Eindresultaat aquarel Siësta

Vandaag enkele woorden over het uitwerken van de luiken. Zoals ik in mijn vorige beschrijvingen reeds meldde wil ik de luiken er nog iets verweerder laten uitzien. Hoe ik dat gedaan heb wil ik je vandaag aan de hand van de bijgevoegde foto en tekst laten zien.
In de eerste plaats wil ik hier vermelden dat ik deze techniek nooit eerder heb toegepast. Ook heb ik nergens iets over deze techniek kunnen lezen of vinden. Ik geef dit mee omdat ik eigenlijk niet wist hoe ik iets kon ouder maken of ouder doen lijken. En dat het tevens voor mij op dat moment een groot raadsel was toen ik er aan begon en een nog groter raadsel hoe het er zou uitzien op het einde van de rit. Ik wil dit toch even erbij zeggen omdat de mogelijkheid bestond om redelijk goed schilderij totaal naar de verdoemnis te helpen door iets te doen waarvan ik de uitslag niet kende. Dus gezien ik niets wist over een verouderings proces bij aquarel heb ik mij aan het denken gezet. Hierbij stelde ik me de vraag hoe maakt men iets oud bij een schrijnwerker of meubelmaker. Ik wist dat je bv door hout een kleur te geven en de kleur gedeeltelijk terug weg te halen en het hout op te ruwen, dan terug wat kleur opnieuw op dat hout aan te brengen men hout (of een meubelstuk) kon laten ouder worden dan dat het in werkelijkheid was. Deze techniek wordt nogal eens toegepast om antieke meubels te herstellen of zelfs na te maken.Met deze wetenschap ben ik het zelfde gaan toepassen op mijn schilderij. Omdat ik altijd met redelijk zwaar tot zwaar aquarelpapier werk dacht ik waarom zou ik het papier niet opruwen. Maar hoe kon ik dat papier op een goede manier ruwer maken zonder het totaal te beschadigen. Ik ben in mijn atelier gaan zoeken om iets te vinden dat het papier kon opruwen zonder overbeschadiging als gevolg. Op zeker moment kwam ik uit bij een oude tamponeerborstel en toen dacht ik dit zou wel eens de oplossing kunnen zijn. Voor alle zekerheid heb ik op een stuk aquarelpapier het onderwerp snel nagebootst zoals de tekening was en heb dit laten drogen. Daarna heb ik dat stuk papier terug nat gemaakt en ben met de tamponeerborstel de kleur gaan uitwrijven. Daar deze borstel gemaakt is van varkensharen en daardoor een redelijk stijve structuur heeft ging het perfect om kleur weg te nemen. Maar doordat het papier nat was van het toegevoegde water werd het aquapapier ook lichtjes beschadigd. Ik heb alles laten drogen en inderdaad door het ruwere papier was het net of het geheel verouderd was. Maar het grote nadeel op dat moment was dat ik ook teveel kleur had weggenomen. Mar nadelen kan je soms in je voordeel laten werken en toen ben ik , wetende wat meubelmakers doen, opnieuw kleur gaan aanbrengen op de tekening. Maar alleen kleur op de plaatsen waar ik meer kleur wilde en waar ik nog het uitzicht van gladde verf wilde. Toen ik dit gedaan had kreeg ik de structuur die ik zo graag wilde hebben. Ik had nu een vrij ruwe ondergrond met een vage grondkleur en op verschillende plaatsen nog volledig gladde kleur en gladde structuur. Dus dit was een geslaagd experiment en ik heb dan ook alles toegepast op mijn bestaande aquarel Siësta.
Hoe dit eruit ziet en wat ik verder nog aan het schilderij heb gedaan wil ik je in de volgende bespreking laten zien en uitleggen.  

Zoals je op de foto kan zien ben ik nu nog een stap verder gegaan met de uitwerking van de luiken. Ik heb op dit moment de luiken voor het grootste gedeelte ingekleurd en de verschillende onderdelen met elkaar verbonden door enkele lichte wassingen. In deze fase is het belangrijk om enkele keuzes te maken.  Dit dienen keuzes te zijn die voor het hele schilderij van belang zijn en daardoor het uitzicht van het schilderij in zijn definitieve plooi brengen. Dat kan gaan over het afzwakken van bepaalde stukken van het schilderij of om andere stukken juist meer in de aandacht te brengen. Maar het kan ook zijn dat er nieuwe elementen aan het schilderij toegevoegd moeten worden.In dit geval wil ik er twee dingen uitlichten. Het eerste punt waar ik over nadenk is of ik verder werk aan de stenen zoals ze nu zijn of dat ik iets meer wil toevoegen aan dit onderdeel. Het tweede punt is of ik de luiken ga laten zoals ze nu zijn of dat ik ze nog verder wil uitwerken of verder ga bewerken voor een ander beeld..
Over het eerste punt kan ik zeggen dat ik de stenen aan de onderkant  van het schilderij wat te eentonig vindt daarentegen ben ik over de stenen aan de bovenkant zeer tevreden. Zij zijn volledig geworden zoals ik ze graag wilde hebben en ik zal ze in de volgende fase nog eens groter afdrukken zodat je er nog een beter idee van hebt. Voor het onderste gedeelte moet ik mij iets laten invallen waardoor dit gedeelte van de het schilderij meer zeggingskracht krijgt. Door het onderdste gedeelte van het schilderij op te fleuren zal het gehele werk aan plasticiteit gaan winnen. het geheel lijkt me nu wat te eentonig van kleur.
Over het tweede punt, de luiken, ben ik nu ook nog niet geheel tevreden. Ik vind op dit moment dat ze er niet genoeg aftands en versleten uitzien. Ik wil dat ze nog meer een totaal en tot op de naad verwaarloosde indruk nalaten. Ook hier zal ik mij iets moeten laten invallen zodat dit geheel ook zijn uitstraling krijgt die ik hebben wil.
Al deze dingen en nog enkele meer wil ik bespreken in de volgende fase namelijk de afwerkingsfase. 

Vandaag zal ik zoalsafgesproken iets meer uitleg geven over de luiken zelf. In de eerste fase heb ik uitgelegd waarom ik voor een andere kleur voor deze luiken koos dan in het voorbeeld. Vandaag wil ik iets meer kwijt over het proberen in te vullen van deze luiken. Het moeten in elk geval luiken zijn die de vervallen staat van de woning of van dit gedeelte van de woning in kleur zetten. Dit is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe ben ik eraan begonnen? Op de foto kan je zien dat ik reeds een redelijk gedeelte van dit stukje schilderij ingevuld heb. Ik heb in de eerste plaats geprobeert om de verf een afbladerende struktuur te geven. Daarvoor  is het noodzakelijk om  verschillende technieken toe te passen. Een van deze technieken is heel normaal in dit geval je gaat niet overal even dik en evenveel verf aanbrengen. Maar tegelijkertijd als je dit doet dan moet je op de plaats waar er geen verf is een andere kleur aanbrengen. Eén kleur die aangeeft dat er nog een ondergrond (natuurlijk niet wit) aanwezig is . Ook deze ondergrond moet er in dit geval al verweerd uitzien. Daarom dien je dan een kleur te zoeken die "vuil" is. Ik heb hier gekozen voor een mengsel van burnt omber en verschillende grijs tinten waardoor er werkelijk een vuile kleur ontstond. Deze kleur ben ik dan zeer dun gaan opbrengen en heb er voor gezorgd dat de kleur op de ene plaats intenser aanwezig is dan op een andere plaats. Tenslotte heb ik ook nog een contrasterende kleur aangebracht (karmijn rood) op de plaatsen waar alles zover weg gesleten is dat er nog enkel de allereerste grond verf aanwezig is. Ook heb ik de scharnieren een roestbruine tint meegegeven zodat deze passen in het gehele plaatje. 
Op de verschillende plaatsen waar de luiken gebroken en of open en of kapot zijn heb ik gewerkt met een diepe en donkere tint dit om de donkerte van binnen extra aan te geven.
In de volgende bespreking wiel ik enkele woorden schrijven over de verdere afwerking van de luiken en welke problemen ik daarbij ondervond . 

Vandaag enkele woorden uitleg over het laatste deel van deze aquarel. Ik heb het schilderij terug ter hand genomen en gekeken of het inderdaad voor mij af is. Er zijn nog een aantal kleine zaken die niet gelopen zijn zoals ik hoopte maar daar ga ik niets aan wijzigen. Het risico om het schilderij slechter te maken is veel te groot en de kans om het schilderij spectaculair te verbeteren is practisch nihil. Daarom besluit ik enkel nog de bladeren op de voorgrond (die op de oever en in het water liggen) iets meer kleur te geven en vervolgens mijn naaam en de datum op het schilderij aan te brengen. De passepartout die ik  gekozen heb is een gestructureerde passepartout. Deze die het dichts op de tekening ligt is  bruin- roestachtig van kleur en door die kleur omkadert hij perfect het schilderij. Voor de meest in het oog springende paspartout heb ik een donkerbeige genomen om een mooie omkadering en een tussenkleur te hebben tussen schilderij en lijst. Ik heb vervolgens gekozen om een wortelhouten lijst te nemen. Dit soort lijst past volgens mij vrij goed bij dit soort taferelen en geeft het werkje iets Angel-Saksisch. Temeer omdat er een kasteel opstaat en ook omdat de sfeer die ik wilde meegeven met dit schilderij prima tot uiting komt.
De volgende bespreking zal handelen over een nieuwe aquarel die ik Siësta noemde. 

Vandaag wil ik het laatste stuk van deze aquarel bespreken alvorens met de afwerking te beginnen. Het is natuurlijk van het grootste belang dat je alle onderdelen zo veel mogelijk op elkaar afstemd. Daarom overloop ik vandaag nog eens al deze onderdelen.
Aan het kasteel zelf heb ik weinig gewijzigd. Ik heb enkel de kleuren nog wat aangepast en voor de rest ben ik overal van afgebleven. Aan de weerspiegeling heb ik net het zelfde gedaan. Op verschillende plaatsen de kleur wat intenser gemaakt bijzonder voor het dak en ook heb ik de verhoudingen nog wat bijgewerkt. Aan de bomen en takken aan de rechterkant heb ik daarentegen nog redelijk wat gewerkt. Ik heb bijzonder veel aandacht gegeven aan de donkere partij in de kruinen van de bomen. Ik heb hier nog wat kleur teogevoegd en deze kleur beheerst laten uitvloeien. Hierdoor zijn er wat lichtere en warmere partijen ontstaan die het geheel ten goede komen. Ik heb door dit te doen een redelijk risico genomen want met aquarel kan je niet voorzien hoe de kleuren in mekaar gaan vloeien en wat het resultaat gaat zijn. Maar je moet ook risico's durven nemen om ten eerste ervaring op te doen en om de spanning van het aquarelleren er in te houden. Want als er geen spanning meer zit tussen jouw en de aquarel waar je mee bezig bent dan hoeft het voor mij niet meer. In elk geval door dit te doen is de gehele bladerpartij en daardoor ook de hele aquarel een stuk beter geworden.
Tenslotte ben ik de rimpeling van het water verder gaan uitwerken. Hoe heb ik dat gedaan? Wel toen de aquarel helemaal droog was ben ik op de plaatsen waar ik deze rimpeltjes wilde hebben met een scherp mesje het papier gaan open krabben. Hierdoor kwam het wit van het papier weer naar boven. Toen ik dit gedaan had ben ik met een penseel vol met verf en water weer even over deze plaatsen gegaan en daardoor is een gedeelte van de verf blijven hangen aan het opgeruwde papier.
Als laatste punt heb ik mijn naam en de datum toegevoegd en het schilderij voor een paar dagen opgeborgen zodat ik het niet meer zag. 
Waarom ik het schilderij als het voor mij af is, wegleg en een tijdje niet meer bekijk zal ik de volgende keer bespreken tegelijkertijd bespreek ik dan het paspartout en de lijst. 

Vandaag wil ik enkele woorden schrijven over onze Expositie. In de eerste plaats kan ik zeggen dat de expositie en groot succes is geweest. We kregen op deze twee weekends wel 562 bezoekers wat enorm veel is voor een tentoonstelling van deze omvang. Onze opening op vrijdag 23 maart werd evenzeer een voltreffer van formaat met niet minder dan 200 aanwezigen die achteraf vol lof waren over de organisatie, de sprekers en de receptie.
In de tweede plaats kan ik al de leden van Alkanna bedanken en een pluim geven voor de manier waarop zij de hen toevertrouwde taken hebben uitgevoerd. Alles werd tot in de puntjes uitgevoerd zoals het gevraagd was.
In de derde plaats wil ik verschillende blogvrienden van seniorennet bedanken voor hun aanwezigheid op onze tentoonstelling. En tot slot wil ik nog meegeven dat er niet minder dan 9 kandidaten hebben aangemeld om onze rangen te komen vervoegen en of versterken.
Tot slot wil ik zeggen dat ik enorm content ben met de geleverde prestatie en dat we het zeker niet laten zitten bij deze Expositie. Neen er zijn reeds nieuwe plannen in de maak voor andere tentoonstelingen maar daar geef ik later, als alles wat concreter is, meer uitleg over.