Archief

Vandaag ga ik zoals afgesproken iets verder met de ontleding van deze aquarel.
In de eerste plaats wil ik iets zeggen over het aquarel papier dat ik voor dit schilderij gebruikt heb. Het is een Fabriano papier met fijne korrel van 600gr/m². Dit wil in de eerste plaats zeggen dat dit papier 600 gram weegt per m². Ik neem een fijne korrel omdat ik in deze aquarel nogal wat details wil schilderen. Wanneer je dan een grove korrel neemt dan kun je practisch geen details schilderen en met een midden korrel of grain gaat het misschien wel maar met fijne korrle kun je dat perfect doen.
Waarom gebruik ik hier zo'n zwaar papier? Wel dit papier gaat practisch niet bobbelen of kromtrekken tijdens het aquarelleren. Wanneer je fijne details wilt schilderen en je papier gaat bobbelen dan kun je al raden dat dit niet gemakkelijk is. Je kan natuurlijk zeggen dat je lichter papier kunt opspannen (heb ik in één van de vorige besprekingen uitgelegd) zodat het niet gaat bobbelen en dat je dan evengoed details kunt gaan toevoegen dat is ook zo, maar geloof me dit papier (600gr/m²) heeft toch nog net iets meer en laat zich nog dat ietsje beter bewerken.
Hoe begin je aan dit werkje?
Zoals je kan zien ben ik begonnen met aan een van de zijkanten kleur aan te brengen. Deze kleur is een mengsel van gebrande siënna en oker en daar heb ik tijdens het schilderen nog wat licht paars laten in uitvloeien. Natuurlijk moet je hier zeer goed afbakenen wat je wil schilderen. Ik heb daarom ook het papier eerst nat gemaakt alleen maar op de plaats waar ik de kleur wil hebben. Dat wil zeggen dat ik met een penseel alleen maar gevuld met water mooi langs de omlijsting van de deur gewerkt hebwaardoor alles links van de omlijsting nat werd maar de omlijsting niet. Daarna heb ik op deze natte plek nat in nat de kleur opgebracht.Waardoor het gedeelte dat ik wilde schilderen mooi met aquarelverf  kon vollopen. Natuurlijk heb ik deze kleur niet egaal opgebracht maar door minder of meer water toe te voegen aan de aquarelverf heb ik een verlopen wassing aangemaakt en dat op het papier uitgewerkt en de verf mooi door elkaar laten lopen. Ik kan je zeggen dat dit niet het aller gemakkelijkste is maar het geeft wel een heel mooi effect.
Toto slot heb ik in dit eerste deel ook nog een eerste aanzet van de vloer gemaakt. Door dit te doen krijg je onmiddelijk de indruk dat de tekening er staat. En in deze fase van het werken met aquarel vind ik het vrij voornaam dat je reeds een eerste indruk krijgt hoe je aquarel of beter gezegd het onderwerp naar voor komt. Want, en je zal zeggen dat dit de normaalste zaak van de wereld  is, dit soort deuren moet er staan, niet er zo maar bij hangen of ergens tegenaan liggen neen ze moeten er staan  Zulk een deur dient pal in de deuropening van het huis te staan en verleent of weigert  toegang aan gewenste of ongewenste bezoekers. Daarom interesseert dit soort onderwerpen me zo en zijn ze waardig om in een schilderij vereewigd te worden.
In mijn volgende bespreking zal ik iets meer onthullen over het maken van schaduw en het marmeren van de gevel. 

Vandaag wil ik met de uitleg over een nieuwe aquarel. Het is weer iets, waar ik mijn hart aan verloren heb. Je weet dat ik nogal hou van oude dingen en als het enigzins kan mogen het zeker oude herenhuizen en hun onderdelen zijn. Ik heb reeds verschillende keren uitgelegd dat ik deze liefde reeds in mijn jeugd had en dat die liefde door mijn studies (technisch/bouwkundigtekenaar) alleen maar sterker werdt en ik die ook verder ontwikkelde. Nu blijft nog steeds mijn aandacht uitgaan naar dit soort bezienswaardigheden.
Vandaag wil ik starten met een aquarel die een deur gaat voorstellen. Een Waal zou zeggen "une grande porte" ik zeg "een grote deur" en een Brusselaar zegt dan "een grandeur". Ik weet wel Fred dat dit niet juist is maar een mens wil toch ook eens grappig zijn al valt dat niet altijd op. Dus mijn aquarel "Grandeur" geeft de inkomdeur weer van een statig gebouw en deze deur geeft werkelijk een status aan het huis waartoe zij toegang geeft maar ook op zich is deze deur een bezienswaardigheid. 
Vandaar de titel "Grandeur".
Op de tekening zie je zeer duidelijk hoe nauwkeurig ik de deur heb uitgetekend. Maar niet alleen de deur heb ik zo nauwkeurig mogelijk trachten weer te geven ook de omgeving rond de deur heb ik opgenomen en helemaal uitgewerkt in deze tekening. Natuurlijk is het van belang dat je dit deel van een huis omkadert met zijn aanverwante onderdelen als je er iets speciaals van wil maken.
Het eerste wat opvalt bij de deur is de mooie omlijsting die rond de deur zit. Je zou kunnen zeggen dat dit de lijst rond een schilderij is.En je weet dat bij een schilderij de lijst niet de aandacht op zich mag trekken, maar zij (de lijst) dient er wel voor te zorgen dat het schilderij er veel mooier gaat door uitzien. Ook bij deze deur is dat het geval.
Ook de overdsteek boven de deur met zijn mooie ballustrade is hier een wezenlijk onderdeel van deze deur. En tenslotte is de trap die naar de deur leidt van wezenlijk belang om er iets moois van te maken. Deze leuning zorgt samen met de omlijsting en de trap ervoor dat deze deur een ware "Grandeur" is.
De consoles links en rechts boven de deur zorgen ervoor dat het  terras dat boven de deur gedragen wordt maar hebben ook iets van oren die een hoofddeksel dragen. Het is dan ook zeer belangrijk  dat je deze sokkels of consoles juist gaat weergeven. Indien je dit niet doet dan gaat het hele schilderij iets hebben van "ik wil wel ........maar ik kan het niet".  Ik wil er dan ook bij vermelden dat je wel iets van de technische kant van zulke tekeningen dient te weten wil je het geheel een geloofwaardig uitzicht geven. Het perspectief tekenen dient hier zeer goed en juist toegepast te worden, doe je dit niet dan ga je iets krijgen dat er in de verte op trekt maar dat verre van juist is. Je kan je afvragen waarom dient dit allemaal weer zo juist te zijn. Wel dat weet je stilletjes aan wel denk ik. Voor mij is het van het grootste belang dat een schilderij dat een onderwerp als dit weergeeft dit onderwerp  juist dient weer te geven. Het schilderen zelf kan op een losse en aangemame manier gebeuren maar de ontwerptekening dient juist te zijn en te kloppen.
Ik wil er nog bij vertellen dat dit schilderij gemaakt is op een zeer dik aquarel papier van Fabriano en dat het zo'n 650 gram/M² weegt. Mijn volgende bespreking zal handelen over hoe je met zo'n onderwerp start en hoe je verder gaat werken om een goede aquarel te maken. Ook wil ik iets extra's vertellen over het hoe en waarom van dit soort aquarelpapier. 

Vandaag wil ik het laatste stukje schrijven over deze aquarel. Het zal handelen over de afwerking van het schilderij namelijk over het kiezen van lijst en passepartout.
Voor dit schilderij wilde ik nog iets speciaals aan het geheel toevoegen namelijk een een zo conventioneel passepartout en kader. In de eerste plaats wil ik enkel woorden zeggen over de passepartout. Ik heb gekozen voor een passpartoute van lichte kleur maar dan eentje met een bedrukking.
Gezien mijn schilderij nogal wat grijs- en blauwachtige tinten bezit heb ik hier voor de eerste keer een passepartout gekozen met een bedrukking in die kleuren. Meestal bezitten de gewone passepartouts een witte kern heeft dit soort passepartout een zwarte kern. De kern van de passepartout is dat gedeelte van het passepartout karton dat zit tussen de boven en onderlaag en die tevoorschijn komt wanneer je, je passepartout snijdt. Het is dat kleine stukje papierkarton dat verschijnt wanneer men de opening uitsnijdt voor de tekening en dit streepje karton is meestal onder 45 graden gesneden. Hier kan ik door de zwarte kern die nu een dun zwart lijntje met het witte papier maakt, het wit van de tekening en het aquarelpapier extra accentueren.
Voor de lijst heb ik gekozen voor wortelhout. Een lijst die niet al te breed is maar die wel een bepaalt cachet geeft aan het schilderij. Een lijst van wortelhout is niet zo goedkoop maar ik vond in dit geval dat deze lijst het beste paste bij deze aquarel. Wortelhouten lijsten vindt je ook veel bij jachttaferelen en tekeningen van dierenportretten edm.
Hoe alles in zijn geheel eruit ziet kan je op de foto zien. Voor mij is het werk in zijn geheel geslaagt. Zowel de aquarel voldoet voor mij en de  passepartout en de omlijsting maken het geheel af. 
Mijn volgende bespreking zal gaan over een nieuwe aquarel met de toepasselijke titel "Grandeur"; Waarvoor dit staat en wat het onderwerp is zal je een van de volgende dagen ontdekken. 

Vandaag is het Vaderdag maar toch ga ik iets schrijven over deze aquarel. Ik zou natuurlijk ook iets over de verkiezingen kunnen schrijven maar dat is allemaal zo twijfelachtig en één pot nat, want  ze staan ook allemaal samen te graaien in de pot van de macht, dat je beter uit deze slangenkuil wegblijft en je zelf bezighoudt met dat wat misschien wel het belangrijkste is in het leven namelijk; leven.
Genoeg verteld over dit alles nu naar de verdere afwerking van deze aquarel.. Op de foto kan je duidelijk zien dat ik verder gewerkt heb aan de onderzijde van de aquarel maar ook, dat ik gezorgd heb dat alles een meer driedimensioneel uitzicht krijgt door op de verschillende plaatsen schaduw toe te voegen.
En over deze schaduwpartijen wil ik het vandaag hebben. Als we kijken naar de trap en naar de muurbekleding dan kun je zeer goed zien welk effect schaduw kan hebben op een schilderij. Je ziet hier heel goed dat door een schaduwpartij aan de rechterzijde van de trap heel juist aan te brengen dwz juist qua vorm maar ook juist wat kleur en kleurintensiteit  betreft. Je kan duidelijk zien dat de trap die in de vorige fase gewoon een vlak voor het huis was nu duidelijk voor het huis uitsteekt. Het is enorm belangrijk om deze schaduwpartijen juist te tekenen omdat je hierdoor het driedimensionele karakter naar voor brengt. De schaduw aan de trap is niet zomaar een vorm die ik gekozen heb neen dit is een vorm die juist door de lichtval van links zo geconstrueerd wordt in werkelijkheid door het licht en de trap. Ook de kleur is hier zeer belangrijk. Als je goed kijkt op de foto dan zie je dat deze kleur helemaal niet zwart is. De meeste amateurschilders geven zo'n schaduwpartij een vrij donkere en meestal zwarte kleur. Ik doe dit niet maar zoek naar een contrasterende kleur en in dit geval wordt dit een donker blauw dat zelfs naar het paars neigt. Ik laat die kleur uitlopenop de gevel en de grond in een lichtere blauwe kleur die je ook kan vinden in de donkerste kleuren van de deur. Wat ik hiermee wil aantonen is dat het blauw, waarvan ik in de vorige bespreking zei dat het mooi contrasteerde met het groen, deze kleur nu ook perfect en aanvullend werkt in onze schaduwpartij. Met dat zelfde procede ga ik ook de schaduwpartijen van de gevelbepleistering aan brengen waardoor deze haar dikte krijgt.
Ook gebruik ik de zelfde kelur maar met een iets meer groenige tint om de zijkant en onderkant van de luiken zijn vollume te geven. Waar je nu bij de luiken extra aandacht dient aan te geven is het feit dat ik niet alle latten van deze luiken geschildert heb. Neen ik heb de tussenruimtes van de latjes geschildert met een lichter kleur van de schaduw aan de zijkanten en onderkant van de luiken. Hierdoor komen de witte latjes, waaruit de luiken zijn gemaakt , vanzelf naar voor. Dit noemt men: door de negatieve ruimten te benadrukken, de positieve ruimte meer in de aandacht zetten. Waardoor je twee vliegen in een klap vangt namelijk je hebt de schaduw van de latjes en je hebt de latjes van de luiken met één beweging gemaakt. Met andere woorden je hebt de luiken in een keer geschildert.
Eén laatste punt waar ik op wil wijzen is, dat je nog eens goed naar de gordijnen moet kijken want daar zie je nu stil aan het patroon in deze grodijnen te voorschijn komen.
De volgende bespreking zal nog een gedeelte over het aanbrengen van kleur gaan en hoe ga ik de ramen en gordijnen verder uitwerken. 

Na een wat mindere periode ga ik vandaag weer wat nieuws schrijven over de vorderingen van deze aquarel. Zoals je op de foto kan zien ben ik in de ver uitgewerkte tekening enkele zaken beginnen afdekken met maskeervloeistof. Omdat ik dit tafereel getekent heb in een zeer speciale perspectiefvorm wil ik ook dat dit perspectief ten volle tot uiting komt. Je kan op de foto duidelijk zien welke delen ik afgedekt heb. Je ziet bv heel goed dat ik onder aan de muur waar een zogenaamde beschermingsstrook aangebracht is de dikte van deze strook met de afdekvloeistof afgedekt is. Even voor alle duidelijkheid deze afdekvloeistof vomt na het aanbrengen een gummiachtige substantie op het papier. Deze substantie zorgt ervoor dat wanneer je aquarel aanbrengt deze wordt afgestoten en de kleur niet op het papier achterblijft daar waar het papeir afgedekt is. Ik gebruik deze vloeistof meestal wanneer er zeer smalle delen van een andere kleur moeten voorzien worden of wanneer ze wit moeten blijven. Wanneer je later toch deze delen wilt beschilderen dan kan je het afdekmateriaal heel gemakkelijk met je vinger wegwrijven en je paier komt ongeschonde tevoorschijn. Ik heb dit afdekken ook gedaan in de deur (je ziet het goed blinken) maar ook in de gordijnen (iets meer geelachtig van kleur) heb ik daar waar er licht door de gordijnen moet schijnen deze vloeistof aan gebracht. Verder zie je op de foto dat ik een eerste kleurlaag op de onderdelen van de deur gezet heb en ook heb ik een kleur aangebracht op de muurbescherming aan de onderzijde van het schilderij. Je kan je natuurlijk afvragen waarom net op deze plaatsen wel ik wilde uitproberen of de twee kleuren goed bij elkaar pasten en of hierdoor de warm- koudrelatie goed tot uiting zou gebracht worden. Want door de titel ga je een bepaald gevoel proberen op te roepen. Zeg zelf als je blauw met veel wit gebruikt ga je eerder een koude indruk op roepen maar als je die kleuren goed gebruikt en er voor zorgt dat er een zeer goede contrasterende kleur is die voor het nodige tegengewicht zorgt dan gaat en moet dit een prachtig effect gaan geven. Ik denk dat je door dit kleurgebruik nu reeds ziet dat er een prachtig evenwichtig schilderij gaat ontstaan.    

Vandaag start ik met de bespreking van een nieuwe aquarel. Ik ga deze aquarel maken om uit te proberen hoe het werkt om met enkel zeer lichte kleuren een aquarel te maken die blaakt van het zonlicht. Ik heb gekozen voor een gevel van een mooi heren huis waar ik zelf enkel zaken aan bij breng. Ik neem maar een klein stuk van deze gevel en ik hoop hiermee een mooie aquarel te maken. Om het werk  te maken heb ik gekozen voor een papier van waterford met een medium grain. Dit wil zeggen dat er een oppervlakte structuur is die niet al te korrelig is waardoor je redelijk in detail kan werken maar die dan ook weer korrelig genoeg is om de gevel een ongelijkmatige reflectie van het zonlicht te laten geven. Je zal misschien wel denken moet dit nu op voorhand aalemaal al uitgedokterd worden. Wel ik zeg daar ja op omdat je dan van in het begin weet wat je wel kan en wat je miet moet verwachten. Zo kom je achteraf voor geen onaangename verrassingen te staan. Want het werken met aquarel houd al verrassingen en onverwachte wendingen genoeg in.
Op de foto kan je duidelijk zien dat ik ook hier weer gekozen heb voor een zeer uitgebreide tekening met alle details er op en er aan. Ook dit doe ik steeds met voorbedachte rade omdat ik mij op deze manier vast leg om een bepaalde werkwijze te volgen.
Mijn volgende bespreking zal nog even handelen hoe en waarom  ik een aquarel papier opspan ook al heeft dit papier een dikte van 300gram/cm²