Tim is één jaar geworden

Zondag waren we in Vlaardingen. Lia en Marieke keken vol belangstelling naar de dieren achter het  hek. Tim was een-en-al voor de duifjes. Hij zwaaide naar het duifje. Vandag was ik met Tim en Marieke in de Makro. Tim mocht allerlei soorten vis proeven: zwaardvis, tarbot, paling en garnalen. Hij is een echte visliefhebber.

drijfzand - quicksand - sable mouvant - Treibsand - رمال متحركة - ريگ روان
Om de foto van het hek en de boerderij te maken moest ik me op gevaarlijk  terrein begeven. De directie was vandaag niet aanwezig; ik heb het gewaagd zonder me te melden. Je zult toch in zo'n omgeving meten wonen en leven.

Dit is nog een tweede hek met de boerderij op de achtergrond. Er staat ook nog een groot spandoek in de tuin met een stichtelijke tekst, die is op de foto niet te lezen. Ook op de caravan op het erf is een tekst geschilderd. Mensen die over het doodlopende weggetje rijden kunnen het lezen. OP de kaart is een markering te zien; ik hoop dat het lukt: http://maps.google.nl/maps/ms?ie=UTF8&hl=nl&msa=0&msid=111018137826736430568.00045ae0ba2b5494fbfc6&ll=51.846009,4.914241&spn=0.000993,0.001711&t=h&z=19>

Eindelijk weer naar buiten geweest. Ik was geveld door een griep. Ik had in de krant gelezen dat een veeboer in Giessenburg met grote letters 'Jezus Redt' op zijn schuur dak had geschilderd. Nu moet hij het op last van de gemeente verwijderen. Ik heb naar een hek gezocht om dat in een foto te maken met het dak van boer Joop van Ooijen. Het komt mij vreemd over dat de mensen hun letters van het dak moeten verwijderen, omdat ze te groot zijn.

Deze berenklauw lijkt door de kabouterjes geplaatst. Gelukkig laten wandelaars dit staan. Het is alleen niet eenvoudig het juiste plekje te vinden om de foto te maken. Soms heb ik dan hulp nodig van een assistent. In dit geval was Lia gelukkig bij mij in de buurt.

deze berenklauw lijkt midden op de holle weg te staan. Lia vond dit de mooiste foto.

Tijdens een kleine wandeling in de omgeving van het hotel bleken er nog wat berenklauwen te staan.

Vanaf de Servaasbrug is het een prachtig gezicht te kijken in de richting van het station.

Vanaf de kermis was te zien dat de lichten in de Sint Servaas aan waren. Even vroeg ik me af of er ook mensen in de kerk zaten.

Als nietsvermoedende bezoeker van Winterland vraag ik me af of er mensen zijn die sneeuwpoppen kopen. Er stond nog genoeg handel in de kraam om op de foto te zetten.

Paarden in de draaimolen kijken de toeschouwers vriendelijk aan. Dat is beter dan de bik waarmee sommige springpaarden me vroeger aankeken.

In de maneschijn was het niet zo druk meer op de paarden.

De draaimolen glinsterde in de lichten en de berijdster van het paard genoot.

Een oud uitziende draaimolen trok veel belangstelling bij kinderen en hun ouders of grootouders. In de duisternis gaf het wel een sfeervol plaatje.

Lopend naar het Vrijthof stonden we plotseling tegenover dit plaatje. Het schijnt al jaren zo te zijn rond de kerstdagen en jaarwisseling, maar wij wisten van niets.

Op het Vrijthof in Maastricht was een soort kermis. Daar waren fotograven in overvloed om de lichtjes vast te leggen voor thuis.
Van crisis was niets te merken iedereen liep met volle tassen op de kermis en door de stad. Of waren dat de laatste stuiptrekkingen van het kapitaalisme?

In alle gangen van het hotel hing kerstversiering. Tegenover de trap een krans aan de spiegel.

In de serie zelfportretten deze voor de liftdeur. Als de lift zich openstelt blijk ik voor een coca cola automaat te staan. Ik ben geen liefhebber van die drank.