Vandaag is het Vaderdag maar toch ga ik iets schrijven over deze aquarel. Ik zou natuurlijk ook iets over de verkiezingen kunnen schrijven maar dat is allemaal zo twijfelachtig en één pot nat, want  ze staan ook allemaal samen te graaien in de pot van de macht, dat je beter uit deze slangenkuil wegblijft en je zelf bezighoudt met dat wat misschien wel het belangrijkste is in het leven namelijk; leven.
Genoeg verteld over dit alles nu naar de verdere afwerking van deze aquarel.. Op de foto kan je duidelijk zien dat ik verder gewerkt heb aan de onderzijde van de aquarel maar ook, dat ik gezorgd heb dat alles een meer driedimensioneel uitzicht krijgt door op de verschillende plaatsen schaduw toe te voegen.
En over deze schaduwpartijen wil ik het vandaag hebben. Als we kijken naar de trap en naar de muurbekleding dan kun je zeer goed zien welk effect schaduw kan hebben op een schilderij. Je ziet hier heel goed dat door een schaduwpartij aan de rechterzijde van de trap heel juist aan te brengen dwz juist qua vorm maar ook juist wat kleur en kleurintensiteit  betreft. Je kan duidelijk zien dat de trap die in de vorige fase gewoon een vlak voor het huis was nu duidelijk voor het huis uitsteekt. Het is enorm belangrijk om deze schaduwpartijen juist te tekenen omdat je hierdoor het driedimensionele karakter naar voor brengt. De schaduw aan de trap is niet zomaar een vorm die ik gekozen heb neen dit is een vorm die juist door de lichtval van links zo geconstrueerd wordt in werkelijkheid door het licht en de trap. Ook de kleur is hier zeer belangrijk. Als je goed kijkt op de foto dan zie je dat deze kleur helemaal niet zwart is. De meeste amateurschilders geven zo'n schaduwpartij een vrij donkere en meestal zwarte kleur. Ik doe dit niet maar zoek naar een contrasterende kleur en in dit geval wordt dit een donker blauw dat zelfs naar het paars neigt. Ik laat die kleur uitlopenop de gevel en de grond in een lichtere blauwe kleur die je ook kan vinden in de donkerste kleuren van de deur. Wat ik hiermee wil aantonen is dat het blauw, waarvan ik in de vorige bespreking zei dat het mooi contrasteerde met het groen, deze kleur nu ook perfect en aanvullend werkt in onze schaduwpartij. Met dat zelfde procede ga ik ook de schaduwpartijen van de gevelbepleistering aan brengen waardoor deze haar dikte krijgt.
Ook gebruik ik de zelfde kelur maar met een iets meer groenige tint om de zijkant en onderkant van de luiken zijn vollume te geven. Waar je nu bij de luiken extra aandacht dient aan te geven is het feit dat ik niet alle latten van deze luiken geschildert heb. Neen ik heb de tussenruimtes van de latjes geschildert met een lichter kleur van de schaduw aan de zijkanten en onderkant van de luiken. Hierdoor komen de witte latjes, waaruit de luiken zijn gemaakt , vanzelf naar voor. Dit noemt men: door de negatieve ruimten te benadrukken, de positieve ruimte meer in de aandacht zetten. Waardoor je twee vliegen in een klap vangt namelijk je hebt de schaduw van de latjes en je hebt de latjes van de luiken met één beweging gemaakt. Met andere woorden je hebt de luiken in een keer geschildert.
Eén laatste punt waar ik op wil wijzen is, dat je nog eens goed naar de gordijnen moet kijken want daar zie je nu stil aan het patroon in deze grodijnen te voorschijn komen.
De volgende bespreking zal nog een gedeelte over het aanbrengen van kleur gaan en hoe ga ik de ramen en gordijnen verder uitwerken. 

Na een wat mindere periode ga ik vandaag weer wat nieuws schrijven over de vorderingen van deze aquarel. Zoals je op de foto kan zien ben ik in de ver uitgewerkte tekening enkele zaken beginnen afdekken met maskeervloeistof. Omdat ik dit tafereel getekent heb in een zeer speciale perspectiefvorm wil ik ook dat dit perspectief ten volle tot uiting komt. Je kan op de foto duidelijk zien welke delen ik afgedekt heb. Je ziet bv heel goed dat ik onder aan de muur waar een zogenaamde beschermingsstrook aangebracht is de dikte van deze strook met de afdekvloeistof afgedekt is. Even voor alle duidelijkheid deze afdekvloeistof vomt na het aanbrengen een gummiachtige substantie op het papier. Deze substantie zorgt ervoor dat wanneer je aquarel aanbrengt deze wordt afgestoten en de kleur niet op het papier achterblijft daar waar het papeir afgedekt is. Ik gebruik deze vloeistof meestal wanneer er zeer smalle delen van een andere kleur moeten voorzien worden of wanneer ze wit moeten blijven. Wanneer je later toch deze delen wilt beschilderen dan kan je het afdekmateriaal heel gemakkelijk met je vinger wegwrijven en je paier komt ongeschonde tevoorschijn. Ik heb dit afdekken ook gedaan in de deur (je ziet het goed blinken) maar ook in de gordijnen (iets meer geelachtig van kleur) heb ik daar waar er licht door de gordijnen moet schijnen deze vloeistof aan gebracht. Verder zie je op de foto dat ik een eerste kleurlaag op de onderdelen van de deur gezet heb en ook heb ik een kleur aangebracht op de muurbescherming aan de onderzijde van het schilderij. Je kan je natuurlijk afvragen waarom net op deze plaatsen wel ik wilde uitproberen of de twee kleuren goed bij elkaar pasten en of hierdoor de warm- koudrelatie goed tot uiting zou gebracht worden. Want door de titel ga je een bepaald gevoel proberen op te roepen. Zeg zelf als je blauw met veel wit gebruikt ga je eerder een koude indruk op roepen maar als je die kleuren goed gebruikt en er voor zorgt dat er een zeer goede contrasterende kleur is die voor het nodige tegengewicht zorgt dan gaat en moet dit een prachtig effect gaan geven. Ik denk dat je door dit kleurgebruik nu reeds ziet dat er een prachtig evenwichtig schilderij gaat ontstaan.    

Vandaag start ik met de bespreking van een nieuwe aquarel. Ik ga deze aquarel maken om uit te proberen hoe het werkt om met enkel zeer lichte kleuren een aquarel te maken die blaakt van het zonlicht. Ik heb gekozen voor een gevel van een mooi heren huis waar ik zelf enkel zaken aan bij breng. Ik neem maar een klein stuk van deze gevel en ik hoop hiermee een mooie aquarel te maken. Om het werk  te maken heb ik gekozen voor een papier van waterford met een medium grain. Dit wil zeggen dat er een oppervlakte structuur is die niet al te korrelig is waardoor je redelijk in detail kan werken maar die dan ook weer korrelig genoeg is om de gevel een ongelijkmatige reflectie van het zonlicht te laten geven. Je zal misschien wel denken moet dit nu op voorhand aalemaal al uitgedokterd worden. Wel ik zeg daar ja op omdat je dan van in het begin weet wat je wel kan en wat je miet moet verwachten. Zo kom je achteraf voor geen onaangename verrassingen te staan. Want het werken met aquarel houd al verrassingen en onverwachte wendingen genoeg in.
Op de foto kan je duidelijk zien dat ik ook hier weer gekozen heb voor een zeer uitgebreide tekening met alle details er op en er aan. Ook dit doe ik steeds met voorbedachte rade omdat ik mij op deze manier vast leg om een bepaalde werkwijze te volgen.
Mijn volgende bespreking zal nog even handelen hoe en waarom  ik een aquarel papier opspan ook al heeft dit papier een dikte van 300gram/cm² 

Vandaag wil ik als laatste stukje over dit schilderij het afgewerkte schilderij laten zien. Ik heb geen aanpassingen meer doorgevoerd gezien ik ik het schilderij goed vindt zoals het nu is. Ik ben wel gaan kijken wat er aan passepartoutes moest komen en wat voor een lijst ik het best rond dit werk zou zetten. In de eerste plaatst heb ik gezocht naar een redelijk neutrale passepartout. Ik heb een lichte cremekleurige passepartout genomen die aan de binnenkant afgezet is met en koperkleurige bies. De kleur van deze bies komt terug in de lijst en geeft een iets rijkelijk effect aan het werk. Dit soort passepartoutes is niet goedkoop maar dit mocht wel vond ik . Ook heb ik de passepartoute een redelijk breedte gegeven (de zijden en de bovenkant 10cm en de onderkant 12 cm). Door de passepartout iets breder te nemen geeft deze door zijn rustige kleur genoeg tegengewicht aan de nogal vurige achtergrond van het schilderij. Tenslotte heb ik een lijst gekozen die koperkleurig is en net als een bronzen omhulsel om het schilderij ligt. 
Als ik het werk nu bekijk dan vindt ik dat het ondanks de gewaagde achtergrond vrij goed als een geheel overkomt. Het portret op zijn eigen is redelijk lijkend, technisch heb ik dat kunnen maken wat ik wou en het geheel komt aangenaam en rustig over. Ik ben een tevreden over mijn geleverd werk.Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook een aantal zeer fijne opmerkingen op de tetoonstelling gekregen heb maar ook de bezoekers van mijn blog geven zeer positieve signalen omtrent dit werk.
De volgende bespreking zal handelen over over een nieuwe aquarel die ik gemaakt heb. 

Ik wil vandaag nog even het bericht dat het laatst verschenen is over mijn zelfportret met Pieter herhalen. Het is namelijk gemakkelijker om alles terug  op te nemen aan de hand van dit stukje en de volgende dagen mijn beschrijving af te maken. Hieronder volgt dan dit laatste stukje.
Vandaag ga ik nog enkele woorden schrijven over de laatste fase van het schilderij; De fase die ik de afwerkingsfase noem. Ik ga nog niet alles prijsgreven van het portret maar ik ga wel zeggen waarom ik dat doe. In de eerste plaats wil ik de primeur voor het zelfportret op onze opening houden. Het is namelijk zo dat door het aanbrengen van de achtergrond de sfeer van het portret totaal gewijzigd is. Het is veel intenser en feller geworden. Ik durf zelfs spreken dat het een gewaagde combinatie is, maar zelf vind ik ze meer dan geslaagd. Dus over de achtergrond nog niets. Wat ik wel wil vertellen is dat ik de twee geportretteerde helemaal opnieuw bewerkt heb. De beide gezichten heb onder handen genomen en ook de klederen hebben een opfrissing gekregen.Door het aanbrengen en opfrissen door nieuwe kleuren is ook het algemeen gevoel dat ik heb bij het bekijken van het schilderij, veel beter geworden. De kleuren hebben nu hun juiste uitstraling gekregen. Ik bedoel hiermee dat de kleuren intens maar tochfluweel zacht zijn en dat is nu net het kenmerk van Pastel. Ook de kleding heb ik aangepakt en daardoor komen lichte en schaduwvlekken beter tot hun recht. Voorlopig ga ik de bespreking hierbij laten maar ik kom zeker terug met dit onderwerp en de afwerking na de opening op 23 maart van onze Expositie.

04-03-2007 om 13:55 geschreven door priet