De Roos

Onlangs een prachtig optreden van Laura Pausini gezien op Tv
Een dame met pit een mooie stem en prachtige liedjes, ook al begrijp ik niet wat ze zingt.

C'est aux fruits sucrés
   Que l'univers, et la terre
Ensemancent        
            Un cadeau divin nous est offert
Si l'on croit
A cette chance
La vie s'arrange
Pour nous donner
Notre moitié d'orange
 
                                                    C'est un voyage au creux de la chair
                                    Ou la guerre, n'existe pas
                                                     La preuve que chacune de nos prières
                         Sincères, trouvera
                Une réponse
                      Malgré l'absence
                                  Dès que l'amour s'avance 
 
    Aime
                             Et fout toi de la haine
                                                        Ne redeviens pas celle ou celui qui peine
                                          La solitude est un chemin cruel
                                                           N'oublie pas que l'amour est une éternelle

                                           Si tu ne caressait, l'on tremble
                                               Ensemble, on ni s'y attendait plus
                                                 C'est un regard qui nous ressemble
                                Au visage de cet inconnu
                        Soudain les larmes
                            Innondent nos coeurs
                             On etreint le bonheur

    Aime
                                  La vie est tellement belle
                                Dès que tu deviens celle
                     Ou celui qui aime
                                                   La certitude que l'autre est essenteil
                                                        Si ce rendez-vous comme un signe du ciel

    Aime
                             Et fout toi de la haine
                                                        Ne redeviens pas celle ou celui qui peine
                                         La solitude est un chemin cruel
                                                       Souvien toi que l'amour est une éternelle

                 Je te dis aime

                              De woorden: Ik hou van jou,
                              kent iedereen.
                              Bleef jij echter staan in de kou?
                              weet je bent niet alleen.

                             ' k Heb dit voor je neergeschreven,
                              Leg even je hand op dit schrijven.
                              Misschien zegt het je niet veel,
                                                                     maar laat vriendschap boven drijven.
 
                                                                    Sluit dan even je ogen of ween,
                                                                    dan is ook mijn traan niet alleen.

                                                                                            Geschreven door Marleen de Kimpe

De eerste zondag van december, onder begeleiding van een gids, ontdekte ik het mooie Kravaalbos. 't Was soms ploeteren in de modder, maar zeker de moeite waard.
De Molenbeek gaf al een onderwerp voor discussie. Wegwijzers staan er niet en als je het bos niet kent... Ik noteerde dus wat details om later de weg terug te vinden.De wandeling kan worden aangevat aan het Hof te Putte in de Putstraat te Meldert
Je gaat het bos in tot je er weer uit komt (bord links) naar links, dan twee maal rechts, twee maal links en dan komen we in de Huizekenstraat in de bewoonde wereld. Aan fietsknooppunt 47 naar links en aan de slagboom links het bos in. Kort nadien naar rechts, het pad is niet zichtbaar, dan naar rechts en naar links  komen we terug aan de kleine molenbeek.

"Het Kravaalbos is een overblijfsel van het vroegere koolwoud, waartoe ook het Zoniënwoud, het Hallerbos, en ja, ook het Buggenhoutbos toe behoorden. De totale oppervlakte van het Kravaalbos bedraagt ongeveer 80 hectare. Het bos zelf en de onmiddellijke omgeving is zo’n 180 hectare groot en beschermd door een Koninklijk Besluit. Het bos bestaat uit verschillende delen : Het Herenbos of noordelijke gedeelte is gelegen in de gemeente Baardegem, het Armenbos is het westelijke gedeelte en is gelegen in de gemeente Meldert en deels in de gemeente Asse en tenslotte Vogelzang of het oostelijk gedeelte is gelegen in de gemeente Asse. Het centrale gedeelte zelf heet dan Kravaal wat in feite “steenvallei” betekent (“car” en “vaal”).

In de volle middelleeuwen kreeg het bos grote bekendheid omwille van zijn steengroeven. Op initiatief van de abdij van Affligem begon de ontginning en werden de zandstenen uit het grondwater gespoeld. De St.-Martinuskerk te Aalst en de O.L.Vrouwkathedraal te Antwerpen werden met deze zandstenen opgetrokken.

Het hoogste punt van het Kravaalbos ligt op circa 75 meter boven de zeespiegel, het laagste punt op 35 meter. Het eigendom is in handen van een drietal particulieren en het is dankzij de good-will van de eigenaars dat het grootste gedeelte van het Kravaalbos toegankelijk is voor het grote publiek.
Volgens de gids mocht je vroeger af en toe de steengroeven in en vonden de kinderen nog fossielen van haaietanden.

Een gedeelte van Kravaalbos is in het gewestplan bepaald onder natuurgebied, een ander gedeelte is natuurreservaat met wetenschappelijke waarde of natuurreservaat en moet in zijn huidige staat bewaard blijven. De vijver en het bronnengebied werden voor het publiek afgesloten en vormt de enige maatregel om de oevergewassen te beschermen. De rijkdom van dit ongestoorde bostype wordt in de hand gewerkt door de aanwezigheid van dit bronnengebied en men ziet op deze plaats dan ook een dicht elzenbos met talrijke wilgen en een lage begroeiing van waterminnende planten.

In het eigenlijke bos, dat in de oorlogsjaren sterk te lijden had onder het wegkappen van vele bomen, heeft de mens sterk ingegrepen en werden de tamme kastanje, de es en de Amerikaanse eik aangeplant. Hier bestaat de ondergroei vooral uit braam, zachte witbol en adelaarsvaren. De adelaarsvaren is echter een beruchte plant die omwille van zijn sterk intensieve beworteling verstikkend werkt op andere planten die zich willen vestigen. De boshyacint en de zachte witbol kunnen zich echter handhaven doordat zij hun bladeren ontwikkelen nog voor dat zij door de adelaarsvaren worden overdekt. Van de oorspronkelijke vegetatie resten alsnog valse salie, lijsterbes, dalkruid, lelietje-van-dalen, de bosanemoon en andere soorten.

Het Kravaalbos is tevens een overwinteringgebied van de buizerd en de ransuil. Bovendien broedt er de voor onze streken zeer zeldzame fluiter, reeds in het voorjaar kan men er de grote bonte specht horen roffelen. In de kruidlaag broeden vooral kleine zangvogels zoals fitis en tjiftjaf."

Bron : natuurpunt

Als je je in dit koude weer eens wil gaan verwarmen, stap dan eens binnen bij Theater Toone en geniet van een ouderwets gezellig poppenspel

Het marionettentheater vindt zijn oorsprong in de Spaanse periode, tijdens de heerschappij van Filips II, zoon van Karel V, die alle theaters liet sluiten uit vrees dat de publieke bijeenkomsten de vijandigheid van het volk nog zou versterken. Het was in de kelders van de Marollen, in alle clandestiniteit, dat de Brusselaars hun komediespelers vervingen door houten poppen, poechenelles, of polichinelles in Brussels Vloms. Het gespeelde repertoire liet de ongeletterde bevolking toe alsnog in een staat van opstandigheid te vertoeven.

De dynastie van de Toones vangt aan in 1830, met de komst van Antoine Genty, Toone I, die zich met zijn marionetten installeert in de Marollen. Ook al moest het theater meermaals verhuizen, toch breidde het publiek zich alsmaar uit en begon Toone gekend te worden, tot de dag waarop de gemeentelijke autoriteiten de zaal in de Sint-Theresiasteeg onbewoonbaar verklaarden en vernietigden. Ontredderd en ontmoedigd besluit Toone IV zijn verzameling marionetten volledig te verkopen. Gelukkig wordt er in 1931 een groep gevormd die zichzelf de Vrienden van de Marionet noemen en die het folkloristisch patrimonium overkopen en bijgevolg redden van de vergetelheid. De activiteiten worden terug opgenomen in een lokaal in de Christinestraat.

De cinema en televisie vervangen de educatieve en ontspanningsfunctie van het marionettentheater en herleiden het publiek tot zo goed als onbestaand. Niet bij machte om deze nieuwe massacultuur te beconcurreren, besluit een zieke en oude Toone VI in 1963 de deuren van het laatste traditionele marionettentheater in Brussel te sluiten.

Gelukkig blaast Toone VII het Toonetheater in 1966 weer nieuw leven in! Het poppentheater neemt zijn intrek in een huis uit 1696, aan het uiteinde van de Schuddeveldgang en de Sint-Petronillagang, twee steegjes die respectievelijk uitkomen in de Korte Beenhouwersstraat en de Grasmarktstraat. Het gebouw is dan zeer verouderd, maar het wordt opgekocht en gerenoveerd door de Stad Brussel in de loop van de jaren ’70. Vandaag is het tegelijkertijd een typisch staminee, een confectieatelier voor poppen, een biblio- en videotheek en een marionettenmuseum waar de gepensioneerden van het podium hangen te bundelen. In 1997 wordt de klassering van het huis en de dubbele bogengang van het steegje eindelijk werkelijkheid

Eén van de liedjes die ik speel








Born free, as free as the wind blows
As free as the grass grows
Born free to follow your heart

Live free, and beauty surronds you
The world still astounds you
Each time you look at a star

Stay free, where no walls divide you
You're free as a roaring tide
So there's no need to hide

Born free, and life is worth living
But only worth living
Cause you're born free


(klik op de foto en geniet van de muziek)

Klik op de foto en geniet in diavoorstelling van deze prachtige streek.