Vandaag begin ik met de laatste fase van dit experiment. Op de foto kan je zien dat ik nog iets verder gegaan ben in het detailleren en afwerken van het geheel. Ik heb de bloemblaadjes nog iets meer uitgewerkt en op sonmmige plaatsen iets meer aangezet. Dat wil in dit geval zeggen dat ik op de plaatsen waar er donkere kleuren aanwezig zijn, die staan meestal voor het feit dat er op die plaats schaduw aanwezig iswaardoor de kleur iets dieper dient te zijn, de blaadjes afgelijnd heb met een lichtere kleur. Op andere plaatsen waar je lichte kleuren hebt, in dit geval de meest in de zon zittende bladeren, heb ik ze afgelijnd met een donkere kleur. Je kan ook zien dat de lichte kleur niet wit is en de donkere kleur ook weer niet zwart is. Je zult misschien wel denken, wat heeft dat nu te maken maar ook hier wil ik weer de aandacht vestigen op het feit dat dit een zeer belangrijk gegeven is. Voor deze aflijningskleuren (zal ik ze gemakkelijkheids halve noemen) heb ik kleuren gekozen die ik reeds in het schilderijtje gebruikt heb. Ook dit heeft natuurlijk een eenvoudige verklaring. Door op deze manier te werken krijg je geen harde aflijningen en worden de kleuren worden onderling goed samengehouden waardoor je weer een beter geheel en kleur eenheid krijgt. Je ziet hier ook weer dat het niet altijd ingewikkelde handelingen dienen te zijn om een goed werkje nog dat "ietsje" meer te geven. De volgende bespreking zal handelen over de paspartout keuze en de inkadering. Afsluiten doe ik met mijn bevindingen over het pastelleren op doek en of dit experiment geslaagd is of niet..
Het is vandaag de laatste bespreking alvorens over te gaan naar de eindfase. Zoals je kan zien op de foto heb ik alle onderdelen nog eens duchtig onderhanden genomen en de kleuren opgelicht (met andere woorden een nieuwe laag kleur aangebracht) en voor de laatste maal gefixeerd. Wat mij vooral opvalt aan het werken op doek is dat de kleuren helderder zijn dan op papier. Ik kan hier maar een oorzaak voor vinden en die is, dat je gemakkelijker kunt fixeren en dat de fixatie je werk niet verdonkert maar eerder helderder maakt van kleur. Ik vind dit een enorm goede eigenschap en wanneer deze eigenschap zich in mijn volgende projecten bevestigd dan ga ik hier optimaal gebruik van maken. Hoe en wat ik verder ga doen om deze eigenschap maximaal te benutten en gebruiken ga ik in mijn volgende project uitleggen maar ik heb daar reeds enige ideeën over. Ook wil ik vandaag reeds zeggen dat ik een firma gevonden heb die voor mij een schilderslinnen zal opspannen. Ik zal hierdoor in de mogelijkheid worden gesteld om schilderijen van grotere afmetingen te maken ook hier zal ik in een volgend project op terug komen. Wat de iris betreft vind ik dat de eindfase in zicht komt en dat ik nu werkelijk alles nog eens uit de kast moet halen om het schilderij een zeer warme gloed en prachtige pasteltinten te geven. Ik hoop op deze manier dit experiment als volledig geslaagd te kunnen beschouwen, als was het voor mij reeds geslaagd in de vorige fase toen ik merkte dat, ondanks ik geen enkel ervaring had met deze ondergrond , verschillende positieve eigenschappen naar voor kwamen en ik deze kon benutten voor dit en andere nog te maken werken. De volgende bespreking zal handelen over de afwerking, presentatie en meest opvallende eigenschappen van een pastel op linnen.
Vandaag wil ik nog iets verder gaan met de uitleg over dit experiment. Op de foto kan je zien dat ik weer iets verder gegaan ben met het aanbrengen van kleur en detail. Ik wil hier nogmaals zeggen dat ik iets aan het uitproberen ben en ik weet niet waar het zal eindigen. Wat ik wel heb kunnen vaststellen tot nu toe is dat het doek eindeloos geduldig is en veel pastel kan op nemen. Als je de foto bekijkt dan zie je dat ik nu gewerkt heb om iets meer kleur aan te brengen op de bovenste bloembladeren waardoor er weer iets meer driedimensionaliteit ontstaat. Omdat het doek nog al ruw van struktuur is is het niet zo eenvoudig om details uit te werken en gezien het formaat nogal klein is waar ik nu op werk valt dit detaïlleren in zijn geheel niet mee. Enkel voorlopige besluiten over het werken op doek kan ik nu reeds trekken; - dat je inderdaad goed kan werken op schilderslinnen - dat je een niet te grof linnen mag gebruiken als je gedetaïlleerd wil werken - en dat je het linnen op voorhand dient te preparen maar maar hoe en met wat weet ik nog niet. Ook denk ik dat je het linnen dient op te spannen op spieramen of dient op te plakken op een vaste ondergrond waardoor het zich gemakkkelijker laat bewerken. Mijn volgende bespreking zal handelen over het aanbrengen van details op de bloembladeren zelf.
Vandaag laat ik je zien hoe ik de achtergrond bijgewerkt heb. Als je goed kijkt dan zie je duidelijk dat de achtergrond meer bewerkt is met pastel. Ik probeer nu een achtergrond te maken die een geleidelijke overgang heeft in kleur. Het is natuurlijk niet noodzakelijk dat je tewerk gaat gelijk ik dit doe, maar het heeft één voordeel, dat je namelijk niet meer aan die achtergrond moet werken als je begint met de uitwerking van je hoofdonderwerp. Toch wil ik je er op attent maken, dat het creeëren van een goede achtergrond zeer belangrijk is voor een schilderij. Ik heb hier gekozen voor een eenvoudige kleurachtergrond waardoor het onderwerp dat ik wil weergeven alle aandacht krijgt. Ook heb ik een kleur gekozen voor die achtergrond die in het hoofdonderwerp terugkomt zei het daar in een diepere en helderde kleur. Tenslotte heb ik reeds meer kleur op de bladeren aangebracht waardoor je iets meer diepte krijgt. De volgende stap gaat de iris zelf zijn die meer kleur gaat krijgen en daarna zal ik dit experiment afsluiten met de details die nog aan de bloem dienen gegeven te worden.
Zoals gisteren afgesproken wil ik vandaag een nieuwe foto plaatsen waarbij ik de kleuren intenser gemaakt heb. Het is nog niet zo dat ik de verschillende details ingevuld heb, maar die zullen ook in deze fase uitgewerkt worden. Wat ik wel gedaan heb is de kleuren iets duidelijker aangebracht en het geheel één keer gefixeerd. Omdat ik nu met een ondergrond werk die ik nog niet goed ken zorg ik ervoor dat het pastel een goede hechting heeft op deze ondergrond. En volgens mijn bescheiden mening gaat dit prima met het nieuwe fixatief dat ik speciaal gekocht heb voor deze ondergrond. Wat mij hier ook opvalt is dat het schilderij wanneer ik het fixeer niet onmiddelijk donkerder wordt maar dat de kleuren helder worden terwijl dit op papier omgekeerd is . Dit is natuurlijk een positieve eigenschap die ik goed in de gaten moet houden bij de volgende schilderijen, die ik eventueel op schildersdoek ga maken. Ook merk ik dat de structuur van dit linnen iets te grof is om heel in detail te gaan werken ook hiermee zal ik in de toekomst rekening moeten houden. Tot slot wil ik nog iets opmerken dat mij eigenlijk al jaren bezig houdt, namelijk dat pastel in onze contreien minder gebruikt wordt dan in de rest van de wereld. Waarom is mij een raadsel, alhoewel ik er mijn eigen gedacht over heb. In die zin ben ik op dit moment een theorie aan het voorbereiden waar ik zoek naar een verklaring voor dit fenomeen. Zodra ik hierover een duidelijke standpunt klaar heb ga ik dit standpunt ook hier op mijn blog plaatsen met een titel in de aard van "Pastels techniek en expressie " of " Waarom maak ik Pastelschilderijen".
Vandaag wil ik weer wat verder gaan met de uitleg over dit voor mij toch wel experimentele schilderij. Op de foto kan je nu goed zien dat de iris een eerste kleurlaag heeft gekregen. Het is verbazend, hoe goed het pastel hecht aan het schilderslinnen. Ik heb ook de indruk dat je tamelijk veel lagen kunt aanbrengen, alvorens de ondergrond verzadigd is. Je ziet op de foto nu reeds de verschillende onderdelen van de iris zelf. De kleur is op dit moment nog niet wat het moet zijn, ook de details zijn nog niet aangebracht, maar zoals ik reeds zei het is ook nog maar de eerste laag. Wat wel heel goed meevalt is de bewerkbaarheid van de ondergrond en dat is eigenlijk een van de zaken die ik zocht. Aan de hand van de volgende lagen, die ik nu ga opbrengen, zal ik kunnen zien of het de moeite loont om op deze ondergrond verder te gaan. Eigenlijk kan ik nu reeds zeggen dat het experiment voor 50% geslaagd is gezien het resultaat, (bewerkbaarheid van het medium met pastel en de mogelijkheid voor grote schilderijen te maken) tot nu toe. Wat het tevens interessant maakt is dat ik door het schilderslinnen ook grotere pastelschilderijen kan gaan maken. Alleen zal ik er moeten op letten dat de grootte van een schilderij bepalend is voor het gewicht. Het gewicht van een afgewerkt schilderij wordt immers voor het grootste deel bepaald door het gewicht van het glas, dat steeds voor een pastelschilderij als bescherming voor het pastel, dient aanwezig te zijn.. Maar dat is stof voor later ik zal nu proberen om dit schilderijtje verder uit te werken en eerst zien welk resultaat dit gaat opleveren. Morgen ga ik de tweede fase bespreken met een intenser kleurgebruik.
Eindelijk ben ik er nog eens aan geraakt. Aan wat ben je geraakt, zul je misschien denken, wel eindelijk nog eens aan het schilderen toegekomen. Ik heb vandaag een nieuwe foto geplaatst om te laten zien welke vorderingen er gemaakt worden met dit nieuwe project. Op de foto kan je zien dat ik het linnen van een achtergrond voorzien heb en ook een aanzet gegeven heb voor de iris bladeren. Het werken op dit schilderslinnen is toch even wennen hoor. In de eerste plaats is de ondergrond (het linnen) een stuk ruwer als de ondergronden waar ik mijn andere werken op maakte. Dit komt natuurlijk ook door het feit dat ik geen linnen genomen heb met een fijne mazige struktuur. Een tweede zaak die mij tot nu toe opvalt is, dat er heelwat pastel in de tekening kruipt alvorens je een goede dekking hebt, maar dat is een kwestie van gewoon worden natuurlijk. Een derde zaak is de indruk die ik krijg dat de kleuren nu veel mooier en helderder worden op het linnen als op andere ondergronden. Of dit werkelijk zo is weet ik nog niet maar dat zal ik snel genoeg ondervinden. Als laatste wil ik zeggen dat ik ook de indruk heb, dat het van groot belang zal zijn om een juiste tekening te maken, omdat je anders veel werk zult hebben om alles juist te plaatsen en herschikken. Tot slot kan ik zeggen dat iemand mij op de hoogte heeft gebracht van het feit dat hij in de jaren '70 ook op schilderslinnen heeft gewerkt met pastel en dat dit redelijke tot goede resultaten leidde. Het was vooral interessant om grote formaten te maken aldus Robert. Dus laten we afwachten wat het voor mij wordt, maar ik heb er een goed oog op. Morgen breng ik het vervolg met de uitwerking van de iris zelf.
Vandaag wil ik een start maken met een nieuw project . Ik heb reeds gezegd dat ik het zelfportret reeds af gemaakt heb maar dat ik dit nog niet volledig ga vrijgeven. Ik ben namelijk met een nieuw project gestart en met nieuw bedoel ik hier ook volledig nieuw. Ik ga proberen een pastel te maken op schilderslinnen. Waarom ik dit uitprobeer is waarschijnlijk te verklaren als een drang om nieuwe horizonten op te zoeken en iets speciaals te maken. Op bijgaande foto zie je dat ik op de achterzijde van schilderslinnen een tekening gemaakt heb. De tekening zal een iris moeten voorstellen en ik ga er onmiddelijk bij vertellen dat in dit geval het kunstwerk ondergeschikt zal zijn voor mij. In dit geval wil ik de pasteltechniek uitproberen op een voor mij nieuwe ondergrond. Ik heb reeds gewerkt op verschillende ondergronden (zandpapier, passepartoutkarton, pastelpapier, en pastelkarton enz.) maar nog nooit heb ik met pastel op linnen gewerkt. Om dit mogelijk te maken heb ik een stuk linnenschildersdoek genomen en dit opgeplakt op afval van laminaatvloer. Je kan dit schildersdoek natuurlijk ook op een andere ondergrond plakken maar ik had deze laminaat bij de hand en het voordeel van deze laminaat is dat het zeker niet krom gaat trekken en zeer glad van oppervlak is. Toen het doek opgeplakt was ben ik hem gaan insmeren met behangerslijm. Door deze lijm kon ik het oppervlak iets meer te egaliseren maar toch bleef er nog een structuurover op het linnen. Toen dit alles droog was heb ik er de huidige tekening opgezet met wit pastelpotlood. Ik heb boven in de hoek van het werkstuk reeds even geprobeerd te werken met pastel en ik moet zeggen dat het pastel hecht enorm goed aan het doek. Ik hoop dat ik hieruit iets kan leren en dan door verder te experimenteren iets nieuws te ontdekken. Indien dit experiment zou lukken zou me dat goed uitkomen want ik zou op termijn eer redelijk groot pastelschilderij willen maken. Om dit te realiseren moet ik beschikken over een ondergrond uit een stuk en die ondergrond mag natuurlijk ook niet te zwaar wegen. Zoals je weet kan je schilderslinnen op spieramen trekken (waar ze olieverfschilderijen op maken ) en die schilderijen zijn natuurlijk niet te zwaar van gewicht. Zoals je ziet kan dit een heel interessant experiment worden en nu duimen voor het vervolg.
Vandaag wil ik nog iets meer zeggen over hetgeen ik gisteren de extra dimensie noemde . Ik plaats een onderdeel van de tekening bij dit artikeltje dan kun je goed zien denk ik wat de extra dimensie is. Meer ga ik hierover niet zeggen want anders is de aardigheid eraf en degenen die denken wat het betekend mogen mij altijd een mailtje geven met hun gedacht dat maakt het extra spannend ook voor mij.
Zoals ik gisteren reeds zei wil ik vandaag nog even iets verder de sluier oplichten in verband met mijn schilderij "Zelfportret met Pieter". Steeds als ik aan een portret werk probeer ik een zo goed mogelijk gelijkende en gedetaïlleerde tekening te maken. Dat wil zeggen dat ik zeer goed de verschillende proporties van de geportretteerde aangeef maar, ook zeer goed en reeds van in het begin van de tekening, de licht en donker partijen weergeef. Dit heeft tot gevolg dat ik me tijdens het werken aan het portret niet altijd meer tot het uiterste moet concentreren of de verhoudingen juist zijn en de schaduwpartijen op de juiste plaats zitten, maar dat ik alle aandacht kan geven aan de kleur, stofuitdrukking, en afwerking van het schilderij. Want voor mij blijft er één zaak als en paal boven water overeind staan en dat is , als je een portret van iemand maakt dan wil ik dat het gelijkend is. De hele uitleg die door menig "modern kunstenaar" naar voor wordt gebracht dat niet de gelijkenis van belang is maar het werk op zich, kan ik voor een groot gedeelte volgen zolang het maar niet om een portret van iets of iemand gaat. Ik wil hier ook mee zeggen dat als ik een portret van een koffiepot, boom of dier maak ik wil dat de toeschouwer het geportretteerde ook kan thuis wijzen als een koffiepot, boom of dier. Dit is voor mij essentieel en daar discussieer ik zelfs niet over. Om het nog eens kort en goed te zeggen als je een portret schildert is het voor mij belangrijk dat je de geportretteerde goed kunt herkennen in de vorm of wijze dat het onderwerp zich aan mij voorstelde. Tot daar de uitleg over wat ik onder portretschilderen versta en iemand die zegt dat hij dan evengoed een foto kan nemen wel die moet dan maar een foto nemen aleen moet hij bedenken dat een foto een ding zonder gevoel is en dat een schilderj steeds gemaakt is met gevoel en liefde voor enerzijds het schilderij maar ook voor de of het gepotretteerde. Op de foto die ik bij dit artikel plaats zie je dus de uitgangstekening die ik gebruikte voor het portret van Pieter en mij maar ook moet je eens kijken naar de handen van de twee geportretteerde. Die handen hebben voor mij een belangrijke betekenis en krijgen dan ook een prominente rol in het schilderij. Ik hoop dat het schilderij daardoor nog een extra dimensie heeft, niet enkel een portret of voorstelling van twee mensen Maar op dit extra gedeelte wil ik later terug komen.
Pastel op geprepareerd linnen: Iris:fase3:deel 1
Vandaag begin ik met de laatste fase van dit experiment. Op de foto kan je zien dat ik nog iets verder gegaan ben in het detailleren en afwerken van het geheel. Ik heb de bloemblaadjes nog iets meer uitgewerkt en op sonmmige plaatsen iets meer aangezet. Dat wil in dit geval zeggen dat ik op de plaatsen waar er donkere kleuren aanwezig zijn, die staan meestal voor het feit dat er op die plaats schaduw aanwezig iswaardoor de kleur iets dieper dient te zijn, de blaadjes afgelijnd heb met een lichtere kleur. Op andere plaatsen waar je lichte kleuren hebt, in dit geval de meest in de zon zittende bladeren, heb ik ze afgelijnd met een donkere kleur. Je kan ook zien dat de lichte kleur niet wit is en de donkere kleur ook weer niet zwart is. Je zult misschien wel denken, wat heeft dat nu te maken maar ook hier wil ik weer de aandacht vestigen op het feit dat dit een zeer belangrijk gegeven is. Voor deze aflijningskleuren (zal ik ze gemakkelijkheids halve noemen) heb ik kleuren gekozen die ik reeds in het schilderijtje gebruikt heb. Ook dit heeft natuurlijk een eenvoudige verklaring. Door op deze manier te werken krijg je geen harde aflijningen en worden de kleuren worden onderling goed samengehouden waardoor je weer een beter geheel en kleur eenheid krijgt. Je ziet hier ook weer dat het niet altijd ingewikkelde handelingen dienen te zijn om een goed werkje nog dat "ietsje" meer te geven. 
