Mensen laten genieten van Kunst en iets mogen meegeven over mezelf, mijn hobby en mijn passie is het mooiste dat er bestaat.

Archief

Donderdag 14 december 2006

Pastel: Zelfportret met Pieter;fase 1:deel 1

Zoals ik enkele weken geleden reeds zei hebben we eind maart 2007 een groepstentoonstelling met onze Kunstkring Alkanna. Voor deze tentoonstelling hebben we onszelf een opdracht meegegeven. We willen iets extra's brengen op deze tentoonstelling omdat deze tentoonstelling georganiseerd wordt voor het 25 jarig bestaan van onze kunstkring. De opdracht die we ons gegeven hebben is om een zelfportret te maken. Ieder lid vrij is om te kiezen welk portret hij /zij maakt en in welke stijl hij/zij dit portret wil maken.Vanaf vandaag wil ik de sluier oplichten in verband met mijn schilderij "Zelfportret met Pieter".
Steeds als ik aan een portret werk probeer ik een zo goed mogelijk gelijkende en gedetaïlleerde tekening als voorontwerp te maken. Dat wil zeggen dat ik zeer goed de verschillende proporties van de geportretteerde (persoon of ander onderwerp ) aangeef, maar ook zeer goed en reeds van in het begin van de tekening, de licht en donker partijen weergeef. Deze werkwijze heeft als positief gevolg dat ik me tijdens het werken aan het portret niet altijd meer tot het uiterste moet concentreren of de verhoudingen juist zijn, en de schaduwpartijen op de juiste plaats zitten. Hierdoor kan ik alle aandacht geven aan de kleur, stofuitdrukking, en afwerking van het schilderij. Want voor mij blijft er één zaak als een paal boven water overeind staan, dat wanneer ik een portret van iemand maak steeds naar een grote gelijkenins van de geportretteerde streef. De hele uitleg die door menig "modern kunstenaar" naar voor wordt gebracht, dat niet de gelijkenis van belang is maar het werk op zich, kan ik voor een groot gedeelte volgen zolang het maar niet om een portret van iets of iemand gaat.
Ik wil hier ook mee zeggen dat als ik een portret van een koffiepot, boom of dier maak, ik probeer te bereiken dat de toeschouwer het geportretteerde ook kan thuis wijzen als een koffiepot, boom of dier. Dit is voor mij essentieel in "mijn kunst" en daar discussieer ik zelfs niet over. Om het nog eens kort en goed te zeggen als je een portret wil schilderen is het voor mij belangrijk dat je het geportretteerde goed kunt herkennen. En dit in de vorm, kleur of hoedanigheid dat het onderwerp zich aan mij voorstelde.
Tot daar de uitleg over wat ik onder portretschilderen versta. Iemand die zegt dat hij dan evengoed een foto kan nemen wel die moet dan maar een foto nemen, alleen moet hij bedenken dat een foto, een object is dat mijn door middel van een fototoestel gemaakt is. Een foto zal dan ook steeds de harde werkelijkhieid weergeven hoe goed of slecht dat die werkelijkheid ook is. Dit heeft natuurlijk ook zijn positieve en zeker zijn didactische waarden, maar en dat is mijn persoonlijke mening, een schilderij (portret) heeft net dat tikkeltje meer dan die didactische werkelijkheid . Misschien wel door de manuele arbeid die de kunstenaar er voor moet opbrengen, maar zeker door de emotionele betrokkenheid die een kunstenaar ervaart bij het vervaardigen van zijn kunstwerk. Door deze laatste gewaarwordingen of ervaringen kan de gevoelswaarde die er van een schilderij uitgaat niet geëvenaard worden. Eén ding is zeker, dat een schilderij steeds gemaakt is met gevoel en liefde voor enerzijds het schilderij maar ook voor "de of het geportretteerde" object.
Op de foto die ik bij dit artikel plaats zie je dus de uitgangstekening die ik gebruikte voor het portret van Pieter en mij maar ook moet je eens kijken naar de handen van de twee geportretteerde. Die handen hebben voor mij een belangrijke betekenis. Zij krijgen dan ook een prominente rol en plaats in het schilderij. Ik hoop dat het schilderij daardoor nog een extra dimensie krijgt en niet enkel een portret of voorstelling van twee mensen is maar dat ook de verbondenheid, liefde en levenservaring tussen en van de twee geportretteerde tot uiting komt.
Op dit laatste zal ik tijdens de bespreking van het portret nog uitvoerig terug komen.
Ik hoop dat deze reportage voor mij een bron van voldoening zal zijn over het geleverde werk. Maar nog meer hoop ik dat het voor de bezoekers van dit blog weer een bron van inspiratie en ontspanning zal zijn.

Geschreven door priet om 12:25 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 11 december 2006

Eindfase aquarel Zicht op Eigenbilzen

Vandaag wil ik dit hoofdstukje afsluiten. Het schilderij is af en ik heb ook de uitslag over de vraag "welke passepartout het mooiste is" rond het schilderij. Er is gekozen voor alle drie de samenstellingen. De linkse samenstelling heeft het meeste stemmen gehad namelijk 8. Nr twee was de middenste opstelling met 5 stemmen en nummer drie was het rechtste met twee stemmen. Zoals een goede huisvader volg ik hiermee de meerderheid en dus is het linkse schilderij het beste. Ik geef nogmaals de foto van het schilderijtje nu iets groter en misschien ook beter zichtbaar.
Vanaf morgen begin ik de bespreking van mijn zelfportret met Pieterke.

Geschreven door priet om 21:12 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 6 december 2006

Slot over aquarel "Zicht op Eigenbilzen vanuit de Krombeek";

Eindelijk kan ik vandaag weer achter mijn pc zitten. De ziekte die me meer dan een week heeft plat gekregen was niet alleen fibromyalgie en een oorontsteking maar ook een ferme longontsteking. Dat laatste weten we pas sinds maandagmorgen. Doordat ik maandag zo ellendig en ziek was ben ik terug geweest naar mijn huisdokter voor een nieuw onderzoek. Ik was verleden week zaterdag nog op consultatie geweest maar kreeg toen een vervanger die vaststelde dat ik een oorontsteking had opgelopen en dat de fibromyalgie blij meespeelde in het geheel van koorts. Maar toen de koorts niet zakte met de medicamenten die ik kreeg en ik alleen maar ellendiger werd ben ik dus maandag terug geweest. En na een zéér grondig onderzoek kreeg ik volgende diagnose voorgeschoteld, inderdaad fibromyalgie is er maar die is er altijd, oorontsteking was al beter (ik vond dit wel raar op zo'n korte tijd), maar er was iets anders bij gekomen namelijk een longontsteking. Nu kan je mij allles vertellen maar niet dat ik die longontsteking heb bijgekregen door gewoon binnen op mijn bed te liggen. Dat heb ik ook verteld aan mijn huisarts, die glimlachte eens fijntjes en zei verder niets. Alleen drong hij er op aan dat ik de andere medicamenten mocht laten voor wat ze waren en die sterkere antibiotica moest nemen. Dan moest het ten laatste vanaf woensdag (vandaag dus) beter gaan. Indien dit niet het geval waset dan moesten er nog foto's genomen worden. Vandaag aan de telefoon heb ik hem kunnen zeggen, kameraad ( ik kom reeds meer dan dertig jaar bij deze dokter) je bent een kei en het is met uw beroep net zoals in de andere beroepen denk ik, "die ouwe alleskunners maken ze niet meer". Hij heeft deze keer wel hardop gelachen en gezegd als gij het zegt Pierre zal het wel zo zijn zeker. Verzorg je deze week nog maar goed en alls is weer vergeten.
Als afsluiter van mijn stukje over de aquarel wil ik nogmaals de bezoekers laten beslissen welke de beste Paspartoutes zullen zijn rond dit schilderijtje. Ik hoop redelijk wat meningen binnen te krijgen en zoals vorige keer zal de meerderheid beslissen.

Geschreven door priet om 13:03 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 2 december 2006

Aquarell:Zicht op Eigenbilzen vanuit de Krombeekvallei:fase2:deel2

Een mens heeft het niet altijd zoals hij het zou willen . Ik heb een hele tijd plat gelegen wegens de fibromyalgie en daarbij een ferme oorontsteking. Vandaag is het voor het eerst deze week dat ik me iets beter voel, alhoewel het deze morgen helemaal niet lukken wou. Maar van de nood een deugd makend en eindelijk weer het één en ander te kunnen schrijven over het laatste werkje doet goed.
Veel ga ik niet vertellen, maar ik wil wel vandaag even het midden gedeelte van het schilderij bespreken. Dit is het gedeelte waar de bloesems tot hun recht dienen te komen en dit is ook het gedeeldte waar ik het meeste moeite mee gehad heb. Je ziet op de foto dat dit gedeelte van het schilderij redelijk open diende te blijven om natuurlijk de bloesems te kunnen weergeven. Toen ik bezig was heb ik op verschillende manieren getracht die bloesems weer te geven en tenslotte heb ik besloten om de schaduwpartijen in de bomen te schilderen. Dit is natuurlijk ook gemakkelijker gezegd dan gedaan. Toen de schaduwpartijen er stonden vond ik dat alles weer te donker van kleur was en ben ik beginnen te krabben met een scherp mesje. Door op deze manier het papier op te ruwen kreeg ik terug de witte ondergrond van het papier te zien. Willeswaar een ander soort wit dan het wit dat ik voor ogen had maar toch een wit dat veel beter was dan dekwit uit de tube. Als ik nu alles overschouw en het hele schilderijtje bekijk is het resultaat niet zo slecht geworden.
De volgende bespreking zal ik de verschillende paspartoutes tonen die ik rond het schilderijtje wil zetten en dan is dit werkje klaar voor het nageslacht.

Geschreven door priet om 16:36 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 25 november 2006

Aquarel: Zicht op Eigenbilzen: fase 2:deel 1

Vandaag ga ik nog iets verder met de uitwerking van het schilderij. Je ziet op de foto dat ik nu ook het middengedeelte van het schilderij heb uitgewerkt. Het probleem dat ik in de vorige fase aanhaalde over de bloesems die ik nog moest aanbrengen heb ik op een voor de leek misschien onorthodokse manier aangepakt. Toch is het een veel toegepaste methode. hoe ik dat gedaan heb bespreek ik in de volgende fase. Vandaag wil ik er even op wijzen dat het niet zo evident is om een landschap als dit toch een bepaalde sfeer mee te geven. Zeker als je schildert zoals ik schilder is dat niet altijd even gemakkelijk. Ik wil namelijk steeds het onderwerp weergeven zoals het zich ook voordoet ter plekke. Ik had mij voorgenomen om alles veel losser te schilderen dus veel transparanter en met heel veel water, maar dat heb ik bij nader inzien toch weer niet gedaan. Waarom, Wel ik voelde mij niet gelukkig en goed bij die werkwijze, wat niet wil zeggen dat ik het opgeef om dat te doen. Voor mij telt het gevoel dat ik heb tijdens het schilderen en hier kreeg ik weer een goed gevoel naarmate ik vorderde. En het is toch het gevoel wat telt bij schilderen. Daarbij zegt het spreekwoord ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is, en ik ben nogal fijn gebekt zal ik dan maar denken.
Je kan op de foto zien dat ik de groene kleuren, die veelvuldig voorkomen, vrij gedeferentieerd heb weer gegeven. Ik bedoel hiermee dat er verschillende groenen in dit schilderij aanwezig zijn en dat het schilderij zelf niet te eenzijdig "groen" overkomt. Het was mijn bedoeling om een lente gevoel mee te geven, en de kleuren van de bladeren, gras en de struiken zo lichtvoetig als mogelijk weer te geven. Hierdoor hoop ik dat dit schilderijtje toch dat sprankelende, dat aan de lente eigen is, kan oproepen. Ook zie je dat het aan het begin van de lente want er is zelfs een boom die nog geen bladeren heeft. Ook heb ik mijn uiterste best gedaan om de maretak die veelvuldig in de bomen aanwezig is zo natuur getrouw mogelijk weer te geven, maar dit onderdeel mocht ook weer niet de boven hand nemen in het schilderij. Zo zie je maar weer dat er verschillende valstrikken en valkuilen aanwezig waren.

Geschreven door priet om 00:28 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 22 november 2006

Aquarel: zicht op Eigenbilzen:fase1:deel3

Vandaag ga ik iets verder met deze aquarel, waarbij ik de verschillende kleuren verder ga ophalen, waardoor de aquarel meer zeggingswaarde krijgt. Als je nu op de foto kijkt dan zie je duidelijk het verschil met de voorgaande bespreking: namelijk alles lijkt veel kleurrijker te zijn. Ook krijg je nu over het hele schilderij een veel betere en helderdere kijk. Het is natuurlijk niet alleen door meer kleur toe te voegen dat je aquarel meer zeggingskracht krijgt. Neen het is meer dan alleen maar dat hoor. Ik hoor soms van leerlingen die onder begeleiding werken dat wanneer zij een opdracht krijgen om een aquarel te maken, die aquarel zeer waterig dient te zijn. Ik moet dan meestal eens meewarig lachen en zeg hen dan dat het inderdaad zo is dat een aquarel per definitie met veel water dient gemaakt te worden, maar daarom hoeft die aquarel niet waterig over te komen of waterig te zijn. Want sommige van die begeleiders vergeten aan hun leerlingen te zeggen dat ze genoeg pigment dienen te gebruiken. Want en dit is zeer belangrijk om een aquarel haar uitstraling te geven, je dient een juiste mix te vinden tussen water en het pigment.
Misschien komt dit over als kritiek op sommige begeleiders, en eigelijk is dat ook zo, omdat ik van oordeel ben als je iemand iets wil aanleren, je die leerling zeker de beginselen dient bij te brengen. En liefst op een verantwoorde manier, waardoor je die mensen iets leert wat jij zelf al kent en proefondervindelijk hebt ondervonden. Achteraf kunnen die leerlingen zelf hun eigen weg zoeken, maar ze moeten wel die basisbeginselen kennen want daarom komen ze naar je toe om die beginselen te leren. Ja toch?
Je kan op de foto goed zien dat er nog enkel elementen toegevoegd zijn op het schilderij. Hierdoor ontstaat er als vanzelfsprekend meer diepte en wordt het schilderij reeds een heel stuk levendiger. Je kan hier weer goed de drie verschillende onderdelen van een schilderij onderkennen te weten:
- een achtergrond (achter de groene haag) waar de kleuren grijs blauwig zijn, door die kleuren lijkt alles verder af en pas je het sfeerperspectief (kleurperspectief toe)
- een middengedeelte waar de kleuren intenser zijn maar de details iets minder uitgesproken
- een voorgrond waar de kleuren op zijn hevigst dienen te zijn en details zo goed mogelijk uitgewerkt.
Je ziet dat in het midden van het schilderij nog niet veel geschildert is en dat heeft maar een reden ik zoek nog naar een manier om de lentebloesems die er op het moment van de foto waren, weer te geven.
Misschien heb ik daar in de volgende bespreking een oplossing voor gevonden (eigenlijk ben ik er zeker van dat ik daar een oplossing voor vind). Het beste kan je weer kijken komen en lezen wat de oplossing is.

Geschreven door priet om 16:07 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 20 november 2006

Aquarel: "Zicht op Eigenbilzen": fase1: deel2

Vandaag wil ik beginnen met het eerste stukje over deze aquarel. Het begint in dit geval zoals ik de meeste werkjes aanvat namelijk met een goed gevoel omtrent een welbepaald onderwerp, een foto of een idee. In het geval van dit schilderijtje is het een foto uit de krant, welke ik in het vorig stukje uitvoerig beschreven heb.
Een aquarel begin ik meestal met een vrij gedetaïlleerde ondertekening maar dat heb ik in dit geval niet gedaan omdat ik mezelf eens wil testen om met een losse schets te werken. Ik wil namelijk eens uit proberen of het waar is wat er door sommige kunstenaars beweerd wordt dat een gedetailleerde schets je spontaniteit beperkt. Natuurlijk kan ik me vinden in deze uitleg als men van het begin af aan een onderscheid maakt in het werk dat men wil uitvoeren. Wanneer je iets luchtigs op papier wil zetten dan kan je natuurlijk best zo min mogelijk punten vast leggen op voorhand en probeer je door het gebruik van het medium waar je mee werkt, die losse toets te verkrijgen waardoor je werk aan spontaniteit gaat winnen. Wannneer je een voorwerp of een onderwerp iets meer in detail wil weergeven dan moet je wel details gaan tekenen alvorens te schilderen, want anders is de kans groot dat je wel enkele details over het hoofd ziet tijdens het schilderen en dat kan natuurlijk je heel essentieel zijn voor de geloofwaardigheid van je schilderij. Wanneer je het onderwerp op één van deze twee manieren benadert dan kan er niet veel fout gaan denk ik, omdat je dan met een wel doordacht plan te werk gaat gaan.
Met dit schilderij wil ik een "losser" werk maken en dat probeer ik dus in de eerste plaats door mijn tekening zo beperkt mogelijk te houden. Op de foto zie je de eerste penseelstreken die ik gezet heb met aquarel tevens zie je ook nog een gedeelte van de tekening. Let ook op de op dit moment zeer dunne wassing die ik heb aangebracht, waardoor ik nog steeds de mogelijkheid heb om zaken te verwijderen of te verbeteren indien ik ze minder geslaagd vind.
In mijn volgende bespreking zul je iets meer kleur onderscheiden en zullen alle elementen op hun plaats staan.

Geschreven door priet om 12:24 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 17 november 2006

Nieuw schiolderij: aquarel Zicht op Eigenbilzen vanuit de Krombeek. Fase 1: deel1

Ik wil vandaag starten met de uitleg over een nieuw schilderijtje dat ik wil maken. Het begon reeds een aantal maanden geleden (het kan zelfs meer dan een jaar zijn) toen ik in de krant een foto zag die de titel droeg van "Jaar van het dorp Eigenbilzen vanuit de Krombeekvallei". De foto zag er niet slecht uit omdat er enkele elementen aanwezig waren die nogal evident zijn voor deze streek. Je moet weten dat Groot-Bilzen uit een 13 tal kerkdorpen bestaat, en dat Eigenbilzen een van deze dorpen is. Ook is het zo dat er verschillende van deze dorpen nog steeds dat mooie landschappelijke en rustige vergezicht hebben die je vroeger zo vaak tegenkwam, maar nu op verschillende plaatsen vedwenen zijn.. Je kan hier nog steeds genieten van die pittoreske Haspengouwse vergezichten die je in geur en kleur herinneren aan de onverbeterlijke schoonheid van je eigen streek. Een schoonheid die je soms kunt vergeten, maar die op een bepaald moment zo overweldigend op je toekomt, dat je er iets mee moet doen. Ook sprak mij de foto ten zeerste aan omdat er enkele kenmerken op voorkomen die bij ons in Zuid-Limburg zo typisch zijn. In de eerste plaats zie je duidelijk de maretak die op verschillende plaatsen welig tiert en vegeteerd op de daar aanwezige bomen, en dit in hun typische mooie bolle groeiwijze. En ten tweede vond ik het vergezicht dat men genomen had zeer typisch voor Eigenbilzen, omdat het zicht vanuit de Krombeek werkelijk nog die echte plattelandsrust op een mooie lentedag (zie naar de verschillende bloesems in de bomen) weergeeft.
Je hoeft het niet te geloven, maar bij het zien van deze foto hoorde ik de kerkklok rustig luiden en voelde ik een zalige gemoedsrust over me heen komen. Toen besloot ik dat ik deze foto maar moest bewaren en ten gepaste tijde daar iets mee te doen. En nu kwam ik bij toeval op deze foto uit en weet je wat het fijne van heel de zaak is, ik na al die tijd nog steeds dezelfe gewaarwording heb als toen ik voor de eerste keer deze foto bekeek.
Dus je ziet nostalgie en een goed gevoel zijn soms zéér belangrijk. Zeker als je iets of iemand wilt portretteren. Want geloof me dit vergezicht zie ik meer als een portret van Eigenbilzen, dan als een landschapje dat ik ga maken.
Op de bijgevoegde foto zie het vergezicht zoals het in de krant stond en gezien ik er een portret wil van maken ben ik enige tijd geleden nog eens terplaatse gaan kijken. Ik wilde mij ervan vergewissen of de details die mij zo aanspraken er nog steeds zijn. En ja het is nog altijd even kalm en rustig zoals op de foto te zien is alleen het jaargetijde was iets anders maar dat hoeft geen beletsel te zijn.

Geschreven door priet om 15:13 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 11 november 2006

Ervaringen en opmerkingen aangaande pastel op doek

Als laatste stukje rond deze pastel wil ik enkele van mijn ervaringen die ik tijdens het pastelleren op doek ben tegen gekomen beschrijven. Het is natuurlijk in de aller eerste plaats een experiment geweest om op deze manier een pastel te maken en ik blijf dit werk ook zien als een experiment.
Maar en dat is voor mij redelijk belangrijk er zijn een aantal heel positieve ervaringen naar boven gekomen die er mij toe hebben aangezet om dit experiment te herhalen.
In de eerste plaats is het schilderen met pastel op doek een speciale gewaarwording het heeft iets van schilderen met olieverf. Ook heb ik mogen ondervinden dat de structuur van de doek zeer bepalend is voor het uiteindelijke werk. Als je op linnen werkt dat grof van structuur is, dan moet je niet gaan proberen (het gaat wel maar is zeer moeilijk) om zeer gedetailleerd te gaan werken. Dus je moet vooraf bepalen (maar dat moet je ook bij aquarel) welk doek je gaat gebruiken. Volgens mij gebruik je het best fijn linnen. Ook is het belangrijk te weten dat er heel veel pastel nodig is om in te werken op je ondergrond. Maar en dat is zeer positief je kan oneindig veel lagen pastel aanbrengen zonder dat het een smeerboel wordt. Wat ook belangrijk is, dat bij het werken op doek, je door fixatie van het pastel de kleuren eerder verhelderen, daar waar zij op papier mijns inziens verdonkeren.
Tot slot en dat is misschien wel de belangrijkste vaststelling, is dat je zeer moeilijk ergens aan pasteldoek en dan meen ik specifiek doek voor pastel, kan geraken. Dus als je ermee wilt werken dan blijft het steeds een beetje zoeken naar de juiste doek en de juiste samenstelling om het doek te prepareren.
Toch ben ik van oordeel ondanks enkele moeilijkheden die zich nu nog voordoen dat het de moeite loont om verder te zoeken naar de ideale oplossing. Ik kan nu reeds zeggen dat ik een nieuwe pastelwerk aan het voorbereiden ben en dat dit misschien voor mij een totaal nieuw begin van pastelleren gaat worden.

Geschreven door priet om 14:20 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 8 november 2006

Pastel op doek:Iris: fase 3:deel 2-passepartoute en kader

Vandaag wil ik de keuze van het passepartoute even bespreken. Zoals je op de foto kan zien heb ik gekozen voor een vrij lichte combinatie van blauw en geelachtig-wit. De kleuren van de twee passepartoutes zitten in het schilderij. Ik neem steeds als kleine omkadering een kleur die afsteekt tegen de achtergrond van het schilderij en de tweede passepartout dient een complementaire kleur te vevatten ten opzichte van de eerste paspartout. Om eens te checken hoe mijn bezoekers reageren op een bepaalde kleurencombinatie heb ik in het vorige schilderij "Gevel met strandstoel" aan mijn bezoekers de de mogelijkheid gegeven om hun keuze te maken uit drie verschillende combinaties. Ik doe het bij dit schilderij niet omdat hier niet zo veel mogelijkheden zijn om verschillende combinaties toe te passen. Ik vind dat wanneer je iemand laat beslissen om de één of andere mogelijkheid te kiezen de verschillende keuzemogelijkheden practisch evenwaardig dienen te zijn en je werkelijk wat hebt aan de keuze die er gemaakt wordt.
Ook heb ik gekozen en dit is enigzins op zekerheid spelen, om een goudkleurige kader te kiezen bij dit schilderijtje.
Toch kan een bezoeker indien hij/zij het wenst zijn/haar voorstel omtrent het schilderij en de keuze die ik maakte kenbaar maken, ik zou er verheugd over zijn indien er nog enkel goede suggesties zouden binnenkomen;
Tot slot wil ik zeggen dat de volgende bespreking zal handelen over mijn ervaringen met het werken van pastel op doek.

Geschreven door priet om 12:17 8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Archief

Meer van Pastel- en andere tekeningen