Archief

Eindelijk begint alles terug in zijn plooi te vallen. Een herinrichting van een volledige verdieping (in ons geval het gelijkvloers) ziet in het begin gemakkelijk aan, maar op het eind is het toch een beetje veel van het goede. Zeker als je zelf niet kan meehelpen. Vroeger deed ik zulke zaken zelf daardoor was het wel iets langer gespreid in de tijd, maar dan deed ik het kamer per kamer en hield zo een beter overzicht. Maar goed alles is terug ingericht (zo goed als) en ik ga me nu weer wat meer bezig kunnen houden met het bloggen. Alleen moet ik nog beginnen met het portret van de bekende Vlaming en hier begint de tijd ook te dringen. Ik heb mezelf de aanvangsdatum van 1 augustus opgelegd en ik denk dat ik dan nog tijd genoeg heb om het geheel af te werken.
Vandaag wil ik toch ook nog iets vertellen over de aquarel "Grandeur". Zoals je op de foto kan zien heb ik een begin gemaakt met aan de deur zelf te werken. Ook heb ik een eerste toets gegeven aan de omlijsting en verder nog wat gewerkt aan de onderste boord van de gevel. Voor de deur ben ik begonnen met de donkerste kleuren op te zetten. Deze kleuren zijn het donkerst en geven de houten kader rond de deur zelf weer. Dit doe ik om een overzicht te houden in de tekening. Want als je terug gaat kijken naar de tekeing in de eerste bespreking van deze aquarel dan zie dat er heelwat lijnen en lijntjes staan die de verschillende onderdelen van het onderwerp weergeven. Wanneer je nu zo'n onderwerp aan het aquarelleren bent dan moet je steeds goed uit je ogen kijken om het overzicht op je onderwerp niet te verliezen en zoals je weet bij aquarel is het zeer moeilijk om verbeteringen aan te brengen of vergissingen weg te werken.
Nadat ik de deurlijst heb opgezet ga ik de deur verder invullen en dat doe ik ook weer door de lichtste delen uit te sparen en de andere delen te voorzien van verf. Ook hier is het weer een voorzichtig aftasten van de verschillende onderdelen. Zoals altijd laat ik de lichtste delen wit en probeer ik voor de eerste wassing toch een gradatie in de kleuren te maken hoe licht de aanzet en de kleuren ook zijn. Dit kan je op dit moment goed zien op de foto. 
Om alles wat af te wisselen en een goed overzicht op het geheel te houden werk ik ook aan de boord van de gevel en de deuromlijsting. Dit geeft niet alleen een beter overzicht van het geheel maar houdt ook je aandacht bij het schilderen en het onderswerp.
Op de volgende bespreking ga ik iets dieper ingaan op het afwerken van de deur zelf.meer in  

Eindelijk ga ik verder met deze tekening en ga ik nog een beetje meer uitleg geven over dit schilderij. Op de foto zie je dat ik weer enkele zaken heb bij uitgewerkt .Zoals je kan zien heb ik ook de tweede kant van deze gevel ingekleurd. Het is natuurlijk de kunst om ook deze kant van de gevel in dezelfde trent en kleuren te schilderen als de andere kant want het is natuurlijk één gevel.
Als je de rechterkant bekijkt dan zie je dat ik ook reeds een aanzet gegeven heb om een schaduwpartij weer te geven. Je kan heel duidelijk zien dat deze kant iets meer in de schaduw gaat komen te liggen dan de andere kant. Wat ik ook al gedaan heb is, om  rond de deuromlijsting reeds een dun donker streepje sepiakleur te leggen. Bijzonder aan de onderkant van de verschillende delen van deze onderlijsting heb ik dit lijntje vrij duidelijk aangezet. Dit betekend dat deze onderkant meer schaduw krijgt en hierdoor komt deze omlijsting reeds los van de gevel. Met andere woorden je ziet hier al heel duidelijk dat de omlijsting op de gevel ligt. Je zal misschien denken dat dit normaal is maar dit soort zogenaamde normale eigenschappen dien je extra in de verf te zetten waardoor je schilderij aan expressie gaat winnen.
Ook zie je aan deze kant van de gevel, dat ik aan de onderkant van het schilderij begonnen ben met de bovenste richel van de plint, die de gevel scheidt van de stoep, weer te geven. Hier moet ik bijzonder goed  opletten dat ik dit gedeelte (de plint ) niet ga overdetaïleren want dat zou het schilderij meer slecht dan goed doen denk ik .
In mijn volgende bespreking ga ik wat dieper ingaan op deze plint en de schaduwpartij onder het bordes boven de deur.  

Vandaag was de dag dat alles zou gaan gebeuren. Vandaag zou ik mijn interview kunnen doen met de bekende vlaming die zijn portret door mij laat schilderen. Ik kan je vertellen het is een fantastische belevenins geworden. Ik ga zeker niet vertellen wie de bekende vlaming is (dat hou ik voor later, als het portret hier besproken wordt) maar dat het een innemende persoonlijkheid is dat wil ik wel kwijt.
Om kwart voor drie deze namiddag mocht ik mijn  gast verwelkomen en  hij was vergezeld van een ganse reportagecrew  (vier mensen) die een reportage zouden draaien van mijn ontmoeting en van het interview dat ik zou afnemen van onze bekende vlaming voor het schilderij dat ga maken. Ik kan je vertellen het huis was maar net groot genoeg om deze mensen en hun materiaal te herbergen, want de hoeveelheid aan materiaal die men bij had was toch wel indrukwekkend. De crew want zo noemt men deze beroepsmensen waren een crewleider, een cameraman, een geluidstechnieker en een journaliste. Het materiaal dat deze mensen moeten meezeulen om zo'n taak tot een goed einde te brengen is gewoonweg indrukwekkend. Een enorme camera, statief voor deze camera en andere zaken zoals lampen, een monitor waar de crewleider alles op kan volgen een ganse batterij van kleine en grote microfoons, opnamemateriaal en een ganse resem kabels en andere toestanden.
Men is begonnen met alles op te zetten voor het eerste kennismakingsgesprek in onze woonkamer en rond half vier is men beginnen te draaien. Ik kan je vertellen alles heeft in zijn totaal geduurd to 7 uur 30 alvorens het geheel was ingeblikt. We hebben tussendoor wel een koffiepause en sanitairestop  gehouden, waarbij mijn vrouw ons allemaal trakteerde op Limburgse vlaai en een tas heerlijke koffie of iets fris. 
Het draaiprogramma was voor mij wel indrukwekkend en ik ben er nog een beetje van onder de indruk. We hadden de  eerste kennismaking aan de deur, daarna ons kennismakingsgesprek, daarna ons gesprek over het schilderij, daarna is er gefilmd op mijn atelier waar men alles heeft opgenomen wat ik nu reeds aan schetsen gemaakt heb en vervolgens heeft men nog een hele reportage gemaakt over mijn manier van werken. Wel ik kan je verzekeren het was prachtig maar ik moet er wel bijvertellen dat ik nu doodop ben. 
Men heeft mij gevraagd wat mijn grootste doelstellingen waren of zijn op schildergebied en ik kan nu zeggen dat dit voor mij  de mooiste ervaring is geweest die ik tot nu toe op schildergebied mocht meemaken.
Ik wil hier nu afsluiten met een hommage aan degene die dit voor mij hebben mogelijk hebben gemaakt.
Bedankt........ en ............. als zij dit lezen dan weten jullie wel wie ik bedoel...   

Vandaag ga ik zoals afgesproken iets verder met de ontleding van deze aquarel.
In de eerste plaats wil ik iets zeggen over het aquarel papier dat ik voor dit schilderij gebruikt heb. Het is een Fabriano papier met fijne korrel van 600gr/m². Dit wil in de eerste plaats zeggen dat dit papier 600 gram weegt per m². Ik neem een fijne korrel omdat ik in deze aquarel nogal wat details wil schilderen. Wanneer je dan een grove korrel neemt dan kun je practisch geen details schilderen en met een midden korrel of grain gaat het misschien wel maar met fijne korrle kun je dat perfect doen.
Waarom gebruik ik hier zo'n zwaar papier? Wel dit papier gaat practisch niet bobbelen of kromtrekken tijdens het aquarelleren. Wanneer je fijne details wilt schilderen en je papier gaat bobbelen dan kun je al raden dat dit niet gemakkelijk is. Je kan natuurlijk zeggen dat je lichter papier kunt opspannen (heb ik in één van de vorige besprekingen uitgelegd) zodat het niet gaat bobbelen en dat je dan evengoed details kunt gaan toevoegen dat is ook zo, maar geloof me dit papier (600gr/m²) heeft toch nog net iets meer en laat zich nog dat ietsje beter bewerken.
Hoe begin je aan dit werkje?
Zoals je kan zien ben ik begonnen met aan een van de zijkanten kleur aan te brengen. Deze kleur is een mengsel van gebrande siënna en oker en daar heb ik tijdens het schilderen nog wat licht paars laten in uitvloeien. Natuurlijk moet je hier zeer goed afbakenen wat je wil schilderen. Ik heb daarom ook het papier eerst nat gemaakt alleen maar op de plaats waar ik de kleur wil hebben. Dat wil zeggen dat ik met een penseel alleen maar gevuld met water mooi langs de omlijsting van de deur gewerkt hebwaardoor alles links van de omlijsting nat werd maar de omlijsting niet. Daarna heb ik op deze natte plek nat in nat de kleur opgebracht.Waardoor het gedeelte dat ik wilde schilderen mooi met aquarelverf  kon vollopen. Natuurlijk heb ik deze kleur niet egaal opgebracht maar door minder of meer water toe te voegen aan de aquarelverf heb ik een verlopen wassing aangemaakt en dat op het papier uitgewerkt en de verf mooi door elkaar laten lopen. Ik kan je zeggen dat dit niet het aller gemakkelijkste is maar het geeft wel een heel mooi effect.
Toto slot heb ik in dit eerste deel ook nog een eerste aanzet van de vloer gemaakt. Door dit te doen krijg je onmiddelijk de indruk dat de tekening er staat. En in deze fase van het werken met aquarel vind ik het vrij voornaam dat je reeds een eerste indruk krijgt hoe je aquarel of beter gezegd het onderwerp naar voor komt. Want, en je zal zeggen dat dit de normaalste zaak van de wereld  is, dit soort deuren moet er staan, niet er zo maar bij hangen of ergens tegenaan liggen neen ze moeten er staan  Zulk een deur dient pal in de deuropening van het huis te staan en verleent of weigert  toegang aan gewenste of ongewenste bezoekers. Daarom interesseert dit soort onderwerpen me zo en zijn ze waardig om in een schilderij vereewigd te worden.
In mijn volgende bespreking zal ik iets meer onthullen over het maken van schaduw en het marmeren van de gevel. 

Vandaag wil ik met de uitleg over een nieuwe aquarel. Het is weer iets, waar ik mijn hart aan verloren heb. Je weet dat ik nogal hou van oude dingen en als het enigzins kan mogen het zeker oude herenhuizen en hun onderdelen zijn. Ik heb reeds verschillende keren uitgelegd dat ik deze liefde reeds in mijn jeugd had en dat die liefde door mijn studies (technisch/bouwkundigtekenaar) alleen maar sterker werdt en ik die ook verder ontwikkelde. Nu blijft nog steeds mijn aandacht uitgaan naar dit soort bezienswaardigheden.
Vandaag wil ik starten met een aquarel die een deur gaat voorstellen. Een Waal zou zeggen "une grande porte" ik zeg "een grote deur" en een Brusselaar zegt dan "een grandeur". Ik weet wel Fred dat dit niet juist is maar een mens wil toch ook eens grappig zijn al valt dat niet altijd op. Dus mijn aquarel "Grandeur" geeft de inkomdeur weer van een statig gebouw en deze deur geeft werkelijk een status aan het huis waartoe zij toegang geeft maar ook op zich is deze deur een bezienswaardigheid. 
Vandaar de titel "Grandeur".
Op de tekening zie je zeer duidelijk hoe nauwkeurig ik de deur heb uitgetekend. Maar niet alleen de deur heb ik zo nauwkeurig mogelijk trachten weer te geven ook de omgeving rond de deur heb ik opgenomen en helemaal uitgewerkt in deze tekening. Natuurlijk is het van belang dat je dit deel van een huis omkadert met zijn aanverwante onderdelen als je er iets speciaals van wil maken.
Het eerste wat opvalt bij de deur is de mooie omlijsting die rond de deur zit. Je zou kunnen zeggen dat dit de lijst rond een schilderij is.En je weet dat bij een schilderij de lijst niet de aandacht op zich mag trekken, maar zij (de lijst) dient er wel voor te zorgen dat het schilderij er veel mooier gaat door uitzien. Ook bij deze deur is dat het geval.
Ook de overdsteek boven de deur met zijn mooie ballustrade is hier een wezenlijk onderdeel van deze deur. En tenslotte is de trap die naar de deur leidt van wezenlijk belang om er iets moois van te maken. Deze leuning zorgt samen met de omlijsting en de trap ervoor dat deze deur een ware "Grandeur" is.
De consoles links en rechts boven de deur zorgen ervoor dat het  terras dat boven de deur gedragen wordt maar hebben ook iets van oren die een hoofddeksel dragen. Het is dan ook zeer belangrijk  dat je deze sokkels of consoles juist gaat weergeven. Indien je dit niet doet dan gaat het hele schilderij iets hebben van "ik wil wel ........maar ik kan het niet".  Ik wil er dan ook bij vermelden dat je wel iets van de technische kant van zulke tekeningen dient te weten wil je het geheel een geloofwaardig uitzicht geven. Het perspectief tekenen dient hier zeer goed en juist toegepast te worden, doe je dit niet dan ga je iets krijgen dat er in de verte op trekt maar dat verre van juist is. Je kan je afvragen waarom dient dit allemaal weer zo juist te zijn. Wel dat weet je stilletjes aan wel denk ik. Voor mij is het van het grootste belang dat een schilderij dat een onderwerp als dit weergeeft dit onderwerp  juist dient weer te geven. Het schilderen zelf kan op een losse en aangemame manier gebeuren maar de ontwerptekening dient juist te zijn en te kloppen.
Ik wil er nog bij vertellen dat dit schilderij gemaakt is op een zeer dik aquarel papier van Fabriano en dat het zo'n 650 gram/M² weegt. Mijn volgende bespreking zal handelen over hoe je met zo'n onderwerp start en hoe je verder gaat werken om een goede aquarel te maken. Ook wil ik iets extra's vertellen over het hoe en waarom van dit soort aquarelpapier. 

Vandaag wil ik het laatste stukje schrijven over deze aquarel. Het zal handelen over de afwerking van het schilderij namelijk over het kiezen van lijst en passepartout.
Voor dit schilderij wilde ik nog iets speciaals aan het geheel toevoegen namelijk een een zo conventioneel passepartout en kader. In de eerste plaats wil ik enkel woorden zeggen over de passepartout. Ik heb gekozen voor een passpartoute van lichte kleur maar dan eentje met een bedrukking.
Gezien mijn schilderij nogal wat grijs- en blauwachtige tinten bezit heb ik hier voor de eerste keer een passepartout gekozen met een bedrukking in die kleuren. Meestal bezitten de gewone passepartouts een witte kern heeft dit soort passepartout een zwarte kern. De kern van de passepartout is dat gedeelte van het passepartout karton dat zit tussen de boven en onderlaag en die tevoorschijn komt wanneer je, je passepartout snijdt. Het is dat kleine stukje papierkarton dat verschijnt wanneer men de opening uitsnijdt voor de tekening en dit streepje karton is meestal onder 45 graden gesneden. Hier kan ik door de zwarte kern die nu een dun zwart lijntje met het witte papier maakt, het wit van de tekening en het aquarelpapier extra accentueren.
Voor de lijst heb ik gekozen voor wortelhout. Een lijst die niet al te breed is maar die wel een bepaalt cachet geeft aan het schilderij. Een lijst van wortelhout is niet zo goedkoop maar ik vond in dit geval dat deze lijst het beste paste bij deze aquarel. Wortelhouten lijsten vindt je ook veel bij jachttaferelen en tekeningen van dierenportretten edm.
Hoe alles in zijn geheel eruit ziet kan je op de foto zien. Voor mij is het werk in zijn geheel geslaagt. Zowel de aquarel voldoet voor mij en de  passepartout en de omlijsting maken het geheel af. 
Mijn volgende bespreking zal gaan over een nieuwe aquarel met de toepasselijke titel "Grandeur"; Waarvoor dit staat en wat het onderwerp is zal je een van de volgende dagen ontdekken.