Vandaag zal ik zoalsafgesproken iets meer uitleg geven over de luiken zelf. In de eerste fase heb ik uitgelegd waarom ik voor een andere kleur voor deze luiken koos dan in het voorbeeld. Vandaag wil ik iets meer kwijt over het proberen in te vullen van deze luiken. Het moeten in elk geval luiken zijn die de vervallen staat van de woning of van dit gedeelte van de woning in kleur zetten. Dit is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe ben ik eraan begonnen? Op de foto kan je zien dat ik reeds een redelijk gedeelte van dit stukje schilderij ingevuld heb. Ik heb in de eerste plaats geprobeert om de verf een afbladerende struktuur te geven. Daarvoor is het noodzakelijk om verschillende technieken toe te passen. Een van deze technieken is heel normaal in dit geval je gaat niet overal even dik en evenveel verf aanbrengen. Maar tegelijkertijd als je dit doet dan moet je op de plaats waar er geen verf is een andere kleur aanbrengen. Eén kleur die aangeeft dat er nog een ondergrond (natuurlijk niet wit) aanwezig is . Ook deze ondergrond moet er in dit geval al verweerd uitzien. Daarom dien je dan een kleur te zoeken die "vuil" is. Ik heb hier gekozen voor een mengsel van burnt omber en verschillende grijs tinten waardoor er werkelijk een vuile kleur ontstond. Deze kleur ben ik dan zeer dun gaan opbrengen en heb er voor gezorgd dat de kleur op de ene plaats intenser aanwezig is dan op een andere plaats. Tenslotte heb ik ook nog een contrasterende kleur aangebracht (karmijn rood) op de plaatsen waar alles zover weg gesleten is dat er nog enkel de allereerste grond verf aanwezig is. Ook heb ik de scharnieren een roestbruine tint meegegeven zodat deze passen in het gehele plaatje. Op de verschillende plaatsen waar de luiken gebroken en of open en of kapot zijn heb ik gewerkt met een diepe en donkere tint dit om de donkerte van binnen extra aan te geven. In de volgende bespreking wiel ik enkele woorden schrijven over de verdere afwerking van de luiken en welke problemen ik daarbij ondervond .
Vandaag ga ik wat meer uitleg geven over deze nieuwe toestand van deaquarel. Zoals je op de foto kan zien is er het één en ander gewijzigd aan het schilderij. In de eerste plaats kan je nu duidelijk zien dat het schilderij veel warmer van kleur is geworden. Dit is hoofdzakelijk te danken aan het feit dat ik een kleurwassing met lichte oker over het geheel heb aangebracht. Dit heb ik als allereerste werk gedaan alvorens ook maar een andere bewerking uit te voeren in deze fase. Je ziet natuurlijk wel dat ik de plaatsen die ik in het schilderij wit wilde laten onberoerd heb gelaten. Maar dat ik andere stukken van het schilderij die ook wit waren een lichte wassing heb gegeven. Vervolgens ben ik de stenen onder en boven het venster verder gaan uitwerken. Ik heb de bovenste stenen verder kleur gegeven en de twee donkere partijen ook iets verder uitgewerkt en wat meer laten uitvloeien over de stenen. Je kan nu duidelijk zien wat deze twee redelijk donkere partijen bijdragen aan het geheel. Volgens mij hebben zijn door deze stukken de verschillende stenen die nogal druk overkwamen weer wat meer als één geheel gemaakt. Daardoor heeft het schilderij weer wat meer aan zeggingskracht gewonnen. Ook zorgt dit soort handelingen ervoor dat alles een meer natuurlijk geheel gaat vormen en bij de toeschouwer een gevoel gaat oproepen dat ik moeilijk kan omschrijven. Maar laat het mij een "natuurlijker gevoel" noemen. Ook de onderkant van het schilderij is nu beter geworden en vormt via de twee zijkanten een goed geheel met de bovenkant. Door bepaalde gedeelte open ( het papier blijft hier onbeschildert) te laten blijft er ook een gevoel van openheid hangen over het schilderij. Ondanks dat er veel op het schilderij te zien is blijft het open en toegankelijk om te bekijken. Het is niet dichtgeschilderd en dat is voor een aquarel toch wel belangrijk. Ook aan de luiken heb ik redelijk wat gewerkt. Ik heb de verschillende kleuren wat beter open gewerkt en op andere plaatsen weer wat kleur bij gebracht. Om dit gedeelte van het schilderij (dat eigenlijk het onderwerp is waarrond alles begon) wat beter te kunnen beschrijven ga ik in de volgende bespreking meer gedetailleerde uitleg geven alleen over de luiken.
Vandaag wil ik beginnen met een nieuwe fase van deze aquarel. Waarom een nieuwe fase? De reden is eigenlijk eenvoudig ik ga nu de verschillende dingen die ik reeds opgezet heb in de eerste fase verdiepen en uitwerken zodat ik na deze fase het eindresultaat kan laten zien. In dit eerste deel van deze tweede fase wil ik nog even alle delen even overlopen en ook laten zien dat er nog wel enkele wijzigingen te verwachten zijn . Wat vandaag bijzonder belangrijk is dat ik zeker al het reeds geschilderde duidelijk bekijk. Dit wil zeggen dat ik me op dit moment afvraag zijn er nu nog stukken die beter moeten worden en welke andere delen kan ik praktisch in deze staat laten. Eén eerste zaak is dat de kleur van de verschillende onderdelen in de goede richting evolueert maar dat alles nog warmer van kleur en kleurgevoel moet worden. Ook wil ik en dat heb ik nu reeds gedaan, een aantal schaduw vlekken aanbrengen in de nog redelijk eentonige muur boven de luiken. Je ziet dat door deze plekken iets donkerder te maken het overige gedeelte van deze stenen helderder van kleur worden zonder dat er ook maar iets aan de kleur gedaan is. Dit is ook één van de eigenschappen die je bij schilderen goed kunt gebruiken, namelijk, wanneer je een gedeelte van een schilderij of onderdeel van een schilderij verdonkerd het overige gedeelte de neiging heeft om op te lichten. Wat ik verder nog zie is dat er natuurlijk nog redelijk wat werk is aan de luiken zelf en dat de omgeving rond de luiken nog wat meer kleur mag krijgen en het reeds aangehaalde warmer maken van het hele schilderij. Al deze dingen ga ik in de volgende bespreking laten zien en uitleggen waarom deze aanpassingen noodzakelijk zijn en hoe je deze aanpassingen uitvoert.
Vandaag gaan we weer iets verder met het ontleden van dit schilderij. Het is de bedoeling om het één en ander uit te leggen over de luiken die zoals je op de foto kan zien iets verder uitgewerkt zijn dan in het vorige deel. Het blijft alsnog de bedoeling om aan dit schilderij een warme uitstraling te geven. Op dit moment blijf ik echter werken met een aantal koelere kleuren om dan in de volgende fase over te gaan naar de warme uitstraling die ik zo graag aan dit schilderij wil meegeven. Als je op de foto kijkt dan zie je dat ik de kleur van de luiken totaal anders opgezet heb dan de kleur op de oorspronkelijke foto. Waarom ik dat doe is voor mij ook niet altijd helemaal duidelijk maar ik vond dat dit schilderij deze kleur, die het midden houdt tussen blauw en groen goed zou dienen. Het is dikwijls een gevoel dat je hebt bij het bekijken van een bepaald onderwerp. Wanneer je dan toegeeft aan dat gevoel en de kleuren toepast zul je achteraf merken dat dit ook de juiste keuze is geweest. Laat me toe te stellen dat dit een ervaringsgevoel is dat je krijgt door veel te schilderen en door niet altijd slaafs de onderwerpen en kleuren na te bootsen zoals zij zich aan je oog presenteren. Natuurlijk moet je niet overdrijven in deze kleuraanpassingen zodat je het noorden kan verliezen en alles niet meer te overschouwen valt want dan ben je verder weg van een goed schilderij dan dat je kan denken. Dus eerst leren goed te kijken en te schilderen wat je ziet en dan gaan improviseren met het oog dat de het geimproviseerde moet dienen om een goed werkje af te leveren of om iets bij te leren. Zoals je ziet geeft de kleur die ik hier gebruik (Cobalt Turquois van winsor en Newton) een andere dimensie aan deze luiken. In de eerste plaats harmonieert de kleur goed bij de stenen die rond het venster zijn aangebracht maar ook geeft zij een gevoel van, hier is iets in verval maar ooit was het geheel meer dan alledaags. Laat me stellen dat deze kleur iets koninklijkheids heeft dat een gewone groene of blauwe kleuren missen. Het kan misschien theatraal klinken maar het geeft nu reeds iets meer aan dit schilderij. Ik heb ook een foto genomen waar nog niet de hele luiken beschildert zijn dit om goed het verschil te laten zien tussen de plaatsen waar ik reeds kleur aangebracht heb en de nog blanke vlakken. Natuurlijk is het de bedoeling om deze luiken oud en verweerd te laten uitzien maar daar zal ik me in de volgende fase wel wat laten invallen en mee bezig houden. Ook kun je nu duidelijk zien dat ik aan de rechter- en bijzonder aan de linkerkant van het schilderij reeds gewerkt heb met een warmere oker wassing waardoor de lichtroze kleur van deze stenen meer en meer een eenheid gaan vormen met de stenen boven en onder het venster. Zonder dat ik daarom volledig de zelfde kleur ga gebruiken. Hier probeer ik reeds een transparante wassing uit die ik later eventueel over het schilderij kan leggen om alles een beetje meer op elkaar af te stemmen. Dit soort zaken zijn nu net het fijne en meest ondoorgrondelijke aan werken met aquarel. Je kan door een of twee wassingen je werk een totaal andere dimensie meegeven of je kan je werk totaal naar de verdoemenis helpen maar dat is natuurlijk het risico van het vak zullen we maar zeggen. Het is eveneens zo dat wanneer je redelijk wat aquarel werk gemaakt hebt dat je kan terugvallen op een aantal wetmatigheden van aquarel. Maar en dat is toch heel belangrijk je hebt dit medium nooit helemaal in de hand maar dat is wat aquarelleren zo boeiend maakt. In de volgende bespreking ga ik wat meer uitwijden over hoe ik de stenen aanpak en hoe de luiken verder evolueren naar de oude versleten luiken op de oorspronkelijke foto.
Ook vandaag ga ik weer wat verder met de uitleg over dit schilderij. Op de bijgeplaatste foto van het schilderij, kan je duidelijk zien dat er het één en ander gebeurt is. Je kan ook duidelijk zien dat ik me niet beperkt heb tot een onderdeel van het schilderij maar dat ik over het hele schilderij gewerkt heb. Wat heb ik nu gedaan? In de allereerste plaats kun je hier goed zien wat er met aquarel mogelijk is. Ik heb een volledige kleurwassing over het hele onderwerp gelegd. Een kleurwassing die typisch is voor aquarel omdat ze transparant is . Deze transparantie van kleurwassingen kun je goed gebruiken als je de één of andere sfeer aan een schilderij wilt meegeven. Dus kan ik in één van de volgende besprekingen weer teruggrijpen naar dit soort wassing als ik een warme gloed over het schilderij wil leggen. Door over de bovenste stenen een transparante wassing alazarinerood te leggen krijg ik reeds nu een veel warmere uitstraling van deze partij. Ook heb ik nog enkele kleine zaken aan de luiken aangebracht maar dit neem ik de volgende keer meer intens onder handen. Ook de stenen partij onder het venster heb ik verder uitgewerkt. Hier heb ik gekozen voor een meer dekkende kleur (oker en siënna) , enerzijds om het verschil tussen de verschillende wassingen aan te geven maar anderzijds ook om een groter contrast te krijgen tussen de verschillende partijen die stilaan naar voor komen. Indien het contrast te groot zou worden kan ik dit nog altijd wat uitwassen of een extra transparante kleurlaag aanbrengen waardoor alles weer met elkaar verbonden wordt. Een goed voorbeeld van wat je met uitwassen kunt bereiken is te zien aan de zeer donkere voeg (tussen de stenen boven het venster) uit de vorige fase heb uitgewassen tot een lichtere voeg die nog donker genoeg is om te dienen als een tussentoon of middentoon die later nog belangrijk voor het geheel kan zijn. Wat je hier ook duidelijk kan zien is, dat er bij aquarel niet met wit wordt gewerkt maar dat je het papier gebruikt als het witste wit. De luiken in dit geval niet te na gesproken want die krijgen nog een kleur, maar de rest van het schilderij waar het blad nu nog wit is zal in het ganse schilderij zijn onbeschilderde maagdelikheid blijven houden. De volgende bespreking zal handelen over het verder afwerken van de luiken in deze eerste fase.
Vandaag wil ik verder gaan met dit schilderij. Op de bijgevoegde foto zie je duidelijk dat ik begonnen ben met een kleur toe te voegen aan de luiken en het raam en een tegenkleur ben gaan zoeken om het schilderij warm te maken (kleur van de stenen aan de onderkant).. Zoals ik reeds in mijn vorige bespreking opmerkte wilde ik een andere kleur toepassen dan die op de foto te zien was. De groene kleur van het raam op de foto wilde ik vervangen door blauw omdat anders mijn schilderij te eentonig zou worden. Je zult opmerken waarom met groen eentonig en met blauw niet. Wel dit heeft een reden die in de toekomst duidelijk zal worden. Ik wil namelijk in één van de volgende fases het groen gebruiken maar op een andere plaats dan voor deze luiken. Ik wil vermelden dat het niet het helder of donker blauw zal worden maar eerder een blauw dat een groenachtige kleurzweem heeft. Door dit te doen hoop ik een bepaalde eenheid te creëren in het schilderij. Je kan ook duidelijk zien dat ik een eerste aanzet gemaakt heb van de scharnieren die aan het luik bevestigd zijn. Door dit nu reeds te doen krijg ik en zeker de toeschouwer reeds een eerste zicht hoe de verschillende kleuren zich tot mekaar verhouden. Dezelfde roestbruine kleur gebruik ik ook om een eerste kleine wassing aan de stenen te geven. Bijzonder de stenen aan de onderkant komen op die manier reeds tot leven. Ik weet dat het nog maar een begin is maar toch kan je nu reeds zien dat het schilderij een totaal andere sfeer uitstraalt dan de foto die ik als leidraad gebruik. Door het toepassen van deze kleuren wil ik eigenlijk een schilderij maken van een oud venster omgeven door een aantal onregelmatig gevormde stenen die samen baden in het licht van de ondergaande zon. Of dit gaat lukken weet ik op dit moment van het schilderij nog niet maar de intentie is er in elk geval. Als het schilderij klaar is zal ik de foto en het schilderij samen brengen en dan zullen we kijken of ik gelukt ben in deze opzet. In de volgende bespreking ga ik laten zien hoe je door verschillende kleurwassingen komt tot een bepaalt effect tevens wil ik aantonen dat je met aquarel nooit overhaast moet te werk gaan om tot een goed resultaat te komen.
Vandaag wil ik enkele woorden schrijven over de opzet van dit schilderij. Zoals ik reeds in mijn vorig berichtje schreef viel deze foto mij op, omdat er nogal wat nostalgie van uit ging. Ook de verschillende materialen en texturen boeide me van in het begin. Ik ben gestart zoals ik meestal start en dat zie je ook op de bijgevoegde foto, met een redelijk uitgewerkte tekening van het onderwerp. Ik heb dit reeds eerder gezegd maar ik vind dat je een aquarel of eender welk schilderij het best maakt door te beginnen met een tekening. Door het onderwerp te tekenen krijg je reeds een erste kennismaking met de moeilijkheden die het onderwerp later zou kunnen opleveren. In dit geval is het onderwerp even eenvoudig als gecompliceerd dit door de verschillende materialen en de verschillende texturen. Je ziet dat ik, nadat ik de tekening heb opgezet, ben begonnen met de meest donkere tinten van het onderwerp in te voegen. Dit is eigenlijk tegen de regels van het aquarelleren omdat je bij aquarel van licht naar donker werkt. Maar ik vind dat je niet altijd de geëigende regels en geplogendheden dient te volgen. Zeker als kunstenaar(dit is wel een groot woord in mijn geval) dien je de basisregels soms te overtreden om nieuwe ontdekkingen te kunnen doen. Waarom dan eerst met donker gewerkt? Wel ik wilde door deze werkwijze een beter beeld krijgen van het onderwerp in de tekening. Ik had namelijk gemerkt tijdens het tekenen dat er een zeer ingewikkelde struktuur van lijnen was ontstaan. Deze lijnen vormden natuurlijk de verschillende stenen en luiken maar het was wat onoverzichtelijk geworden. Dus wilde ik weer meer orde krijgen in het schilderij krjigen en alles goed kunnen overzien dan moest ik iets doen wat terug de nodige struktuur bracht in deze tekening. Daarom probeerde ik eens uit om door middel van de donkere kleur de verschillende stenen af te bakenen en daardoor weer wat meer orde op zaken te stellen. Toen ik hiermee bezig was zag ik na enige tijd dat ik inderdaad goed gekozen had om deze aquarel op deze manier aan te pakken. Ik kreeg door op deze manier te werken een zeer grote dieptewerking in het schilderij. Want door deze donkere plekken aan te brengen kwamen de stenen onmiddelijk tevoorschijn en kreeg het schilderij dadelijk een ruggegraad en dat was net wat ik nodig had. Ik kan er nu gerust bij vertellen dat ik deze werkwijze doordacht toepaste en dat ik op voorhand wist door op deze manier te werken ik zeker geen kwaad kom doen aan het geheel. De volgende bespreking zal handelen over het zoeken naar een geschikte kleur voor de luiken.
Ik wil vandaag starten met een nieuwe bespreking over een aquarel die ik maakte aan de hand van een foto die ik afhaalde van het Blog Johan 1958. Ik heb eerst toestemming gevraagd aan Johan of ik de foto mocht gebruiken en die had daar geen bezwaar tegen dus zal je in de komende dagen het resultaat van veel noeste arbeid en en de daarbij behorende zweet zien. Ik ga vandaag eerst de foto tonen zoals ik ze van het blog haalde. Ik kan je nu reeds vertellen dat ik de kleuren aangepast heb volgens mijn idee. Het namelijk altijd zo dat als ik naar een foto werk deze foto niet slaafs volg naar kleur en of compositie en dat heb ik hier ook zo gedaan. Het onderwerp sprak mij aan omdat je hier verschillende moeilijkheden in een onderwerp tesamen hebt. Je hebt in de eerste plaats verschillende materialen en die materialen hebben verschillende kleuren en zij zijn dan ook nog eens helemaal versleten en verweerd. Mooier kan het eigenlijk niet zijn. Natuurlijk heb je door deze toestand ook de bijbehorende moeilijkheid om deze materialen weer te geven in hun typische staat van verwering. Ik bedoel hiermee dat hout en steen totaal verschillende materialen zijn en dat die ook totaal verschillend verweren. En ik maak het mij nog wat moeilijker door de bestaande kleur te wijzigen in een kleur die ik zelf redelijk graag zie en hier perfect kon toepassen. Dat dit alles niet van een leien dakje is gelopen kan ik je wel verzekeren ook zijn er nogal wat moeilijkheden extra op gedoken alvorens het schilderij was zoals ik het me voorgesteld had. Hoe ik die moeilijkheden overwon kun je de volgende dagen volgen maar ook zal ik vertellen waarom ik dit schilderij Siësta noemde.
Vandaag enkele woorden uitleg over het laatste deel van deze aquarel. Ik heb het schilderij terug ter hand genomen en gekeken of het inderdaad voor mij af is. Er zijn nog een aantal kleine zaken die niet gelopen zijn zoals ik hoopte maar daar ga ik niets aan wijzigen. Het risico om het schilderij slechter te maken is veel te groot en de kans om het schilderij spectaculair te verbeteren is practisch nihil. Daarom besluit ik enkel nog de bladeren op de voorgrond (die op de oever en in het water liggen) iets meer kleur te geven en vervolgens mijn naaam en de datum op het schilderij aan te brengen. De passepartout die ik gekozen heb is een gestructureerde passepartout. Deze die het dichts op de tekening ligt is bruin- roestachtig van kleur en door die kleur omkadert hij perfect het schilderij. Voor de meest in het oog springende paspartout heb ik een donkerbeige genomen om een mooie omkadering en een tussenkleur te hebben tussen schilderij en lijst. Ik heb vervolgens gekozen om een wortelhouten lijst te nemen. Dit soort lijst past volgens mij vrij goed bij dit soort taferelen en geeft het werkje iets Angel-Saksisch. Temeer omdat er een kasteel opstaat en ook omdat de sfeer die ik wilde meegeven met dit schilderij prima tot uiting komt. De volgende bespreking zal handelen over een nieuwe aquarel die ik Siësta noemde.
Vandaag wil ik het laatste stuk van deze aquarel bespreken alvorens met de afwerking te beginnen. Het is natuurlijk van het grootste belang dat je alle onderdelen zo veel mogelijk op elkaar afstemd. Daarom overloop ik vandaag nog eens al deze onderdelen. Aan het kasteel zelf heb ik weinig gewijzigd. Ik heb enkel de kleuren nog wat aangepast en voor de rest ben ik overal van afgebleven. Aan de weerspiegeling heb ik net het zelfde gedaan. Op verschillende plaatsen de kleur wat intenser gemaakt bijzonder voor het dak en ook heb ik de verhoudingen nog wat bijgewerkt. Aan de bomen en takken aan de rechterkant heb ik daarentegen nog redelijk wat gewerkt. Ik heb bijzonder veel aandacht gegeven aan de donkere partij in de kruinen van de bomen. Ik heb hier nog wat kleur teogevoegd en deze kleur beheerst laten uitvloeien. Hierdoor zijn er wat lichtere en warmere partijen ontstaan die het geheel ten goede komen. Ik heb door dit te doen een redelijk risico genomen want met aquarel kan je niet voorzien hoe de kleuren in mekaar gaan vloeien en wat het resultaat gaat zijn. Maar je moet ook risico's durven nemen om ten eerste ervaring op te doen en om de spanning van het aquarelleren er in te houden. Want als er geen spanning meer zit tussen jouw en de aquarel waar je mee bezig bent dan hoeft het voor mij niet meer. In elk geval door dit te doen is de gehele bladerpartij en daardoor ook de hele aquarel een stuk beter geworden. Tenslotte ben ik de rimpeling van het water verder gaan uitwerken. Hoe heb ik dat gedaan? Wel toen de aquarel helemaal droog was ben ik op de plaatsen waar ik deze rimpeltjes wilde hebben met een scherp mesje het papier gaan open krabben. Hierdoor kwam het wit van het papier weer naar boven. Toen ik dit gedaan had ben ik met een penseel vol met verf en water weer even over deze plaatsen gegaan en daardoor is een gedeelte van de verf blijven hangen aan het opgeruwde papier. Als laatste punt heb ik mijn naam en de datum toegevoegd en het schilderij voor een paar dagen opgeborgen zodat ik het niet meer zag. Waarom ik het schilderij als het voor mij af is, wegleg en een tijdje niet meer bekijk zal ik de volgende keer bespreken tegelijkertijd bespreek ik dan het paspartout en de lijst.
Aquarel: Siësta: Fase 2 /deel3
Vandaag zal ik zoalsafgesproken iets meer uitleg geven over de luiken zelf. In de eerste fase heb ik uitgelegd waarom ik voor een andere kleur voor deze luiken koos dan in het voorbeeld. Vandaag wil ik iets meer kwijt over het proberen in te vullen van deze luiken. Het moeten in elk geval luiken zijn die de vervallen staat van de woning of van dit gedeelte van de woning in kleur zetten. Dit is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe ben ik eraan begonnen? Op de foto kan je zien dat ik reeds een redelijk gedeelte van dit stukje schilderij ingevuld heb. Ik heb in de eerste plaats geprobeert om de verf een afbladerende struktuur te geven. Daarvoor is het noodzakelijk om verschillende technieken toe te passen. Een van deze technieken is heel normaal in dit geval je gaat niet overal even dik en evenveel verf aanbrengen. Maar tegelijkertijd als je dit doet dan moet je op de plaats waar er geen verf is een andere kleur aanbrengen. Eén kleur die aangeeft dat er nog een ondergrond (natuurlijk niet wit) aanwezig is . Ook deze ondergrond moet er in dit geval al verweerd uitzien. Daarom dien je dan een kleur te zoeken die "vuil" is. Ik heb hier gekozen voor een mengsel van burnt omber en verschillende grijs tinten waardoor er werkelijk een vuile kleur ontstond. Deze kleur ben ik dan zeer dun gaan opbrengen en heb er voor gezorgd dat de kleur op de ene plaats intenser aanwezig is dan op een andere plaats. Tenslotte heb ik ook nog een contrasterende kleur aangebracht (karmijn rood) op de plaatsen waar alles zover weg gesleten is dat er nog enkel de allereerste grond verf aanwezig is. Ook heb ik de scharnieren een roestbruine tint meegegeven zodat deze passen in het gehele plaatje. 
. 
