BERICHT VAN DE ALGEMEEN DIRECTEUR

Beste allemaal,

Ik weet niet hoe het komt maar vandaag blijft het refrein van het nummer ‘Liefde voor muziek’ van Raymond van het Groenwoud in mijn hoofd spelen: en het ging vooruit. En of! De eerste maand van het nieuwe jaar loopt reeds naar zijn einde. De start van de eerste COVID-golf met zijn lockdown herinneren we ons allen alsof het gisteren was.

Twee jaar zitten we nu met deze miserie opgescheept. Wij zijn door woelig water gegaan.  In mijn vorig schrijven moest ik nog laten uitschijnen dat wij voor het onbekende stonden. Ik ga niet te vroeg victorie kraaien maar wat betreft ziekenhuisopnames van zieke COVID-patiënten lijkt het nu toch dat wij aan de gunstige kant van de curve zitten.

Dit evenwel in schril contrast met wij allemaal die - al dan niet – ziek dreigen te worden of in quarantaine moeten.

Het is alle hens aan dek in het onderwijs. Ik heb een beetje een déjà-vu van onze eerste golf waarbij er veel onzekerheid was, heel veel verschillende meningen, continu bijsturen van het beleid, ongeloof, weerspannigheid, onmacht ... Maar gisteren hebben wij met zijn allen de voorstelling gehad van de Belgische coronabarometer waar wij reeds veel maanden naar uit keken. Eigenlijk is dit maar een klein nieuwtje in de stroom van nieuwe gebeurtenissen die ons overspoelen.

De spanning in Oekraïne neemt toe. De energieprijzen swingen de pan uit. Djokovic die zich onaantastbaar voelde is toch met hangende pootjes mogen vertrekken uit Australië. In Frankrijk heeft president Macron toch het rijk der vrijheid in het verschiet gesteld met een zeer uitgebreide reeks van versoepelingen. Zijn tegenstanders doen dit af als een vroege verkiezingsstunt. Tonga is zwaar getroffen door een zeebeving en een tsunami na de uitbarsting van een onderzeese vulkaan. De natuurkracht was zo hevig dat het over zowat het grootste deel van de aardbol werd waargenomen. Pas na enige dagen is de eerste hulp toegekomen. Het land zat met een dilemma. Tot dan was het coronavrij en de vrees bestaat dat met de hulpgoederen en reddingswerkers ook COVID zijn intrede doet als bijkomende ramp.

Onze noorderburen beleven hun eigen tsunami in de showbizzwereld. Wijzelf zitten met het intrieste verhaal van Dean. Hierbij worden weeral veel vragen gesteld rond ons beleid van vrijheidsberoving, het voorbereiden van gedetineerden naar de maatschappij, de opvang en behandeling van verslavingsproblematiek in gevangenissen. Dit alles maar om mijn gevoel weer te geven dat COVID toch wat naar de achtergrond wordt gedrongen. Vermoedelijk hebben wij nog een paar lastige weken door uitval van medewerkers. Laat ons hopen dat binnen enkele weken met de komst van de prille lente ook de pandemie afzwakt. Spanje overweegt af te stappen van de term pandemie en over te schakelen naar endemische aandoening.

Ik wil toch nogmaals mijn welgemeende appreciatie uitspreken voor jullie allen die met de voeten in de klei staan om ons ziekenhuis door deze moeilijke periode te leiden en vooral het beste van jezelf te geven voor onze patiënten. Vorig jaar ben ik zelf ook een paar keer ervaringsdeskundige geweest als patiënt in ons ziekenhuis. Een dikke merci voor allen die mij toen geholpen hebben. Het was Betrouwbare Zorg met hoofdletters.

Voor het begint te schemeren, ga ik nog de laatste hand leggen aan het klaarmaken van de teelaarde in mijn serre.

Hou er vooral nog de moed in. ‘Land in zicht’ om het nog eens in scheepstermen te schrijven.

Dirk

Beste allen,

Vooreerst mijn allerbeste wensen voor 2022 met vooral een goed, gezond jaar met vele mooie momenten met je geliefden, vrienden en collega’s.

Het nieuwe jaar is nog maar gestart of de vijfde golf komt er reeds aan, terwijl de vierde nog maar net aan het afnemen, laat staan verteerd is. Een kwaliteitskrant schreef vandaag dat de politiek met de billen dichtgeknepen beslist. Gezien de grote besmettelijkheid van het omikronvariant zal het een uitdaging worden om het land draaiende te houden.

Wij kunnen enkel hopen dat de druk op onze intensieve zorgen niet verder toeneemt. Opnieuw zullen wij ons beleid rond testing en beschermmateriaal moeten aanpassen. Het is alsof de geschiedenis zich herhaalt: een van de uitdagingen wordt onze bevoorrading wegens de wereldwijde vraag naar specifieke materialen.

Ik hoop van harte dat jullie allen gezond blijven. Als toch teveel mensen zouden uitvallen, moeten we onze interne werking opnieuw bijsturen. Wij bereiden ons voor op het worst case scenario.

De afgelopen maanden is het voor velen van jullie lastig geweest, ook om het privé allemaal geregeld te krijgen. We staan vermoedelijk nog voor twee lastige maanden maar hopen nadien op beterschap. Historisch verdwijnen de meeste gevolgen van een pandemie na een drietal jaar om soms nadien terug op te flakkeren. Zo zou de huidige pandemie mogelijk nog kunnen gerelateerd worden aan een Russische griepepidemie in 1890.

De volgende maanden proberen wij ons EPD gebruiksvriendelijker te krijgen. Voorlopig rollen we dan ook geen bijkomende functionaliteiten uit. Wij hebben ook wel positief nieuws om te delen: het aantal bevallingen is opnieuw toegenomen en het bedrag van de maaltijdcheques is opgetrokken. En we hebben nog een aantal verrassingen in petto, de volgende dagen horen jullie hier zeker meer over.

Laat ons nu nog hopen dat de weergoden ons wat beter gezind worden, een stevige winterwandeling kan deugd doen.

Hou er vooral de moed in

Dirk  

Beste allen,

Een uurtje op de “rollen” gefietst. Niet ideaal om nu op den buiten met de koersfiets de straatjes onder de modder te verkennen. Op de rollen fietsen vind ik saai, maar wel eens het moment om de afgelopen week te overschouwen. Toegegeven: een beetje sporten in niet ideale omstandigheden is een luxeprobleem in vergelijking met de omstandigheden waarin wij allen, artsen en medewerkers, hoog of laag op de ladder, de afgelopen weken, maanden, bijna twee jaar hebben gewerkt.

Vroeger verwees ik reeds naar de polariteiten. Ja, het is lastig. Keuzes moeten worden gemaakt: wat kan doorgaan, wat niet … jullie behandelende artsen mogen deze onaangename boodschap overbrengen aan onze patiënten, mijn grootste respect hiervoor.

Het is druk in het ziekenhuis, vooral het werk op intensieve zorgen is zeer intensief. Meer dan gewoonlijk worden onze mensen ziek. Dit staat nog los van de vele zorgen die heel wat jullie hebben om het thuis allemaal geregeld te krijgen ivm opvang en quarantaineregels.

Ja, en: heel wat zaken stemmen mij ook gelukkig. Wij hebben een mooi team door alle lagen van de organisatie heen. Heel veel mensen maken het bijna onmogelijke mogelijk. Kijk maar naar de puzzel om maximaal ingrepen te laten doorgaan, om zoveel mogelijk patiënten te verzorgen op onze intensieve. Dit staat nog los van de dagdagelijkse inzet van al onze medewerkers op hun afdeling in deze winterperiode.We slagen erin om grosso modo een consequent beleid aan te houden dankzij ons directieteam, onze kaderleden, staf, experten, onze medische diensthoofden en medische raad. Mijn grootste respect en dankbaarheid hiervoor.

Inmiddels is er ook heel wat gedoe in de Wetstraat rond kernuitstap en gascentrales. Op andere plaatsen komt vermoedelijk de nacht van de lange messen rond een schepenambt.

Na deze golf kunnen wij aan onze politici een masterclass aanbieden rond standvastigheid. Een nieuwe spin-off van ons ziekenhuis is geboren. Onze boot zit in zwaar weer en dat zal vermoedelijk nog paar weken aanhouden. In zo’n momenten hebben wij mekaar nodig om stand te houden. Spanning in de huidige context is normaal. Soms valt er wel eens een woord, soms een scherpe uitspraak, ik betrap mezelf er ook op en mijn excuses hiervoor.

Schouder aan schouder moeten wij hier terug door en dat zal ons lukken. Ik zal onze boot niet laten kapseizen. Inmiddels hebben wij zo goed als allemaal onze boosterprik gehad. Een dikke proficiat aan iedereen hiervoor. Ik ben niet zo voor het gebruik van Engelse woorden maar ik kan het niet beter verwoorden in het Nederlands: YOU ARE DOING A GREAT JOB!

De zon begint te schijnen. Deze namiddag doen wij onze sinterklaasronde bij onze kleinkindjes. Annabel - bijna twee jaar - en Adriaan - de jongste Maes van zes maanden -  hebben de pre-COVID periode niet gekend. Als ik hun ontwapenende lach zie , krijg ik terug positieve energie voor de volgende week.

De tijd vliegt. Het is bijna terug Kerstmis, het feest van de vrede. De kortste dagen zijn in aantocht. Ik blijf dromen van het noorderlicht. Ik hoop dat ik er volgend jaar naartoe kan.

Onze hoop op betere tijden mogen wij nooit laten varen.

Hou jullie goed, geef mekaar een schouderklopje,

Dirk

Ps: ik ben de catalogus reeds aan het doornemen voor tomatenzaden.