Vandaag is het Vaderdag maar toch ga ik iets schrijven over deze aquarel. Ik zou natuurlijk ook iets over de verkiezingen kunnen schrijven maar dat is allemaal zo twijfelachtig en één pot nat, want  ze staan ook allemaal samen te graaien in de pot van de macht, dat je beter uit deze slangenkuil wegblijft en je zelf bezighoudt met dat wat misschien wel het belangrijkste is in het leven namelijk; leven.
Genoeg verteld over dit alles nu naar de verdere afwerking van deze aquarel.. Op de foto kan je duidelijk zien dat ik verder gewerkt heb aan de onderzijde van de aquarel maar ook, dat ik gezorgd heb dat alles een meer driedimensioneel uitzicht krijgt door op de verschillende plaatsen schaduw toe te voegen.
En over deze schaduwpartijen wil ik het vandaag hebben. Als we kijken naar de trap en naar de muurbekleding dan kun je zeer goed zien welk effect schaduw kan hebben op een schilderij. Je ziet hier heel goed dat door een schaduwpartij aan de rechterzijde van de trap heel juist aan te brengen dwz juist qua vorm maar ook juist wat kleur en kleurintensiteit  betreft. Je kan duidelijk zien dat de trap die in de vorige fase gewoon een vlak voor het huis was nu duidelijk voor het huis uitsteekt. Het is enorm belangrijk om deze schaduwpartijen juist te tekenen omdat je hierdoor het driedimensionele karakter naar voor brengt. De schaduw aan de trap is niet zomaar een vorm die ik gekozen heb neen dit is een vorm die juist door de lichtval van links zo geconstrueerd wordt in werkelijkheid door het licht en de trap. Ook de kleur is hier zeer belangrijk. Als je goed kijkt op de foto dan zie je dat deze kleur helemaal niet zwart is. De meeste amateurschilders geven zo'n schaduwpartij een vrij donkere en meestal zwarte kleur. Ik doe dit niet maar zoek naar een contrasterende kleur en in dit geval wordt dit een donker blauw dat zelfs naar het paars neigt. Ik laat die kleur uitlopenop de gevel en de grond in een lichtere blauwe kleur die je ook kan vinden in de donkerste kleuren van de deur. Wat ik hiermee wil aantonen is dat het blauw, waarvan ik in de vorige bespreking zei dat het mooi contrasteerde met het groen, deze kleur nu ook perfect en aanvullend werkt in onze schaduwpartij. Met dat zelfde procede ga ik ook de schaduwpartijen van de gevelbepleistering aan brengen waardoor deze haar dikte krijgt.
Ook gebruik ik de zelfde kelur maar met een iets meer groenige tint om de zijkant en onderkant van de luiken zijn vollume te geven. Waar je nu bij de luiken extra aandacht dient aan te geven is het feit dat ik niet alle latten van deze luiken geschildert heb. Neen ik heb de tussenruimtes van de latjes geschildert met een lichter kleur van de schaduw aan de zijkanten en onderkant van de luiken. Hierdoor komen de witte latjes, waaruit de luiken zijn gemaakt , vanzelf naar voor. Dit noemt men: door de negatieve ruimten te benadrukken, de positieve ruimte meer in de aandacht zetten. Waardoor je twee vliegen in een klap vangt namelijk je hebt de schaduw van de latjes en je hebt de latjes van de luiken met één beweging gemaakt. Met andere woorden je hebt de luiken in een keer geschildert.
Eén laatste punt waar ik op wil wijzen is, dat je nog eens goed naar de gordijnen moet kijken want daar zie je nu stil aan het patroon in deze grodijnen te voorschijn komen.
De volgende bespreking zal nog een gedeelte over het aanbrengen van kleur gaan en hoe ga ik de ramen en gordijnen verder uitwerken. 

Na een wat mindere periode ga ik vandaag weer wat nieuws schrijven over de vorderingen van deze aquarel. Zoals je op de foto kan zien ben ik in de ver uitgewerkte tekening enkele zaken beginnen afdekken met maskeervloeistof. Omdat ik dit tafereel getekent heb in een zeer speciale perspectiefvorm wil ik ook dat dit perspectief ten volle tot uiting komt. Je kan op de foto duidelijk zien welke delen ik afgedekt heb. Je ziet bv heel goed dat ik onder aan de muur waar een zogenaamde beschermingsstrook aangebracht is de dikte van deze strook met de afdekvloeistof afgedekt is. Even voor alle duidelijkheid deze afdekvloeistof vomt na het aanbrengen een gummiachtige substantie op het papier. Deze substantie zorgt ervoor dat wanneer je aquarel aanbrengt deze wordt afgestoten en de kleur niet op het papier achterblijft daar waar het papeir afgedekt is. Ik gebruik deze vloeistof meestal wanneer er zeer smalle delen van een andere kleur moeten voorzien worden of wanneer ze wit moeten blijven. Wanneer je later toch deze delen wilt beschilderen dan kan je het afdekmateriaal heel gemakkelijk met je vinger wegwrijven en je paier komt ongeschonde tevoorschijn. Ik heb dit afdekken ook gedaan in de deur (je ziet het goed blinken) maar ook in de gordijnen (iets meer geelachtig van kleur) heb ik daar waar er licht door de gordijnen moet schijnen deze vloeistof aan gebracht. Verder zie je op de foto dat ik een eerste kleurlaag op de onderdelen van de deur gezet heb en ook heb ik een kleur aangebracht op de muurbescherming aan de onderzijde van het schilderij. Je kan je natuurlijk afvragen waarom net op deze plaatsen wel ik wilde uitproberen of de twee kleuren goed bij elkaar pasten en of hierdoor de warm- koudrelatie goed tot uiting zou gebracht worden. Want door de titel ga je een bepaald gevoel proberen op te roepen. Zeg zelf als je blauw met veel wit gebruikt ga je eerder een koude indruk op roepen maar als je die kleuren goed gebruikt en er voor zorgt dat er een zeer goede contrasterende kleur is die voor het nodige tegengewicht zorgt dan gaat en moet dit een prachtig effect gaan geven. Ik denk dat je door dit kleurgebruik nu reeds ziet dat er een prachtig evenwichtig schilderij gaat ontstaan.    

Vandaag start ik met de bespreking van een nieuwe aquarel. Ik ga deze aquarel maken om uit te proberen hoe het werkt om met enkel zeer lichte kleuren een aquarel te maken die blaakt van het zonlicht. Ik heb gekozen voor een gevel van een mooi heren huis waar ik zelf enkel zaken aan bij breng. Ik neem maar een klein stuk van deze gevel en ik hoop hiermee een mooie aquarel te maken. Om het werk  te maken heb ik gekozen voor een papier van waterford met een medium grain. Dit wil zeggen dat er een oppervlakte structuur is die niet al te korrelig is waardoor je redelijk in detail kan werken maar die dan ook weer korrelig genoeg is om de gevel een ongelijkmatige reflectie van het zonlicht te laten geven. Je zal misschien wel denken moet dit nu op voorhand aalemaal al uitgedokterd worden. Wel ik zeg daar ja op omdat je dan van in het begin weet wat je wel kan en wat je miet moet verwachten. Zo kom je achteraf voor geen onaangename verrassingen te staan. Want het werken met aquarel houd al verrassingen en onverwachte wendingen genoeg in.
Op de foto kan je duidelijk zien dat ik ook hier weer gekozen heb voor een zeer uitgebreide tekening met alle details er op en er aan. Ook dit doe ik steeds met voorbedachte rade omdat ik mij op deze manier vast leg om een bepaalde werkwijze te volgen.
Mijn volgende bespreking zal nog even handelen hoe en waarom  ik een aquarel papier opspan ook al heeft dit papier een dikte van 300gram/cm² 

Vandaag wil ik als laatste stukje over dit schilderij het afgewerkte schilderij laten zien. Ik heb geen aanpassingen meer doorgevoerd gezien ik ik het schilderij goed vindt zoals het nu is. Ik ben wel gaan kijken wat er aan passepartoutes moest komen en wat voor een lijst ik het best rond dit werk zou zetten. In de eerste plaatst heb ik gezocht naar een redelijk neutrale passepartout. Ik heb een lichte cremekleurige passepartout genomen die aan de binnenkant afgezet is met en koperkleurige bies. De kleur van deze bies komt terug in de lijst en geeft een iets rijkelijk effect aan het werk. Dit soort passepartoutes is niet goedkoop maar dit mocht wel vond ik . Ook heb ik de passepartoute een redelijk breedte gegeven (de zijden en de bovenkant 10cm en de onderkant 12 cm). Door de passepartout iets breder te nemen geeft deze door zijn rustige kleur genoeg tegengewicht aan de nogal vurige achtergrond van het schilderij. Tenslotte heb ik een lijst gekozen die koperkleurig is en net als een bronzen omhulsel om het schilderij ligt. 
Als ik het werk nu bekijk dan vindt ik dat het ondanks de gewaagde achtergrond vrij goed als een geheel overkomt. Het portret op zijn eigen is redelijk lijkend, technisch heb ik dat kunnen maken wat ik wou en het geheel komt aangenaam en rustig over. Ik ben een tevreden over mijn geleverd werk.Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook een aantal zeer fijne opmerkingen op de tetoonstelling gekregen heb maar ook de bezoekers van mijn blog geven zeer positieve signalen omtrent dit werk.
De volgende bespreking zal handelen over over een nieuwe aquarel die ik gemaakt heb. 

Ik wil vandaag nog even het bericht dat het laatst verschenen is over mijn zelfportret met Pieter herhalen. Het is namelijk gemakkelijker om alles terug  op te nemen aan de hand van dit stukje en de volgende dagen mijn beschrijving af te maken. Hieronder volgt dan dit laatste stukje.
Vandaag ga ik nog enkele woorden schrijven over de laatste fase van het schilderij; De fase die ik de afwerkingsfase noem. Ik ga nog niet alles prijsgreven van het portret maar ik ga wel zeggen waarom ik dat doe. In de eerste plaats wil ik de primeur voor het zelfportret op onze opening houden. Het is namelijk zo dat door het aanbrengen van de achtergrond de sfeer van het portret totaal gewijzigd is. Het is veel intenser en feller geworden. Ik durf zelfs spreken dat het een gewaagde combinatie is, maar zelf vind ik ze meer dan geslaagd. Dus over de achtergrond nog niets. Wat ik wel wil vertellen is dat ik de twee geportretteerde helemaal opnieuw bewerkt heb. De beide gezichten heb onder handen genomen en ook de klederen hebben een opfrissing gekregen.Door het aanbrengen en opfrissen door nieuwe kleuren is ook het algemeen gevoel dat ik heb bij het bekijken van het schilderij, veel beter geworden. De kleuren hebben nu hun juiste uitstraling gekregen. Ik bedoel hiermee dat de kleuren intens maar tochfluweel zacht zijn en dat is nu net het kenmerk van Pastel. Ook de kleding heb ik aangepakt en daardoor komen lichte en schaduwvlekken beter tot hun recht. Voorlopig ga ik de bespreking hierbij laten maar ik kom zeker terug met dit onderwerp en de afwerking na de opening op 23 maart van onze Expositie.

04-03-2007 om 13:55 geschreven door priet

Vandaag enkele woorden over het uitwerken van de luiken. Zoals ik in mijn vorige beschrijvingen reeds meldde wil ik de luiken er nog iets verweerder laten uitzien. Hoe ik dat gedaan heb wil ik je vandaag aan de hand van de bijgevoegde foto en tekst laten zien.
In de eerste plaats wil ik hier vermelden dat ik deze techniek nooit eerder heb toegepast. Ook heb ik nergens iets over deze techniek kunnen lezen of vinden. Ik geef dit mee omdat ik eigenlijk niet wist hoe ik iets kon ouder maken of ouder doen lijken. En dat het tevens voor mij op dat moment een groot raadsel was toen ik er aan begon en een nog groter raadsel hoe het er zou uitzien op het einde van de rit. Ik wil dit toch even erbij zeggen omdat de mogelijkheid bestond om redelijk goed schilderij totaal naar de verdoemnis te helpen door iets te doen waarvan ik de uitslag niet kende. Dus gezien ik niets wist over een verouderings proces bij aquarel heb ik mij aan het denken gezet. Hierbij stelde ik me de vraag hoe maakt men iets oud bij een schrijnwerker of meubelmaker. Ik wist dat je bv door hout een kleur te geven en de kleur gedeeltelijk terug weg te halen en het hout op te ruwen, dan terug wat kleur opnieuw op dat hout aan te brengen men hout (of een meubelstuk) kon laten ouder worden dan dat het in werkelijkheid was. Deze techniek wordt nogal eens toegepast om antieke meubels te herstellen of zelfs na te maken.Met deze wetenschap ben ik het zelfde gaan toepassen op mijn schilderij. Omdat ik altijd met redelijk zwaar tot zwaar aquarelpapier werk dacht ik waarom zou ik het papier niet opruwen. Maar hoe kon ik dat papier op een goede manier ruwer maken zonder het totaal te beschadigen. Ik ben in mijn atelier gaan zoeken om iets te vinden dat het papier kon opruwen zonder overbeschadiging als gevolg. Op zeker moment kwam ik uit bij een oude tamponeerborstel en toen dacht ik dit zou wel eens de oplossing kunnen zijn. Voor alle zekerheid heb ik op een stuk aquarelpapier het onderwerp snel nagebootst zoals de tekening was en heb dit laten drogen. Daarna heb ik dat stuk papier terug nat gemaakt en ben met de tamponeerborstel de kleur gaan uitwrijven. Daar deze borstel gemaakt is van varkensharen en daardoor een redelijk stijve structuur heeft ging het perfect om kleur weg te nemen. Maar doordat het papier nat was van het toegevoegde water werd het aquapapier ook lichtjes beschadigd. Ik heb alles laten drogen en inderdaad door het ruwere papier was het net of het geheel verouderd was. Maar het grote nadeel op dat moment was dat ik ook teveel kleur had weggenomen. Mar nadelen kan je soms in je voordeel laten werken en toen ben ik , wetende wat meubelmakers doen, opnieuw kleur gaan aanbrengen op de tekening. Maar alleen kleur op de plaatsen waar ik meer kleur wilde en waar ik nog het uitzicht van gladde verf wilde. Toen ik dit gedaan had kreeg ik de structuur die ik zo graag wilde hebben. Ik had nu een vrij ruwe ondergrond met een vage grondkleur en op verschillende plaatsen nog volledig gladde kleur en gladde structuur. Dus dit was een geslaagd experiment en ik heb dan ook alles toegepast op mijn bestaande aquarel Siësta.
Hoe dit eruit ziet en wat ik verder nog aan het schilderij heb gedaan wil ik je in de volgende bespreking laten zien en uitleggen.  

Zoals je op de foto kan zien ben ik nu nog een stap verder gegaan met de uitwerking van de luiken. Ik heb op dit moment de luiken voor het grootste gedeelte ingekleurd en de verschillende onderdelen met elkaar verbonden door enkele lichte wassingen. In deze fase is het belangrijk om enkele keuzes te maken.  Dit dienen keuzes te zijn die voor het hele schilderij van belang zijn en daardoor het uitzicht van het schilderij in zijn definitieve plooi brengen. Dat kan gaan over het afzwakken van bepaalde stukken van het schilderij of om andere stukken juist meer in de aandacht te brengen. Maar het kan ook zijn dat er nieuwe elementen aan het schilderij toegevoegd moeten worden.In dit geval wil ik er twee dingen uitlichten. Het eerste punt waar ik over nadenk is of ik verder werk aan de stenen zoals ze nu zijn of dat ik iets meer wil toevoegen aan dit onderdeel. Het tweede punt is of ik de luiken ga laten zoals ze nu zijn of dat ik ze nog verder wil uitwerken of verder ga bewerken voor een ander beeld..
Over het eerste punt kan ik zeggen dat ik de stenen aan de onderkant  van het schilderij wat te eentonig vindt daarentegen ben ik over de stenen aan de bovenkant zeer tevreden. Zij zijn volledig geworden zoals ik ze graag wilde hebben en ik zal ze in de volgende fase nog eens groter afdrukken zodat je er nog een beter idee van hebt. Voor het onderste gedeelte moet ik mij iets laten invallen waardoor dit gedeelte van de het schilderij meer zeggingskracht krijgt. Door het onderdste gedeelte van het schilderij op te fleuren zal het gehele werk aan plasticiteit gaan winnen. het geheel lijkt me nu wat te eentonig van kleur.
Over het tweede punt, de luiken, ben ik nu ook nog niet geheel tevreden. Ik vind op dit moment dat ze er niet genoeg aftands en versleten uitzien. Ik wil dat ze nog meer een totaal en tot op de naad verwaarloosde indruk nalaten. Ook hier zal ik mij iets moeten laten invallen zodat dit geheel ook zijn uitstraling krijgt die ik hebben wil.
Al deze dingen en nog enkele meer wil ik bespreken in de volgende fase namelijk de afwerkingsfase. 

Vandaag zal ik zoalsafgesproken iets meer uitleg geven over de luiken zelf. In de eerste fase heb ik uitgelegd waarom ik voor een andere kleur voor deze luiken koos dan in het voorbeeld. Vandaag wil ik iets meer kwijt over het proberen in te vullen van deze luiken. Het moeten in elk geval luiken zijn die de vervallen staat van de woning of van dit gedeelte van de woning in kleur zetten. Dit is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe ben ik eraan begonnen? Op de foto kan je zien dat ik reeds een redelijk gedeelte van dit stukje schilderij ingevuld heb. Ik heb in de eerste plaats geprobeert om de verf een afbladerende struktuur te geven. Daarvoor  is het noodzakelijk om  verschillende technieken toe te passen. Een van deze technieken is heel normaal in dit geval je gaat niet overal even dik en evenveel verf aanbrengen. Maar tegelijkertijd als je dit doet dan moet je op de plaats waar er geen verf is een andere kleur aanbrengen. Eén kleur die aangeeft dat er nog een ondergrond (natuurlijk niet wit) aanwezig is . Ook deze ondergrond moet er in dit geval al verweerd uitzien. Daarom dien je dan een kleur te zoeken die "vuil" is. Ik heb hier gekozen voor een mengsel van burnt omber en verschillende grijs tinten waardoor er werkelijk een vuile kleur ontstond. Deze kleur ben ik dan zeer dun gaan opbrengen en heb er voor gezorgd dat de kleur op de ene plaats intenser aanwezig is dan op een andere plaats. Tenslotte heb ik ook nog een contrasterende kleur aangebracht (karmijn rood) op de plaatsen waar alles zover weg gesleten is dat er nog enkel de allereerste grond verf aanwezig is. Ook heb ik de scharnieren een roestbruine tint meegegeven zodat deze passen in het gehele plaatje. 
Op de verschillende plaatsen waar de luiken gebroken en of open en of kapot zijn heb ik gewerkt met een diepe en donkere tint dit om de donkerte van binnen extra aan te geven.
In de volgende bespreking wiel ik enkele woorden schrijven over de verdere afwerking van de luiken en welke problemen ik daarbij ondervond .