet natuurlijk wel die schaduw tekenen. Het is natuurlijk ook belangrijk dat je in dit soort werk de nodige aandacht schenkt aan de wetten van het perspectief. Een van de voornaamste wetten in perspectief kennis is dat alle verticale lijnen in een tekening steeds vertikaal blijven, de horizontale die verlopen meestal schuin naar de horizon. In dit geval waar je een redelijke uitvergroting maakt van een welbepaald onderwerp kan je het verloop van de horizontale lijnen verwaarlozen.
Tot slot iets over het kleur gebruik: je ziet hier ook weer goed dat in de schaduwpartijeen een complementaire kleur gebruikt is van de geel-okerachtigetoon in de omlijsting. Dit wil tevens zeggen dat je de schaduwkleuren niet enkel en alleen opbouwt, met zwart toe te voegen aan de hoofdkleur. In de hier gebruikte schaduwkleur is bruin en paars gebruikt om tot een goede schaduwtint te komen.
Morgen wil ik iet meer vertellen over het venster boven de deur en eventueel enkele in het oog springende elementen iets meer belichten.
Vrijdag 18 november 2005
Fase 5E: Boog boven deur
Vandaag wil ik de omlijsting afsluiten met een bespreking over de boog boven de deur. Je kan door de uitvergroting goed zien wat er allemaal gewijzigd is aan dit gedeelte van de omlijsting. In de eerste plaats zie je dat de rechterkant nu verder afgewerkt is. De kleur is ook hier weer iets lichter dan links. Dit komt natuurlijk weer door de lichtval. Maar een zeer belangrijk punt in het geheel is dat de linkerkant van de boog net iets lichter van toon is dan de linkerpilaar. Ook hier is een goede verklaring voor, het is een tekenkundig trukje om bepaalde dingen iets meer te belichten dan normaal. Tevens is het hier van belang dat de steentjes, die boven de boog aanwezig zijn, iets meer in de aandacht komen. Zij zijn met de deur de werkelijke uitdaging van het schilderij. Door de boog iets lichter van toon te maken te maken trek je van de aandacht van de toeschouwer vanuit de deur via deze boog naar de faiencetegeltjes. En dit was uiteindelijk de bedoeling van dit schilderij. Natuurlijk is het meegenomen dat ik door dit toe te passen een veel zonniger of lichter geheel krijg. Hoe ik het oog terug uit het schilderij leid krijg je in een van de volgende besprekingen duidelijk te zien. Waar ik redelijk veel aandacht aan besteed heb zijn de verschillende verweerde stukken in deze constructie. Je treft ze vooral links in de boog aan. Het is natuurlijk ook hier weer belangrijk dat je rekening houdt met de lichtval op dit gedeelte van de tekening. Zo zul je duidelijk kunnen zien dat de afgebrokkelde stukken eigenlijk hun eigen tekeningetje zijn qua vorm , struktuur en lichtval. Iets waar ik in een van de voorgaande fases reeds op gewezen heb is de onderkant van de overspannende boog. In deze uitvergroting kun je duidelijk dit gedeelte van de boog onderscheiden. Door deze onderkant juist weer te geven, volgens de wetten van het perspectief, krijg je weer het driedimensionele effect waar ik zo de nadruk probeer op te leggen.
Tot slot wil ik er op wijzen dat je duidelijk kan zien dat dit schilderij een structuur bezit. Hiermee wil ik aangeven dat het geheel niet glad geschildert is maar dat er een onregelmatige aanbreng van krijt is. Waarom ik dit doe wil ik in een latere fase uitleggen.
Morgen wil ik de faiencesteentjes bespreken.
Woensdag 16 november 2005
Fase 5 D: deuromlijsting
Vandaag iets meer uitleg over de omlijsting van de deur en meer in het bijzonder de twee zijpilaren en de boog. De rest gaan we morgen bespreken gezien ik de opmerking heb gekregen om geen al te grote teksten te maken. Dus ga ik mij daar aan houden.In de eerste plaats is het belangrijk om de rechter- en de linkerzijkant met elkaar te vergelijken en dit op architectonisch gebied. Want bij dit soort schilderijen is de architectuur belangrijk en moeten deze twee pilaren mekaars evenbeeld zijn. Dit geldt natuurlijk in dit geval alleen voor de stijl, de kleur en de aftakeling of verwering is in deze fase of toestand nooit gelijk.
Wanneer je een eerste blik op het schilderij werpt zul je zien dat hetgeen ik reeds van in het begin vermeldde nog steeds wordt volgehouden. Namelijk dat het licht van links komt waardoor er meer licht op de rechterpilaar valt . Je ziet dan ook duidelijk dat de rechterkant in dit geval veel lichter van kleur is dan de linker. De twee consoles die de boog ondersteunen zijn qua vorm hetzelfde maar door de lichtinval gaan zij toch een verschillend uiterlijk krijgen. Je ziet duidelijk dat de schaduw aan de linkerzijde veel uitgesprokener is dan de schaduwpartijen aan de rechterkant. Ook bij de stukken waar de kleur en de steen verweerd zijn zie je een duidelijk verschil. Door de wetten van licht en schaduw correct te blijven toepassen krijg je natuurlijk een uitermate boeiend werk. Nogmaals wil ik meegeven dat de kleuren die de beide pilaren in de vorige en zeker in de eerste fase gekregen hebben juist dezelfde zijn. Hierdoor ontstaat er een eenheid in kleur ondanks dat je in latere fases die kleur laat beïnvloeden door schaduwtinten.
Zoals in de aanhef reeds beschreven ga ik de tekst niet te lang maken en morgen een vervolg geven met de beschrijving van de boog boven de deur.
Dinsdag 15 november 2005
Fase 5C: deur
Zoals gisteren afgesproken geef ik vandaag nog wat meer uitleg over de deur zelf. Zoals je kan zien zijn er in het bovenstuk van de deur (gedeelte waar raam zit) ook een aantal wijzigingen aangebracht. Ten eerste wordt nu goed duidelijk dat de deur uit twee stukken bestaat. Ten tweede zie je ook veel duidelijker het venster zitten. Dat de deur uit twee stukken bestaat wordt verkregen door enerzijds de gebogen lijn van de deur zelf duidelijk te tekenen en de schaduw van deze lijn voor een gedeelte op de deur weer te geven in een donkerdere toon dan de deur zelf. Anderzijds heb ik het gedeelte dat vast in de deuropening blijft zitten wat meer opgelicht in toon. Dit heeft als resultaat dat je een zonniger effect creëert maar ook duidelijk de deur in twee delen verdeeld. Het aanwezige venster krijgt ook een meer definitieve vorm. Door er een aantal toongradaties aan te brengen in dit venster is het net is het net alsof aan de binnenkant nog een lichtbron aanwezig is.Ook aan de onderkant van de deur heb ik de aanwezige deurlat duidelijker weergegeven. Door de bovenkant van deze lat in een lichtere toon te schilderen kan je duidelijk zien dat deze lat op de deur bevestigd is. Ook kan je nu duidelijk zien dat er op een aantal plaatsen verf verdwenen is.
Tenslotte zul je zien, als je goed kijkt, dat de deurlijsten die aan de zijkanten van de deur zitten, nu beter tot hun recht komen Hierdoor komt de deur in haar geheel beter tot haar recht.
Aan de bovenkant van het vaste deurstuk is er een iets donkerdere toon neergezet waardoor de bovenliggende boog duidelijker naar voor springt. Doch hier geef ik morgen meer uitleg over als ik de gehele omlijsting bespreek.
1 reactie op dit bericht
sober maar ...
Mooi !
Groeten,