zaadhuis

Vrijdagmiddag 31 maart opende de Commissaris van de koningin in Zuid-Holland het streekcentrum. Hij overhandigde bij een toespraak een envelop met een subsidie-toekenning van de provincie voor een kwart van de som die nodig is voor molenstenen in de molen. Hier loopt hij naast de heer Jan de Groot voorzitter van de stichting.

Vandaag waren we vanwege de verjaardag van mijn broer Hans op bezoek bij oom Gijs in D'n Horstgraaf in Venlo. Bij de uitgang zag ik een spiegel. Ik maakte enkele opnamen om een spiegelfoto toe te voegen aan mij collectie zelfportretten.

Op het dak van het hoofdgebouw van streekcentrum het Ooievaarsdorp het Liesvelt zijn beide nesten dit jaar bewoond. Op het terrein nestelen tal van vogels. Het is een geklepper van jawelste. De broedrijd gaat beginnen.

Vandaag was ik in de Alblasserwaard. Ik reed lans een weg en zag achter een hek een ooievaar staan. Even ben ik gestopt en heb vanuit de auto deze foto gemaakt.

Grimas, de organiseerdende vereniging, won de tweede prijs. Janneke Oostrom, speelster bij Grimas: ,,Ik vond de stukken allemaal zo verschillend. Een voordeel daarbij is dat als een toeschouwer een stuk minder goed vindt, een ander stuk voor hem juist geweldig kan zijn. Ik vond het een goed initiatief, omdat eenakters bij het publiek niet zo bekend zijn.'' De inzet en het enthousiasme van de spelers maakten dit festival tot een fantastisch evenement dat hopelijk een vervolg krijgt.

Albert van Riet, Ted Boskamp en Bert Determan mochten zich als vakjury over de bijna onmogelijke taak buigen om een winnaar aan te wijzen. Zij geven de hoofdprijs aan De Schijnwerper, tweede wordt Grimas en derde Arto.

Rederijkerskamer Jan van Nieuwenhuizen bracht \'Een lichte lunch\' van Peter van Straaten. Caroline van der Graaf regisseerde het stuk waarin twee zussen tijdens een lunch over hun overleden ouders spraken. Heel wat pijnlijke onthullingen komen over tafel, waar de ober de dames van gerechten en veel drank voorzag. Zij wonnen de publieksprijs met deze uitvoering.

Grimas speelde'Vrouwen om Dr Deninga' van Annie M.G. Schmidt. Henny Luxen regisseerde dit stuk dat geschreven was in 1958 op verzoek voor het toneelclubje van koningin Juliana en haar Leidse studievriendinnen. In Vrij Nederland zei Annie hier tien jaar later over: "Ik had graag willen kijken, maar toen het opgevoerd werd, had ik griep. Ik dacht, er wordt wel een hofauto gestuurd. Maar nee, ze zeiden, u kan toch met de trein komen. Ik heb er niets meer van gehoord. Geld nee, dat hoefde ik ook niet, maar je kreeg niets, geen bonbons of een bloemetje... Ze hadden tenminste een bloemetje kunnen sturen. Dat zou ik tenminste wel doen, dat vind ik heel vreemd." Het hele stuk was aangekleed in de stijl uit 1958.

Arto Post Laboro voerde de eenakter 'Saltimbank' van Herman Heijermans op. De regie was in handen van Bella Lens-van Dijke. Een stuk dat meer dan honderd jaar geleden werd geschreven werd op eigentijdse wijze vertolkt. Een dag uit het leven van drie circusmensen, dat de jaloezie in het huwelijk benadrukte. Heel goed gevonden waren de drie draaibare stoelen, waarbij de persoon die niet aan het gesprek deelnam gewoon even omdraaide.

K.D.O. uit Krimpen aan de Lek speelde \'Obsessie\', een thriller van E. Meerestein, geregisseerd door Susan van Schaik. Nathalie Gilbert zet alle personen in haar omgeving onder druk vanuit haar rolstoel. Haar man was dood op straat gevonden, na een val uit het raam van zijn studeerkamer.

In Gouderak speelde vijf toneelverenigingen uit de Krimpenerwaard vrijdag 24 en zaterdag 25 maart een eenakter. De Schijnwerper opende met \'Abafador\' van Martin van den Ham, gespeeld door Jan Hogendoorn en geregiseerd door Eddy Geerlings. \'Abafador\' is een monoloog, waarbij de verteller terugkijkt naar het moment dat hij voor het eerst kennismaakte met de werkzaamheden van zijn oom Alfons. Na het overlijden van zijn oom heeft hij de praktijk van zijn oom overgenomen. Jan Hogendoorn wist zijn publiek te boeien met deze monoloog.

Vrouwen willen graag een opgeruimd huis. Zo ook mijn vrouw. Ik kan van zo\'n bosje rode anemonen genieten; mijn vrouw had ze al eerder in de compostcontainer willen smijten. Morgen zijn ze nog fotogenieker.

Ieder jaar komt uit een riggeltje tussen de schuur en de tegels een paarse crocus ons melden dat de lente er is. Na vele jaren trouwe dienst heb ik eindelijk de crocus op de foto gezet.

Deze middag was is in de manage in Ammerstol. Daar werd het clubkampioenschap gehouden. Voor de krant moest ik even een foto maken van de vijfjarige Gaby uit Ammerstol die voor de eerste keer deelnam. Zij reed op haar pony Niels. De uitslag zal woensdag wel in de krant staan.

Kees de Weerd vierde kortgeleden zijn veertigjarig jubileum bij Lekstroom Transport B.V in Lekkerkerk. Hij is kaptein van de Lekstroom IV. De Lekstroom IV is een sleepboot die ook kan duwen, de stuurhut kan vier meter omhoog. Foto's van de receptie en meer over de rederij en het sleepwerk, zelfs Sinterklaas is te zien op de website www.lekstroom.nl/. Bij doorklikken naar vloot, komt u vanzelf de Lekstroom IV tegen.

Aan het Raam in Gouda staan enkele keurige geveltjes. De achterkant is weggebroken tot aan de Vest is een bouwterrein. Het is net een filmdecor dat in een studio thuis hoort. Zoiets verwacht je niet in een stad. Waarschijnlijk zullen over enige tijd keurige eigentijdse woningen verschijnen achter die geveltjes. Weer iest dat de prententie heeft van iets dat het niet is. Het Raam pretendeert dan een oude straat in Gouda te zijn. Maar het gaat niet verder dan de gevel. Cabaretier Bert Klunder noemde dat \"laminaatsamenleving\". Laminaat is namelijk niet wat het pretendeert te zijn. Zo verloedert de samenleving dankzij lieden die dit allemaal bedenken en uit laten voeren. Leve de vooruitgang.

Mark en Lia staan op het balkon. Dit is de achterkant van de woning. Dan is de bebouwing van een oude stad toch wel boeiend. Op dit balkon komt een balkontuin met één vierkante meter tuin. Die bestaat dan uit 16 bakken van 25x25 cm. Daarin kunnen ze zelfs hun eigen moestuin bijhouden als ze dat willen. Maar dat bericht ik later nog over.

Lia en Mark kijken hier door het raam van de woonkamer wat er in de Vlamingstraat te zien is. Het huis is gebouwd in 1916. De straat staat al op de kaart van Blauww.

Mark en Rianne hebben een woning gekocht in de Vlamingstraat in Gouda. Voor deze rode wand komt een boekenkast, maar dat duurt nog een paar dagen. Ze zijn druk aan het werk in het huis.